Στο επίκεντρο έρευνας η διαθήκη ενός Αγγλου

Θό­ρυ­βο με­τα­ξύ δι­κη­γό­ρων ακρι­τι­κού νη­σιού έχει προ­κα­λέ­σει υπό­θε­ση δια­θή­κης ενός Αγ­γλου ο οποί­ος φέ­ρε­ται να απο­κλή­ρω­σε τα παι­διά του και να κα­τέ­λι­πε την πε­ριου­σία του σε δύο Αλ­βα­νούς υπη­κό­ους, οι οποί­οι είχαν κα­θί­σει στο εδώ­λιο του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ρόδου κα­τη­γο­ρού­με­νοι για έκρη­ξη.

Ο Αγ­γλος, όπως προ­έ­κυ­ψε από έρευ­να, κα­τέ­λι­πε δύο δια­θή­κες. Μια ιδιό­γρα­φη την 20ή Ια­νουα­ρί­ου 2002, που δη­μο­σιεύ­θη­κε σε Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο της Δω­δε­κα­νή­σου, την 18η Φε­βρουα­ρί­ου 2003, με την οποία εγκα­θι­στά δύο ημε­δα­πούς, έναν άνδρα και μια γυ­ναί­κα, κλη­ρο­νό­μους του και μια δεύ­τε­ρη, ιδιό­γρα­φη, με ημε­ρο­μη­νία 31 Ιου­λί­ου 2001, η οποία όμως δη­μο­σιεύ­θη­κε το 2004 στο Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Αθη­νών και με την οποία εγκα­θι­στά κλη­ρο­νό­μους του τους δύο Αλ­βα­νούς υπη­κό­ους.

Και στις δύο δια­θή­κες γί­νε­ται ανα­φο­ρά στα δύο παι­διά του. Ο εκλι­πών εξη­γεί ότι δεν επι­θυ­μεί να τους κλη­ρο­δό­τη­σει τί­πο­τε από την πε­ριου­σία του γιατί ήταν γεν­ναιό­δω­ρος σ’ αυτά. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ανα­φο­ρά είναι εντε­λώς αό­ρι­στη.

Με από­φα­ση που έλαβε το 2010 Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο ανα­γνω­ρί­στη­κε ότι η πρώτη δια­θή­κη είναι άκυρη και η δεύ­τε­ρη έγκυ­ρη. Η δι­κα­στι­κή από­φα­ση έχει κα­τα­στεί μά­λι­στα αμε­τά­κλη­τη.

Με την αγωγή που είχαν ασκή­σει οι δύο υπή­κο­οι Αλ­βα­νί­ας είχαν ζη­τή­σει να ανα­γνω­ρι­στούν και ως κλη­ρο­νό­μοι της κι­νη­τής και ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του εκλι­πό­ντος αλλά το αί­τη­μά τους απε­ρί­φθη.

Τον Ιού­λιο του 2013 αφού είχαν εξα­σφα­λί­σει την ανα­γνώ­ρι­ση της εγκυ­ρό­τη­τας της δια­θή­κης προ­σέ­φυ­γαν σε Ει­ρη­νο­δι­κείο και εξα­σφά­λι­σαν πι­στο­ποι­η­τι­κό κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου. Η αί­τη­σή τους έγινε δεκτή και ανα­γνω­ρί­στη­καν ως οι μο­να­δι­κοί κλη­ρο­νό­μοι επί του συ­νό­λου της κι­νη­τής και ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του Αγ­γλου.

Νο­μι­κοί κύ­κλοι θε­ω­ρούν λαν­θα­σμέ­νη την συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση επι­ση­μαί­νο­ντας με­τα­ξύ άλλων ότι αρ­μό­διο του νο­μί­μου της απο­κλη­ρώ­σε­ως νο­μί­μων με­ρι­δού­χων είναι το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο, κι όχι το Ει­ρη­νο­δι­κείο.

Θε­ω­ρούν επι­πλέ­ον αμ­φί­βο­λο αν εφαρ­μο­στέο δί­καιο είναι το Ελ­λη­νι­κό στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση.

Οι δύο αλ­λο­δα­ποί είχαν κρι­θεί το έτος 2007 αθώοι τε­λέ­σε­ως του αδι­κή­μα­τος της έκρη­ξης από την οποία μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κοι­νός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­μα­τα και σε άν­θρω­πο και κα­το­χής εκρη­κτι­κών υλών με από­φα­ση που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία το Mικτό Oρκωτό Δι­κα­στή­ριο της Pόδου (5-2).

Την 6η Φε­βρουα­ρί­ου 2002 και περί ώραν 01.45’ σε σταθ­μευ­μέ­νο τζιπ μάρ­κας SUZUKI VITARA, του θα­νό­ντος Αγ­γλου εξερ­ρά­γη αυ­το­σχέ­διος εκρη­κτι­κός μη­χα­νι­σμός απο­τε­λού­με­νος από βρα­δύ­καυ­στο πυ­ρα­γω­γό σχοι­νί, πυ­ρο­κρο­τη­τή και εκρη­κτι­κή ύλη και από την έκρη­ξη κα­τα­στρά­φη­κε ολο­σχε­ρώς το πίσω μέρος, καθώς και το εσω­τε­ρι­κό του αυ­το­κι­νή­του αυτού και υπέ­στη­σαν με­γά­λες ζη­μί­ες ακόμη δύο αυ­το­κί­νη­τα και μι­κρές υλι­κές ζη­μί­ες (θραύ­ση υα­λο­πι­νά­κων) η πρό­σο­ψη Δη­μο­τι­κής Eπι­χεί­ρη­σης.

H μια εκ των κλη­ρο­νό­μων και κα­τη­γο­ρού­με­νη στη συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση, όπως είχε προ­κύ­ψει από την ποι­νι­κή έρευ­να, ερ­γά­σθη­κε ως οι­κια­κή βοη­θός στον Άγγλο υπή­κοο επί ένα έτος κατά την διάρ­κεια του οποί­ου, όπως ο θανών είχε κα­τα­θέ­σει, της προ­σέ­φε­ρε με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια εκ λόγων αν­θρω­πι­στι­κών, διότι ήταν αλ­λο­δα­πή δια­ζευγ­μέ­νη με ένα υιό 14 ετών και πολλά δώρα.

Bοη­θού­σε εκεί­νη οι­κο­νο­μι­κά και τον εξά­δελ­φό της, τον δεύ­τε­ρο κλη­ρο­νό­μο και κα­τη­γο­ρού­με­νο στην ίδια υπό­θε­ση.

Tην 1η Ιου­λί­ου 2001, όπως είχε προ­κύ­ψει από τις έρευ­νες δύο δι­κα­στι­κών συμ­βου­λί­ων ο Άγ­γλος εκ­μί­σθω­σε ένα κα­τά­στη­μα και αφού απέ­λυ­σε όλο το μέχρι τότε ερ­γα­ζό­με­νο εκεί προ­σω­πι­κό, ανέ­θε­σε την λει­τουρ­γία του στους Αλ­βα­νούς και σε συγ­γε­νείς τους.

Οι αλ­λο­δα­ποί αυτοί, όπως φέ­ρε­ται να δια­πί­στω­σε ο Αγ­γλος, υπε­ξαι­ρού­σαν χρή­μα­τα, προ­ερ­χό­με­να από τις ερ­γα­σί­ες του κα­τα­στή­μα­τος.

Μετά τε­τρά­μη­νη μόνο λει­τουρ­γία του κα­τα­στή­μα­τος, απέ­λυ­σε την πρώτη και τους συγ­γε­νείς της και ζή­τη­σε να του επι­στρέ­ψουν το κλει­δί του χρη­μα­το­κι­βω­τί­ου, που βρι­σκό­ταν μέσα στο κα­τά­στη­μα. Το κλει­δί του επι­στρά­φη­κε με επέμ­βα­ση της αστυ­νο­μί­ας, ενώ μετά τον έλεγ­χο που διε­νήρ­γη­σε δια­πί­στω­σε ότι του είχαν υπε­ξαι­ρέ­σει από το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο 1.000.000 δραχ­μές.

Eκτοτε, όπως είχε κα­ταγ­γελ­θεί, κατά την πο­ρεία της έρευ­νας των αστυ­νο­μι­κών άρ­χι­σε ανη­λε­ής ψυ­χο­λο­γι­κός πό­λε­μος με εξυ­βρί­σεις και απει­λές εκ μέ­ρους των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων και των συγ­γε­νών τους, οι οποί­οι βρέ­θη­καν ξαφ­νι­κά χωρίς δου­λειά, κατά τον Αγγλο, γνω­ρί­ζο­ντας ότι η υγεία του ήταν κλο­νι­σμέ­νη και επι­σφα­λής.

Oπως δε κα­τέ­θε­σε ο Άγ­γλος, είχαν απευ­θύ­νει και απει­λη­τι­κή επι­στο­λή τόσον προς αυτόν, όσον και προς τον ένα εκ των δύο ατό­μων που είχε ορί­σει με τη δεύ­τε­ρη δια­θή­κη του κλη­ρο­νό­μο του, η οι­κο­γέ­νεια του οποί­ου τον πε­ριέ­θαλ­πτε.

Tην απει­λή ότι θα έκαι­γαν το αυ­το­κί­νη­τό του εφέ­ρε­το μά­λι­στα με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που δεν επι­βε­βαιώ­θη­κε ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου, να είχε ανα­φαν­δόν εκ­δη­λώ­σει ο ένας εκ των δύο Αλ­βα­νών.

H Αλ­βα­νή ισχυ­ρί­στη­κε ότι οι σχέ­σεις της με τον Αγγλο ήταν φι­λι­κές μέχρι και του θα­νά­του του και προς επίρ­ρω­ση του ισχυ­ρι­σμού της επι­κα­λέ­στη­κε τη δια­θή­κη του, με την οποία εγκα­θι­στού­σε μο­να­δι­κούς του κλη­ρο­νό­μους αυτήν και τον συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νό της.

H δια­θή­κη όμως αυτή, όπως είχαν δε­χτεί τα δι­κα­στι­κά συμ­βού­λια, που επι­λή­φθη­καν της υπο­θέ­σε­ως, είχε ανα­κλη­θεί με νε­ό­τε­ρη.

Aπό την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία δεν είχε προ­κύ­ψει μετά βε­βαιό­τη­τας ότι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι είχαν προ­κα­λέ­σει την έκρη­ξη.