Τουρκία: Σεισμικές έρευνες με «τσαμπουκάδες» στην ελληνική υφαλοκρηπίδα

Εάν πιστέ­ψουμε όσα δια­μη­νύ­ουν δημο­σίως Τούρκοι αξιω­μα­τού­χοι τα τελευ­ταία 24ωρα, τότε η ένταση ανα­μέ­νε­ται να κλι­μα­κω­θεί έτι περαι­τέρω το προ­σε­χές διά­στημα στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο μέσα από νέες τουρ­κι­κές πει­ρα­τι­κές κινή­σεις, κινή­σεις που θα μπο­ρού­σαν (εάν όντως περά­σουν από τη θεωρία στην πράξη) να οδη­γή­σουν ακόμη και σε ένα θερμό επει­σό­διο με την Ελλάδα.

Ο Τούρκος υπουρ­γός Ενέρ­γειας, Φατίχ Ντονμέζ, έχει προ­α­ναγ­γεί­λει σει­σμι­κές έρευνες ανα­το­λικά της Κρήτης για την περίοδο «αμέσως μετά την Πρω­το­χρο­νιά». Επι­τεί­νο­ντας την πρό­κληση, ο Τούρκος υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Μεβλούτ Τσα­βού­σο­γλου, προει­δο­ποί­ησε ακόμη και με «στρα­τιω­τική δράση» στην περί­πτωση που κάποιος επι­χει­ρή­σει να παρε­μπο­δί­σει κινή­σεις των Τούρκων εντός της περιο­χής που οι ίδιοι επι­λέ­γουν μονο­με­ρώς και αυθαι­ρέ­τως να απο­κα­λούν «τουρ­κική υφα­λο­κρη­πίδα».

Το εξω­τε­ρικό όριο της επί­μα­χης περιο­χής, όπως εκείνο απο­τυ­πώ­νε­ται στους χάρτες που παρου­σιά­ζει πλέον και επι­σή­μως η τουρ­κική πλευρά, εκτεί­νε­ται δυτι­κό­τερα του 28ου μεσημ­βρι­νού, περ­νώ­ντας «ξυστά» δίπλα από τις ανα­το­λι­κές ακτές της Κρήτης. Η Τουρκία απειλεί, με άλλα λόγια, να προ­χω­ρή­σει σε σει­σμο­γρα­φι­κές έρευνες εντός της ελλη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας, πράγμα που κάνει εδώ και χρόνια εντός της κυπρια­κής ΑΟΖ.

Προει­δο­ποιεί δε ότι, σε περί­πτωση που ελλη­νικά πλοία επι­χει­ρή­σουν να την παρε­μπο­δί­σουν, τότε εκείνη θα απα­ντή­σει στρα­τιω­τικά. Στο ίδιο πλαίσιο, για να προ­κα­λέ­σουν, δυνά­μεις της γει­το­νι­κής χώρας θα μπο­ρού­σαν ενδε­χο­μέ­νως να επι­χει­ρή­σουν και αιφ­νί­διους ελέγ­χους σε ελλη­νικά πλοία ή αλιευ­τικά σε περιο­χές που διεκ­δι­κούν ως δικής τους δικαιο­δο­σίας.

Το εάν οι Τούρκοι θα επι­χει­ρή­σουν όντως να στεί­λουν σει­σμο­γρα­φικό σε περιο­χές που βρί­σκο­νται ξεκά­θαρα εντός της ελλη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας μένει να φανεί. Με δεδο­μένο, πάντως, ότι εκείνοι όντως κάποια στιγμή πράτ­τουν όλα όσα έχουν κατά καιρούς προ­α­ναγ­γεί­λει, μια τουρ­κική κλι­μά­κωση τέτοιου τύπου θα πρέπει να θεω­ρεί­ται ανα­με­νό­μενη.

Mπούμερανγκ

Σε μια τέτοια περί­πτωση, βέβαια, η ελλη­νική πλευρά δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να αντι­δρά­σει άμεσα και δρα­στικά, όχι με λόγια, αλλά με… πλοία, όπως έχει κάνει άλλωστε και στο παρελ­θόν. Διπλω­μα­τι­κές πηγές εκτι­μούν, πάντως, ότι στην περί­πτωση μιας πολε­μι­κού τύπου σύρ­ρα­ξης, το πρώτο «θύμα» θα ήταν η ίδια η τουρ­κική οικο­νο­μία, πράγμα που δεν θα άρεσε καθόλου ούτε στην τουρ­κική ηγεσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν (που «έχασε» τις μεγα­λύ­τε­ρες πόλεις της Τουρ­κίας στις τελευ­ταίες δημο­τι­κές εκλογές ακριβώς λόγω οικο­νο­μίας), αλλά ούτε και στην τουρ­κική αντι­πο­λί­τευση του κεμα­λι­κού Ρεπου­μπλι­κα­νι­κού Λαϊκού Κόμ­μα­τος (που κατη­γο­ρεί τον Ερντο­γάν ότι έχει απο­μο­νώ­σει τη χώρα και ζητά να απο­κα­τα­στα­θούν το συντο­μό­τερο οι δεσμοί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ).

Η όποια αστά­θεια θα λει­τουρ­γούσε ως επι­χεί­ρημα και στα χέρια πρώην συνερ­γα­τών του Ερντο­γάν που στρέ­φο­νται πλέον ενα­ντίον του στο εσω­τε­ρικό της χώρας, ιδρύ­ο­ντας τα δικά τους αντι­πο­λι­τευό­μενα κόμματα, όπως έκανε προ ημερών ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός και υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Αχμέτ Ντα­βού­το­γλου, παρου­σιά­ζο­ντας το δικό του επο­νο­μα­ζό­μενο «Κόμμα του Μέλ­λο­ντος», και όπως ανα­μέ­νε­ται να κάνει μέσα στις επό­με­νες εβδο­μά­δες και ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μίας (και αγα­πη­τός στη Δύση) Αλί Μπα­μπα­τζάν.

Η Αίγυ­πτος του Σίσι και το Ισραήλ υπό τον Νετα­νιά­χου, η Γαλλία του Μακρόν και η Ιταλία, η Κυπριακή Δημο­κρα­τία, το Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ και το αμε­ρι­κα­νικό Κογκρέσο, η ΕΕ σε επίπεδο κεντρικό και οι δυνά­μεις του Λίβυου στρα­τη­γού και εχθρού της Τουρ­κίας Χαλίφα Χάφταρ (που θέλει να «αλώσει» στρα­τιω­τικά την Τρίπολη ει δυνατόν μέσα στο 2019) απο­κη­ρύσ­σουν ως «παρά­νο­μες» και «προ­κλη­τι­κές» πολλές από τις κινή­σεις των Τούρκων. Την ίδια ώρα, εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΟΗΕ παρου­σιά­ζουν ενο­χο­ποι­η­τικά στοι­χεία, σύμφωνα με τα οποία η Τουρκία έχει παρα­βιά­σει το εμπάρ­γκο όπλων των Ηνω­μέ­νων Εθνών στη Λιβύη.

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οια­δή­ποτε τυχόν κλι­μά­κωση της έντασης από την πλευρά του Ερντο­γάν θα οδη­γούσε εκ των πραγ­μά­των την Αγκυρα σε ακόμη μεγα­λύ­τερη απο­μό­νωση, περιο­ρί­ζο­ντας σημα­ντικά τα όποια περι­θώ­ρια μελ­λο­ντι­κών συμ­βι­βα­σμών και καθι­στώ­ντας δυσκο­λό­τερη την απο­κα­τά­σταση των δεσμών στην περιοχή. Διότι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το μήνυμα που στέλνει ένα μέρος της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας πλέον στην Τουρκία είναι ένα μήνυμα τύπου «εντάξει, τώρα που κατα­γρά­ψατε τις διεκ­δι­κή­σεις σας (μέσω του μνη­μο­νίου με τη Λιβύη), ας ρίξουμε τους τόνους».

Επι­κίν­δυνα παι­χνί­δια

Για την Τουρκία του Ερντο­γάν, ωστόσο, η ένταση δεν είναι αυτο­σκο­πός. Η Αγκυρα δεν θα ήθελε σε καμία περί­πτωση να κλείσει την πόρτα σε μελ­λο­ντι­κούς συμ­βι­βα­σμούς. Αυτό που κάνει είναι να εκβιά­ζει διά της ισχύος, μέσα από προ­κλή­σεις, πει­ρα­τι­κές κινή­σεις και γκρίζες ανα­θε­ω­ρη­τι­κές διεκ­δι­κή­σεις, για να μπο­ρέ­σει να εξα­σφα­λί­σει τους καλύ­τε­ρους για την ίδια όρους δια­πραγ­μά­τευ­σης και επα­να­το­πο­θέ­τη­σης μέσα σε μια ενερ­γειακά πλούσια και γεω­πο­λι­τικά κομβική περι­φέ­ρεια όπως είναι εκείνη της ευρύ­τε­ρης Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, μια περι­φέ­ρεια στην οποία πλέον οι ισορ­ρο­πίες ισχύος αλλά­ζουν, με την Αγκυρα να προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για το καθε­στώς της… επό­με­νης μέρας. Πώς; Δια­μη­νύ­ο­ντας ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει στα νερά της Μεσο­γείου χωρίς την προη­γού­μενη δική της συγκα­τά­θεση…

πηγή ethnos.gr

Γιώργος Σκα­φι­δάς