Το «non paper» του υπουργείου Οικονομικών για τις 100 δόσεις και την Σαββαΐδου

«Η ρύθμιση απο­τε­λεί πραγ­μα­τική ανάσα στην πλειο­νό­τητα των μικρών και μεσαίων επι­χει­ρή­σεων και των μισθω­τών που προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν στις δύσκο­λες συν­θή­κες της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να δια­στρε­βλω­θεί».

«Γενναία», όπως εξάλλου την είχε χαρα­κτη­ρί­σει και ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Χρήστος Σταϊ­κού­ρας, χαρα­κτη­ρί­ζει τη ρύθμιση των 100 δόσεων το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, σε άτυπη ενη­μέ­ρωσή του.

Ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά: «Η ρύθμιση που δίνει το δικαί­ωμα στους οφει­λέ­τες του Δημο­σίου να απο­πλη­ρώ­σουν όλες τις ληξι­πρό­θε­σμες φορο­λο­γι­κές και ασφα­λι­στι­κές οφειλές τους μέχρι την 1η Οκτω­βρίου του 2014 με δια­κα­νο­νι­σμό, είναι μία γενναία ρύθμιση υπέρ των ανθρώ­πων της παρα­γω­γής, της συντρι­πτι­κής πλειο­νό­τη­τας των μεσαίων και χαμηλών εισο­δη­μά­των,  επι­χει­ρή­σεων και εργα­ζο­μέ­νων που βρί­σκο­νται σε αδυ­να­μία να αντα­πο­κρι­θούν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Αυτή η αλήθεια είναι ξεκά­θαρη, επειδή δίνεται η δυνα­τό­τητα:

– Απο­πλη­ρω­μής από 12 μέχρι 100 δόσεις.

– Με μειω­μένο επι­τό­κιο από 8,75% σε 4,56%

– Με πραγ­μα­τι­κούς όρους διευ­κό­λυν­σης αφού καταρ­γεί­ται η παροχή εγγυ­ή­σεων και εμπράγ­μα­των εξα­σφα­λί­σεων και δεν τίθε­νται εισο­δη­μα­τικά και περιου­σιακά κρι­τή­ρια.

– Με ολική ή μερική απαλ­λαγή από προ­σαυ­ξή­σεις, τόκους και πρό­στιμα εκπρό­θε­σμης κατα­βο­λής, ανάλογα με τον αριθμό των δόσεων.

– Με χορή­γηση φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας και ανα­στο­λής της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας και της δια­δι­κα­σίας ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, σε όσους αξιο­ποιούν τη ρύθμιση και παρα­μέ­νουν συνε­πείς στους όρους της.

Ένα πιο ελα­στικό, ευέ­λι­κτο και κοι­νω­νικά δίκαιο σύστημα απο­πλη­ρω­μής που απο­τε­λούσε εδώ και καιρό επι­τα­κτικό αίτημα των μισθω­τών και της μικρής και μεσαίας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας έγινε  πραγ­μα­τι­κό­τητα με την ψήφισή της.

Είναι σαφές ότι με την τελευ­ταία ανα­προ­σαρ­μογή δια­τη­ρεί­ται ανέπαφο το ρυθ­μι­στικό πλαίσιο απο­πλη­ρω­μής οφειλών των 100 δόσεων για όλες τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές έως την 1η Οκτω­βρίου 2014.

Δε θα ήταν κοι­νω­νικά δίκαιο να ευνοη­θούν από την βέλ­τι­στη δυνα­τό­τητα ρύθ­μι­σης οφειλών έως 100 δόσεων, κατη­γο­ρία φορο­λο­γου­μέ­νων, πέραν εκείνων που πραγ­μα­τικά θέλουν αλλά δεν μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Η τελευ­ταία ανα­προ­σαρ­μογή έχει στόχο να μη δημιουρ­γή­σει μία «νέα γενιά οφει­λε­τών».

Ειδικά για την περί­πτωση του ΕΝΦΙΑ τονί­ζε­ται ότι το 96% των οφειλών δεν θα μπο­ρούσε να υπαχθεί στη ρύθμιση των 72-100 δόσεων. Γι’ αυτό και δίνεται η δυνα­τό­τητα υπα­γω­γής στην πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων. Με βάση τα στοι­χεία της Γ.Γ.Δ.Ε., περίπου το 92% των υπό­χρεων έχει ΕΝΦΙΑ έως 1000 ευρώ και το 4% έχει ΕΝΦΙΑ από 1000 ως 1500 ευρώ.

Με δεδο­μένη την υπο­χρέ­ωση ελά­χι­στης μηνιαίας κατα­βο­λής ύψους 50 ευρώ, το πλήθος των δόσεων δεν θα υπε­ρέ­βαινε τις 30 και στη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των περι­πτώ­σεων τις 10-20 δόσεις.

Με τη ρύθμιση που ψηφί­στηκε είναι χρήσιμο να τονι­στεί και να γίνει κατα­νοητό σε όσους νοιά­ζο­νται πραγ­μα­τικά για τους μη έχοντες,  ότι καλύ­πτε­ται το 99,7% των οφει­λε­τών από τα 3.734.031 συνο­λικά φυσικά και νομικά πρόσωπα που μέχρι τέλος Σεπτεμ­βρίου 2014 είχαν ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές στη φορο­λο­γική διοί­κηση ύψους 70,2 δις ευρώ.

Η ρύθμιση απο­τε­λεί πραγ­μα­τική ανάσα στην πλειο­νό­τητα των μικρών και μεσαίων επι­χει­ρή­σεων και των μισθω­τών που προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν στις δύσκο­λες συν­θή­κες της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να δια­στρε­βλω­θεί.

Όσον αφορά τη συζή­τηση που γίνεται εξ αφορμής της κατά­θε­σης της τελευ­ταίας τρο­πο­λο­γίας, συνερ­γά­τες του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών επι­ση­μαί­νουν ότι:

Κανένας από τους ουσιώ­δεις όρους της ρύθ­μι­σης των ληξι­προ­θέ­σμων οφειλών δεν αναι­ρεί­ται, παρά τις όποιες πιέσεις.

Η μη υπαγωγή αγέν­νη­των οφειλών σε ένα σχήμα ρύθ­μι­σης ληξι­πρό­θε­σμων, θα έπρεπε να είναι αυτο­νό­ητη. Απαι­τεί­ται επίσης οι απο­φά­σεις της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης να είναι ισορ­ρο­πη­μέ­νες:

Αφενός να δίνουν ανάσα σε εκεί­νους που αντι­με­τω­πί­ζουν πραγ­μα­τι­κές δυσκο­λίες

Αφε­τέ­ρου να μη δια­κυ­βεύ­ουν τα δημο­σιο­νο­μικά επι­τεύγ­ματα της χώρας και τον μείζονα εθνικό στόχο της επι­τυ­χούς ολο­κλή­ρω­σης του Προ­γράμ­μα­τος Προ­σαρ­μο­γής.

Οι στόχοι αυτοί επι­τυγ­χά­νο­νται με την ρύθμιση που η κυβέρ­νηση έφερε στη Βουλή και οι δυνά­μεις της πλειο­ψη­φίας  ψήφισαν και είναι αυτό που έχει τη μέγιστη σημασία.

Κατά τα άλλα, είναι γνωστό ότι η ευθύνη των απο­φά­σεων, ανε­ξαρ­τή­τως των ειση­γη­τών τους, προ­σω­πο­ποιού­νται στον υπουργό Οικο­νο­μι­κών».

http://www.protothema.gr