Πώς βλέπει η κοινή γνώμη το Πολυτεχνείο 50 χρόνια μετά

Τη σημασία του Πολυ­τε­χνείου για τους Έλληνες της σύγ­χρο­νης εποχής κατα­δει­κνύει πανελ­λα­δική έρευνα της Kapa Research. «Μισό αιώνα μετά, η σημασία και ο κατα­λυ­τι­κός ρόλος του Πολυ­τε­χνείου στην εξέλιξη της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας δεν αμφι­σβη­τού­νται» ανα­φέ­ρει στα συμπε­ρά­σματά της η έρευνα.

Τα στοι­χεία της έρευνας κατα­δει­κνύ­ουν ότι η εξέ­γερση θεω­ρεί­ται ένα σημα­ντικό γεγονός για την πλειο­ψη­φία των Ελλήνων. «Η φλόγα, λοιπόν, δεν έχει σβήσει» υπο­γραμ­μί­ζε­ται.

Ωστόσο, προ­σθέ­τει η έρευνα, «οι ελπίδες και τα οράματα της εξέ­γερ­σης έχουν απο­λέ­σει μέρος της δυνα­μι­κής τους», καθώς, όπως προ­σθέ­τει, σήμερα θεω­ρού­νται περισ­σό­τερο ξεπε­ρα­σμένα παρά επί­καιρα.

Σχετικά με τη γενιά του Πολυ­τε­χνείου, η έρευνα συμπε­ραί­νει: το 65% κρίνει αρνη­τικά πια τον ρόλο της στα πράγ­ματα, ενώ, για το 60%, τα οράματά της έχουν κατά κύριο λόγο δια­ψευ­στεί.

Τα βασικά συμπε­ρά­σματα της έρευνας

Μισό αιώνα μετά, η σημασία και ο κατα­λυ­τι­κός ρόλος του Πολυ­τε­χνείου στην εξέλιξη της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας δεν αμφι­σβη­τού­νται: για τη μεγάλη πλειο­ψη­φία η εξέ­γερση θεω­ρεί­ται ένα σημα­ντικό γεγονός (70%), που επη­ρέ­ασε θετικά την πορεία της χώρας (72%). Η φλόγα, λοιπόν, δεν έχει σβήσει.

Ωστόσο, οι ελπίδες και τα οράματα της εξέ­γερ­σης, που άφησαν το στίγμα τους στη μετα­πο­λι­τευ­τική περίοδο, έχουν απο­λέ­σει μέρος της δυνα­μι­κής τους: σήμερα θεω­ρού­νται -έστω και οριακά- περισ­σό­τερο ξεπε­ρα­σμένα (51%), παρά επί­καιρα (47%).

Αντί­στοιχα, ο μύθος που συνο­δεύει τη γενιά του Πολυ­τε­χνείου -κατόπιν της υπερ-εκμετάλλευσης από τη μία και της κατα­συ­κο­φά­ντη­σης από την άλλη- έχει φθαρεί: το 65% κρίνει αρνη­τικά πια τον ρόλο της στα πράγ­ματα, ενώ, για το 60%, τα οράματά της έχουν κατά κύριο λόγο δια­ψευ­στεί. Οι ευθύνες που απο­δό­θη­καν στη γενιά αυτή για την οικο­νο­μική κρίση του 2010 φαί­νε­ται να έχουν επι­φέ­ρει καίριο πλήγμα στην υστε­ρο­φη­μία της.

Με βάση την κομ­μα­τική προ­έ­λευση των ερω­τώ­με­νων, προ­κύ­πτει εν τέλει πως η εξέ­γερση έχει μάλλον εντα­χθεί στον δια­χω­ρι­σμό Αριστεράς-Δεξιάς: πλήρως ευνοϊκά τοπο­θε­τού­νται οι υπο­στη­ρι­κτές των κομ­μά­των της Αρι­στε­ράς και της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, πιο επι­φυ­λα­κτικά οι ψηφο­φό­ροι της Νέας Δημο­κρα­τίας και των μικρό­τε­ρων κομ­μά­των της Δεξιάς. Υπό αυτό το πρίσμα, πρό­κει­ται για ένα ιστο­ρικό γεγονός που δεν απέ­κτησε ποτέ «εθνικά» χαρα­κτη­ρι­στικά, ταυ­τί­στηκε με τα πάθη της χώρας, και ενώνει και διχάζει, ταυ­τό­χρονα.

Τέλος, είναι αξιο­ση­μεί­ωτο πως, παρά την πάροδο του χρόνου και την πρό­σφατη αλλη­λου­χία κρίσεων, η σημε­ρινή νέα γενιά εμφα­νί­ζε­ται πιο ευαί­σθητη απέ­να­ντι στο Πολυ­τε­χνείο από τις γενιές που το βίωσαν. Ίσως, όπως οι νέοι του 1973, συγκι­νού­νται και αυτοί περισ­σό­τερο από τα γεγο­νότα που γυρί­ζουν τον τροχό της ιστο­ρίας μπροστά.

Δείτε εδώ την έρευνα της Kapa Research

Πηγή: Reporter.gr