Δεν θα γίνει κατηγορία σε γιατρό για υπεξαίρεση

Να μην γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος ενός ια­τρού της Ρόδου, για το αδί­κη­μα της υπε­ξαί­ρε­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση αντι­κει­μέ­νου του οποί­ου η αξία υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ, απο­φά­σι­σε με βού­λευ­μα, που εξέ­δω­σε, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η έρευ­να για την υπό­θε­ση κι­νή­θη­κε μετά από μή­νυ­ση της πρώην συ­ζύ­γου του με την οποία συ­νερ­γά­στη­κε επαγ­γελ­μα­τι­κά από το έτος 2006.

Στο πλαί­σιο της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους συ­νερ­γα­σί­ας έλα­βαν δά­νειο ύψους 125.000 ευρώ, κατά τη σύ­να­ψη του οποί­ου συμ­βλή­θη­κε η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα ως πρω­το­φει­λέ­τρια και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ως εγ­γυ­η­τής και προς εξα­σφά­λι­ση της απαί­τη­σης της πι­στώ­τριας τρά­πε­ζας πα­ρα­χω­ρή­θη­κε προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης στο ακί­νη­το που απο­τε­λού­σε την οι­κο­γε­νεια­κή τους στέγη, ιδιο­κτη­σί­ας της πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σας.

Με τα χρή­μα­τα του δα­νεί­ου αγο­ρά­στη­κε περί τα τέλη του 2006 ένα μη­χά­νη­μα, συ­νο­λι­κής αξίας 55.370 ευρώ, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν ερ­γα­σί­ες στον κοινό επαγ­γελ­μα­τι­κό χώρο ενώ τα υπό­λοι­πα χρή­μα­τα ανα­λώ­θη­καν σε τρέ­χου­σες κα­θη­με­ρι­νές ανά­γκες της οι­κο­γέ­νειας.

Το μη­χά­νη­μα χρη­σι­μο­ποιού­σε σχε­δόν απο­κλει­στι­κά στην ερ­γα­σία της η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα εκ­δί­δο­ντας απο­δεί­ξεις, για φο­ρο­λο­γι­κούς λό­γους, στο όνομα του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Τον μήνα Μάιο του έτους 2010 αγο­ρά­στη­κε, με τα ει­σο­δή­μα­τα των συ­ζύ­γων και δεύ­τε­ρο μη­χά­νη­μα συ­νο­λι­κής αξίας 42.550 ευρώ, για την αγορά του οποί­ου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έλαβε επι­χο­ρή­γη­ση, μέσω του προ­γράμ­μα­τος ΕΣΠΑ 2007-2013, ύψους 18.500 ευρώ.

Ωστό­σο, μετά το θέρος του έτους 2013 η έγ­γα­μη συμ­βί­ω­σή τους δια­σπά­στη­κε.

Προ­έ­κυ­ψε ότι το δά­νειο συ­νή­φθη έπει­τα από κοινή από­φα­ση των συ­ζύ­γων και στο πλαί­σιο της επαγ­γελ­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας που ξε­κι­νού­σε, αλλά και του οι­κο­γε­νεια­κού τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, προ­κει­μέ­νου να δια­μορ­φω­θεί η νέα επαγ­γελ­μα­τι­κή τους στέγη, να αγο­ρα­στεί το πρώτο μη­χά­νη­μα και να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν επι­σκευα­στι­κές ερ­γα­σί­ες στην κοινή συ­ζυ­γι­κή οικία.

Δεν απο­δεί­χθη­κε ότι πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα εκτα­μί­ευ­σε το σύ­νο­λο ή μέρος του ανω­τέ­ρω ποσού και το πα­ρέ­δω­σε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Τα χρή­μα­τα για την αγορά του μη­χα­νή­μα­τος προ­έρ­χο­νταν απο­κλει­στι­κά από το δά­νειο που έλα­βαν με κοινή τους από­φα­ση, ως σύ­ζυ­γοι.

Ανα­φο­ρι­κά με το δεύ­τε­ρο μη­χά­νη­μα, αυτό αγο­ρά­στη­κε έπει­τα από επί­σης κοινή από­φα­ση των συ­ζύ­γων, σε χρόνο που δεν δια­φαι­νό­ταν ότι θα ακο­λου­θή­σει διά­σπα­ση της συμ­βί­ω­σης τους. Το τί­μη­μα δεν κα­τα­βλή­θη­κε από τα χρή­μα­τα του δα­νεί­ου, αλλά από τα ει­σο­δή­μα­τα που είχε απο­φέ­ρει ιδίως η χρήση του πρώ­του μη­χα­νή­μα­τος.

Και στην πε­ρί­πτω­ση αυτή, πρό­κει­ται για πε­ριου­σια­κό στοι­χείο που απο­κτή­θη­κε κατά τη διάρ­κεια της έγ­γα­μης συμ­βί­ω­σης, στο πλαί­σιο της κοι­νής επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας των συ­ζύ­γων.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι δεν πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου για την απαγ­γε­λία κα­τη­γο­ρί­ας.