ΙΝΕ/ΓΣΕΕ: Υψηλή ανεργία έως το 2030, με τριπλάσια υποαπασχόληση

Μετά το 2030 και υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα επα­νέλ­θει η ανεργία σε «φυσιο­λο­γικά επίπεδα», ήτοι κάτω του 10%, και αυτό εφόσον η ελλη­νική οικο­νο­μία παρου­σιά­σει υψηλούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης, ολό­κληρη της επόμενη δεκα­ε­τία.

Ο επι­στη­μο­νι­κός διευ­θυ­ντής του Ινστι­τού­του Εργα­σίας της ΓΣΕΕ καθη­γη­τής κ. Γ. Αργεί­της δεν φαί­νε­ται να συμ­με­ρί­ζε­ται την αισιο­δο­ξία της κυβέρ­νη­σης για απο­κλι­μά­κωση των ποσο­στών της ανερ­γίας. Εκτιμά ότι υπάρχει μια βελ­τί­ωση της εικόνας το πρώτο εξάμηνο του 2017, ωστόσο «τα ποιο­τικά στοι­χεία δημιουρ­γούν προ­βλη­μα­τι­σμό». «Η όποια αύξηση της απα­σχό­λη­σης δείχνει μια εξαι­ρε­τικά αργή έξοδο της οικο­νο­μίας από την από την μεγάλη ύφεση της περιό­δου 2010 – 2013», σημειώ­νει ο κ. Αργεί­της στην έκθεσή του, παρα­θέ­το­ντας τα στοι­χεία του 2014 – 2017.

Την εκτί­μηση για μια αργό­συρτη, μακρά και βασα­νι­στική πορεία επα­νό­δου στα προ της κρίσης ποσοστά της ανερ­γίας, δια­τυ­πώ­νει και ο ομό­τι­μος καθη­γη­τής του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου, πρώην επι­στη­μο­νι­κός διευ­θυ­ντής του Ινστι­τού­του κ. Σ. Ρομπό­λης.

Ο καθη­γη­τής χαρα­κτη­ρί­ζει «αναι­μική και άνεργη» την περίοδο της ανά­καμ­ψης της οικο­νο­μίας, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι θα συνο­δεύ­ε­ται από υψηλά επίπεδα ανερ­γίας.

«Όποτε κι αν έλθει η ανά­καμψη θα είναι αναι­μική και άνεργη, δεδο­μέ­νου ότι για να δημιουρ­γη­θούν 50.000 θέσεις εργα­σίας τον χρόνο, θα απαι­τεί­ται ετήσια αύξηση του ΑΕΠ κατά 3,5%-4%», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά. Και οι δύο εκτι­μούν ότι η επά­νο­δος της ανερ­γίας στα προ κρίσης επίπεδα δεν θα έλθει πριν το τέλος της επό­με­νης δεκα­ε­τίας.

Η πρό­σφατη έκθεση του Ινστι­τού­του ανε­βά­ζει το πραγ­μα­τικό ποσοστό της ανερ­γίας στο 28,7% το πρώτο τρίμηνο του 2017 έναντι 30,8% το αντί­στοιχο διά­στημα του 2016. Στο ποσοστό αυτό συνυ­πο­λο­γί­ζει τις κατη­γο­ρίες των απο­θαρ­ρη­μέ­νων ανέργων (όσων δηλαδή δηλώ­νουν άνεργοι αλλά δεν ανα­ζη­τούν εργασία), αλλά και των υπο­α­πα­σχο­λού­με­νων.

Σημειώ­νε­ται ότι το επίσημο ποσοστό της ανερ­γίας το δεύτερο τρίμηνο του 2017 ήταν 21,1%. Ως απα­σχο­λού­με­νοι θεω­ρού­νται όσοι εργά­σθη­καν έστω και μια ώρα την εβδο­μάδα, ενώ δεν συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται όσοι δηλώ­νουν ότι έπαψαν να ανα­ζη­τούν εργασία.

Στο σημείο αυτό ανα­φέ­ρε­ται η έκθεση της ΓΣΕΕ λέγο­ντας ότι «μια σειρά ποιο­τι­κών δεικτών της αγοράς εργα­σίας δημιουρ­γούν προ­βλη­μα­τι­σμό». Χαρα­κτη­ρι­στικά παρου­σιά­ζει τα πολύ υψηλά ποσοστά της υπο­α­πα­σχό­λη­σης, η οποία κατά τη διάρ­κεια της κρίσης έχει σχεδόν τρι­πλα­σια­στεί από 99.000 εργα­ζο­μέ­νους το 2008 σε 267.000 το 2017.

Επίσης έχουν υπέρ τρι­πλα­σια­σθεί οι απο­γοη­τευ­μέ­νοι άνεργοι που έπαψαν να ανα­ζη­τούν εργασία, από 37.000 σε 109.000 την αντί­στοιχη περίοδο.

Ενδει­κτικό είναι επίσης το στοι­χείο, σύμφωνα με το οποίο το 67% των εργα­ζό­με­νων με μερική απα­σχό­ληση, δεν βρίσκει πλήρη απα­σχό­ληση και ανα­γκά­σθηκε να επι­λέ­ξει αυτό το καθε­στώς.

Με άλλα λόγια, η μερική απα­σχό­ληση δεν αφορά εργα­τικό δυνα­μικό που δεν επι­θυ­μεί να εργα­στεί με πλήρη απα­σχό­ληση και συνεπώς εξυ­πη­ρε­τεί­ται από τη δυνα­τό­τητα να εργά­ζε­ται με μειω­μένο ωράριο, αλλά αντί­θετα αφορά εργα­τικό δυνα­μικό το οποίο υπο­α­πα­σχο­λεί­ται και αμεί­βε­ται χαμη­λό­τερα από εργα­ζο­μέ­νους πλήρους απα­σχό­λη­σης.

Συνεπώς, η ελλη­νική οικο­νο­μία δεν αντι­με­τω­πί­ζει μόνο πρό­βλημα χαμηλού ποσο­στού απα­σχό­λη­σης, αλλά και πρό­βλημα αντι­κα­τά­στα­σης θέσεων πλήρους απα­σχό­λη­σης, από θέσεις μερικής απα­σχό­λη­σης. «Ο μετα­σχη­μα­τι­σμός αυτός της μορφής της απα­σχό­λη­σης ουσια­στικά λει­τουρ­γεί στην οικο­νο­μία, ως κρυφός μηχα­νι­σμός λιτό­τη­τας με υφε­σια­κές επι­πτώ­σεις» τονίζει η έκθεση της ΓΣΕΕ.

ΒΗΜΑ