Απορρίφθηκαν οι αγωγές κατά της Alpha Bank για το σκάνδαλο με ακίνητα ομογενών στη Λαχανιά

Με δύο απο­φά­σεις του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθη­καν ισά­ριθ­μες αγωγές που άσκησαν κατά της Alpha Bank, ως καθο­λι­κής δια­δό­χου της Eμπορικής Τρά­πε­ζας δύο ομο­γε­νείς από την Αυστρα­λία, που έπεσαν θύματα μιας απί­θα­νης σε σύλληψη και εκτέ­λεση απάτης με ακίνητα στη Νότια Ρόδο.

Η υπόθεση στο ποινικό της σκέλος έχει εξε­τα­στεί από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, ο πέλεκυς του οποίου, έπεσε βαρύς στους 6 κατη­γο­ρού­με­νους.

Το δικα­στή­ριο επέβαλε συγκε­κρι­μένα ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών στον κατα­ζη­τού­μενο Ροδίτη Μ. Μ. του Ι., που δια­μέ­νει πλέον μόνιμα στις ΗΠΑ και ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών στους συγκα­τη­γο­ρού­με­νους του Α. Μ. του Γ., κάτοικο Αθηνών και Π. Μ. του Β., κάτοικο ομοίως, που ερη­μο­δι­κά­στη­καν, ενώ ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σίως, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, επι­βλή­θηκε στους Δ. Π. του Χ., κάτοικο Αθηνών, Ε. Ψ. του Χ., κάτοικο Ρόδου και Θ. Π. του Δ., κάτοικο Αθηνών.

Τα θύματα εστρά­φη­σαν και κατά της τρά­πε­ζας με τις δύο αγωγές τους αλλά το δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι προ­στι­θέ­ντες υπάλ­λη­λοι δεν φέρουν καμία ευθύνη για την βλάβη που υπέ­στη­σαν.

Στην πρώτη υπόθεση οι ενά­γου­σες ήταν συγκύ­ριες λόγω γονικής παροχής ενός αγρού 7.720 τ.μ., στην Λαχανιά. Σύμφωνα με την αγωγή που κατέ­θε­σαν επειδή δεν ήταν δυνατό ως μόνιμες κάτοι­κοι Αυστρα­λίας να δια­χει­ρι­στούν το ως άνω ακίνητο, ανέ­θε­σαν την δια­δι­κα­σία πώλησης του στον εξά­δερφό τους. Τον Νοέμ­βριο του 2006 ενη­με­ρώ­θη­καν τηλε­φω­νικά από τον ίδιο πως εκδή­λωσε ενδια­φέ­ρον για την αγορά του ένας συγ­χω­ρια­νός τους, ο οποίος ενερ­γούσε για λογα­ρια­σμό δύο υπο­ψή­φιων αγο­ρα­στών.

Μάλιστα ισχυ­ρί­ζο­νται ότι προ­κει­μέ­νου να εξα­κρι­βώ­σουν την αξιο­πι­στία αυτών των δύο αγο­ρα­στών ο ίδιος παρέ­πεμψε τον εξά­δερφό τους να επι­κοι­νω­νή­σει με το αρμόδιο τμήμα του κεντρι­κού υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας Ρόδου, ώστε να λάβει δια­βε­βαιώ­σεις περί της ύπαρξης προ­έ­γκρι­σης δανείου μέχρι του ποσού των 200.000 ευρώ στο όνομα τους, όπως και τελικά έγινε. Με αυτόν τον τρόπο οι ενά­γου­σες πεί­στη­καν για τη φερεγ­γυό­τητα των υπο­ψή­φιων αγο­ρα­στών κι έτσι το έτος 2007 υπε­γράφη το συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σίας στο οποίο οι ενά­γου­σες εκπρο­σω­πή­θη­καν ως πωλή­τριες από τον εξά­δερφό τους, με ανα­γρα­φό­μενο τίμημα ποσό 38.158,19 ευρώ, ίσο με την αντι­κει­με­νική αξία του ακι­νή­του, αν και το υπο­κρυ­πτό­μενο και πραγ­μα­τικό τίμημα είχε συμ­φω­νη­θεί στο ποσό των 200.000 ευρώ, ανα­φο­ρικά με την κατα­βολή του οποίου είχε δια­βε­βαιώ­σει η ως άνω Τράπεζα, της οποίας καθο­λική διά­δο­χος είναι η ενα­γο­μένη, τις ενά­γου­σες και τον εξά­δερφο τους ότι οι αγο­ρα­στές θα ελάμ­βα­ναν το δάνειο ποσού 200.000 ευρώ, ώστε ισο­δυ­να­μούσε με δια­βε­βαί­ωση της φερεγ­γυό­τη­τας και καλό­πι­στης συμ­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς των αγο­ρα­στών.

Μάλιστα το ως άνω συμ­βό­λαιο μετα­γρά­φηκε νομό­τυπα στο κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, ενώ συμ­φω­νή­θηκε ότι κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία για την κατα­βολή του τιμή­μα­τος θα ήταν δύο μήνες αργό­τερα από την υπο­γραφή του εντού­τοις το ως άνω τίμημα, τόσο το ανα­γρα­φό­μενο όσο και το πραγ­μα­τικό, ουδέ­ποτε κατα­βλή­θηκε στις ίδιες. Περί τα τέλη Ιουλίου 2008 οι ενά­γου­σες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δια του πλη­ρε­ξου­σίου τους δικη­γό­ρου δια­πί­στω­σαν ότι το ακίνητο είχε μετα­βι­βα­στεί περαι­τέρω, και ότι είχε εγγρά­φει σε αυτό και προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης για το ποσό των 278.000 ευρώ, της Τρά­πε­ζας Κύπρου, επ’ ονόματι των τελευ­ταίων αγο­ρα­στών. Κατ’αυτό τον τρόπο οι ενά­γου­σες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δια­πρά­χθηκε σε βάρος τους το αδίκημα της απάτης με υπαί­τιους τους αρχι­κούς αγο­ρα­στές και τον μεσο­λα­βητή αυτών αλλά με τη συμμετοχή- συνερ­γεία και των αρμο­δίων για τη χορή­γηση σε αυτούς του δανείου για την αγορά του επί­δι­κου ακι­νή­του υπαλ­λή­λους της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας, δηλαδή μέσω παρά­νο­μης και υπαί­τιας συμπε­ρι­φο­ράς τους πρό­κληση ζημίας σε αυτές, στη­ρι­ζό­μενη τόσο σε ενέρ­γειες τους όσο και σε παρα­λεί­ψεις τους. Εξάλλου, δια­τεί­νο­νται ότι χωρίς τη συμ­με­τοχή των ως άνω υπαλ­λή­λων δεν θα ήταν δυνατή η εξα­πά­τηση τους και ότι η υπαι­τιό­τητα τους δια­πι­στώ­θηκε ήδη από τον πει­θαρ­χικό έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε σε βάρος τους από την ίδια την Τράπεζα, η οποία τους επέβαλε πει­θαρ­χι­κές ποινές. Μάλιστα οι ενά­γου­σες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η Εμπο­ρική Τράπεζα, την οποία δια­δέ­χθηκε η ενα­γό­μενη, ευθύ­νε­ται με αντι­κει­με­νική ευθύνη για την απο­ζη­μί­ωση τους ως προ­στή­σασα τους υπαί­τιους υπαλ­λή­λους για τη ζημία, απο­θε­τική και θετική αλλά και για την χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση της ηθικής βλάβης που υπέ­στη­σαν λόγω της μεγάλης ψυχικής, ταλαι­πω­ρίας από την εμπλοκή τους σε διαρ­κείς δικα­στι­κούς αγώνες και τη στε­νο­χώ­ρια τους.

Στη δεύτερη αγωγή η ενά­γουσα (ασκή­θηκε μόνο από την μια ομογενή) ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ήταν κύρια ενός αγρού 8.560 τ.μ., στην κτη­μα­τική περι­φέ­ρεια Λαχα­νιάς. Ομοίως τον Νοέμ­βριο του 2006 ενη­με­ρώ­θηκε τηλε­φω­νικά από τον συγγενή της πως εκδή­λωσε ενδια­φέ­ρον για την αγορά του ένας συγ­χω­ρια­νός τους, ο οποίος πρό­σφατα ασχο­λού­νταν με επι­χει­ρή­σεις επεν­δύ­σεων σε ακίνητα και ενερ­γούσε για λογα­ρια­σμό των δύο υπο­ψή­φιων αγο­ρα­στών.

Μάλιστα, ο μεσο­λα­βη­τής παρέ­πεμψε τον εξά­δερφο της ενά­γου­σας, να επι­κοι­νω­νή­σει με το αρμόδιο τμήμα του κεντρι­κού υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας Ρόδου, ώστε να λάβει δια­βε­βαιώ­σεις περί της ύπαρξης προ­έ­γκρι­σης δανείου μέχρι του ποσού των 90.000 ευρώ στο όνομα των αγο­ρα­στών όπως κι έγινε με απο­τέ­λε­σμα να πειστεί η ενά­γουσα για τη φερεγ­γυό­τητα των υπο­ψή­φιων αγο­ρα­στών και να επέλθει συμ­φω­νία για την πώληση του αγρού. Έτσι τον Δεκέμ­βριο του έτους 2006 υπε­γράφη το συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σίας όπου η ενά­γουσα εκπρο­σω­πή­θηκε ως πωλή­τρια από τον εξά­δερφο της, με αγο­ρα­στές τους ανωτέρω και με ανα­γρα­φό­μενο τίμημα ποσού 7.532,80 ευρώ, ίσο με την αντι­κει­με­νική αξία του ακι­νή­του, ενώ το υπο­κρυ­πτό­μενο και πραγ­μα­τικό τίμημα είχε συμ­φω­νη­θεί στο ποσό των 90.000 ευρώ, ανα­φο­ρικά με την κατα­βολή του οποίου είχε δια­βε­βαιώ­σει η ως άνω Τράπεζα, της οποίας καθο­λική διά­δο­χος είναι η ενα­γό­μενη, την ενά­γουσα και τον εξά­δελφο της ότι οι αγο­ρα­στές θα ελάμ­βα­ναν το δάνειο ποσού 90.000 ευρώ, ώστε απο­τε­λούσε για την ενά­γουσα αυτή η γνω­στο­ποί­ηση του υπαλ­λή­λου της ενα­γό­με­νης με δια­βε­βαί­ωση της φερεγ­γυό­τη­τας και καλό­πι­στης συμ­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς τωv αγο­ρα­στών.

Μάλιστα το ανωτέρω συμ­βό­λαιο αν και νομό­τυπα μετα­γρά­φηκε στο κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου κι ενώ κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία για την κατα­βολή του τιμή­μα­τος είχε συμ­φω­νη­θεί να είναι ο Ιανουά­ριος του έτους 2007, εντού­τοις το ως άνω τίμημα, τόσο το ανα­γρα­φό­μενο όσο και το πραγ­μα­τικό, ουδέ­ποτε κατα­βλή­θηκε στην ίδια, παρά τις συνε­χείς υπο­σχέ­σεις του μεσο­λα­βητή και ενώ είχε πειστεί ο εξά­δερ­φός της να υπο­γρά­ψει προ­γε­νέ­στερα πράξη ολο­σχε­ρούς εξό­φλη­σης του τιμή­μα­τος, προ­κει­μέ­νου, όπως τον δια­βε­βαί­ωνε ο μεσο­λα­βη­τής, να αρθούν οι όποιες δυσκο­λίες και να εκτα­μιευ­θεί από την τράπεζα το ποσό των 90.000 ευρώ. Περί τα τέλη Ιουλίου 2008 η ενά­γουσα δια­πί­στωσε ότι μετά τη μετα­γραφή στο κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου του αγο­ρα­πω­λη­τη­ρίου συμ­βο­λαίου, είχε εγγρα­φεί επί του ακι­νή­του προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης υπέρ της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας ποσού 300.000 ευρώ, ενώ στις 16-1-2007 είχε μετα­γρα­φεί και η ως άνω πράξη εξό­φλη­σης τιμή­μα­τος. Οι αγο­ρα­στές είχαν λάβει από την Εμπο­ρική Τράπεζα το ως άνω ποσό των 90.000 ευρώ, ενώ η ίδια δεν είχε λάβει ακόμη κάποιο ποσό από την πώληση του ακι­νή­του της.

Η τράπεζα εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο κ. Γιώργο Μαυ­ρο­μάτη.