Τσίπρας: Την Κυριακή ψηφίζουμε πάλι «όχι»

Με το υπε­ρό­πλο του «όχι» απευ­θύν­θηκε ο Αλέξης Τσίπρας στους ανα­πο­φά­σι­στους ψηφο­φό­ρους του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς από τη δική τους επιλογή θα εξαρ­τη­θεί το απο­τέ­λε­σμα της κάλπης.

«Στις 5 του Ιούλη η στε­ντό­ρεια φωνή της Ελλάδας ακού­στηκε στις τέσ­σε­ρις γωνιές της γης. Θα ξανα­κου­στεί σε τέσ­σε­ρις ημέρες, γιατί και στην κάλπη της Κυρια­κής ‘όχι’ ψηφί­ζουμε: Οχι στην παλι­νόρ­θωση του παλαιού καθε­στώ­τος, της υπο­τέ­λειας, της εξάρ­τη­σης, της δια­φθο­ράς και της δια­πλο­κής. Οχι στη ΝΔ που, πράγ­ματι, εκπρο­σω­πεί με τον καλύ­τερο τρόπο το σύστημα συμ­φε­ρό­ντων της δια­πλο­κής και της εξάρ­τη­σης», ήταν η χαρα­κτη­ρι­στική απο­στροφή της χθε­σι­νής του ομιλίας στην Πάτρα.

Για τον λόγο αυτό απευ­θύν­θηκε ιδιαί­τερα στους νέους οι οποίοι, σύμφωνα με τα στοι­χεία, είναι το πιο απο­γοη­τευ­μένο κοινό του ΣΥΡΙΖΑ εξαι­τίας της συμ­φω­νίας με τους δανει­στές: «Θέλω να καλέσω ιδιαί­τερα τις νέες και τους νέου να μπουν ξανά μπροστά στον αγώνα για την ελπίδα να ζήσουν, να δου­λέ­ψουν και να ονει­ρευ­τούν στον τόπο μας. Να πάνε στην κάλπη, να ενωθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, να μπουν μπροστά για να πάει ο τόπος μπροστά», είπε.

Ο κ.Τσίπρας επέ­μεινε σταθερά στο δίλημμα που αφορά τη δια­πλοκή και την δια­φθορά, αξιο­ποιώ­ντας (όπως ανα­με­νό­ταν, άλλωστε) την σημε­ρινή απο­κά­λυψη του «πατέρα» της λίστας Λαγκάρντ, Ερβέ Φαλ­τσιανί, ότι η έρευνα για τη λίστα προ­χώ­ρησε μόνο μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου.

«Θα τολ­μού­σαν να ερευ­νή­σουν τη λίστα Λαγκάρντ εκείνοι που κιν­δύ­νευαν να βρουν μέσα τους εαυτούς τους;», πρό­σθεσε εν είδη ρητο­ρι­κού ερω­τή­μα­τος, για να κατα­λή­ξει: «πώς θα δια­πραγ­μα­τευ­τούν όταν η άλλη πλευρά τους κρατάει από το σβέρκο; Με την κατά­θεση Χρι­στο­φο­ρά­κου στη γερ­μα­νική Δικαιο­σύνη, που παρα­μεί­νει για όλους εμάς επτα­σφρά­γι­στο μυστικό, ακριβώς επειδή είναι κλειστό δια­πραγ­μα­τευ­τικό χαρτί της πλευράς των δανει­στών απέ­να­ντι στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ;»…

Ο κ.Τσίπρας ανέ­δειξε και το δίλημμα «ποιος θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί» καυτά, κοι­νω­νικά, θέματα, όπως οι εργα­σια­κές σχέσεις και οι (μη) απο­λύ­σεις σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα:

«Πιστεύ­ετε στ΄α­λή­θεια ότι η ΝΔ θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί για τους εκπαι­δευ­τι­κούς, τους σχο­λι­κούς φύλακες, τις καθα­ρί­στριες, τους υπαλ­λή­λους των πανε­πι­στη­μίων, τους αστυ­νο­μι­κούς, όταν ο κύριος Μεϊ­μα­ρά­κης τους απο­κα­λεί όλους άχρη­στους;», ήταν ένα ερώτημα.

Ενώ συνέ­δεσε την «εργα­σιακή ζούγκλα» με «το κόμμα του κυρίου Σαμαρά» που κατήρ­γησε τις συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις «και που εμείς τώρα δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε να επα­να­φέ­ρουμε».

«Κάθε ψήφος που χάνεται για τον ΣΥΡΙΖΑ, την κερ­δί­ζει η ΝΔ. Κάθε ψήφος που δεν δίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος εμπι­στο­σύ­νης στη δια­πλοκή και τη δια­φθορά».

Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρας «ακόμα κι ο ίδιος ο Φαλ­τσιανί, που απο­κά­λυψε τη λίστα Λαγκάρντ, δηλώνει σήμερα ότι η έρευνα για τη λίστα ουσια­στικά προ­χώ­ρησε μόνον μετά τις 25 Γενάρη. Μα, είναι σχεδόν αυτο­νό­ητο, θα έλεγα. Θα τολ­μού­σαν να ερευ­νή­σουν τη λίστα Λαγκάρντ εκείνοι που κιν­δύ­νευαν να βρουν μέσα, τους εαυτούς τους;

Πιστεύ­ετε στ’ αλήθεια, πολίτες της Πάτρας, ότι η ΝΔ θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί για τους εκπαι­δευ­τι­κούς, τους σχο­λι­κούς φύλακες, τις καθα­ρί­στριες, τους υπαλ­λή­λους των πανε­πι­στη­μίων, τους αστυ­νο­μι­κούς, όταν ο κος Μει­μα­ρά­κης τους απο­κα­λεί όλους άχρη­στους;

Ο κος Μει­μα­ρά­κης ζητάει τη ψήφο του λαού, κατε­βαί­νο­ντας στις εκλογές με το ψηφο­δέλ­τιο, το πρό­γραμμα και τις δεσμεύ­σεις του κου Σαμαρά.

Και όλοι γνω­ρί­ζουμε τις δεσμεύ­σεις και τα πεπραγ­μένα του.

Ας το σκε­φτούν αυτό όσοι πολίτες ταλα­ντεύ­ο­νται ανα­πο­φά­σι­στοι ή όσοι φλερ­τά­ρουν με την αποχή».

Ο κ, Τσίπρας τόνισε πως «από τις 21 Σεπτέμ­βρη Συσπει­ρω­νό­μα­στε και αγω­νι­ζό­μα­στε:

• Για να εγγυ­η­θούμε την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας από τους πλει­στη­ρια­σμούς και την πώληση των κόκ­κι­νων δανείων από τις τρά­πε­ζες στα ξένα αρπα­κτικά κεφά­λαια.

Μόνο εμείς το απο­τρέ­ψαμε στη δια­πραγ­μά­τευση.

Μόνο εμείς μπο­ρούμε να το εγγυ­η­θούμε για το μέλλον.

• Για να συνε­χί­σουμε τον αγώνα ενάντια στην ανθρω­πι­στική κρίση, τον αγώνα για την προ­στα­σία των ευά­λω­των κοι­νω­νι­κών ομάδων.

• Για να δώσουμε τη μάχη της δια­πραγ­μά­τευ­σης, ώστε να βελ­τιώ­σουμε τη συμ­φω­νία της 12ης Ιουλίου στην πράξη.

• Για να βάλουμε τέλος στο κομ­μα­τικό κράτος της κλε­πτο­κρα­τίας, του ρου­σφε­τιού και της ανα­ξιο­κρα­τίας και να εμπε­δώ­σουμε το κράτος δικαίου και αξιο­κρα­τίας. Να εμπε­δώ­σουμε τις ίσες δυνα­τό­τη­τες και τις ίσες ευκαι­ρίες για όλους, ανε­ξάρ­τητα από το που ζουν και ποιες οικο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες έχουν.