Πρωινό από το… εξωτερικό στα περισσότερα ξενοδοχεία

Γιατί τα ελλη­νικά αγρο­τικά προ­ϊ­ό­ντα δεν μπαί­νουν στα πιάτα των του­ρι­στών

Από τις αρχές της προη­γού­με­νης δεκα­ε­τίας το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδος εισή­γαγε το «Ελλη­νικό Πρωινό», ένα πρό­γραμμα με στόχο την ανά­δειξη του γαστρο­νο­μι­κού πλούτου της χώρας μέσα από το σημα­ντι­κό­τερο γεύμα της ημέρας. Ωστόσο, δέκα και πλέον χρόνια μετά, μόλις 843 επι­χει­ρή­σεις συμ­με­τέ­χουν στο πρό­γραμμα, όπως μας πλη­ρο­φο­ρεί ο σχε­τι­κός ιστό­το­πος www.greekbreakfast.gr, αριθμός που αντι­στοι­χεί σε λιγό­τερο από το 10% του συνόλου των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων που λει­τουρ­γούν στη χώρα μας. Στην πλέον επι­σκέ­ψιμη περι­φέ­ρεια της χώρας, αυτήν της Κρήτης, μόνο το 8% των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων συμ­με­τείχε το 2020, αν και στην περί­πτωση των ξενο­δο­χείων 5 αστέρων αυτό το ποσοστό έφθανε στο 38%, ενώ έπεφτε δρα­μα­τικά στις χαμη­λό­τε­ρες κατη­γο­ρίες. Αντί­στοιχη ήταν η εικόνα στον εμβλη­μα­τικό προ­ο­ρι­σμό της Σαντο­ρί­νης, όπου από τις περίπου 300 μονάδες, μόνον οι 21 είχαν πάρει μέρος μέχρι τις αρχές του 2021. Οι ξένοι του­ρί­στες που επι­σκέ­πτο­νται τη Σαντο­ρίνη δύσκολα θα βρουν να δοκι­μά­σουν στα ξενο­δο­χεία φάβα και ντο­μα­τάκι, δηλαδή τα δύο προ­ϊ­ό­ντα Προ­στα­τευό­με­νης Ονο­μα­σίας Προ­έ­λευ­σης (ΠΟΠ) του νησιού, καθώς οι του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις δεν τα χρη­σι­μο­ποιούν επι­κα­λού­με­νες το υψηλό κόστος αυτών των προ­ϊ­ό­ντων.

Η υπο­κα­τά­σταση εγχώ­ριων προ­ϊ­ό­ντων με εισα­γό­μενα χαμη­λό­τε­ρης τιμής, αλλά συχνά και χαμη­λό­τε­ρης ποιό­τη­τας και γεύσης, απο­τε­λεί δυστυ­χώς συχνό φαι­νό­μενο τόσο στα ξενο­δο­χεία όσο και στις επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης. Σύμφωνα με έρευνα της διαΝΕΟσις που τιτλο­φο­ρεί­ται «Του­ρι­σμός και Αγρο­δια­τροφή στην Ελλάδα» και συνέ­γρα­ψαν η Μαριάννα Σκυ­λα­κάκη και ο δρ Θοδωρής Μπένος, από το 13,24% του εισερ­χό­με­νου του­ρι­στι­κού εισο­δή­μα­τος που διαρ­ρέει στο εξω­τε­ρικό, 6,75% αφορά τα κατα­λύ­ματα και συμπε­ρι­λαμ­βά­νει τα τρόφιμα εστια­το­ρίου, ενώ 1,27% αφορά την (εκτός κατα­λυ­μά­των) εστίαση. Για τα τρόφιμα εστια­το­ρίου το ποσοστό των εισα­γό­με­νων προ­ϊ­ό­ντων ανέρ­χε­ται σε 74,4% για τα ξενο­δο­χεία ενός αστέρα, 62% για τα ξενο­δο­χεία 2 αστέρων, 35,7% για τα ξενο­δο­χεία 3 αστέρων, 28,8% για τα ξενο­δο­χεία 4 αστέρων και 39,6% για τα ξενο­δο­χεία 5 αστέρων.

Η πλειο­νό­τητα των επι­χει­ρή­σεων επι­λέ­γει φθη­νό­τερα εισα­γό­μενα τρόφιμα, που συχνά είναι και χαμη­λό­τε­ρης ποιό­τη­τας.

Μαζί με τα χρήματα που χάνο­νται στο εξω­τε­ρικό λόγω της εισα­γω­γής τρο­φί­μων, αντί της αξιο­ποί­η­σης της εγχώ­ριας παρα­γω­γής, χάνο­νται και η ευκαι­ρία ανά­δει­ξης των μονα­δι­κών ελλη­νι­κών προ­ϊ­ό­ντων μέσα από τον του­ρι­σμό και η προ­ο­πτική μεγέ­θυν­σης των εξα­γω­γών.

Για ποιους λόγους, όμως, δεν υπάρχει η απαι­τού­μενη συνερ­γα­σία ανάμεσα στους κλάδους της αγρο­δια­τρο­φής και του του­ρι­σμού; Από την πλευρά των παρα­γό­ντων του του­ρι­σμού εκτός από το ζήτημα του κόστους τίθεται και αυτό της καθυ­στέ­ρη­σης των παρα­δό­σεων, αλλά και ζητή­ματα δια­θε­σι­μό­τη­τας στις απαι­τού­με­νες ποσό­τη­τες. Σε ό,τι αφορά το κόστος, αυτό απο­δί­δε­ται στο γεγονός ότι η ελλη­νική παρα­γωγή δεν απο­λαμ­βά­νει, κατά κανόνα, οικο­νο­μίες κλί­μα­κας, ενώ υπάρχει και έλλειμμα οργά­νω­σης και συνερ­γα­σίας μεταξύ παρα­γω­γών.

Οι συγ­γρα­φείς της έρευνας προ­τεί­νουν σειρά λύσεων σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο. Μεταξύ αυτών προ­τεί­νο­νται η κατάρ­τιση και εφαρ­μογή στρα­τη­γι­κού εθνικού σχεδίου για την επί­τευξη δια­σύν­δε­σης μεταξύ των δύο κλάδων και την προ­ώ­θηση του συν­δυα­στι­κού εθνικού brand αγρο­δια­τρο­φής – του­ρι­σμού, η δημιουρ­γία ειδικών προ­σαρ­μο­σμέ­νων πακέτων all inclusive που να περι­λαμ­βά­νουν συγκε­κρι­μένα ποσοστά κατα­νά­λω­σης τοπικών προ­ϊ­ό­ντων, και η δημιουρ­γία πωλη­τη­ρίων και προ­θη­κών σε ξενο­δο­χεία και εστια­τό­ρια, με συνερ­γα­σία των επι­με­λη­τη­ρίων και των δήμων.

Πηγή kathimerini.gr

Δήμητρα Μανι­φάβα