Οι προκλήσεις της παιδείας, οι αλλαγές στο νέο λύκειο και το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ – Συνέντευξη του κ. B. Kαραγιάννη

Συ­νέ­ντευ­ξη στον Δ. Γκαρ­τζώ­νη

 

Για τις προ­κλή­σεις της Παι­δεί­ας, τις αλ­λα­γές στο νέο λύ­κειο και το νέο σύ­στη­μα ει­σα­γω­γής στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση μιλά σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δη­μο­κρα­τι­κή», ο Πε­ρι­φε­ρεια­κός Διευ­θυ­ντής Πρω­το­βάθ­μιας και Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, Βα­σί­λης Κα­ρα­γιάν­νης.

Ανα­φέ­ρει ότι η νέα σχο­λι­κή χρο­νιά ξε­κί­νη­σε ομαλά, χωρίς να υπάρ­χουν σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις και με­γά­λα κενά εκ­παι­δευ­τι­κών και το­νί­ζει ότι οι ρι­ζι­κές αλ­λα­γές στην Παι­δεία απαι­τούν μία κοι­νω­νία έτοι­μη να απο­δε­χθεί τις με­γά­λες τομές.

Δια­βά­στε πα­ρα­κά­τω τη συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Β. Κα­ρα­γιάν­νη ανα­λυ­τι­κά.

• Κύριε Κα­ρα­γιάν­νη η νέα σχο­λι­κή χρο­νιά φαί­νε­ται να ξε­κί­νη­σε χωρίς ιδιαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα. Υπάρ­χουν ελ­λεί­ψεις;

Το βα­σι­κό στοί­χη­μα στην έναρ­ξη κάθε νέας σχο­λι­κής χρο­νιάς, είναι πάντα η κά­λυ­ψη των πολ­λών κενών που υπάρ­χουν στην πε­ρι­φέ­ρειά μας. Ίσως πρό­κει­ται για την πε­ρι­φέ­ρεια με τα πε­ρισ­σό­τε­ρα κενά εκ­παι­δευ­τι­κών, γε­γο­νός το οποίο βρί­σκε­ται προ­φα­νώς σε άμεση συ­νάρ­τη­ση με τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα και την προ­σβα­σι­μό­τη­τα.

Πέ­ρυ­σι προ­σε­λή­φθη­σαν 2.500 ανα­πλη­ρω­τές εκ­παι­δευ­τι­κοί καθ’ όλη τη διάρ­κεια της σχο­λι­κής χρο­νιάς. Αυτή τη φορά, έγι­ναν προ­σλή­ψεις πε­ρισ­σό­τε­ρων από 1500 ανα­πλη­ρω­τών πριν χτυ­πή­σει το πρώτο κου­δού­νι. Στα σχο­λεία της πρω­το­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης υπάρ­χει πλή­ρης κά­λυ­ψη ανα­γκών, ενώ στα γυ­μνά­σια και στα λύ­κεια έχου­με κά­ποιες ελ­λεί­ψεις λόγω των πολ­λών ει­δι­κο­τή­των που απαι­τού­νται. Ήδη έχω ζη­τή­σει από τους προϊ­στα­μέ­νους των Διευ­θύν­σε­ων Πρω­το­βάθ­μιας και Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης στα Δω­δε­κά­νη­σα και στις Κυ­κλά­δες να με ενη­με­ρώ­σουν για τα κενά που υπάρ­χουν ώστε να τα προ­ω­θή­σου­με στο υπουρ­γείο για να γί­νουν οι απαι­τού­με­νες προ­σλή­ψεις.

• Μπο­ρούν όμως τα σχο­λεία να στη­ρί­ζο­νται διαρ­κώς σε ανα­πλη­ρω­τές; Δεν θα πρέ­πει τα σχο­λεία να στε­λε­χω­θούν με μό­νι­μο εκ­παι­δευ­τι­κό προ­σω­πι­κό;

Το Υπουρ­γείο αλλά και η Κυ­βέρ­νη­ση συ­νο­λι­κά θέ­τουν ως βα­σι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα την πρό­σλη­ψη μό­νι­μων εκ­παι­δευ­τι­κών. Οπωσ­δή­πο­τε του χρό­νου θα γί­νουν κά­ποιες προ­σλή­ψεις. Δεν γνω­ρί­ζου­με βέ­βαια τον ακρι­βή αριθ­μό των προ­σλή­ψε­ων, εκτι­μώ όμως ότι σύ­ντο­μα θα έχου­με και τις επί­ση­μες εξαγ­γε­λί­ες ανα­φο­ρι­κά με το ζή­τη­μα.

Κοι­τάξ­τε, η στε­λέ­χω­ση των σχο­λεί­ων με μό­νι­μο προ­σω­πι­κό στο μέ­γι­στο δυ­να­τό βαθμό, συμ­βάλ­λει στην ανα­βάθ­μι­ση του εκ­παι­δευ­τι­κού συ­στή­μα­τος. Δεν είναι ό,τι κα­λύ­τε­ρο να αλ­λά­ζει κάθε χρόνο το εκ­παι­δευ­τι­κό προ­σω­πι­κό στα σχο­λεία.

• Η ανα­βάθ­μι­ση της ει­δι­κής αγω­γής, απο­τε­λεί από τα πάγια αι­τή­μα­τα… Κα­λύ­πτο­νται επαρ­κώς οι ανά­γκες σε επί­πε­δο νομού;

Είναι όντως ευαί­σθη­το το θέμα της ει­δι­κής αγω­γής και η κυ­βέρ­νη­ση έχει ρίξει ει­δι­κό βάρος στον τομέα αυτό. Στα Δω­δε­κά­νη­σα εί­μα­στε σε πολύ καλό δρόμο όσον αφορά την ει­δι­κή αγωγή και προ­σπα­θού­με συ­νε­χώς να βελ­τιω­νό­μα­στε.

• Να πε­ρά­σου­με όμως στην διετή υπο­χρε­ω­τι­κή προ­σχο­λι­κή αγωγή… Βλέ­που­με τη Ρόδο να μην μπο­ρεί ήδη να αντα­πο­κρι­θεί λόγω έλ­λει­ψης υπο­δο­μών. Θέτει το πρό­βλη­μα αυτό σε κίν­δυ­νο την επι­τυ­χή εφαρ­μο­γή του μέ­τρου;

Όντως στη Ρόδο, όπως επί­σης στην Κω, δεν έχου­με αρ­κε­τούς χώ­ρους στα νη­πια­γω­γεία προ­κει­μέ­νου να κα­λύ­ψου­με τις ανά­γκες τις υπο­χρε­ω­τι­κής διε­τούς προ­σχο­λι­κής αγω­γής. Πι­στεύω πά­ντως ότι μέχρι την υπο­χρε­ω­τι­κή εφαρ­μο­γή του μέ­τρου, δη­λα­δή σε βάθος τριε­τί­ας, θα εί­μα­στε από­λυ­τα έτοι­μοι.

• Πι­στεύ­ε­τε ότι η κοι­νω­νία έχει απο­δε­χθεί τη θε­σμο­θέ­τη­ση της διε­τούς προ­σχο­λι­κής αγω­γής; Έχουν εκ­φρα­στεί επι­φυ­λά­ξεις από διά­φο­ρες πλευ­ρές…

Πάντα υπάρ­χουν αντι­δρά­σεις, εν­στά­σεις και αντιρ­ρή­σεις για όποιο νέο μέτρο έρ­χε­ται να εφαρ­μο­στεί σε αυτή τη χώρα. Η υπο­χρε­ω­τι­κή διε­τής προ­σχο­λι­κή αγωγή έχει μόνο θε­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Ποιος δεν θέλει τα παι­διά να εντάσ­σο­νται όσο το δυ­να­τόν πιο νωρίς σε ένα ορ­γα­νω­μέ­νο πε­ρι­βάλ­λον, να κοι­νω­νι­κο­ποιού­νται, να διευ­κο­λύ­νο­νται οι γο­νείς στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά τους… Ήδη πι­στεύω ότι η κοι­νω­νία έχει αγκα­λιά­σει το μέτρο και είμαι βέ­βαιος ότι θα προ­σαρ­μο­στού­με άμεσα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά στις απαι­τή­σεις μίας τέ­τοιας προ­σπά­θειας.

• Γε­νι­κό­τε­ρα κύριε Κα­ρα­γιάν­νη, πι­στεύ­ε­τε ότι τα σχο­λι­κά κτή­ρια στη Ρόδο αλλά και στα νησιά, μπο­ρούν να αντα­πο­κρι­θούν στις σύγ­χρο­νες εκ­παι­δευ­τι­κές ανά­γκες;

Ήδη ως συν­δι­κα­λι­στής είχα ανα­δεί­ξει κι εγώ το θέμα στο οποίο ανα­φέ­ρε­στε. Στην πόλη της Ρόδου τα κτή­ρια στα οποία στε­γά­ζο­νται τα σχο­λεία όλων των βαθ­μί­δων είναι εξαι­ρε­τι­κά από αι­σθη­τι­κής άπο­ψης. Δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι κα­τα­σκευά­στη­καν για άλλες λει­τουρ­γί­ες και χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν στην πο­ρεία ως σχο­λεία. Στο με­τα­ξύ, έχουν πε­ρά­σει τα χρό­νια και τα κτή­ρια δεν έχουν συ­ντη­ρη­θεί επαρ­κώς. Θα έπρε­πε δη­λα­δή να ανε­γερ­θούν νέα σχο­λεία που να κα­λύ­πτουν τις σύγ­χρο­νες εκ­παι­δευ­τι­κές ανά­γκες. Πι­στεύω ότι κα­νείς δεν μπο­ρεί να το αρ­νη­θεί αυτό.

• Υπάρ­χει προ­ο­πτι­κή για την ανέ­γερ­ση νέων σχο­λι­κών μο­νά­δων ή τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό των υφι­στά­με­νων κτη­ρί­ων; Πόσο εφι­κτό θα ήταν αυτό;

Θε­ω­ρη­τι­κά, υπάρ­χει προ­ο­πτι­κή. Στην πράξη όμως προ­κύ­πτουν πάντα προ­βλή­μα­τα. Στα 3,5 αυτά χρό­νια που έχω ανα­λά­βει τη Διεύ­θυν­ση Πε­ρι­φε­ρεια­κής Εκ­παί­δευ­σης Ν. Αι­γαί­ου, έχου­με προ­σπα­θή­σει να με­τε­γκα­τα­στή­σου­με το ενιαίο, ει­δι­κό επαγ­γελ­μα­τι­κό γυ­μνά­σιο-λύ­κειο της Ρόδου από το κτή­ριο στην πε­ριο­χή της Μη­τρό­πο­λης στους Αγί­ους Απο­στό­λους όπου στε­γά­ζε­ται το 2ο ΕΠΑΛ. Δεν έχου­με κα­τα­φέ­ρει στο διά­στη­μα αυτό να κά­νου­με τις απαι­τού­με­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις του κτη­ρί­ου, το οποίο είναι σε πολύ κα­λύ­τε­ρη κα­τά­στα­ση από αυτό στο οποίο στε­γά­ζε­ται το επαγ­γελ­μα­τι­κό γυ­μνά­σιο-λύ­κειο σή­με­ρα. Λόγω της γρα­φειο­κρα­τί­ας, πα­ρου­σιά­ζο­νται πάντα διά­φο­ρα προ­βλή­μα­τα…

• Το υπουρ­γείο φέρ­νει στα ΕΠΑΛ μία σειρά από αλ­λα­γές. Ήδη βλέ­που­με να λει­τουρ­γεί θε­τι­κά ο θε­σμός της μα­θη­τεί­ας. Πι­στεύ­ε­τε ότι οι αλ­λα­γές αυτές θα συμ­βά­λουν στην ανα­βάθ­μι­ση της τε­χνο­λο­γι­κής εκ­παί­δευ­σης;

Απο­τε­λεί βού­λη­ση της Κυ­βέρ­νη­σης η ου­σια­στι­κή ανα­βάθ­μι­ση της τε­χνο­λο­γι­κής εκ­παί­δευ­σης. Σχη­μα­τι­κά θα έλεγα ότι όλη η δια­δι­κα­σία ξε­κί­νη­σε με την θε­σμο­θέ­τη­ση εννέα το­μέ­ων στη Β Λυ­κεί­ου και 35 ει­δι­κο­τή­των στη Γ’ Λυ­κεί­ου. Έγινε συ­νε­πώς ένα ση­μα­ντι­κό νοι­κο­κύ­ρε­μα και επα­να­προ­σλή­φθη­σαν όλοι οι συ­νά­δελ­φοι που είχαν απο­λυ­θεί αναί­τια και αυ­θαί­ρε­τα από την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση. Με την επα­να­πρό­σλη­ψή τους λει­τούρ­γη­σαν ξανά ει­δι­κό­τη­τες που είχαν κα­ταρ­γη­θεί. Βε­βαί­ως θε­σμο­θε­τή­θη­κε το με­τα­λυ­κεια­κό έτος, η μα­θη­τεία που απο­τε­λεί μία διέ­ξο­δο των απο­φοί­των στην αγορά ερ­γα­σί­ας.

• Πά­ντως παρά το νοι­κο­κύ­ρε­μα σε το­μείς και ει­δι­κό­τη­τες προ­κύ­πτει πάντα πρό­βλη­μα με τμή­μα­τα που δεν λει­τουρ­γούν στα ΕΠΑΛ καθώς δεν συ­μπλη­ρώ­νε­ται ο ελά­χι­στος απαι­τού­με­νος αριθ­μός μα­θη­τών… Δη­μιουρ­γεί­ται συ­νε­πώς μεί­ζον πρό­βλη­μα όταν μα­θη­τές δεν μπο­ρούν να ακο­λου­θή­σουν την ει­δι­κό­τη­τα… που επι­θυ­μούν.

Σε όλη την Πε­ρι­φέ­ρεια λει­τουρ­γούν 25 ΕΠΑΛ. Με βάση των εξο­πλι­σμό που δια­θέ­τει το κάθε σχο­λείο ιδρύ­θη­καν οι αντί­στοι­χοι το­μείς και ει­δι­κό­τη­τες. Αν κά­ποια χρο­νιά σε ένα τομέα ή σε μία ει­δι­κό­τη­τα δεν υπάρ­χει ένας συ­γκε­κρι­μέ­νος αριθ­μός μα­θη­τών μπο­ρεί, τα αντί­στοι­χα τμή­μα­τα να μη λει­τουρ­γή­σουν. Δεν έχει δη­μιουρ­γη­θεί όμως ποτέ πρό­βλη­μα, όπως λέτε. Και φέτος τα ολι­γο­με­λή τμή­μα­τα με τη δική μου υπο­γρα­φή ή με την υπο­γρα­φή του υπουρ­γού, λει­τουρ­γούν. Δεν μπο­ρεί βε­βαί­ως να λει­τουρ­γή­σει τμήμα με μόνο ένα μα­θη­τή. Δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί μα­θη­τι­κό τμήμα αυτό. Στη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία τους πά­ντως, τα ολι­γο­με­λή τμή­μα­τα λει­τούρ­γη­σαν, πα­ρό­λο που δεν το προ­βλέ­πει ο νόμος.

• Το νέο λύ­κειο και τα επι­μέ­ρους μέτρα που προ­τεί­νο­νται δι­χά­ζουν… Κυ­ρί­ως ο τρό­πος ει­σα­γω­γής στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση… Γί­νε­ται λόγος για υπο­βάθ­μι­ση του λυ­κεί­ου και όχι για ανα­βάθ­μι­ση όπως λέει το υπουρ­γείο…

Αυτό που πάει να δη­μιουρ­γη­θεί είναι ένα προ­πα­ρα­σκευα­στι­κό έτος για την τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση. Στην τρίτη τάξη θα αφιε­ρώ­νο­νται αρ­κε­τές δι­δα­κτι­κές ώρες σε συ­γκε­κρι­μέ­να μα­θή­μα­τα στα οποία θα εξε­τά­ζε­ται ο μα­θη­τής στις πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις.

Η πρό­τα­ση του υπουρ­γού, η νέα δομή της Γ’ τάξης είναι ρε­α­λι­στι­κή, έχει βα­ρύ­τη­τα. Έτσι πρέ­πει να το δει κα­νείς. Πράγ­μα­τι η τρίτη λυ­κεί­ου έχει υπο­βαθ­μι­στεί αρ­κε­τά. Μετά το Πάσχα οι μα­θη­τές εμ­φα­νί­ζο­νται ελά­χι­στα ή κα­θό­λου στη σχο­λι­κή μο­νά­δα και ο εκ­παι­δευ­τι­κός, παρά την καλή του διά­θε­ση δεν μπο­ρεί να κάνει σωστά το μά­θη­μά του. Πρέ­πει συ­νε­πώς να προ­σαρ­μο­στού­με στις αλ­λα­γές αυτές. Πι­στεύω βέ­βαια ότι ο διά­λο­γος θα συ­νε­χι­σθεί και θα κα­τα­λή­ξου­με σε ένα πλαί­σιο που θα είναι ευ­ρέ­ως απο­δε­κτό.

Δεν μπο­ρεί κα­νείς να κάνει λόγο για υπο­βάθ­μι­ση όταν ξε­κι­νά­με από μία αφε­τη­ρία η οποία δεν είναι κα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή. Ξε­κι­νώ­ντας από μία τέ­τοια αφε­τη­ρία, προ­σπα­θού­με να προ­βού­με στις απαι­τού­με­νες βελ­τιώ­σεις.

• Το υπάρ­χον σύ­στη­μα ει­σα­γω­γής στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση θε­ω­ρεί­ται ανα­χρο­νι­στι­κό και αντι­παι­δα­γω­γι­κό. Από την άλλη φαί­νε­ται να δι­χά­ζουν τα νέα μέτρα… Θα βρε­θεί τε­λι­κά η χρυσή τομή;

Αρ­χι­κά θα πρέ­πει να επι­ση­μά­νου­με πώς όλοι πα­ρα­δέ­χο­νται ότι το υπάρ­χον σύ­στη­μα είναι αδιά­βλη­το και είναι ο βα­σι­κός λόγος που έχει δια­τη­ρη­θεί αναλ­λοί­ω­το έως τώρα. Όσον αφορά στις αλ­λα­γές στο σύ­στη­μα ει­σα­γω­γής στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση, έχουν να κά­νουν κυ­ρί­ως με τις ομά­δες προ­σα­να­το­λι­σμού, την ομάδα σχο­λών ελεύ­θε­ρης πρό­σβα­σης και τις ώρες δι­δα­σκα­λί­ας των πα­νελ­λα­δι­κά εξε­τα­ζό­με­νων μα­θη­μά­των. Υπάρ­χει με­γά­λη ζή­τη­ση για κά­ποιες συ­γκε­κρι­μέ­νες σχο­λές και με κά­ποιο τρόπο πρέ­πει να αντι­στοι­χί­σου­με την προ­σφο­ρά και τη ζή­τη­ση… Αυτό που λέει ο υπουρ­γός και που είναι λο­γι­κό, είναι ότι θα πρέ­πει για τις σχο­λές με με­γά­λη ζή­τη­ση όπου οι θέ­σεις δεν επαρ­κούν, να μπαί­νουν οι μα­θη­τές στη δια­δι­κα­σία των πα­νελ­λη­νί­ων εξε­τά­σε­ων. Για τις σχο­λές όπου δεν έχουν με­γά­λη ζή­τη­ση και που ο αριθ­μός των θέ­σε­ων κα­λύ­πτει τη ζή­τη­ση, δεν θα χρειά­ζε­ται να δί­νουν οι μα­θη­τές πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις. Πι­στεύω ότι είναι λο­γι­κή διευ­θέ­τη­ση αυτή.

Προ­φα­νώς και απαι­τού­νται τομές. Αυτές οι τομές όμως απαι­τούν μία δια­φο­ρε­τι­κή κοι­νω­νία με δια­φο­ρε­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Αυτή τη στιγ­μή, το σύ­στη­μα αξιών με το οποίο λει­τουρ­γού­με είναι αυτό που είναι, τα θέλω μας είναι συ­γκε­κρι­μέ­να και δεν μπο­ρού­με να προ­χω­ρή­σου­με σε κάτι ρι­ζι­κά δια­φο­ρε­τι­κό.