Η Ρόδος τίμησε και φέτος τον Πολιούχο της, Άγιο Κωνσταντίνο τον Υδραίο

• Το μήνυμα της θυσίας του είναι πάντα επί­καιρο για τον τόπο μας • Κύριλ­λος: «Η χάρις του Αγίου να σκε­πά­ζει την πόλη μας και να την φυλάσ­σει από κάθε κακό!»

Με τη δέουσα λαμπρό­τητα, η Ρόδος τίμησε και φέτος τον Πολιούχο της, Άγιο Κων­στα­ντίνο τον Υδραίο.

Οι εορ­τα­σμοί ξεκί­νη­σαν από την Πέμπτη 13 Νοεμ­βρίου 2025 το από­γευμα με την ακο­λου­θία του Αρχιε­ρα­τι­κού Μεγάλου Εσπε­ρι­νού, χορο­στα­τού­ντος του Σεβ. Μητρο­πο­λί­του Διδυ­μο­τεί­χου, Ορε­στιά­δος και Σου­φλίου κ. Δαμα­σκη­νού.

Την επομένη, στις 14 Νοεμ­βρίου, ημέρα Παρα­σκευή, τιμή­θηκε η μνήμη του Αγίου Ενδόξου Νεο­μάρ­τυ­ρος Κων­στα­ντί­νου του Υδραίου, Πολιού­χου της πόλεως Ρόδου, στον Ενο­ριακό Ιερό Ναό Εισο­δίων της Θεο­τό­κου Νεο­χω­ρίου.

Από νωρίς τελέ­σθηκε ο όρθρος και η Πολυαρ­χιε­ρα­τική Θεία Λει­τουρ­γία, συλ­λει­τουρ­γού­ντων των Σεβ. Μητρο­πο­λι­τών Διδυ­μο­τεί­χου κ. Δαμα­σκη­νού, Λέρου κ. Παϊσίου, Σύμης κ. Χρυ­σο­στό­μου και Ρόδου κ. Κυρίλ­λου, και των Θεοφ. Επι­σκό­πων Στρα­το­νι­κείας κ. Στε­φά­νου και Ολύμπου κ. Κυρίλ­λου.

Ακο­λού­θησε η λιτά­νευση των ιερών Λει­ψά­νων και της Εικόνας του Αγίου Κων/νου Υδραίου. Φέτος, η δια­δρομή της πομπής ήταν η εξής: από την Εκκλη­σία πέρασε στην οδό Δρα­γούμη, 28ης Οκτω­βρίου, Πλ. Ακα­δη­μίας, Λαμπράκη, Πλ. Κύπρου, Γαλλίας, 7ης Μαρτίου και κατέ­ληξε στο Δημο­τικό Μέγαρο όπου τελέ­σθηκε αρτο­κλα­σία.

Και φέτος, πλήθος κόσμου συμ­με­τείχε στους εορ­τα­σμούς. Οι πιστοί προ­σκύ­νη­σαν την εικόνα του Αγίου και τα λείψανα και ακο­λού­θη­σαν την πομπή μέχρι και το Δημαρ­χείο.

Στο κήρυγμά του, μετά την αρτο­κλα­σία, ο Σεβ. Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος είπε τα εξής:

«Σήμερα, τιμούμε την μνήμη του Αγίου Ενδόξου Νεο­μάρ­τυ­ρος Κων­στα­ντί­νου του Υδραίου, Πολιού­χου της πόλεως Ρόδου -252 χρόνια μετά τον απαγ­χο­νι­σμό του και την μαρ­τυ­ρική του τελεί­ωση, στο Μαν­δράκι (στον Πλάτανο). Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Και οι συν­θή­κες σήμερα είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κές. Τότε, στυγνή Οθω­μα­νική τυραν­νία, σήμερα αυτο­διά­θεση και ελευ­θε­ρία. Αλλά, όσο κι αν αλλά­ζουν οι συν­θή­κες, όσο κι αν οι άνθρω­ποι φαί­νο­νται δια­φο­ρε­τι­κοί το μήνυμα του Αγίου Κων­στα­ντί­νου, παρα­μέ­νει δια­χρο­νικό: για την πόλη μας, για τον λαό μας, για όλους μας.

Τι τον οδήγησε στον θάνατο; Ένα πείσμα; Όχι. μπορεί να αρνή­θηκε την πίστη του για λίγο, στην ανω­ρι­μό­τητα της εφη­βι­κής του ηλικίας αλλά όμως ήταν φορέας ενός μεγέ­θους θρη­σκευ­τι­κού και συνάμα πολι­τι­σμι­κού. Αυτά τα δύο δεν χωρί­ζο­νται. Γιατί μάς δια­μόρ­φω­σαν τους αιώνες από τότε που ξεκί­νησε η ιστορία, μέχρι σήμερα. Όλα είναι αλλη­λέγ­γυα, ζυμω­μένα. Αλλά ουσια­στικά το προζύμι ποιο είναι: γι’ αυτό θα πρέπει να ανα­λο­γι­ζό­μα­στε πάντοτε. Ο φορέας αυτού του θησαυ­ρού έκανε την αντί­στασή του στους κατα­κτη­τές –τους Οθω­μα­νούς. Και εξέ­φρασε αυτό που πραγ­μα­τικά ήταν: το είναι του εξέ­φρασε, το είναι του κατέ­θεσε και γι’ αυτό μαρ­τύ­ρησε. Και σήμερα, αυτό το μήνυμα, μας εκπέ­μπει.

Το ποιοι είμαστε, ουσια­στικά. Έχουμε πίσω μας έναν Πολι­τι­σμό, μια Παρά­δοση. Αυτοί είναι οι θησαυ­ροί μας και τελικά αν δεν μπο­ρούμε, οι δικές μας γενιές να τα ζήσουν, να τα ζυμώ­σουν, να τα μετα­δώ­σουν, δεν μπο­ρούμε σαν τόπος να έχουμε μέλλον. Θα είμαστε κάτι άλλο.

Αυτό είναι και το μήνυμα του Αγίου Κων­στα­ντί­νου, σήμερα. Σε έναν χώρο όπως τον δικό μας, ο οποίος χρειά­ζε­ται το βίωμα αυτό, της Παρά­δο­σης, του Πολι­τι­σμού, της Ταυ­τό­τη­τας, για να πάει παρα­κάτω».

Ο ίδιος, ευχα­ρί­στησε τους αρχιε­ρείς που παρέ­στη­σαν στη Ρόδο, τους εκπρο­σώ­πους των Ενόπλων Δυνά­μεων, των Σωμάτων Ασφα­λείας, των τοπικών αρχών, τους βου­λευ­τές, τους κλη­ρι­κούς, τα σχολεία και βεβαίως τους πιστούς που έδωσαν το παρών.

«Η χάρις του Αγίου να σκε­πά­ζει την πόλη μας και να την φυλάσ­σει από κάθε κακό! Να την περι­φρου­ρεί και να την σώζει μέσα στα πλαίσια της πολι­τι­στι­κής παρά­δο­σης και της κλη­ρο­νο­μιάς που της άφησαν οι αιώνες. Και να μας δίνει διά­κριση για να μπο­ρούμε να επι­λέ­γουμε σωστά. Βοήθειά μας, Χρόνια Πολλά, ειρη­νικά και ευλο­γη­μένα!».