«Η αναπηρία στην Ελλάδα είναι ένα ακριβό άθλημα» -Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού

«Μαχητή της ζωής» θα μπο­ρούσε κανείς να χαρα­κτη­ρί­σει τον επι­κε­φα­λής της νεο­λαίας του Πανελ­λή­νιου Συν­δέ­σμου Τυφλών, Βαγγέλη Αυγουλά, που με αφορμή τη σημε­ρινή Παγκό­σμια Ημέρα Λευκού Μπα­στου­νιού, σε συνέ­ντευξη που παρα­χω­ρεί στο Πρα­κτο­ρείο Fm, ξετυ­λί­γει με τον δικό του πολύ ιδιαί­τερο τρόπο τα ζητή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν τα άτομα με προ­βλή­ματα όρασης στην χώρα μας.

«Γεν­νή­θηκα τυφλός από μία σπάνια ασθέ­νεια που δεν άφησε ήδη από έμβρυο που ήμουν, τον οργα­νι­σμό μου να κατα­σκευά­σει οφθαλ­μούς. Δεν υπάρχει σε μένα καθόλου η οπτική λει­τουρ­γία» δηλώνει με παρ­ρη­σία, και δεν αφήνει καμία αμφι­βο­λία ότι είναι από τους ανθρώ­πους που ήρθαν στη ζωή για να διδά­ξουν τον περί­γυρο, πώς κάποιος μπορεί να μετα­τρέ­ψει ένα μειο­νέ­κτημα σε πλε­ο­νέ­κτημα.

Μόλις 29 ετών, ήδη δικη­γό­ρος στο επάγ­γελμα, εκλεγ­μέ­νος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος στο Ίλιον, πρό­ε­δρος του Οίκου του Ναύτου , αλλά και τακτι­κός εκπρό­σω­πος στην Ελλάδα της διε­θνούς Οργά­νω­σης VIEWS για νέους με προ­βλή­ματα όρασης. Η επιτομή της ενέρ­γειας θα έλεγε κανείς. Πώς τα κατα­φέρ­νει όμως όλα αυτά μέσα σε ένα μόλις 24ωρο;

Ο γολ­γο­θάς των ατόμων με προ­βλή­ματα όρασης

Είναι τόσο δύσκο­λες οι καθη­με­ρι­νές συν­θή­κες που πρέπει από νωρίς να κάνει κάποιες επι­λο­γές και ο άνθρω­πος με ανα­πη­ρία και η οικο­γέ­νεια του, μας λέει ο αει­κί­νη­τος Βαγ­γέ­λης Αυγου­λάς: «Σίγουρα χρωστάω πολλά στην οικο­γέ­νεια μου, γιατί επι­λέ­ξαμε από νωρίς το δύσκολο δρόμο, του να ζήσω μία “φυσιο­λο­γική” ζωή με όποιο κόστος και όπου βγάλει. Βέβαια, η ανα­πη­ρία στην Ελλάδα, είναι ένα ακριβό άθλημα, οπότε για μένα τα προ­βλή­ματα ξεκί­νη­σαν από νωρίς. Από την ειδική γρα­φο­μη­χανή των τυφλών που παρά­γουμε τις ανά­γλυ­φες κου­κί­δες. Η γραφή Braille, κοστί­ζει εδώ και πολλά χρόνια 600-700 ευρώ και δεν υπάρχει κρατική πρόνοια. Έτσι κι εμείς έπρεπε να την καλύ­ψουμε.

Όπως και το ειδικό πρό­γραμμα στους υπο­λο­γι­στές, το οποίο μιλάει. (Ό,τι δείχνει η οθόνη εγώ το ακούω). Το πρό­γραμμα αυτό κοστί­ζει πάνω από 1000 ευρώ, και μόνο τώρα τελευ­ταία υπάρ­χουν κάποιες δωρεάν εφαρ­μο­γές. Επίσης, τα βιβλία μας σε σχολεία και πανε­πι­στή­μια σπάνια ήταν στην ώρα τους. Δυστυ­χώς, οι μαθητές με ανα­πη­ρία ακόμα και σήμερα είτε δεν έχουν τα βιβλία στην ώρα τους, είτε δεν υπάρχει το ειδικό προ­σω­πικό για την υπο­στή­ριξη τους στις σχο­λι­κές τάξεις, τη μέρα που ανοί­γουν τα σχολεία για όλα τα παιδιά. Δια­χρο­νικά, σχεδόν τα πάντα που έχουν να κάνουν με την διευ­κό­λυνση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, επι­βα­ρύ­νουν οικο­νο­μικά τους ανθρώ­πους με προ­βλή­ματα όρασης. Τα τελευ­ταία 7 χρόνια προ­στέ­θηκε και το θέμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης».

Και η απορία για το αν ο Σύν­δε­σμος έχει προβεί σε κάποια αιτή­ματα προς την Πολι­τεία, αν έχει κάνει κάποιες οχλή­σεις, εύλογη. Να υπο­λο­γι­στεί το πρό­σθετο κόστος δια­βί­ω­σης, προ­κει­μέ­νου να γίνουν πιο στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις.

«Τα αιτή­ματα είναι δια­χρο­νικά και οι προ­τά­σεις είναι δια­χρο­νι­κές. Το πιο απλό που λέμε είναι να καθίσει η ελλη­νική Πολι­τεία και να κοστο­λο­γή­σει το πρό­σθετο κόστος της καθη­με­ρι­νής δια­βί­ω­σης που προ­κύ­πτει σε έναν άνθρωπο, λόγω της ανα­πη­ρίας όρασης. Δηλαδή τι κοστί­ζει π.χ. να μετα­κι­νη­θεί με ασφά­λεια στους καθη­με­ρι­νούς του προ­ο­ρι­σμούς, με το λευκό του μπα­στούνι, με το σκύλο οδηγό, να εκπαι­δευ­τεί με τον ειδικό εξο­πλι­σμό κλπ. Αν κάτσουμε και υπο­λο­γί­σουμε το πρό­σθετο κόστος δια­βί­ω­σης, σίγουρα τότε το κράτος θα μπορεί να κάνει πιο στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις. Αλλά εδώ και δεκα­ε­τίες η ελλη­νική Πολι­τεία αρκεί­ται στη χορή­γηση ενός προ­νοια­κού επι­δό­μα­τος, που συχνά ακούμε περί­ερ­γου τύπου δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με μνη­μό­νια, θεσμούς κλπ. Όλο απει­λού­νται κι όλο σώζο­νται αυτά τα επι­δό­ματα. Τώρα ευτυχώς για άλλη μία φορά φαί­νε­ται ότι δεν θα υπάρξει πρό­βλημα. Αλλά αυτό είναι και το “παυ­σί­πονο” που καθη­συ­χά­ζει πολλές φορές συνει­δή­σεις και “σου λέει τα έχουμε λύσει, τους δίνουμε ένα επίδομα, ας λύσουν τα υπό­λοιπα μόνοι τους”».

Δεν επαι­τούμε – Σας θέλουμε δίπλα μας να διεκ­δι­κούμε όλοι μαζί το αυτο­νό­ητο

Η σημε­ρινή μέρα είναι αφορμή για συζη­τή­σεις ουσια­στι­κές, ανα­φέ­ρει ο Β.Αυγου­λάς. «Δεν είναι φυσικά κάποιος εορ­τα­σμός. Η ανα­πη­ρία μας δεν είναι επιλογή. Είναι όμως ένα κομμάτι της προ­σω­πι­κό­τη­τας μας, της ταυ­τό­τη­τας μας, εφόσον ήρθε στη ζωή μας, είτε από τη γέννηση μας, είτε από κάποιο ατύχημα, ή από κάποια ασθέ­νεια. Η σημε­ρινή μέρα είναι μία αφορμή να υπεν­θυ­μί­σουμε ότι θέλουμε να ζούμε αξιο­πρε­πώς, αγω­νι­ζό­μα­στε για ισότιμη συμ­με­τοχή σε κάθε μορφή της συλ­λο­γι­κής ζωής του τόπου 365 μέρες το χρόνο, και φυσικά δεν επαι­τούμε, δεν συλ­λέ­γουμε χρήματα από τους συναν­θρώ­πους μας για να μας βοη­θή­σουν στο οτι­δή­ποτε. Είναι πολλές οι απάτες που δήθεν μαζεύ­ουν χρήματα υπέρ των τυφλών. Μην πέφτετε στην παγίδα. Εμείς σας θέλουμε δίπλα μας εθε­λο­ντικά να διεκ­δι­κούμε όλοι μαζί από την πολι­τεία αυτό που δικαιού­μα­στε. Το αυτο­νό­ητο».

Πηγή newsbeast.gr