Ευρωδικαστήριο: Νόμιμη η εισβολή σε σπίτια φοροφυγάδων

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την προ­σφυ­γή ενός ζευ­γα­ριού Γερ­μα­νών πο­λι­τών, καθώς έκρι­νε ότι η «έφο­δος» που έγινε στο σπίτι του με ένταλ­μα για έρευ­να, είναι νό­μι­μη, πα­ρό­τι εξε­δό­θη με βάση στοι­χεία που είχαν «λη­φθεί» πα­ρά­νο­μα από πρώην υπάλ­λη­λο τρά­πε­ζας στο Λι­χτεν­στάιν.

Το σκε­πτι­κό αυτό είναι ιδιαι­τέ­ρως ση­μα­ντι­κό γιατί το θέμα των πα­ρα­νό­μως απο­κτη­θέ­ντων απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων έχει απα­σχο­λή­σει και την ελ­λη­νι­κή έν­νο­μη τάξη μετά την τρο­πο­λο­γία Πα­παγ­γε­λό­που­λου που πέ­ρα­σε προ μηνών, ανά­βο­ντας το πρά­σι­νο φως για τη χρη­σι­μο­ποί­η­σή τους, προ­κα­λώ­ντας θύ­ελ­λα αντι­δρά­σε­ων από νο­μι­κούς.

Στην τρο­πο­λο­γία προ­βλέ­πο­νται τρεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις υπό τις οποί­ες μπο­ρεί να γίνει χρήση του επί­μα­χου υλι­κού είτε για την πα­ρα­πο­μπή είτε για τη δίκη:

Η βλάβη που προ­κα­λεί­ται με την κτήση είναι ση­μα­ντι­κά κα­τώ­τε­ρη από τη βλάβη ή τον κίν­δυ­νο που προ­κά­λε­σε η ερευ­νώ­με­νη πράξη.

Η από­δει­ξη της αλή­θειας θα ήταν δια­φο­ρε­τι­κά αδύ­να­τη.

Η πράξη με την οποία το απο­δει­κτι­κό μέσο απο­κτή­θη­κε δεν προ­σβάλ­λει την αν­θρώ­πι­νη αξία.

Η επί­μα­χη υπό­θε­ση απα­σχο­λεί τα γερ­μα­νι­κά δι­κα­στή­ρια από το 2008, με αφορ­μή τη δι­κα­στι­κή δια­μά­χη του ζεύ­γους, όταν οι μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες αγό­ρα­σαν δε­δο­μέ­να από έναν υπάλ­λη­λο τρά­πε­ζας του Λι­χτεν­στάιν. Τα στοι­χεία πε­ριεί­χαν πλη­ρο­φο­ρί­ες για 800 κα­τα­θέ­τες.

Με πα­ραγ­γε­λία του ει­σαγ­γε­λέα έγινε έφο­δος στο σπίτι του ζευ­γα­ριού μετά από εν­δεί­ξεις φο­ρο­α­πο­φυ­γής την πε­ρί­ο­δο 2002-2006. Το ύψος της φο­ρο­δια­φυ­γής για τις γερ­μα­νι­κές Αρχές ξε­περ­νού­σε τα 50.000.000 ευρώ και γι’ αυτόν τον λόγο η έρευ­να στην κα­τοι­κία των Γερ­μα­νών πο­λι­τών ήταν ανα­γκαία. Οι διω­κτι­κές Αρχές κα­τά­σχε­σαν από το σπίτι των υπό­πτων έναν φά­κε­λο που «έδει­χνε» τη σχέση του ζευ­γα­ριού με την τρά­πε­ζα του Λι­χτεν­στάιν και 5 αρ­χεία από προ­σω­πι­κό υπο­λο­γι­στή.

Οι δύο Γερ­μα­νοί πο­λί­τες κί­νη­σαν αμέ­σως τη δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η έφο­δος των αρχών προ­σκρού­ει στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ (δι­καί­ω­μα σε­βα­σμού στην ιδιω­τι­κή και οι­κο­γε­νεια­κή ζωή), αλλά και στο γε­γο­νός ότι το ένταλ­μα της έρευ­νας στη­ρί­χθη­κε σε υπο­κλα­πέ­ντα, μη νό­μι­μα στοι­χεία, δη­λα­δή σε στοι­χεία που απο­κτή­θη­καν κατά πα­ρά­βα­ση του γερ­μα­νι­κού αλλά και του διε­θνούς δι­καί­ου. Μά­λι­στα, υπο­στή­ρι­ζαν ότι οι μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες δεν έχουν καμία αρ­μο­διό­τη­τα να αγο­ρά­ζουν τέ­τοια δε­δο­μέ­να, ούτε να τα προ­ω­θούν στις οι­κο­νο­μι­κές αρχές.

Τον Απρί­λιο του 2009, το το­πι­κό δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την προ­σφυ­γή του ζευ­γα­ριού, κρί­νο­ντας ότι το ένταλ­μα ήταν νό­μι­μο, καθώς δεν υπήρ­χε καμία έν­δει­ξη ότι οι μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες «έβα­λαν» έναν τρίτο να υπο­κλέ­ψει τα στοι­χεία, αλλά αυτά… ήρθαν από ένα πρό­σω­πο που απλώς τα προ­σέ­φε­ρε!

Η υπό­θε­ση έφτα­σε μέχρι το Συ­νταγ­μα­τι­κό Δι­κα­στή­ριο, το οποίο επί­σης απέρ­ρι­ψε την προ­σφυ­γή των Γερ­μα­νών.

Επό­με­νη κί­νη­ση για το ζευ­γά­ρι, σύμ­φω­να με την Ημε­ρη­σία, ήταν το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που, το οποίο με την από­φα­σή του έκρι­νε ότι δεν υπήρ­ξε πα­ρα­βί­α­ση του σε­βα­σμού της ιδιω­τι­κής και οι­κο­γε­νεια­κής ζωής.

Πα­ράλ­λη­λα, το δι­κα­στή­ριο απε­φάν­θη ότι η έρευ­να έλαβε χώρα με βάση την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας καθώς:

-Η φο­ρο­δια­φυ­γή είναι ένα πολύ σο­βα­ρό αδί­κη­μα.

-Δεν υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις ότι οι γερ­μα­νι­κές αρχές πα­ρα­βιά­ζουν συ­στη­μα­τι­κά τους κα­νό­νες του διε­θνούς και του εθνι­κού δι­καί­ου προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σουν πλη­ρο­φο­ρί­ες για τη δίωξη των φο­ρο­λο­γι­κών εγκλη­μά­των.

-Το ένταλ­μα ήταν σαφές και λε­πτο­με­ρές ως προς το αδί­κη­μα και τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία που ανα­ζη­τού­σε, και κυ­ρί­ως γιατί η γερ­μα­νι­κή νο­μο­θε­σία και νο­μο­λο­γία πα­ρέ­χει επαρ­κείς εγ­γυ­ή­σεις για τη μη κα­τα­χρη­στι­κή διε­ξα­γω­γή των ερευ­νών από τις Αρχές.