Eπιχειρηματίες εστίασης: Εξανεμίζονται οι ελπίδες για μια καλύτερη σεζόν

Με το 70% των κα­τα­στη­μά­των της εστί­α­σης στην Μ. Πόλη να πα­ρα­μέ­νει κλει­στό και στο δεύ­τε­ρο δε­κα­πεν­θή­με­ρο του Ιου­νί­ου, και με την ει­κό­να να μην δια­φέ­ρει ιδιαι­τέ­ρως στο υπό­λοι­πο νησί, εξα­νε­μί­ζο­νται οι ελ­πί­δες των επι­χει­ρη­μα­τιών για μια του­ρι­στι­κή σεζόν κα­λύ­τε­ρη από την περ­σι­νή, του­λά­χι­στον σε επί­πε­δο ει­σπρά­ξε­ων.

Τα κακά μα­ντά­τα από τη Βρε­τα­νία και η πα­ρα­μο­νή των του­ρι­στών που πα­ρα­θε­ρί­ζουν στη Ρόδο κυ­ρί­ως εντός των ξε­νο­δο­χεί­ων, προ­κα­λούν προ­βλη­μα­τι­σμό στους επι­χει­ρη­μα­τί­ες που άνοι­ξαν τα κα­τα­στή­μα­τά τους για να υπο­δε­χθούν τους επι­σκέ­πτες.

Όπως λέει στη «δ» ο κ. Μι­χά­λης Σαρ­ρής, που δια­τη­ρεί για πολλά χρό­νια εστια­τό­ριο στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη και είναι από τα ελά­χι­στα που λει­τουρ­γούν αυτή την πε­ρί­ο­δο εντός των τει­χών, πα­ρό­τι η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος ξε­κί­νη­σε δυ­να­μι­κά, ακο­λού­θη­σε με­γά­λη βου­τιά εξαι­τί­ας της αβε­βαιό­τη­τας που επι­κρα­τεί διε­θνώς ως απόρ­ροια της παν­δη­μί­ας και των μέ­τρων που εφαρ­μό­ζει η κάθε χώρα, τα οποία με­τα­βάλ­λο­νται συ­νε­χώς. «Λει­τουρ­γού­με με το λε­γό­με­νο προ­σω­πι­κό ασφα­λεί­ας και με την προσ­δο­κία ότι θα κα­λύ­πτου­με τα λει­τουρ­γι­κά μας έξοδα ώστε να μπο­ρού­με να έχου­με τις πόρ­τες ανοι­κτές μέχρι όσο πάει και μέχρι να ξε­κα­θα­ρί­σει το τοπίο της φε­τι­νής του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου. Είναι προ­τι­μό­τε­ρο να υπο­λει­τουρ­γού­με, από το να είναι κλει­στή η επι­χεί­ρη­ση τόσο για εμάς όσο και για τους επι­σκέ­πτες», δη­λώ­νει στη «δ» ο κ. Μι­χά­λης Σαρ­ρής ο οποί­ος όπως το­νί­ζει στό­χος της πε­ριό­δου δεν είναι το κέρ­δος αλλά η κά­λυ­ψη των εξό­δων και της μι­σθο­δο­σί­ας του προ­σω­πι­κού που έχει προ­σλά­βει. «Προ­φα­νώς και τα συ­νυ­πο­λο­γί­σα­με όλα πριν απο­φα­σί­σου­με να ανοί­ξου­με το εστια­τό­ριο. Μου ζη­τά­τε να σας πε­ρι­γρά­ψω την κα­τά­στα­ση και αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι όσοι ανοί­ξα­με δί­νου­με μια θαρ­ρα­λέα μάχη για να πα­ρα­μεί­νουν οι επι­χει­ρή­σεις μας ζω­ντα­νές και εμείς όρ­θιοι στην πε­ρί­ο­δο της παν­δη­μί­ας», λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Επι­πλέ­ον, ο κ. Μ. Σαρ­ρής, ανα­φέ­ρε­ται σε έναν ακόμα «πο­νο­κέ­φα­λο» που τα­λαι­πω­ρεί τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες οι οποί­οι δί­νουν τον αγώνα της επι­βί­ω­σης, και δεν είναι άλλος από τη ΔΕΗ, που όπως λέει, «απει­λεί» με δια­κο­πές ρεύ­μα­τος για την τα­κτο­ποί­η­ση οφει­λών χωρίς να λαμ­βά­νε­ται υπό­ψιν η μακρά πε­ρί­ο­δος που τα κα­τα­στή­μα­τα ήταν κλει­στά με εντο­λή του κρά­τους, θέμα για το οποίο έχει γρά­ψει επα­νει­λημ­μέ­νως η «δ» έπει­τα από κα­ταγ­γε­λί­ες που έχει δε­χθεί από δε­κά­δες κα­τα­στη­μα­τάρ­χες και επι­χει­ρη­μα­τί­ες.

Με τα μέχρι τώρα δε­δο­μέ­να από τις κύ­ριες αγο­ρές που στη­ρί­ζουν τη Ρόδο και μετά τις εξε­λί­ξεις από το μέ­τω­πο της Βρε­τα­νί­ας, ο κ. Σαρ­ρής πι­στεύ­ει ότι δύ­σκο­λα η το­πι­κή οι­κο­νο­μία θα κα­τα­φέ­ρει να ανα­κάμ­ψει, εκτι­μώ­ντας ότι φέτος το τα­μείο στο τέλος της σεζόν, δεν θα έχει πα­ρα­πά­νω ει­σπρά­ξεις από αυτές του 2020 παρά τις αρ­χι­κές προσ­δο­κί­ες για μια κα­λύ­τε­ρη του­ρι­στι­κή χρο­νιά.

«Ευ­ελ­πι­στού­με ότι από αρχές Ιου­λί­ου θα κα­λυ­τε­ρεύ­σει η κα­τά­στα­ση, αυτό ωστό­σο ση­μαί­νει ότι δεν θα πρέ­πει να ανα­μέ­νου­με φέτος ου­σια­στι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις σε σχέση με πέ­ρυ­σι, παρά τις αρ­χι­κές προσ­δο­κί­ες. Το πώς θα κλεί­σει η σεζόν, αν η Ρόδος θα κα­τα­φέ­ρει να “ρε­φά­ρει” κι αν τε­λι­κά η σεζόν θα είναι κα­λύ­τε­ρη από την προη­γού­με­νη ή θα κι­νη­θού­με στα ίδια χα­μη­λά πο­σο­στά ει­σπρά­ξε­ων με πέ­ρυ­σι, θα δια­φα­νεί από τους δύο τε­λευ­ταί­ους μήνες της σεζόν, τον Οκτώ­βριο και τον Νο­έμ­βριο. Οτι­δή­πο­τε πούμε νω­ρί­τε­ρα είναι επι­σφα­λές, καθώς εκτι­μώ ότι αυτοί οι δύο τε­λευ­ταί­οι μήνες είναι που θα κα­θο­ρί­σουν τε­λι­κά την πο­ρεία όλης της σεζόν. Η Ρόδος, δεν μπο­ρεί να συ­ντη­ρη­θεί με μια σεζόν τριών μηνών και αυτή είναι η μόνη αλή­θεια. Αν και φέτος η σεζόν πε­ριο­ρι­στεί στους τρεις μήνες, η το­πι­κή οι­κο­νο­μία θα κα­ταρ­ρεύ­σει αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και πρέ­πει να πούμε τα πράγ­μα­τα με το όνομά τους», επι­ση­μαί­νει ο κ. Μι­χά­λης Σαρ­ρής.

Όπως λέει, στην Παλιά Πόλη που προ παν­δη­μί­ας Ιού­νιο μήνα η του­ρι­στι­κή σεζόν ήταν ήδη σε εξέ­λι­ξη, αυτό που φέτος έχει ση­μα­σία είναι να κα­τα­φέ­ρει κάθε επι­χεί­ρη­ση να κα­λύ­ψει τα λει­τουρ­γι­κά της έξοδα μέρα με την ημέρα. Δεν υπάρ­χουν σχέ­δια, δεν υπάρ­χει προ­γραμ­μα­τι­σμός, δεν γί­νο­νται εκτι­μή­σεις.

Ο απο­λο­γι­σμός γί­νε­ται κάθε τέλος της ημέ­ρας, και με «βα­ρό­με­τρο» το τρι­ή­με­ρο. Αν μια επι­χεί­ρη­ση πε­ρά­σει την τρίτη ημέρα λει­τουρ­γί­ας χωρίς να μπο­ρεί να κα­λύ­ψει τα τρέ­χο­ντα έξοδα αυτό είναι δείγ­μα για να κα­τέ­βουν και πάλι τα ρολά, δια­φο­ρε­τι­κά θα δη­μιουρ­γού­νται νέα χρέη που θα αρ­χί­σουν να συσ­σω­ρεύ­ο­νται στα παλιά και δύ­σκο­λα μια τέ­τοια κα­τά­στα­ση είναι ανα­στρέ­ψι­μη.

«Γι αυτό πολ­λοί συ­νά­δελ­φοι προ­τί­μη­σαν να μην ανοί­ξουν ακόμα τα μα­γα­ζιά τους. Γιατί δεν υπάρ­χουν εγ­γυ­ή­σεις ότι θα όσοι ανοί­ξουν θα κα­τα­φέ­ρουν να φτά­σουν μέχρι τέ­λους. Είναι μπρος γκρε­μός και πίσω ρέμα… Ανοί­γεις χωρίς να ξέ­ρεις τι σε πε­ρι­μέ­νει και πα­ρα­μέ­νεις κλει­στός χωρίς να ξέ­ρεις αν έπρα­ξες σωστά. Κι εμείς που ανοί­ξα­με δεν εί­μα­στε κερ­δι­σμέ­νοι και εκεί­νοι που έκλει­σαν είναι χα­μέ­νοι, αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα», ανα­φέ­ρει ο κ. Μ. Σαρ­ρής.

Οι Ελ­λη­νες επι­σκέ­πτες είναι πλέον είδος προς εξα­φά­νι­ση καθώς η παν­δη­μία «τσά­κι­σε» ει­σο­δή­μα­τα και έχει πε­ριο­ρί­σει τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, με απο­τέ­λε­σμα η με­γά­λη πλειο­νό­τη­τα από όσους δια­θέ­σουν κά­ποια χρή­μα­τα για τις δια­κο­πές τους, να μην μπο­ρεί να επι­σκε­φθεί τη Ρόδο η οποία θε­ω­ρεί­ται «ακρι­βός προ­ο­ρι­σμός» κυ­ρί­ως λόγω του με­τα­φο­ρι­κού κό­στους που κα­θί­στα­ται απα­γο­ρευ­τι­κό, είτε με αε­ρο­πλά­νο είτε με πλοίο.

Αυτό ση­μαί­νει ότι οι αλ­λο­δα­ποί επι­σκέ­πτες είναι εκεί­νοι που θα κι­νή­σουν απο­κλει­στι­κά τα νή­μα­τα της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ωστό­σο μόνο εν­θαρ­ρυ­ντι­κό δεν είναι το γε­γο­νός ότι δια­νύ­ου­με το δεύ­τε­ρο 15ήμερο του Ιου­νί­ου και ου­δείς είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι.

Ο κλά­δος της εστί­α­σης που έχει δε­χθεί το με­γα­λύ­τε­ρο πλήγ­μα, πο­ρεύ­ε­ται στο άγνω­στο με βάρκα την ελ­πί­δα αλλά θε­ω­ρεί­ται βέ­βαιον ότι αρ­κε­τά από τα «προ­σω­ρι­νά» λου­κέ­τα που μπή­καν λόγω παν­δη­μί­ας δεν θα ξα­να­νοί­ξουν.