Συζητήθηκαν χθες οι ενστάσεις Στρ. Καρίκη και Χ. Χατζηευθυμίου

Στο κενό έπεσε χθες η προ­σπά­θεια των ενι­στά­με­νων της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δί­ων Οραμα» για την ανα­βο­λή της εκ­δί­κα­σης της εν­στά­σε­ώς τους, με την οποία ζη­τεί­ται η ακύ­ρω­ση του συν­δυα­σμού «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία» και η επα­νά­λη­ψη των εκλο­γών ενώ στη δια­δι­κα­σία που ακο­λού­θη­σε, η μια ψυ­χρο­λου­σία δια­δε­χό­ταν την άλλη…

Στη δίκη έδω­σαν το παρών οι ενι­στά­με­νοι από την πα­ρά­τα­ξη «Ρο­δί­ων Οραμα» κ.κ. Στ. Στά­γκας, Μα­ριά­να Κο­λώ­να, Ανα­στα­σία Τσού­λου Δη­μη­τριά­δη και Χρή­στος Ψα­ρού­λης. Παρών ήταν και ο επι­κε­φα­λής της πα­ρα­τά­ξε­ως κ. Στρά­τος Κα­ρί­κης που μαζί με τον συ­νά­δελ­φό του δι­κη­γό­ρο κ. Γιάν­νη Κα­ρα­μι­χά­λη πα­ρέ­στη­σαν εκ­προ­σω­πώ­ντας τους ενι­στά­με­νους στη δια­δι­κα­σία. Εντύ­πω­ση προ­κά­λε­σε το γε­γο­νός ότι δεν πα­ρέ­στη η κ. Ρένα Μα­ντι­κού, που υπέ­γρα­ψε το δι­κό­γρα­φο, αν και αρ­μο­δί­ως δη­λώ­θη­κε ότι ήταν ασθε­νής.

Η πα­ρά­τα­ξη «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία» εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Γιάν­νη Κου­μπιά­δη. Πα­ρό­ντες στην δια­δι­κα­σία ήταν οι κ.κ. Χα­τζής Χα­τζηευ­θυ­μί­ου, Κώ­στας Τα­ρα­σλιάς, Μα­νώ­λης Κα­μπου­ρό­που­λος και Μυρτώ Κυ­ρια­κί­δου.

Εντύ­πω­ση προ­κά­λε­σε το γε­γο­νός ότι στην ίδια δίκη πα­ρέ­στη, στη­ρί­ζο­ντας μά­λι­στα τις θέ­σεις της πα­ρά­τα­ξης Χα­τζηευ­θυ­μί­ου και τη νο­μι­μό­τη­τα των δια­δι­κα­σιών που ακο­λου­θή­θη­καν, ο νε­ο­ε­κλε­γείς δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, με τον δι­κη­γό­ρο και δη­μο­τι­κό σύμ­βου­λο κ. Δήμο Μου­τά­φη.

Απεί­χαν από τη δια­δι­κα­σία, αν και κα­τέ­στη­σαν διά­δι­κοι με την έν­στα­ση των υπο­ψη­φί­ων της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δί­ων Οραμα», οι κ.κ. Γιώρ­γος Υψη­λά­ντης και Τάκης Πό­τσος.

Η δια­δι­κα­σία ξε­κί­νη­σε με την υπο­βο­λή ευθύς εξαρ­χής αι­τή­μα­τος ανα­βο­λής από τους ενι­στά­με­νους της πα­ρά­τα­ξης Κα­ρί­κη.

Το αί­τη­μα δεν συ­ζη­τή­θη­κε αμέ­σως αφού ο Πρό­ε­δρος του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ανα­γκά­στη­κε να εκ­φω­νή­σει και τα 397 ονό­μα­τα των υπο­ψη­φί­ων, που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ως διά­δι­κοι στο δι­κό­γρα­φο της πα­ρά­τα­ξης Κα­ρί­κη.

Μετά το πέρας των εκ­φω­νή­σε­ων ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης ζή­τη­σε εκ νέου από το δι­κα­στή­ριο να ανα­βά­λει την εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν έχει ολο­κλη­ρώ­σει τις επι­δό­σεις της εν­στά­σε­ως και ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι του απο­μέ­νουν ακόμη 25. Ζή­τη­σε έτσι να ανα­βλη­θεί η εκ­δί­κα­ση της εν­στά­σε­ως για 10 μέρες προ­κει­μέ­νου στο διά­στη­μα αυτό να ολο­κλη­ρώ­σει τις επι­δό­σεις και να μεί­νουν 7 μέρες που προ­βλέ­πει ο νόμος πριν την συ­ζή­τη­ση της εν­στά­σε­ως.

Ο ισχυ­ρι­σμός του αυτός προ­κά­λε­σε την αντί­δρα­ση τόσο του κ. Χα­τζη­διά­κου όσο και του κ. Κου­μπιά­δη, με δε­δο­μέ­νο αφε­νός ότι οι επι­δό­σεις έπρε­πε να είχαν γίνει την προ­πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή και αφε­τέ­ρου διότι το επι­χεί­ρη­μα θε­ω­ρεί­ται εκτός νόμου και πρα­κτι­κής αφού σε πε­ρί­πτω­ση ανα­βο­λής θα όφει­λε να κοι­νο­ποι­ή­σει εκ νέου στο σύ­νο­λο των υπο­ψη­φί­ων, που είχε κα­τα­στή­σει δια­δί­κους, το πρα­κτι­κό της ανα­βο­λής.

Αυτό ου­σια­στι­κά θα οδη­γού­σε τους ενι­στά­με­νους στην κα­τα­βο­λή εις δι­πλούν των εξό­δων των επι­δό­σε­ων, που υπο­λο­γί­ζο­νται πε­ρί­που σε 12.000 ευρώ.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει με το αί­τη­μα ανα­βο­λής δεν συμ­φώ­νη­σε η πα­ρά­τα­ξη Χα­τζηευ­θυ­μί­ου και ο κ. Κου­μπιά­δης επε­σή­μα­νε κα­ταρ­χήν ότι ο κ. Στέρ­γος Στά­γκας δε νο­μι­μο­ποιεί­ται για την άσκη­ση της έν­στα­σης, με δε­δο­μέ­νο ότι έχει εκλε­γεί και προς τούτο έχουν απο­φαν­θεί πολ­λά­κις τα Διοι­κη­τι­κά Δι­κα­στή­ρια.

Επι­πλέ­ον το­νί­στη­κε ότι πα­ρό­τι στην πο­λυ­σέ­λι­δη έν­στα­ση της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δί­ων Οραμα» ανα­φέ­ρο­νται πολλά και διά­φο­ρα δεν γί­νε­ται καμία ανα­φο­ρά για την πα­θη­τι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση των υπο­ψη­φί­ων κατά των οποί­ων στρέ­φε­ται. Δεν γί­νε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να καμία ανα­φο­ρά για τους λό­γους για τους οποί­ους αμ­φι­σβη­τεί­ται η εκλο­γή του κα­θέ­να εξ΄αυ­τών παρά μόνο γε­νι­κό­λο­γη ανα­φο­ρά για το πα­ρά­τυ­πο της συμ­με­το­χής της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία» στις εκλο­γές. Ο κ. Κου­μπιά­δης τό­νι­σε μά­λι­στα ότι εξ’ αυτού του λόγου και μόνο η έν­στα­ση είναι απα­ρά­δε­κτη.

Ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης στον αντί­πο­δα υπο­στή­ρι­ξε ότι ο κ. Στά­γκας άσκη­σε την έν­στα­ση ως ψη­φο­φό­ρος και έχει έν­νο­μο συμ­φέ­ρον, ενώ επέ­μει­νε στο θέμα της ανα­βο­λής, λέ­γο­ντας ότι υπάρ­χει υπεύ­θυ­νη δή­λω­ση ψη­φο­φό­ρου που ήταν αδύ­να­τον να του επι­δο­θεί η έν­στα­ση αφού το τη­λέ­φω­νο που ανα­γρά­φε­ται σ’ αυτήν ανή­κει σε άλλον και ο τόπος κα­τοι­κί­ας του είναι αλλού.

Τον λόγο πήρε στη συ­νέ­χεια ο κ. Χα­τζη­διά­κος, ο οποί­ος, σε υψη­λούς τό­νους κα­τέ­στη­σε σαφές ότι η έν­στα­ση από τη στιγ­μή που στρέ­φε­ται κατά της από­φα­σης ανα­κή­ρυ­ξης δεν θα πρέ­πει να γί­νε­ται καμία ανα­φο­ρά στους δια­δί­κους, το­νί­ζο­ντας ότι η τα­κτι­κή των επι­δό­σε­ων, που ακο­λού­θη­σαν οι ενι­στά­με­νοι της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δί­ων Οραμα» είναι εσφαλ­μέ­νη.

Το δι­κα­στή­ριο πρέ­πει να σταθ­μί­σει, όπως επε­σή­μα­νε ο κ. Χα­τζη­διά­κος, αν το γε­γο­νός ότι δεν εμ­φα­νί­στη­κε κα­νείς από τους υπο­ψη­φί­ους, που κα­τέ­στη­σαν δια­δί­κους οι ενι­στά­με­νοι της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δί­ων Οραμα» μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει την από­φα­ση και ζή­τη­σε να μην γίνει δεκτό το αί­τη­μα ανα­βο­λής.

Ο κ. Χα­τζη­διά­κος επι­φυ­λά­χθη­κε μά­λι­στα στο ση­μείο αυτό να ανα­λύ­σει με την πρό­ο­δο της δια­δι­κα­σί­ας γιατί η πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη δεν νο­μι­μο­ποιεί­ται ενερ­γη­τι­κά και πα­θη­τι­κά για την άσκη­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης έν­στα­σης, το­νί­ζο­ντας ότι δεν έχει έν­νο­μο συμ­φέ­ρον.

Τον λόγο πήρε στο ση­μείο εκεί­νο ο κ. Στρά­τος Κα­ρί­κης, ο οποί­ος εξέ­θε­σε ότι εκεί­νο που πε­ρι­μέ­νει ο κό­σμος είναι η ουσία του πράγ­μα­τος διότι τα θέ­μα­τα που εκτί­θε­νται στην έν­στα­ση είναι σο­βα­ρά. Υπο­στή­ρι­ξε ότι το έκ­θε­μα του δι­κα­στη­ρί­ου αυτό κα­θε­αυ­τό κα­λύ­πτει το σύ­νο­λο των επι­δό­σε­ων. Αρ­χι­σε εν συ­νε­χεία να το­πο­θε­τεί­ται επί της ου­σί­ας της έν­δι­κης δια­φο­ράς υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι όταν δια­πί­στω­σε το τι είχε συμ­βεί με την δή­λω­ση υπο­ψη­φιό­τη­τας του συν­δυα­σμού «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία», έκρι­νε ότι είναι πράγ­μα­τι σο­βα­ρό το θέμα.

Εκεί­νη τη στιγ­μή επε­νέ­βη ο κ. Κου­μπιά­δης, που επι­τέ­θη­κε στον κ. Κα­ρί­κη σε υψη­λούς τό­νους διότι δεν πε­ριο­ρί­στη­κε στη στή­ρι­ξη του αι­τή­μα­τός του για ανα­βο­λή και μπήκε στην ουσία της υπό­θε­σης.

Οι τόνοι ανέ­βη­καν όταν η πλευ­ρά Κου­μπιά­δη και Χα­τζη­διά­κου επέ­μει­ναν ότι η πλευ­ρά Κα­ρα­μι­χά­λη προ­έ­βη σε νο­μι­κές ακρο­βα­σί­ες με τις επι­δό­σεις, επι­διώ­κο­ντας να πα­ραι­τη­θούν μά­λι­στα από ορι­σμέ­νους εκ των δια­δί­κων διότι δεν τους επέ­δω­σαν εγκαί­ρως.

Η πρώτη ψυ­χρο­λου­σία για τους ενι­στά­με­νους της πα­ρά­τα­ξης Κα­ρί­κη ήλθε όταν το δι­κα­στή­ριο απο­φά­σι­σε την απόρ­ρι­ψη του αι­τή­μα­τος ανα­βο­λής, το οποίο θε­ω­ρού­σαν σί­γου­ρο.

Ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης δεν είχε υπο­βά­λει συ­γκε­κρι­μέ­να στο δι­κα­στή­ριο μέχρι τη δι­κά­σι­μο, όπως προ­βλέ­πει ο νόμος, τα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα της έν­στα­σης, που υπέ­βα­λε, τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία που συ­γκέ­ντρω­σε και ζή­τη­σε προ­θε­σμία.

Ο Πρό­ε­δρος έδωσε δι­ή­με­ρη προ­θε­σμία, όπως προ­βλέ­πει ο νόμος για την υπο­βο­λή του ση­μειώ­μα­τός του και οι κ.κ. Κου­μπιά­δης και Χα­τζη­διά­κος κα­τέ­στη­σαν σαφές στο δι­κα­στή­ριο ότι οτι­δή­πο­τε άλλο υπο­βλη­θεί θα πρέ­πει να θε­ω­ρη­θεί εκ­πρό­θε­σμο!.

Το­νί­στη­κε μά­λι­στα ότι και ανα­βο­λή να εδί­δε­το στην υπό­θε­ση και πάλι εκ­πρό­θε­σμα θα έπρε­πε να θε­ω­ρη­θούν τα σχε­τι­κά που όφει­λε να είχαν κα­τα­θέ­σει στο δι­κα­στή­ριο οι ενι­στά­με­νοι της πα­ρά­τα­ξης «Ρο­δί­ων Οραμα».

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης άρ­χι­σε στη συ­νέ­χεια να ανα­πτύσ­σει τους λό­γους της εν­στά­σε­ως υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι υφί­στα­νται θέ­μα­τα με την πο­σό­στω­ση, τον ελά­χι­στο αριθ­μό υπο­ψη­φί­ων της πα­ρά­τα­ξης Χα­τζηευ­θυ­μί­ου, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι προ­στέ­θη­καν υπο­ψή­φιοι με με­θο­δεύ­σεις εκ­προ­θέ­σμως. Υπο­στή­ρι­ξε ότι η σύν­θε­ση σε 12 δη­μο­τι­κά δια­με­ρί­σμα­τα άλ­λα­ξε εκ­πρό­θε­σμα ενώ ισχυ­ρί­στη­κε ότι αλ­λά­χθη­κε η δή­λω­ση του συν­δυα­σμού με άλλο έγ­γρα­φο το οποίο δεν πρω­το­κόλ­λη­σαν οι δι­κα­στι­κοί υπάλ­λη­λοι και αρ­νή­θη­καν να του το επι­κυ­ρώ­σουν ως ανυ­πό­στα­το. Υπο­στή­ρι­ξε επι­πλέ­ον ότι αυτό το ανυ­πό­στα­το έγ­γρα­φο ελή­φθη υπόψη από τον πρό­ε­δρο, που ανα­κή­ρυ­ξε τον συν­δυα­σμό ο οποί­ος, όπως είπε, «ξε­γε­λά­στη­κε».

Ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης είπε εξάλ­λου στο δι­κα­στή­ριο ότι οι προ­σθή­κες που έγι­ναν στον συν­δυα­σμό «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία» αλ­λοί­ω­σαν το εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι αν δεν με­τεί­χε στις εκλο­γές ο συν­δυα­σμός Χα­τζηευ­θυ­μί­ου το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών θα ήταν δια­φο­ρε­τι­κό και ότι εξαι­τί­ας της ιδε­ο­λο­γι­κής και πο­λι­τι­κής συ­νά­φειας του συν­δυα­σμού αυτού με τον συν­δυα­σμό «Ρο­δί­ων Οραμα» του κ. Κα­ρί­κη οι ψη­φο­φό­ροι θα τον είχαν επι­λέ­ξει και θα ήταν σή­με­ρα ο νι­κη­φό­ρος συν­δυα­σμός!

Υπο­στή­ρι­ξε μά­λι­στα ότι στον δεύ­τε­ρο γύρο της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης ο συν­δυα­σμός Κα­ρί­κη θα ξε­κι­νού­σε από άλλη βάση και θα είχε ένα πολύ με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό που θα τον έκανε δή­μαρ­χο αφού θα είχε ανα­με­τρη­θεί με την πα­ρά­τα­ξη Χα­τζη­διά­κου επί ίσοις όροις.

Ο κ. Κα­ρί­κης, που πήρε το λόγο, υπο­στή­ρι­ξε ότι η πα­ρά­τα­ξή του τή­ρη­σε κατά γράμ­μα τις προ­βλέ­ψεις του νόμου και ανα­γκά­στη­κε να μεί­νει χωρίς υπο­ψη­φί­ους σε Αρ­χάγ­γε­λο και Λίνδο για να έχει τον προ­βλε­πό­με­νο αριθ­μό υπο­ψη­φί­ων σε συ­νάρ­τη­ση με τον αριθ­μό των εδρών. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι δεν υπήρ­ξε ίση με­τα­χεί­ρι­ση των συν­δυα­σμών και δεν ανα­με­τρή­θη­καν επί ίσοις όροις. Υπο­στή­ρι­ξε μά­λι­στα ότι ο πρό­ε­δρος που εξέ­δω­σε την από­φα­ση ανα­κή­ρυ­ξης είχε ζη­τή­σει τις δη­λώ­σεις των συν­δυα­σμών σε memory stick λέ­γο­ντας ότι ο συν­δυα­σμός που έδωσε σε ηλε­κτρο­νι­κή μορφή η πα­ρά­τα­ξη Χα­τζηευ­θυ­μί­ου ήταν άλλος από εκεί­νον που είχε στη δή­λω­σή της.

Η δή­λω­ση του συν­δυα­σμού που πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στο φά­κε­λο του και είναι σωστή, όπως είπε ο κ. Κα­ρί­κης, είναι ανυ­πό­γρα­φη, αθε­ώ­ρη­τη και μπήκε στο φά­κε­λο μετά το πέρας της προ­θε­σμί­ας. Είπε ότι προ­στέ­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να 26 άτομα και ότι οι πα­ρεμ­βά­σεις αυτές επη­ρέ­α­σαν το απο­τέ­λε­σμα.

Σε ό,τι αφορά την έν­στα­ση Χα­τζηευ­θυ­μί­ου κατά του συν­δυα­σμού Κα­ρί­κη, ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης υπο­στή­ρι­ξε ότι δεν έχουν έρι­σμα στο νόμο όλοι οι ισχυ­ρι­σμοί Χα­τζηευ­θυ­μί­ου.

Τον λόγο πήρε στη συ­νέ­χεια ο κ. Χα­τζη­διά­κος, σφό­δρα ενο­χλη­μέ­νος το­νί­ζο­ντας ότι πρό­κει­ται για πα­γκό­σμια πρω­το­τυ­πία, να μην στρέ­φε­ται κα­νείς κατά του πρώ­του σε ψή­φους συν­δυα­σμού και να υπάρ­χουν εν­στά­σεις με­τα­ξύ του δεύ­τε­ρου και τρί­του, που εξ΄ αντα­να­κλά­σε­ως, επη­ρε­ά­ζουν και τον ίδιο.

Τό­νι­σε ότι η πα­ρά­τα­ξή του ήταν πα­ρού­σα στην κα­τάρ­τι­ση των συν­δυα­σμών και επε­σή­μα­νε ότι δεν υπήρ­ξαν με­θο­δεύ­σεις, όπως κα­ταγ­γέλ­λει η πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη.

Τό­νι­σε ότι ο κ. Στά­γκας δεν νο­μι­μο­ποιεί­ται στην άσκη­ση της έν­στα­σης γιατί η ιδιό­τη­τά του ως εκλεγ­μέ­νου προη­γεί­ται αυτής του ψη­φο­φό­ρου.

Κα­τέ­στη­σε επί­σης σαφές ότι οι εκλο­γές στο Δήμο Ρόδου κερ­δή­θη­καν στον δεύ­τε­ρο γύρο και δε νο­μι­μο­ποιεί­ται για την άσκη­ση της έν­στα­σης η πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη που ανα­με­τρή­θη­κε και έχασε. Ο κ. Χα­τζη­διά­κος, ανα­πτύσ­σο­ντας τη θέση του αυτή, εξή­γη­σε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί Κα­ρα­μι­χά­λη είναι στη σφαί­ρα της πο­λι­τι­κής και της θε­ω­ρί­ας. Τα μέλη της πα­ρά­τα­ξης Κα­ρί­κη με­τεί­χαν στις εκλο­γές του δεύ­τε­ρου γύρου και οι ψη­φο­φό­ροι τους κα­τέ­τα­ξαν εκεί που τους αξί­ζει.

Σε ό,τι αφορά την κα­τάρ­τι­ση των συν­δυα­σμών ο κ. Χα­τζη­διά­κος τό­νι­σε ότι συγ­χέ­ε­ται η ανα­πλή­ρω­ση, προ­σθέ­το­ντας ότι ο συν­δυα­σμός Κα­ρί­κη σώ­θη­κε στην κυ­ριο­λε­ξία από πρό­βλη­μα πο­σό­στω­σης, που είχε εξαι­τί­ας τρο­πο­λο­γί­ας που ήλθε την 14η Απρι­λί­ου. Επε­σή­μα­νε ότι σε κάθε πε­ρί­πτω­ση το πνεύ­μα του νο­μο­θέ­τη είναι δια­φο­ρε­τι­κό και έκανε ει­δι­κή μνεία στην εγκύ­κλιο του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών της 2ας Μαΐου που είχε δη­μο­σιο­ποι­ή­σει η «δη­μο­κρα­τι­κή», που προ­έ­βλε­πε διευ­κο­λύν­σεις για τη συμ­με­το­χή υπο­ψη­φί­ων στις εκλο­γές.

Για τον συν­δυα­σμό Χα­τζηευ­θυ­μί­ου, ο κ. Χα­τζη­διά­κος τό­νι­σε ότι ήταν πλή­ρης και ότι είχαν υπο­βλη­θεί όλες οι δη­λώ­σεις, τα πα­ρά­βο­λα και τα λοιπά στοι­χεία του συ­νό­λου των υπο­ψη­φί­ων την 17η Απρι­λί­ου 2014. Τό­νι­σε ότι δεν απο­δει­κνύ­ε­ται από που­θε­νά ότι η διορ­θω­τι­κή δή­λω­ση υπο­βλή­θη­κε εκ­προ­θέ­σμως, ενώ τό­νι­σε ότι όλοι οι συν­δυα­σμοί είχαν πα­ρου­σια­στεί ως έχουν και στα ηλε­κτρο­νι­κά μέσα.

Ο κ. Χα­τζη­διά­κος τό­νι­σε μά­λι­στα ότι την Δευ­τέ­ρα μετά την υπο­βο­λή του συν­δυα­σμού Χα­τζηευ­θυ­μί­ου, υπο­βλή­θη­κε πα­ραί­τη­ση μιας υπο­ψή­φιας το όνομα της οποί­ας δεν πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν στην πρώτη δή­λω­ση του συν­δυα­σμού.

Απέ­δει­ξε έτσι ότι θα ήταν αδύ­να­τον να έχουν βάση οι ισχυ­ρι­σμοί των ενι­στά­με­ων της πα­ρά­τα­ξης Κα­ρί­κη και να είχε προ­στε­θεί σε άλλο χρόνο η συ­γκε­κρι­μέ­νη υπο­ψή­φια που πα­ραι­τή­θη­κε την επο­μέ­νη της δή­λω­σης του συν­δυα­σμού!!

Ο κ. Χα­τζη­διά­κος προ­κά­λε­σε αί­σθη­ση στο ακρο­α­τή­ριο όταν χα­ρα­κτή­ρι­σε εμ­μέ­σως πλην σαφώς, συ­κο­φα­ντι­κούς τους ισχυ­ρι­σμούς, που ανα­πτύσ­σουν οι ενι­στά­με­νοι της πα­ρά­τα­ξης Κα­ρί­κη, το­νί­ζο­ντας ότι έχουν όλοι υπο­χρέ­ω­ση να σέ­βο­νται τους θε­σμούς και ότι στην έν­στα­ση υπάρ­χουν εκ­φρά­σεις που πα­ρα­πέ­μπουν σε αξιό­ποι­νες πρά­ξεις. Ο κ. Χα­τζη­διά­κος ζή­τη­σε μά­λι­στα από το δι­κα­στή­ριο, να πα­ρα­πέμ­ψει για το λόγο αυτό την υπό­θε­ση στον Ει­σαγ­γε­λέα.

Ο κ. Κα­ρα­μι­χά­λης άρ­πα­ξε το γάντι και απά­ντη­σε ότι οι ενι­στά­με­νοι δεν έχουν αντίρ­ρη­ση γι’ αυτό!

Ο κ. Κου­μπιά­δης το­πο­θε­τή­θη­κε επί του ίδιου θέ­μα­τος χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας υβρι­στι­κούς τους ίδιους ισχυ­ρι­σμούς και τό­νι­σε ότι ακόμη κι αν η πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη ελάμ­βα­νε όλες τις ψή­φους της πα­ρά­τα­ξης Χα­τζηευ­θυ­μί­ου στον πρώτο γύρο πάλι δεν θα κέρ­δι­ζε τις εκλο­γές και σε συν­δυα­σμό με το απο­τέ­λε­σμα στο δεύ­τε­ρο γύρο, δε νο­μι­μο­ποιεί­ται πλέον για την άσκη­ση της εν­στά­σε­ως.

Ο κ. Κου­μπιά­δης τό­νι­σε εξάλ­λου ότι είναι πρω­το­φα­νές να ομο­λο­γεί­ται από την πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη ότι η δή­λω­σή του δεν ήταν νό­μι­μη σε Αρ­χάγ­γε­λο και Ια­λυ­σό και χα­ρα­κτή­ρι­σε έω­λους τους ισχυ­ρι­σμούς της για τον συν­δυα­σμό Χα­τζηευ­θυ­μί­ου.

Τό­νι­σε επι­πλέ­ον ότι από τη στιγ­μή που στην έν­στα­ση δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται η εκλο­γή συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων αυτή είναι απα­ρά­δε­κτη, απο­δε­χό­με­νος μά­λι­στα ότι αυτό ισχύ­ει και για την έν­στα­ση Χα­τζηευ­θυ­μί­ου.