Γραφεία υπόσχονται μαγικές λύσεις σε υπερχρεωμένα νοικοκυριά!

Τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης για τη δια­πί­στωση τυχόν τελέ­σεως του αδι­κή­μα­τος της απάτης κατ’ επάγ­γελμα προ­κά­λεσε μήνυση δύο κατοί­κων της Ρόδου κατά των εκπρο­σώ­πων εται­ρείας παροχής νομικών και οικο­νο­μι­κών συμ­βου­λών, που φέρο­νται να δια­φή­μι­ζαν λύσεις για την αντι­με­τώ­πιση προ­βλη­μά­των υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Το θέμα έχει απα­σχο­λή­σει κατ’ επα­νά­ληψη και τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου που ανα­γκά­στηκε, λόγω της διά­στα­σης που έχουν προ­σλά­βει όμοιες καταγ­γε­λίες σε βάρος δια­φό­ρων προ­σώ­πων, να εκδώσει σχετική ανα­κοί­νωση…

“Τον τελευ­ταίο καιρό κυκλο­φο­ρούν στη Ρόδο διά­φο­ροι δικη­γό­ροι και µη, οι οποίοι υπό­σχο­νται την δια­γραφή των χρεών των οφει­λε­τών προς τις Τρά­πε­ζες και γενικά την τακτο­ποί­ηση των προβληµάτων τα οποία ανα­κύ­πτουν από τα υπερχρεωµένα νοι­κο­κυ­ριά, υποσχόµενοι και εκεί µαγικές λύσεις, οι οποίες νοµικά δεν είναι εφικτές.

Για λόγους καθαρά σεβασµού των ανθρώ­πων, οι οποίοι βρί­σκο­νται σε δεινή οικονοµική θέση λόγω οφειλών τους, θα θέλαµε να συστήσουµε την προσοχή των ενδιαφεροµένων να είναι άκρως επι­φυ­λα­κτι­κοί σε παρόµοιες υπο­σχέ­σεις και να µην προ­κα­τα­βάλ­λουν χρήµατα αν δεν είναι σίγου­ροι για το αποτέλεσµα της υπό­θε­σής τους. Πριν κατα­βά­λουν οποια­δή­ποτε χρήµατα, ας φρο­ντί­σουν για κάποιες δια­σφα­λί­σεις”.

Tο ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, σύμφωνα με τη μήνυση έχει ως εξής:

Η πρώτη εκ των μηνυτών είναι έγγαμη, συντα­ξιού­χος του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού και η δεύτερη έγγαμη, άνεργη και πρώην συμ­βα­σιού­χος του ίδιου Υπουρ­γείου.

Από δια­φή­μιση σε τοπική εφη­με­ρίδα πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν ότι η πρώτη μηνυό­μενη προ­σέ­φερε η ίδια και οι συνερ­γά­τες της νομικές, οικο­νο­μι­κές, και συμ­βου­λευ­τι­κές υπη­ρε­σίες και ότι είχε την δυνα­τό­τητα να ρυθ­μί­ζει χρέη προς στις τρά­πε­ζες και να εκδίδει δάνεια σε δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους εν ενερ­γεία ή συντα­ξιού­χους ακόμα και αν είναι υπερ­χρε­ω­μέ­νοι ή έχουν δυσμενή στοι­χεία στον Τει­ρε­σία.

Στο διά­στημα εκείνο διέ­βλε­ψαν ότι σε σύντομο χρονικό διά­στημα, λόγω της γενι­κευ­μέ­νης οικο­νο­μι­κής κρίσης, σε συν­δυα­σμό με την επαγ­γελ­μα­τική τους κατά­σταση, δεν θα ήταν σε θέση να εξυ­πη­ρε­τή­σουν κανο­νικά τον τρα­πε­ζικό τους δανει­σμό και σκέ­φτη­καν να απευ­θυν­θούν στην μηνυό­μενη.

Κανό­νι­σαν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, συνά­ντηση σε κεντρικό ξενο­δο­χείο της Ρόδου, όπου η πρώτη μηνυό­μενη συνο­δευό­ταν από τον δεύτερο μηνυό­μενο σύζυγό της, τον οποίο φέρεται να τους σύστησε, ως οικο­νο­μο­λόγο.

Εκεί φέρο­νται να ανέ­φε­ραν στους μηνυό­με­νους ότι επι­θυ­μού­σαν τη ρύθμιση των δανείων τους, ποσού 80.000 ευρώ για την πρώτη και 50.000 ευρώ για τη δεύτερη.

Οι μηνυό­με­νοι, όπως περι­γρά­φουν, τους παρου­σιά­στη­καν ως ειδή­μο­νες, με ιδιαί­τερη γνώση στα τρα­πε­ζικά πράγ­ματα και με γνω­ρι­μίες με υψη­λό­βαθμα στελέχη τρα­πε­ζών, τόσο σε τοπικό όσο και σε επίπεδο κεντρι­κής διοί­κη­σης.

Η λύση που τους πρό­τει­ναν, όπως ανα­φέ­ρουν, ήταν η συγκέ­ντρωση των οφειλών τους σε μια τράπεζα η οποία θα τους έδινε περίοδο χάριτος και ταυ­τό­χρονα θα εκτα­μί­ευε ένα ικανό ποσό ώστε να μπο­ρέ­σουν να ορθο­πο­δή­σουν.

Ως αντί­τιμο για τις υπη­ρε­σίες τους φέρεται να κανο­νί­στηκε για τον πρώτο το ποσό των 5.500 ευρώ με προ­κα­τα­βολή τα 3.500 ευρώ και για την δεύτερη το ποσό των 2.800 ευρώ με προ­κα­τα­βολή 2.000 ευρώ.

Υπέ­γρα­ψαν λίγο αργό­τερα ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά και φέρο­νται να τους παρέ­δω­σαν τις προ­κα­τα­βο­λές.

Επι­πλέον η πρώτη μηνυό­μενη, φέρεται να τους ζήτησε να εκδώ­σουν υπεύ­θυ­νες δηλώ­σεις και εξου­σιο­δο­τή­σεις σε συνερ­γά­τες της δικη­γό­ρους Αθηνών για να τους εκπρο­σω­πή­σουν στην κατά­θεση αιτη­μά­των τους στις τρά­πε­ζες.

Οι μηνυτές υπο­στη­ρί­ζουν ότι συνα­ντή­θη­καν εκ νέου στο ξενο­δο­χείο και τους παρέ­δω­σαν επι­κυ­ρω­μένα τα έγγραφα που τους ζήτησαν, ενώ οι μηνυό­με­νοι τους ανα­κοί­νω­σαν ότι πιθα­νό­τατα θα μετέ­βαι­ναν στην Αθήνα για να επι­με­λη­θούν προ­σω­πικά τις υπο­θέ­σεις τους.

Τρεις μέρες μετά, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, η πρώτη των μηνυο­μέ­νων επι­κοι­νώ­νησε με την δεύτερη των μηνυτών και αφού ενη­μέ­ρωσε ότι βρί­σκε­ται στην Αθήνα επι­κα­λέ­σθηκε ότι αντι­με­τώ­πι­ζαν προ­βλή­ματα στο αίτημά της και πως θα έπρεπε να απευ­θυν­θεί στο Ταχυ­δρο­μικό Ταμιευ­τή­ριο και ότι απαι­τού­νται ακόμη 1.500 ευρώ. Η δεύτερη των μηνυτών προέβη σε σχετική κατά­θεση.

Στο διά­στημα που ακο­λού­θησε οι μηνυό­με­νοι φέρο­νται να τους δια­βε­βαί­ω­σαν ότι σύντομα θα ήταν έτοιμες οι νέες δανεια­κές συμ­βά­σεις.

Λίγο διά­στημα μετά η πρώτη εκ των μηνυο­μέ­νων, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, ζήτησε για έξοδα τα ποσά των 1.500 και 1.700 ευρώ. Οι μηνύ­τριες πεί­στη­καν και απέ­στει­λαν και τα ποσά αυτά.

Ενα μήνα μετά τους ενη­μέ­ρω­σαν σε νέα συνά­ντηση στη Ρόδο ότι προ­έ­κυ­ψαν σοβαρά θέματα με τις υπο­θέ­σεις τους και ότι έπρεπε να αλλάξει το αρχικό πλάνο.

Πρό­τει­ναν στην πρώτη να συνε­χι­στεί η δια­δι­κα­σία της συγκέ­ντρω­σης οφειλών στο Ταχυ­δρο­μικό Ταμιευ­τή­ριο και ταυ­τό­χρονα, να εκτα­μιευ­τεί ποσό 25.000 ευρώ από την ΑΤΕ. Ομοίως στην δεύτερη φέρο­νται να εξέ­θε­σαν πως λόγω της ιδιό­τη­τάς της ως άνεργης δεν θα συνέ­χι­ζαν με το Ταχυ­δρο­μικό Ταμιευ­τή­ριο αλλά θα αιτού­ντο ποσό 25.000 ευρώ από την ΑΤΕ και ποσό 5.000 ευρώ από την Eurobank.

Για την νέα δια­δι­κα­σία ζήτησαν πάλι, ποσό 4.000 ευρώ από την πρώτη και 3.700 ευρώ από την δεύτερη.

Οι μηνύ­τριες εκθέ­τουν ότι αντέ­δρα­σαν πλην όμως οι μηνυό­με­νοι υπε­ρα­σπί­στη­καν με σθένος τις πράξεις τους και έκαναν μπροστά τους τηλε­φω­νή­ματα σε συνερ­γά­τες τους στην Αθήνα για να τις πείσουν.

Φέρο­νται μάλιστα να τις δια­βε­βαί­ω­σαν ότι τα ποσά που εισέ­πρα­ξαν, αν δεν προ­χω­ρούσε το σχέδιο, θα τους επι­στρέ­φο­νταν στο ακέραιο.

Οι δύο μηνύ­τριες δια­τεί­νο­νται ότι τους έδωσαν και τα νέα ποσά, ενώ μετά από δύο μήνες άρχισαν να τους ζητούν τα χρήματά τους πίσω. Εκείνοι φέρο­νται να ζήτησαν πίστωση χρόνου και να τους δια­βε­βαί­ω­σαν ότι θα επέ­στρε­φαν το σύνολο των ποσών.

Επι­κοι­νώ­νη­σαν λίγες μέρες μετά με την πρώτη και, όπως περι­γρά­φει, της είπαν ότι κατά­φερ­ναν να προ­χω­ρή­σει το αίτημα που είχαν κάνει για λογα­ρια­σμό της στο Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων για δάνειο «μικρο­ε­πι­σκευών» ύψους 25.000 ευρώ, χωρίς εγγυητή και χωρίς εμπράγ­ματη εξα­σφά­λιση.

Τούτο θα πραγ­μα­το­ποιείτο με τη βοήθεια των συνερ­γα­τών τους από το Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων (ΤΠΔ) σε σύντομο χρονικό διά­στημα, ενώ στη συνέ­χεια με ενυ­πό­θηκο δάνειο ποσού 59.000 ευρώ, θα απο­πλη­ρω­νό­ταν οι υπό­λοι­πες οφειλές.

Ο δεύ­τε­ρος των μηνυό­με­νων φέρεται να της πρό­τεινε να μεταβεί στην Αθήνα για τη γρα­φειο­κρα­τική διεκ­πε­ραί­ωση της υπό­θε­σης και ζήτησε το ποσό των 600 ευρώ.

Έκτοτε οι μήνες κυλού­σαν και παρά τις οχλή­σεις τους ούτε το δάνειο της πρώτης εκτα­μιεύ­ο­νταν, ούτε η δεύτερη κατά­φερε να λάβει πίσω τα χρήματά της.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι σε κάθε επι­κοι­νω­νία της δεύ­τε­ρης, η πρώτη μηνυό­μενη ζητούσε πίστωση χρόνου για να μην «χαλάσει η δουλειά» της πρώτης.

Λίγο διά­στημα μετά η πρώτη εκ των μηνυτών φέρεται να έδωσε ακόμη 700 ευρώ στην πρώτη των μηνυο­μέ­νων για να κλείσει η υπόθεση στο Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων. Ωστόσο και πάλι τίποτα δεν προ­χώ­ρησε.

Οι μηνυό­με­νοι υπο­στή­ρι­ζαν ότι η «συνερ­γά­τιδα» τους δεν έκανε αυτά που έπρεπε και πως μάλλον τους εξα­πά­τησε και πως μόλις είχαν χρόνο θα ανέ­βαι­ναν στην Αθήνα. Ακο­λού­θησε η υπο­γραφή συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κού πλη­ρε­ξου­σίου για την τακτο­ποί­ηση της υπό­θε­σης.

Ακο­λού­θησε λίγο διά­στημα μετά, η κατα­βολή ακόμη 700 ευρώ, για «έξοδα συνερ­γάτη» και 1.500 ευρώ για «δικα­στικά έξοδα που απαι­τού­ντο για την προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης».

Ακο­λού­θησε αίτημα της πρώτης των μηνυο­μέ­νων για κατα­βολή ακόμη 1.400 ευρώ αλλά και ακόμη 2.500 ευρώ, με την δικαιο­λο­γία ότι ο δεύ­τε­ρος των μηνυο­μέ­νων ήταν στην Αθήνα και χρειά­ζο­νταν τα λεφτά αυτά για να τακτο­ποι­ή­σει θέμα που προ­έ­κυψε με τον Τει­ρε­σία και να εκτα­μιεύ­σει το ποσό του δανείου.

Στην πορεία και ενώ τίποτε δεν είχε προ­χω­ρή­σει υπο­στή­ρι­ξαν ότι δεν έφται­γαν αυτοί αλλά η γενι­κευ­μένη οικο­νο­μική κρίση, η Τρόικα και πως θα ήταν σε θέση να τους επι­στρέ­ψουν τα χρήματα.

Υπέ­γρα­ψαν μάλιστα και ένα πρα­κτικό αμοι­βαίων εκχω­ρή­σεων απαι­τή­σεων, στο οποίο γίνεται μνεία για συνο­λικό ποσό 20.900 ευρώ και για τις δυο εκ των μηνυο­μέ­νων γιατί, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, θα υπήρχε φορο­λο­γικό πρό­βλημα αν μνη­μο­νεύ­ο­νταν το πραγ­μα­τικό ποσό, που ήταν ύψους (κατά το χρόνο εκείνο) 25.300 ευρώ.

Λίγο διά­στημα μετά η πρώτη μηνυό­μενη φέρεται να τους ζήτησε ως δανεικά ποσό 2.600 ευρώ για να μπο­ρέ­σει να κινηθεί νομικά ενα­ντίον των συνερ­γα­τών της στην Αθήνα, που την κοροϊ­δε­ψαν. Λίγο διά­στημα μετά ακόμη 3.000 ευρώ ως δανεικά.

Οι μηνύ­τριες ανέ­θε­σαν την υπόθεση σε δικη­γόρο, απέ­στει­λαν εξώδικο στην πρώτη μηνυό­μενη και εν συνε­χεία έλαβαν την δια­βε­βαί­ωση ότι θα τους επέ­στρεφε τα χρήματα, όπως τονί­ζουν, μετά την πώληση ενός ακι­νή­του στη Χάλκη.

Πεί­σθη­καν και στην πορεία φέρεται να τους ζήτησε ακόμη 2.400 ευρώ για να προ­χω­ρή­σει η μετα­βί­βαση του ακι­νή­του και να τους επι­στρέ­ψει τα οφει­λό­μενα.

Συνο­λικά καταγ­γέλ­λο­νται ότι πήραν 33.000 ευρώ και συγκε­κρι­μένα 24.600 ευρώ από την πρώτη και 8.700 ευρώ από τη δεύτερη.