Μ. Σχοινάς: Η κρίση στο Αφγανιστάν καθιστά αναγκαία τη συμφωνία για νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης

Σε συνέ­ντευξή του στην ιταλική εφη­με­ρίδα La Stampa, o αντι­πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, αρμό­διος για την προ­ώ­θηση του ευρω­παϊ­κού τρόπου ζωής, Μαρ­γα­ρί­της Σχοινάς, ανα­φε­ρό­με­νος στις εξε­λί­ξεις στο Αφγα­νι­στάν, τονίζει ότι είναι ανα­γκαίο να επι­τευ­χθεί συμ­φω­νία των χωρών μελών της Ένωσης, με στόχο την έγκριση του νέου Ευρω­παϊ­κού Συμ­φώ­νου Μετα­νά­στευ­σης.

«Η κρίση στο Αφγα­νι­στάν, και όχι μόνον, δείχνει με ακόμη μεγα­λύ­τερη σαφή­νεια ότι αυτή είναι η στιγμή, ότι ήρθε η ώρα να συμ­φω­νή­σουν, οι χώρες μέλη, στην έγκριση του νέου Ευρω­παϊ­κού Συμ­φώ­νου Μετα­νά­στευ­σης», τονίζει ο αντι­πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν.

Απα­ντώ­ντας σε ερώτηση της La Stampa, ανα­φέ­ρε­ται και σε άλλους λόγους που καθι­στούν ανα­γκαία την έγκριση του Συμ­φώ­νου και υπο­γραμ­μί­ζει:

«Τους περα­σμέ­νους μήνες δια­πι­στώ­σαμε ότι η μετα­να­στευ­τική κρίση εργα­λειο­ποι­ή­θηκε και ότι οι πρό­σφυ­γες έτυχαν εγκλη­μα­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης ως υβρι­δικό όπλο στην Λιθουα­νία και στην Πολωνία, με ευθύνη του Λου­κα­σένκο, αλλά και στην Ελλάδα, στην Θέουτα και στην Μεσό­γειο, με τους δια­κι­νη­τές που έχουν ως προ­ο­ρι­σμό την Λαμπε­ντούζα. Η Ευρώπη δεν μπορεί να ανεχθεί αυτές τις υβρι­δι­κές επι­θέ­σεις και θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει κάθε μέσο για να το κατα­στή­σει απόλυτα σαφές, αρχί­ζο­ντας από κυρώ­σεις και οικο­νο­μικά προ­νό­μια. Κανείς δεν έχει το δικαί­ωμα να εκβιά­ζει την Ένωση και, ακόμη περισ­σό­τερο, δεν μπορεί να το κάνει χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τους ανθρώ­πους. Για τον λόγο αυτό, καθί­στα­ται ανα­γκαία η υπο­γραφή του Συμ­φώ­νου, που εκκρε­μεί από τον Σεπτέμ­βριο.

«Ποια είναι τα εμπόδια που συνα­ντούν οι χώρες μέλη;» ρωτά τον Μαρ­γα­ρίτη Σχοινά η εφη­με­ρίδα του Τορίνο, και ο ίδιος εξηγεί:

«Υπάρ­χουν ακόμη κάποια θέματα που πρέπει να λυθούν, αλλά πλη­σιά­ζουμε στην ανα­γκαία αυτή λύση. Ένα από αυτά, για παρά­δειγμα, είναι ότι οι χώρες στις οποίες το μετα­να­στευ­τικό είναι λιγό­τερο αισθητό, θεωρούν ότι η δια­χεί­ριση των ροών είναι ένα “πρό­βλημα” των άλλων, που δεν τους αφορά. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα αφορά όλους και χρειά­ζε­ται μια ενιαία αντι­με­τώ­πιση, πρέπει να εργα­στούν όλοι ως μια ομάδα. Η κρίση στο Αφγα­νι­στάν και οι κινή­σεις αυταρ­χι­κών καθε­στώ­των σαν του Λου­κα­σένκο, απέ­δει­ξαν αι στις χώρες που προ­βάλ­λουν τις μεγα­λύ­τε­ρες αντι­στά­σεις ότι η πίεση στα σύνορα της ΕΕ είναι ένα θέμα που αφορά όλους».

Σχο­λιά­ζο­ντας την αναφορά της La Stampa στην έκκληση του ΟΗΕ να μην κλείσει η Ευρώπη τα σύνορά της, ώστε να σωθούν οι άμαχοι πολίτες και σε ερώτηση για το πώς εννοεί να αντι­δρά­σει η Ευρώπη, ο κύριος Σχοινάς απαντά:

«Δεν χρεια­ζό­μα­στε να μας το πει ο ΟΗΕ: τα σύνορά μας παρα­μέ­νουν ανοικτά για όποιον απο­μα­κρύ­νε­ται από την βία και τους διωγ­μούς. Στην Ευρώπη θα συνε­χί­σει πάντα να επι­τρέ­πε­ται η άφιξη των αιτού­ντων άσυλο. Την ίδια στιγμή, πρέπει να ανα­πτύ­ξουμε μια πιο ορθο­λο­γική προ­σέγ­γιση, και να λει­τουρ­γή­σουμε ως «Ομάδα Ευρώπη». Πρέπει, όμως, να είμαστε σαφείς: θα δεχθούμε μόνον όποιον χρειά­ζε­ται πραγ­μα­τικά προ­στα­σία. Όποιος περνά παρά­νομα τα σύνορα, πρό­κει­ται να ξανα­στα­λεί πίσω».

Σε ό,τι αφορά, τέλος, τις δια­φο­ρές της σημε­ρι­νής Ευρώπης σε σύγκριση με εκείνη της μετα­να­στευ­τι­κής κρίσης του 2015, ο Μαρ­γα­ρί­της Σχοινάς τονίζει:

«Το 2015 η συζή­τηση ήταν σίγουρα ιδε­ο­λο­γική, συχνά τοξική. Δεν υπήρχε ισορ­ρο­πία ανάμεσα σε ευθύνη και αλλη­λεγ­γύη. Αλλά τώρα κατα­λά­βαμε τι χρειά­ζε­ται, η συμ­φω­νία του Σεπτεμ­βρίου είναι πιο ισορ­ρο­πη­μένη. Δεν έχει ακόμη υπο­γρα­φεί το κείμενο του Συμ­φώ­νου, αλλά ο τόνος και η ατμό­σφαιρα είναι δια­φο­ρε­τι­κές, υπάρ­χουν πολύ θετικά μηνύ­ματα. Από το 2015 δια­πι­στώ­σαμε πόσο η Ευρω­παϊκή Ένωση μπορεί να μας εκπλή­ξει θετικά, κατά την διάρ­κεια των κρίσεων και ότι βγαίνει απ’ αυτές, πιο ισχυρή και ενωμένη. Σήμερα έχουμε προ­ε­τοι­μα­στεί καλύ­τερα. Τα σύνορά μας ενι­σχύ­θη­καν διαρκώς με άνδρες και εξο­πλι­σμό. Ανα­φέ­ρο­μαι και στα μη γεω­γρα­φικά σύνορα, τα οποία, όμως, καθο­ρί­ζουν την Ευρώπη.