Σε προτεραιότητα υπόθεση έκδοσης ψευδούς ασφαλιστικής ενημερότητας από πρώην υπάλληλο του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ Ρόδου

Ενώπιον της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου κατέ­θε­σαν χθες ο διευ­θυ­ντής και μια ελεγ­κτής του ΕΦΚΑ, ως μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας σε δικο­γρα­φία που εκκρε­μεί εις βάρος συντα­ξιού­χου πλέον υπαλ­λή­λου του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ Ρόδου και εκπρο­σώ­πων γνωστής εται­ρείας, που ενε­πλά­κη­σαν σε υπόθεση έκδοσης ψευδούς ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Η έρευνα είχε ολο­κλη­ρω­θεί στο στάδιο της κυρίας Ανά­κρι­σης το έτος 2016 και η δικο­γρα­φία είχε δια­βι­βα­στεί από την τότε Ανα­κρί­τρια Ρόδου στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου με τυπική κλήση. Η Εισαγ­γε­λία δεν συμ­φώ­νησε και επέ­στρεψε τη δικο­γρα­φία στην κ. Ανα­κρί­τρια για την απαγ­γε­λία κατη­γο­ριών.

Αφορμή για τη συγκε­κρι­μένη έρευνα απο­τέ­λε­σαν ανα­φο­ρές του διευ­θυ­ντή του ΕΦΚΑ και υπη­ρε­σιακά σημειώ­ματα πρώην προϊ­στα­μέ­νης και υπαλ­λή­λου του.

Από την έρευνα είχε δια­πι­στω­θεί ότι την 31η Μαΐου 2010 είχε κατα­τε­θεί σε τράπεζα η υπ’ αριθμ. 2663/25-05-10 πλαστή Βεβαί­ωση Ασφα­λι­στι­κής Ενη­με­ρό­τη­τας, από ομόρ­ρυθμη εται­ρεία της Ρόδου.

Την 23η Απρι­λίου 2010 μετέβη στο ΙΚΑ ένας κάτοι­κος Ρόδου, εκπρό­σω­πος της ανώ­νυ­μης εται­ρείας και ομόρ­ρυθμο μέλος στην επι­χεί­ρηση που προ­α­να­φέρ­θηκε, προ­κει­μέ­νου να ζητήσει τον έλεγχο και τη ρύθμιση οφειλών στις δύο επι­χει­ρή­σεις σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του αρ. 19 Ν. 3833/2010.

Από χει­ρό­γραφη σημεί­ωση που έχει τεθεί επί του σώματος της αίτησης, που αφορά την ανώνυμη εται­ρεία, προ­κύ­πτει ότι η διεκ­πε­ραί­ωσή της χρε­ώ­θηκε στον υπάλ­ληλο, ο οποίος διε­νήρ­γησε έλεγχο και στις δύο επι­χει­ρή­σεις κατα­λο­γί­ζο­ντας τις οφει­λό­με­νες εισφο­ρές.

Για την ανώνυμη εται­ρεία εκδό­θηκε την 23η Μαΐου 2010 απόφαση για τη ρύθμιση οφειλών με τις δια­τά­ξεις του Ν. 3833/2010 ενώ για την ομόρ­ρυθμη εται­ρεία οι βεβαιω­μέ­νες οφειλές παρέ­μει­ναν αρρύθ­μι­στες.

Εν συνε­χεία, εκπρό­σω­πος της επι­χεί­ρη­σης κατέ­θεσε στο ΙΚΑ αίτηση χορή­γη­σης βεβαί­ω­σης μη οφειλής για χρήση σε τρά­πε­ζες, που αφο­ρούσε την ανώνυμη εται­ρεία.

Επί του σώματος της ανωτέρω αίτησης, την οποία παρέ­λαβε ο υπάλ­λη­λος, δεν έχει τεθεί σφρα­γίδα της ανωτέρω επι­χεί­ρη­σης και ενώ ως επω­νυ­μία είχαν αρχικά ανα­γρα­φεί τα στοι­χεία της επι­χεί­ρη­σης ανώ­νυ­μης εται­ρείας, χωρίς να ανα­γρα­φεί ο αντί­στοι­χος ΑΜΕ, εν συνε­χεία η επω­νυ­μία διε­γράφη με στυλό και στη θέση της ετέθη η επω­νυ­μία της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας.

Ο υπάλ­λη­λος στη συνέ­χεια φέρεται να έθεσε επί της επί­μα­χης αίτησης την υπο­γραφή του προ­κει­μέ­νου να βεβαιώ­σει ότι η επι­χεί­ρηση ήταν ενήμερη και χωρίς να την παρα­δώ­σει μαζί με τα συνημ­μένα παρα­στα­τικά στην υπάλ­ληλο η οποία την 25η Μαΐου 2010 διεκ­πε­ραί­ωνε τη συναλ­λαγή για τη χορή­γηση βεβαιώ­σεων μη οφειλής, τη δια­βε­βαί­ωσε ότι είχε προβεί σε έλεγχο της επι­χεί­ρη­σης και εκκρε­μούσε μόνο να τεθεί πρω­τό­κολλο στην αίτηση.

O εν λόγω υπάλ­λη­λος φέρεται να κατα­χώ­ρησε ο ίδιος στο βιβλίο Πρω­το­κόλ­λου Ασφα­λι­στι­κών Ενη­με­ρο­τή­των τα στοι­χεία της ομόρ­ρυθ­μης επι­χεί­ρη­σης.

Στη συνέ­χεια φέρεται να παρέ­λαβε από το φαξ την απά­ντηση σε τηλε­ο­μοιο­τυ­πία, η οποία στο πεδίο «κατά­σταση» της ανωτέρω επι­χεί­ρη­σης έφερε την ένδειξη «οφει­λέ­της (401)» και ακο­λού­θως, εξα­κο­λου­θώ­ντας να μην παρα­δί­δει τα παρα­στα­τικά στην υπάλ­ληλο, της υπα­γό­ρευσε τα ανα­γκαία για την έκδοση της βεβαί­ω­σης στοι­χεία. Ακο­λού­θως, ο υπάλ­λη­λος φέρεται να παρέ­λαβε την εκδο­θείσα σε τρία αντί­γραφα βεβαί­ωση ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι θα την προ­ω­θούσε ο ίδιος στην προϊ­στα­μένη για υπο­γραφή.

Αντί αυτού ωστόσο, παρέ­λαβε τη στρογ­γυλή σφρα­γίδα του υπο­κα­τα­στή­μα­τος από το γραφείο της προϊ­στα­μέ­νης εσόδων και αναρ­μο­δίως έθεσε αυτή επί της εκδο­θεί­σας βεβαί­ω­σης μη οφειλής και εν συνε­χεία έθεσε την υπο­γραφή του.

Εν συνε­χεία, χωρίς να παρα­δώ­σει τα αντί­στοιχα παρα­στα­τικά στην αρμόδια υπάλ­ληλο προ­κει­μέ­νου να αρχειο­θε­τη­θούν, την ενη­μέ­ρωσε ψευδώς ότι η από 25 Μαΐου 2010 βεβαί­ωση δεν χορη­γή­θηκε καθώς υπήρχαν οφειλές σε συνυ­πεύ­θυνη εται­ρεία.

Ακο­λού­θως, μετά το πέρας του ωραρίου του και εκτός του χώρου εργα­σίας, παρέ­δωσε στον εκπρό­σωπο της εται­ρείας την επίμαχη ασφα­λι­στική ενη­με­ρό­τητα ο οποίος κατά την ημε­ρο­μη­νία χορή­γη­σης παρου­σί­αζε βεβαιω­μέ­νες και μη ρυθ­μι­σμέ­νες οφειλές κύριων εισφο­ρών 198.225,22 ευρώ πλέον π.τ. 41.321,52 ευρώ.

Ο ίδιος εξε­τα­ζό­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι λόγω του φόρτου εργα­σίας (λόγω συσ­σω­ρευ­μέ­νης υπο­βο­λής αιτή­σεων και λήψης βεβαιώ­σεων) αφού έβαλε αριθμό πρω­το­κόλ­λου στην αίτηση, θεω­ρώ­ντας ότι είχε το δικαί­ωμα να πράξει κάτι τέτοιο, αφού ήταν εκείνος που διε­νήρ­γησε τους ελέγ­χους, είπε στον αιτού­ντα ότι δεν μπο­ρούσε να λάβει ενη­με­ρό­τητα για την ΑΕ παρά μόνο για την ΟΕ.

Δια­τεί­νε­ται ότι διόρ­θωσε ο αιτών την αίτηση και ότι ο ίδιος ζήτησε από συνά­δελφό του να ετοι­μά­σουν την βεβαί­ωση ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Επειδή, όπως είπε, στο γκισέ της υπη­ρε­σίας υπήρχε πλήθος κόσμου εξαι­τίας άγχους και υπε­ρέ­ντα­σης υπα­γό­ρευσε λάθος στοι­χεία με απο­τέ­λε­σμα από ανθρώ­πινο λάθος να είναι εσφαλ­μένη. Αυθόρ­μητα, όπως είπε, υπέ­γραψε μάλιστα ο ίδιος. Τόνισε επίσης ότι το λάθος εντο­πί­στηκε σύντομα και επε­σή­μανε ότι προέβη στις ως άνω ενέρ­γειες μην έχοντας πρόθεση ή σκοπό να απο­κο­μί­σει οποιο­δή­ποτε όφελος.