Οι νόμοι ψηφίζονται για να εφαρμόζονται – Aρθρο του Kώστα Σαρή, δικηγόρου

Παρα­κο­λου­θώ­ντας από την τηλε­ό­ραση, έναν αγώνα ποδο­σφαί­ρου που ενδιέ­φερε μεγάλη μερίδα φιλά­θλων, τους μεν Ολυ­μπια­κούς για να χαρούν την ομάδα τους, τους δε Πανα­θη­ναϊ­κούς για να έχουν την κρυφή ελπίδα για κάποιο παρα­πά­τημα του Ολυ­μπια­κού, βρέθηκα προ του θεά­μα­τος αρκετοί από τους παρα­κο­λου­θού­ντες τον αγώνα να καπνί­ζουν αστα­μά­τητα, ακόμα και στο δεύτερο ημί­χρονο, όταν πλέον ο Ολυ­μπια­κός είχε βάλει γκολ και εκ των πραγ­μά­των είχε εξα­σφα­λί­σει την πρό­κριση. Συμπέ­ρανα λοιπόν ότι οι καπνι­στές ήταν βασικά Πανα­θη­ναϊ­κοί και την απο­γο­ή­τευση τους την εξέ­φρα­ζαν δια του καπνί­σμα­τος.

Δεν άντεξα να υπομένω το παθη­τικό αυτό κάπνι­σμα και απευ­θύν­θηκα σε τρείς παρα­κα­θή­με­νους σε χωριστά τρα­πέ­ζια, κυρίους, για να εκφράσω την αντίρ­ρηση μου για το ότι κάπνι­ζαν σε δημόσιο χώρο, όπου πλέον με τον πρό­σφατο νόμο απα­γο­ρεύ­τηκε το κάπνι­σμα και μάλιστα με επιβολή χρη­μα­τι­κού προ­στί­μου.

Η απά­ντηση την οποίαν έλαβα από τους ευγε­νείς πράγ­ματι κυρίους, ήταν ότι ρώτησαν τον υπεύ­θυνο του κατα­στή­μα­τος, ο οποίος και τους επέ­τρεψε το κάπνι­σμα. Πιστεύω ότι η απά­ντηση τους ήταν ειλι­κρι­νής, διότι η ανοχή και μόνο του κατα­στη­μα­τάρχη να απο­δέ­χε­ται το κάπνι­σμα οφει­λό­ταν στο ότι ο ίδιος είχε προη­γού­μενα εγκρί­νει την ενέρ­γεια αυτή, ακυ­ρώ­νο­ντας από μόνος του τον αντι­κα­πνι­στικό νόμο. Προ­φα­νώς θα είδε και θα άκουσε ότι και ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ κάπνιζε μετά την ψήφιση του νόμου στο καπνι­στή­ριο της ΒΟΥΛΗΣ, οπότε και θα συμπέ­ρανε αφού ο Πολάκης ως βου­λευ­τής έγραψε στα «παλαιά υπο­δή­ματα του» τον νόμο γιατί να μην τον γράψω και εγώ.

Ανα­γνω­ρίζω ότι οι καπνι­στές έχουν το δικαί­ωμα να καπνί­ζουν προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σουν το θερια­κλίκι τους, όμως δεν έχουν το δικαί­ωμα να καπνί­ζουν σε δημό­σιους χώρους και οι μη καπνί­ζο­ντες να γίνο­νται αυτό­ματα παθη­τι­κοί καπνι­στές.

Εκείνο το οποίο χρειά­ζε­ται είναι να σέβεται ο ένας τα δικαιώ­ματα του άλλου. Εκείνο όμως το οποίο προέχει και είναι υπεύ­θυνη προς τούτο η Πολι­τεία, είναι να μην ατο­νή­σει όπως παλαιό­τερα ο αντι­κα­πνι­στι­κός νόμος και εκ των πραγ­μά­των να καταρ­γη­θεί. Όλοι είναι κερ­δι­σμέ­νοι με τον αντι­κα­πνι­στικό νόμο κυρίως οι καπνι­στές, για να ανα­πτύσ­σουν αντι­στά­σεις στο κάπνι­σμα, σε χώρους όπου αυτό απα­γο­ρεύ­ε­ται, οι μη καπνί­ζο­ντες διότι δεν θα μετα­τρέ­πο­νται σε παθη­τι­κούς καπνι­στές και η Πολι­τεία, η οποία ξοδεύει τόσα χρήματα για την δημόσια υγεία, την οποίαν εκείνη έχει την υπο­χρέ­ωση να την περι­φρου­ρή­σει.

Ως εκ τούτου ας φρο­ντί­σει τα αρμόδια προς τούτο όργανα να ελέγ­χουν αν πράγ­ματι τηρεί­ται ο νόμος και σε αρνη­τική περί­πτωση να επι­βάλ­λει τις προ­βλε­πό­με­νες κυρώ­σεις. Η αιτιο­λο­γία ότι τα όργανα της Αστυ­νο­μίας έχουν αυξη­μένα καθή­κο­ντα και υπο­χρε­ώ­σεις κατά την καλο­και­ρινή περίοδο μπορεί ναι μεν να είναι αληθές όμως δεν την απαλ­λάσ­σει από την πρω­ταρ­χική της υπο­χρέ­ωση να δια­φυ­λά­ξει την δημόσια υγεία. Σε καμία περί­πτωση δεν θα πρέπει να αφεθεί η τήρηση του νόμου στον «πατριω­τι­σμό» ή στην ευαι­σθη­σία των Ελλήνων. Το ζήτημα είναι υπαρκτό και πρέπει άμεσα να αντι­με­τω­πι­στεί, δεν είναι μόνο ζήτημα σεβα­σμού των μη καπνι­ζό­ντων, είναι βασικά ζήτημα υγείας, πολι­τι­σμού αλλά και σεβα­σμού και εφαρ­μο­γής των νόμων από την Πολι­τεία, η οποία τον ψήφισε και πρέπει να τον εφαρ­μό­ζει.