Η πιθανή “μη συμφωνία” σήμερα, δεν σημαίνει ρήξη

Υπάρχει …χώρος για μία συμ­φω­νία σε ένα «ενδιά­μεσο πρό­γραμμα» πριν από το τέλος του μήνα; Η πιθανή «μη συμ­φω­νία» σήμερα στο Eurogroup, δεν σημαί­νει ότι ο χώρος για ένα «ενδιά­μεσο πρό­γραμμα» δεν υπάρχει. Αντί­θετα, όχι μόνο υπάρχει αλλά και έχει αρχίσει να …κοστο­λο­γεί­ται. Και η ελλη­νική πλευρά γνω­ρί­ζει ήδη ότι θα είναι «ακριβό».

Πέραν των τεχνι­κών κλι­μα­κίων που δού­λευαν μέχρι χθες στις Βρυ­ξέλ­λες για να εντο­πί­σουν σε δύο λίστες τα σημεία σύγκλι­σης και από­κλι­σης μεταξύ των δύο πλευρών, που θα κατα­τε­θούν σήμερα στο Eurogroup, τα υπόγεια κανάλια επι­κοι­νω­νίας και δια­πραγ­μά­τευ­σης σε πολι­τικό επίπεδο, με τους Juncker και Dijsselbloem λει­τουρ­γούν παράλ­ληλα με πυκνές δια­δρο­μές μεταξύ Αθηνών και Βρυ­ξελ­λών.

Και το βασικό «προϊόν» στην δια­κί­νηση αυτή είναι η πρόταση για ένα ενδιά­μεσο πρό­γραμμα που θα ενερ­γο­ποι­η­θεί μετά την λήξη του παγω­μέ­νου τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος στις 28 Φεβρουα­ρίου και θα επι­τρέ­ψει την μετά­βαση μετά από μερι­κούς μήνες σε ένα νέο πρό­γραμμα για την Ελλάδα.

Διπλω­μα­τι­κοί κύκλοι στις Βρυ­ξέλ­λες υπο­στη­ρί­ζουν ότι αυτή η «απαί­τηση» της Αθήνας ήδη συζη­τεί­ται από την πλευρά της Ευρω­ζώ­νης αλλά… με προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Όπως για παρά­δειγμα η ανα­δί­πλωση της Αθήνας από το αίτημα της δρα­στι­κής μείωσης των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των για τα οποία η Αθήνα επι­σή­μως ζητά να μειω­θούν στο 1% – 1,5%, ενώ η Ευρω­ζώνη επι­μέ­νει ότι δεν μπορεί να υπάρξει τέτοια προ­σαρ­μογή.

Η συζή­τηση στο ασταθές σημείο που βρί­σκε­ται στην τρέ­χουσα φάση της συζή­τη­σης κατα­γρά­φει την δυνα­τό­τητα μίας «σύγκλι­σης», όπου η αποδοχή ενός ενδιά­με­σου προ­γράμ­μα­τος από την Ευρω­ζώνη (σ.σ. πρό­γραμμα γέφυρα το ονο­μά­ζει ο κ. Βαρου­φά­κης) θα συνο­δεύ­ε­ται με τους όρους δια­τή­ρη­σης αφ’ ενός του στόχου πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος για το 2015 στο 3% (με όχι απίθανο ενδε­χό­μενο να υπάρξει μία προ­σαρ­μογή στο 2,5% του ΑΕΠ) και αφ’ ετέρου του στόχου των διαρ­θρω­τι­κών πολι­τι­κών στα θέματα φορο­λο­γίας, δίωξης της δια­φθο­ράς στο δημόσιο και ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων. Μία ενδε­χό­μενη συμ­φω­νία στο επίπεδο αυτό αναμ­φί­βολα θα υπο­χρε­ώ­νει την ελλη­νική πλευρά να ανα­κό­ψει την ροή των μέτρων απο­κα­τά­στα­σης των «ζημιών» που έχει εξαγ­γεί­λει και να τα μετα­θέ­σει για μετά την λήξη του λίγους μήνες αργό­τερα.

Θα έχει όμως «κερ­δί­σει» πολι­τικά το γεγονός ότι θα έχει υπο­χρε­ώ­σει την Ευρω­ζώνη σε μία νέα συμ­φω­νία χωρίς να κάνει πίσω και να ζητήσει παρά­ταση του προ­γράμ­μα­τος, όπως επίμονα απαιτεί το Βερο­λίνο, θα έχει υπο­χρε­ώ­σει σε από­συρση την τρόικα με την μορφή που υπήρξε τα τελευ­ταία πέντε χρόνια και θα έχει εξα­σφα­λί­σει την προ­ϋ­πό­θεση που απαιτεί η ΕΚΤ για την ομαλή χρη­μα­το­δό­τηση του ελλη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος.

Όλα αυτά βέβαια αν γίνουν και επόμενα βήματα στην υπόθεση μιας συμ­φω­νίας με αυτά τα στοι­χεία και δεν υπάρ­ξουν στο μεταξύ ατυ­χή­ματα, πολι­τικά ή οικο­νο­μικά. Εκ των πραγ­μά­των αυτή η δια­δι­κα­σία για να μπο­ρέ­σει να ολο­κλη­ρω­θεί έγκαιρα θα πρέπει να κατα­λή­ξει σε μία κατ΄ αρχήν συμ­φω­νία το αργό­τερο στο τέλος αυτής της εβδο­μά­δας ή στις αρχές της επό­με­νης.

Στο σημείο αυτό πρέπει να διευ­κρι­νί­σουμε ότι οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις που συνο­δεύ­ουν την αποδοχή ενός τέτοιου ενδιά­με­σου προ­γράμ­μα­τος αφορούν την διάρ­κειά του και όχι το νέο πρό­γραμμα που θα ακο­λου­θή­σει σε λίγους μήνες (σ.σ. έξι ζητά η κυβέρ­νηση στην Αθήνα).

Για το νέο πρό­γραμμα θα χρεια­σθεί νέος κύκλος συζη­τή­σεων και δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με αυτούς με τους οποίους θα συνα­φθεί αυτό σύμφωνο. Στο μεταξύ βέβαια παρα­μέ­νει σε ισχύ το πρό­γραμμα συμ­φω­νία με το ΔΝΤ το οποίο «τρέχει» με τους γνω­στούς μνη­μο­νια­κούς όρους μέχρι την άνοιξη του 2016.

Πόσο είναι δυνατό ο ορί­ζο­ντας σε αυτή την κατεύ­θυνση να καθα­ρί­σει στην σημε­ρινή συνά­ντηση του Eurogroup; Διπλω­μα­τι­κοί κύκλοι στις Βρυ­ξέλ­λες που παρα­κο­λου­θούν προ­σε­κτικά όλα τα επίπεδα συζη­τή­σεων με την Αθήνα, εκτι­μούν ότι θα χρεια­σθεί περισ­σό­τε­ρος χρόνος και βλέπουν ελά­χι­στες πιθα­νό­τη­τες για ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο στην σημε­ρινή συνά­ντηση. Και αυτό παρά το γεγονός ότι δεν απο­κλεί­ουν εκπλή­ξεις σε επι­μέ­ρους πλευρές της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Πηγή:capital.gr