Η Ελλάδα μπήκε στο μνημόνιο για να σωθεί η Ε.Ε.!

Ο ελ­λη­νι­κός λαός υπο­φέ­ρει από τότε που η Ελ­λά­δα μπήκε στον χορό των μνη­μο­νί­ων. Και όπως απο­δει­κνύ­ε­ται και από επί­ση­μα χείλη πλέον, ο λόγος που μπήκε η Ελ­λά­δα σε αυτό το φαύλο κύκλο ήταν για να σωθεί η Ευ­ρώ­πη! Η το­πο­θέ­τη­ση του Όλι Ρεν εξη­γεί πάρα πολλά:´Το 2010 δεν έγινε ανα­διάρ­θρω­ση (κού­ρε­μα) του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, για να μη με­τα­δο­θεί η οι­κο­νο­μι­κή κρίση στα άλλα κράτη μέλη και στις ευ­ρω­παϊ­κές τρά­πε­ζεςª απά­ντη­σε με­τα­ξύ άλλων ο Ευ­ρω­παί­ος Επί­τρο­πος Ολι Ρεν σε ερώ­τη­ση του ευ­ρω­βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Νίκου Χου­ντή, σχε­τι­κά με την ανα­διάρ­θρω­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους.

Η ανα­κοί­νω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με την ερώ­τη­ση του κ. Χου­ντή και την απά­ντη­ση του κ. Ρεν:

´Το 2010, όταν η Ελ­λά­δα μπήκε στο μνη­μό­νιο, στό­χος ήταν να σω­θούν οι ευ­ρω­παϊ­κές οι­κο­νο­μί­ες και τρά­πε­ζες. Αυτό προ­κύ­πτει από απά­ντη­ση του Επι­τρό­που Οι­κο­νο­μι­κών και Νο­μι­σμα­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων και Αντι­πρό­ε­δρος της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, Όλι Ρεν, σε ερω­τή­σεις του ευ­ρω­βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Νίκου Χου­ντή, χθες πολύ αργά το βράδυ, στο πλαί­σιο της ακρό­α­σής του από την Επι­τρο­πή του Ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου που ερευ­νά τη λει­τουρ­γία και τα πε­πραγ­μέ­να της Τρόι­κας.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, ο Νίκος Χου­ντής στην το­πο­θέ­τη­σή του αφού στη­λί­τευ­σε τη στάση της Κο­μι­σιόν και της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης στην αντι­με­τώ­πι­ση της κρί­σης χρέ­ους στην Ελ­λά­δα και την Ευ­ρω­ζώ­νη, κα­τη­γο­ρώ­ντας την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή ότι για ένα με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα έκανε πως δεν έβλε­πε την κρίση στην ευ­ρω­ζώ­νη, επι­τρέ­πο­ντας στους μα­φιό­ζους των χρη­μα­τα­γο­ρών και στους οί­κους αξιο­λό­γη­σης, να απει­λούν και να εκ­βιά­ζουν τις χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης, επι­τέ­θη­κε στις πο­λι­τι­κές των Μνη­μο­νί­ων που επι­βάλ­λο­νται στην Ελ­λά­δα, ρω­τώ­ντας τον Ευ­ρω­παίο Επί­τρο­πο αν ´επι­μέ­νει στην εφαρ­μο­γή αυτής της συ­ντα­γής και αν ´πι­στεύ­ει ότι μπο­ρούν αυτά τα μέτρα να βγά­λουν την Ελ­λά­δα από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση.

Ο Επί­τρο­πος Ρεν, στην το­πο­θέ­τη­σή του τό­νι­σε με έμ­φα­ση ότι η βα­σι­κή αιτία για την οποία η Ελ­λά­δα δεν προ­χώ­ρη­σε σε κού­ρε­μα του χρέ­ους της, ήταν για να μην με­τα­δο­θεί η οι­κο­νο­μι­κή κρίση στην Ευ­ρω­ζώ­νη και τις ευ­ρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες, οι οποί­ες άλ­λω­στε κα­τεί­χαν και το με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους.

Ο Ευ­ρω­παί­ος Επί­τρο­πος δή­λω­σε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι: ´στο ξε­κί­νη­μα της κρί­σης την άνοι­ξη του 2010, και κά­ποιο διά­στη­μα μετά, αν είχε άμεσα ανα­διαρ­θρω­θεί το ελ­λη­νι­κό χρέος, θα εί­χα­τε αντι­με­τω­πί­σει δρα­μα­τι­κές συ­νέ­πειες με­τά­δο­σης τόσο σε άλλα κράτη μέλη όσο και μέσω του τρα­πε­ζι­κού διαύ­λου στην Ευ­ρώ­πη. Άρα ήταν λο­γι­κό να ‘αγο­ρά­σου­με χρόνο’ και να προ­σπα­θή­σου­με να το κά­νου­με με κα­νο­νι­κό τρόπο.

Ακο­λου­θούν οι το­πο­θε­τή­σεις του Νίκου Χου­ντή και του Επι­τρό­που Ρεν:

imagesΝίκος Χου­ντής: ´Κύριε Επί­τρο­πε, ένα αρ­χι­κό σχό­λιο για το θέμα που συ­ζη­τά­με. Σε σχέση με την οι­κο­νο­μι­κή κρίση και σε σχέση με την τρόι­κα, η Κο­μι­σιόν λει­τούρ­γη­σε, με κα­τα­στρο­φι­κή εκτός των άλλων, κα­θυ­στέ­ρη­ση.

Πρώτο, για ένα με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα έκανε πως δεν έβλε­πε την κρίση στην ευ­ρω­ζώ­νη. Επέ­τρε­πε στους μα­φιό­ζους των χρη­μα­τα­γο­ρών να απει­λούν και να εκ­βιά­ζουν, άφησε τους οί­κους αξιο­λό­γη­σης να εκ­βιά­ζουν τις χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης, και δεύ­τε­ρο, αυτή τη δου­λειά που κά­νου­με τώρα κ. Ρεν, αυτή την πρω­το­βου­λία που παίρ­νει το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο για τη θε­σμι­κή διάρ­θρω­ση της τρόι­κα, θα έπρε­πε να την είχε πάρει πιο έγκαι­ρα, του­λά­χι­στον από το 2010 και δεν το έκανε, γιατί εδώ εί­μα­στε και τα ζή­σα­με όλα αυτά τα χρό­νια.

Περ­νάω τώρα στις γρα­πτές απα­ντή­σεις και σ’ αυτά που μας λέτε μέχρι τώρα, που κατά τη γνώμη μου δεν απα­ντούν, ή απα­ντούν σε μια άλλη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα από αυτή που βλέ­που­με. Ανα­φέ­ρο­μαι : αυτή η συ­ντα­γή που έχετε δια­μορ­φώ­σει με αυτό το πρό­γραμ­μα στην Ελ­λά­δα, ανα­φέρ­θη­καν κι άλλοι συ­νά­δελ­φοι. Πρώτο, πε­ρι­κο­πές στους μι­σθούς, πε­ρι­κο­πές στα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, απε­λευ­θέ­ρω­ση των απο­λύ­σε­ων και ανερ­γία στο 28%. Δεύ­τε­ρο, με­γά­λα δη­μο­σιο­νο­μι­κά μέτρα, και κού­ρε­μα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, που κα­τέ­στρε­ψε ασφα­λι­στι­κά τα­μεία κλπ, κι όπως ξέ­ρε­τε, ξε­κι­νή­σα­με από ένα χρέος της τάξης του 129% και σή­με­ρα εί­μα­στε στο 175% (το χρέος στην Ελ­λά­δα).

Τρίτο, δε­κά­δες δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δό­θη­καν στις τρά­πε­ζες, χρέ­ω­σαν τον ελ­λη­νι­κό λαό και παρά ταύτα, οι ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες, και αλλού βε­βαί­ως, λόγω των κόκ­κι­νων δα­νεί­ων – στην Ελ­λά­δα έχου­νε φτά­σει τα 67 δις – είναι υπό το φόβο της κα­τάρ­ρευ­σης. Και η ύφεση συ­νε­χί­ζε­ται για έξι χρό­νια. Αντι­λαμ­βά­νε­στε τώρα κ. Επί­τρο­πε ότι η ερώ­τη­ση είναι, αυτό που δια­τύ­πω­σαν κι οι άλλοι συ­νά­δελ­φοι : επι­μέ­νε­τε ακόμα και στο γρα­πτό σας λόγο και στον προ­φο­ρι­κό ότι αυτό που ακο­λου­θή­θη­κε ήταν σωστό ; Λέ­γα­τε εδώ και 3 χρό­νια ότι η Ελ­λά­δα θα βγει από την κρίση από το 2011 κτλ. Τώρα, επι­μέ­νο­ντας στην εφαρ­μο­γή αυτής της συ­ντα­γής, αυτό που κάνει τώρα και συ­νε­χί­ζει η τρόι­κα, Πι­στεύ­ε­τε ότι μπο­ρούν αυτά τα μέτρα να βγά­λουν την Ελ­λά­δα από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση; Και κάτι συ­μπλη­ρω­μα­τι­κό, γιατί το επι­κα­λεί­στε και στις γρα­πτές απα­ντή­σεις:

Λέτε δεν εί­μα­στε εντά­ξει και εί­χα­με μία αβε­βαιό­τη­τα με τα στα­τι­στι­κά στοι­χεία που έδινε η Ελ­λά­δα. Δεν είμαι εγώ που θα υπε­ρα­σπι­στώ τη χρήση των στα­τι­στι­κών στοι­χεί­ων των προη­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων. Αλλά πείτε μου κ. Ρεν, δεν έχει ευ­θύ­νη η Κο­μι­σιόν που ξαφ­νι­κά, μέσα σε ένα βράδυ, πάρ­θη­καν κι υπο­λο­γί­στη­καν στη γε­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση οι οι­κο­νο­μί­ες και οι ισο­λο­γι­σμοί 17 δη­μό­σιων ορ­γα­νι­σμών, που άλλοι λένε ότι πα­ρα­βιά­ζουν τους κοι­νο­τι­κούς κα­νό­νες, να σας το πω πιο απλά: αν ξαφ­νι­κά, μέσα σε μια νύχτα στη χώρα σας ή στη Γερ­μα­νία, έμπαι­ναν οι σι­δη­ρό­δρο­μοι, τα αστι­κά μέσα με­τα­φο­ράς στη γε­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, θα ήταν εντά­ξει με τους δεί­κτες του Μά­α­στριχτ, κτλ; Αυτό ήθελα να πω και πε­ρι­μέ­νω την απά­ντη­σή σας.

Η θέση του Όλι Ρεν

´Ευ­χα­ρι­στώ κ. Χου­ντή. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έχω απα­ντή­σει σε με­ρι­κές από τις ερω­τή­σεις σας νω­ρί­τε­ρα. Μπο­ρεί να είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος ή όχι από τις απα­ντή­σεις, αλλά έχω απα­ντή­σει, ιδιαί­τε­ρα όσον αφορά στη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους της Ελ­λά­δας. Είναι ση­μα­ντι­κό να υπο­γραμ­μί­σω ένα γε­γο­νός που ξέ­χα­σα να ανα­φέ­ρω στην απά­ντη­σή μου στον κ. Λά­μπερτ. Φυ­σι­κά, στο ξε­κί­νη­μα της κρί­σης την άνοι­ξη του 2010, και κά­ποιο διά­στη­μα μετά, αν είχε άμεσα ανα­διαρ­θρω­θεί το ελ­λη­νι­κό χρέος, θα εί­χα­τε αντι­με­τω­πί­σει δρα­μα­τι­κές συ­νέ­πειες με­τά­δο­σης τόσο σε άλλα κράτη μέλη όσο και μέσω του τρα­πε­ζι­κού διαύ­λου στην Ευ­ρώ­πη.

Άρα ήταν λο­γι­κό να ´αγο­ρά­σου­με χρόνοª και να προ­σπα­θή­σου­με να το κά­νου­με με κα­νο­νι­κό τρόπο, αλλά όπως προ­εί­πα, δυ­στυ­χώς αυτή η κα­νο­νι­κό­τη­τα δεν είχε την ποιό­τη­τα που θα μπο­ρού­σε κά­ποιος να προσ­δώ­σει στην πρό­ο­δο που εί­δα­με στα τέλη του 2010 με πρώτο μισό του 2011, εξαι­τί­ας των δη­μό­σιων δη­λώ­σε­ων για την προ­ώ­θη­ση της εφαρ­μο­γής της ανα­διάρ­θρω­σης έγινε μια ìαυ­το­εκ­πλη­ρού­με­νη προ­φη­τείαî και δη­μιούρ­γη­σε έναν κύκλο που ήταν ανα­πό­φευ­κτος. Θα μπο­ρού­σε να έχει γίνει αλ­λιώς, αλλά όπως είπα αρ­χι­κά, ήταν ένα θέμα της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και των διε­θνών δα­νει­στών.

Σχε­τι­κά με την ερώ­τη­σή σας που αφορά στο φορ­τίο προ­σαρ­μο­γής των μι­σθών. Σε μία κα­τά­στα­ση ισχυ­ρής συρ­ρί­κνω­σης της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και της συ­νε­χι­ζό­με­νης ψηλής ανερ­γί­ας, οι μι­σθοί του ιδιω­τι­κού τομέα πρέ­πει να προ­σαρ­μό­ζο­νται πιο άμεσα, ώστε να αντι­κα­το­πτρί­ζουν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα, να προ­ω­θή­σουν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα, να προ­ω­θή­σουν την απορ­ρό­φη­ση της ανερ­γί­ας, εμπο­δί­ζο­ντάς την να γίνει δο­μι­κή, που είναι το χει­ρό­τε­ρο από όλα. Όσο ισχυ­ρό­τε­ρος είναι ο βαθ­μός ακαμ­ψί­ας των μι­σθών, τόσο με­γα­λύ­τε­ρος ο αρ­νη­τι­κός αντί­κτυ­πος στην ανερ­γία. Και οι μι­σθοί του δη­μό­σιου τομέα έπρε­πε να μειω­θούν.

Σε αυτό το πλαί­σιο, η Ελ­λά­δα με­ταρ­ρυθ­μί­ζει τους μι­σθο­λο­γι­κούς της μη­χα­νι­σμούς ώστε να κάνει την προ­σαρ­μο­γή της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή και απο­δο­τι­κή ώστε να προ­ω­θή­σει τη δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και συμ­μα­χί­ες για αυ­ξη­μέ­νη αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και προ­ο­πτι­κή ανά­πτυ­ξης σε αυτή τη δια­δι­κα­σία της οι­κο­νο­μι­κής εξι­σο­ρό­πη­σης. Και είναι επί­σης γε­γο­νός ότι χώρες με με­γά­λη εξω­τε­ρι­κή ανι­σορ­ρο­πία πριν την κρίση, έπρε­πε να αλ­λά­ξουν το μο­ντέ­λο ανά­πτυ­ξής τους, όπως η Ιρ­λαν­δία, η Ισπα­νία, και να ανα­κα­τα­νεί­μουν τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας ώστε να δη­μιουρ­γη­θούν επεν­δύ­σεις σε πιο πα­ρα­γω­γι­κούς το­μείς. Και αυτό διευ­κο­λύ­νε­ται, με­τα­ξύ άλλων, από πιο αντα­γω­νι­στι­κές συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας και μία δια­δι­κα­σία άμε­σης κι­νη­τι­κό­τη­τας.

Ανα­φερ­θή­κα­τε επί­σης στο θε­σμι­κό μέλ­λον της τρόι­κα που είναι μέρος αυτής της συ­ζή­τη­σης και εδώ νο­μί­ζω ότι δεν έχου­με συ­ζη­τή­σει πολύ για τις θέ­σεις των κρα­τών μελών πάνω στο θέμα αυτό. Δεν υπε­ρα­σπί­ζο­μαι τις θέ­σεις των κρα­τών μελών που φυ­σι­κά η Κο­μι­σιόν πάντα λαμ­βά­νει υπ’ όψη τι συχνά λένε και πι­στεύ­ουν τα κράτη μέλη της ευ­ρω­ζώ­νης και του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου για αυτό το θε­σμι­κό πλαί­σιο για αυτό θε­σμι­κή έντα­ση. Σχε­τι­κά με το θέμα αυτό ο υπουρ­γός εξω­τε­ρι­κών Φρανκ Βάλ­τερ Στάιν­μα­γιερ ήταν πρό­σφα­τα στην Ελ­λά­δα και έκανε γνω­στές τις θέ­σεις της γερ­μα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης για το θέμα αυτό, ερω­τη­θείς εάν η ΕΕ θα έπρε­πε να φύγει από την τρόι­κα.

Ο υπουρ­γός εξω­τε­ρι­κών Στάιν­μα­γερ ήταν ξε­κά­θα­ρος ότι αντι­τί­θε­ται σε μία τέ­τοια κί­νη­ση και σας πα­ρα­θέ­τω άμεσα ότι οι σω­στοί θε­σμοί αντι­προ­σω­πεύ­ο­νται στην τρόι­κα και ακόμη και αν δεν υπάρ­χει πλή­ρης συμ­φω­νία πα­ντού για αυτό, είμαι της άπο­ψης ότι η συμ­με­το­χή του ΔΝΤ στην τρόι­κα δεν είναι μία από­φα­ση που ση­κώ­νει κρι­τι­κής. Σε­βά­στη­κα ό,τι είπε ο Φρανκ Στάιν­μα­γιερ, υπουρ­γός εξω­τε­ρι­κών της Γερ­μα­νί­ας, και με άλλα λόγια, η νέα με­γά­λη συμ­μα­χία της Γερ­μα­νί­ας είναι, χωρίς αμ­φι­βο­λία, υπέρ της συ­νέ­χι­σης της συ­νερ­γα­σί­ας ανά­με­σα στους τρεις θε­σμούς.

Επι­πλέ­ον, δεν είναι μυ­στι­κό ότι το Eurogroup και τα κράτη μέλη της ευ­ρω­ζώ­νης συμ­με­ρί­ζο­νται αυτή την άποψη, που φυ­σι­κά δη­μιουρ­γεί ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο θε­σμι­κό πλαί­σιο για την Κο­μι­σιόν και το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο.