«Survivor» στα… νοσοκομεία – Tι δείχνει έρευνα

Δεν είναι ριάλιτι, αλλά πραγ­μα­τι­κός αγώνας επι­βί­ω­σης με σίγου­ρους χαμέ­νους τους έλληνες ασθε­νείς, καθώς γιατροί και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό κρούουν τον κώδωνα κιν­δύ­νου για τις συν­θή­κες νοση­λείας στο ΕΣΥ – Τι απά­ντη­σαν σε έρευνα των «ΝΕΩΝ» οι πολίτες

Οι αριθμοί συν­θέ­τουν μεν την αλήθεια, οι μαρ­τυ­ρίες όμως των ασθενών, των γιατρών και των νοση­λευ­τών είναι αυτές που κατα­γρά­φουν με τον πλέον γλαφυρό τρόπο την καθη­με­ρι­νό­τητα στο ΕΣΥ.
Οι συχνές βλάβες σε ιατρικό εξο­πλι­σμό πρώτης γραμμής – με πρό­σφατα παρα­δείγ­ματα τον αξονικό στο Σισμα­νό­γλειο και τον αγγειο­γράφο στο Αιμο­δυ­να­μικό Τμήμα του Ευαγ­γε­λι­σμού που προ­κά­λε­σαν «έμφραγμα» στη λει­τουρ­γία αμφό­τε­ρων των νοση­λευ­τι­κών ιδρυ­μά­των –, οι λίστες ανα­μο­νής ακόμη και σε καρ­κι­νο­πα­θείς που αγγί­ζουν τους έξι μήνες και η «ασφυξία» στις εφη­με­ρίες των νοσο­κο­μείων είναι μόνο μερικές από τις δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις της κρίσης.
Οι νοση­λευό­με­νοι και το προ­σω­πικό των νοσο­κο­μείων είναι αυτοί που βιώνουν και υφί­στα­νται με τον πλέον σκληρό τρόπο την απο­σύν­θεση του δημό­σιου συστή­μα­τος Υγείας. Οι ασθε­νείς χρόνο με τον χρόνο δηλώ­νουν ολοένα και πιο δυσα­ρε­στη­μέ­νοι από το Εθνικό Σύστημα Υγείας  εξαι­τίας των ανα­γκα­στι­κών εκπτώ­σεων στις προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες του. Οι ενα­πο­μεί­να­ντες ιατροί και νοση­λευ­τές σηκώ­νουν τις ελλεί­ψεις στις… πλάτες τους, κατα­βάλ­λο­ντας προ­σπά­θειες να στη­ρί­ξουν τις δημό­σιες δομές με τα μέσα που έχουν.

Γιατροί, νοση­λευ­τές και ασθε­νείς σε από­γνωση

Σε μια δοκι­μα­σία αντοχής – άνευ προη­γου­μέ­νου – υπο­βάλ­λο­νται τα δημόσια νοσο­κο­μεία, με το υγειο­νο­μικό προ­σω­πικό να εκπέ­μπει «σήμα κιν­δύ­νου» για τις συν­θή­κες νοση­λείας στο ΕΣΥ. Την ίδια ώρα ειδικοί της Υγείας προει­δο­ποιούν ότι το δημόσιο σύστημα έχει υπερβεί πλέον τις αντοχές του, καθώς (υπερ)λει­τουρ­γεί με περιο­ρι­σμέ­νους πόρους.

Σε κάθε περί­πτωση χαμένοι είναι οι πολίτες, των οποίων οι ανάγκες δεν καλύ­πτο­νται επαρκώς εξαι­τίας των μνη­μο­νια­κών παρεμ­βά­σεων και των πολι­τι­κών που συν­θέ­τουν ένα μωσαϊκό στρε­βλώ­σεων. Το γεγονός ότι η κρίση σπρώ­χνει τους Ελληνες στα δημόσια νοσο­κο­μεία απο­τυ­πώ­νε­ται με τον πλέον εύγλωττο τρόπο από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία.

Πέρυσι ανα­ζή­τη­σαν ιατρική φρο­ντίδα στα νοσο­κο­μεία της Αττικής (1η ΥΠΕ) 2,76 εκα­τομ­μύ­ρια ασθε­νείς. Ο αριθμός αυτός αφορά είτε επεί­γο­ντα περι­στα­τικά είτε τακτικά ραντε­βού (απο­γευ­μα­τινά ιατρεία).

Ο αντί­στοι­χος αριθμός για το 2014 ήταν 2,68 εκα­τομ­μύ­ρια και το 2015 2,72 εκα­τομ­μύ­ρια. Αντί­στοιχα, νοση­λεύ­τη­καν στα ίδια νοσο­κο­μεία 651,5 χιλιά­δες, δηλαδή του­λά­χι­στον 15.000 περισ­σό­τερα περι­στα­τικά σε σχέση με το περα­σμένο έτος.

Πληγή από το κούρεμα των κεφα­λαίων

Το οξύμωρο όμως είναι ότι παρά την αυξη­μένη ζήτηση που κατα­γρά­φε­ται στα δημόσια νοση­λευ­τή­ρια της Αττικής, έχει μειωθεί, σύμφωνα με τα στοι­χεία του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, η διάθεση των κεφα­λαίων στην 1η ΥΠΕ.

Ετσι, από 599,6 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ το 2016 προ­σγειώ­θη­καν στα 575,8 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για φέτος, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την εύρυθμη λει­τουρ­γία τους.

Στο, μεταξύ η μαύρη τρύπα των ταμείων του ΕΣΥ γιγα­ντώ­νε­ται καθη­με­ρινά εξαι­τίας (και) της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης που έχουν προ­κα­λέ­σει η ανεργία και το προ­σφυ­γικό κύμα.

Αρκεί κανείς να ανα­λο­γι­στεί ότι πέρυσι το νοσο­κο­μείο Γ. Γεν­νη­μα­τάς κατέ­γραψε κόστος ύψους 3,1 εκατ. ευρώ για τη φρο­ντίδα ανα­σφά­λι­στων πολιτών και προ­σφύ­γων.

Το αντί­στοιχο κόστος για το νοσο­κο­μείο Ευαγ­γε­λι­σμός έφθασε τα 5,7 εκατ. ευρώ.

Και ενώ η σημε­ρινή κυβέρ­νηση ικα­νο­ποί­ησε το κοι­νω­νικό αίτημα για δωρεάν περί­θαλψη σε όλους τους κατοί­κους της χώρας χωρίς εξαι­ρέ­σεις, η αντί­φαση εντο­πί­ζε­ται στο γεγονός ότι η απο­φα­σι­στι­κό­τητά της για άμεση ανα­κού­φιση δεν συνο­δεύ­τηκε από τον απα­ραί­τητο οικο­νο­μικό σχε­δια­σμό.

Η περί­πτωση του Ευαγ­γε­λι­σμού είναι ενδει­κτική: φέτος ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του νοσο­κο­μείου ανέρ­χε­ται στα 66 εκατ. ευρώ – δηλαδή κατά 2 εκατ. ευρώ μειω­μέ­νος σε σχέση με πέρυσι και κατά 58% περι­κομ­μέ­νος σε σχέση με το 2010.

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα παρα­πάνω δεδο­μένα, η δια­μαρ­τυ­ρία της Ενωσης Ιατρών Νοσο­κο­μείων Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) απο­τε­λεί λογικό επα­κό­λουθο. «Δυστυ­χώς από τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για το 2016 προ­βλέ­φθη­καν 1,265 εκατ. ευρώ και για το 2017 1 εκατ. ευρώ» δια­πι­στώ­νουν οι γιατροί, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η κάλυψη του κόστους νοση­λείας των ανα­σφά­λι­στων όλων των κατη­γο­ριών – δηλαδή είτε με ΑΜΚΑ είτε χωρίς, είτε Ελληνες είτε πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες – προ­κα­λεί νέο οικο­νο­μικό αδιέ­ξοδο στο ΕΣΥ

Βάζουν κακό βαθμό στο ΕΣΥ

Το απο­τέ­λε­σμα είναι να βιώνουν τις επι­πτώ­σεις της κρίσης του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας τόσο οι ασφα­λι­σμέ­νοι όσο και οι ανα­σφά­λι­στοι.
Αυτό του­λά­χι­στον κατα­γρά­φει έρευνα των «ΝΕΩΝ» για την Τρι­το­βάθ­μια Υγεία που έγινε απο­κλει­στικά σε ανθρώ­πους που νοση­λεύ­τη­καν σε δημόσια ιδρύ­ματα. Η δημο­σκό­πηση αφορά την ικα­νο­ποί­ηση των ασθενών από τη νοση­λεία τους κατά τους μήνες Νοέμ­βριο – Δεκέμ­βριο 2014, Ιανουά­ριο – Φεβρουά­ριο 2016 και Μάρτιο 2017.
Οι έλληνες ασθε­νείς πριν από τρία χρόνια βαθ­μο­λο­γού­σαν τη νοση­λεία τους στα δημόσια νοσο­κο­μεία με 7 με άριστα το 10. Δεκα­τρείς μήνες αργό­τερα, ο βαθμός ικα­νο­ποί­η­σης των ασθενών έπεσε στο 5,5. Η κατη­φόρα της ταλαι­πω­ρίας συνε­χί­στηκε για τους ασθε­νείς για τους επό­με­νους δεκα­τρείς μήνες, οι οποίοι βαθ­μο­λο­γούν με 4 τη νοση­λεία τους, καθώς όπως εξηγούν «παλαιό­τερα το δύσκολο ήταν να μπεις στο νοσο­κο­μείο. Πλέον για τη νοση­λεία φέρ­νουμε όχι μόνο σύριγ­γες, αλλά και σεντό­νια από το σπίτι μας».
Επι­πλέον, στην ίδια έρευνα οι ασθε­νείς δηλώ­νουν κάθε χρόνο ότι οι υπη­ρε­σίες είναι πολύ χει­ρό­τε­ρες, σημειώ­νο­ντας μεταξύ άλλων ότι οι γιατροί δεν προ­λα­βαί­νουν καν να τους ενη­με­ρώ­σουν για τις τυχόν παρε­νέρ­γειες της θερα­πευ­τι­κής αγωγής που τους συντα­γο­γρα­φούν.
Είναι ενδει­κτικό ότι 50% των ασθενών που απά­ντη­σαν στο ερω­τη­μα­το­λό­γιο των «ΝΕΩΝ» (εκ των οποίων αρκετοί ηλι­κιω­μέ­νοι) δήλωσαν ότι «δεν κατά­λα­βαν ακριβώς τον λόγο για τον οποίο έπρεπε να πάρουν συγκε­κρι­μένο φαρ­μα­κευ­τικό σχήμα».
Ο λόγος, σύμφωνα πάντα με τους ασθε­νείς που συμ­με­τεί­χαν στην ίδια έρευνα, είναι ότι οι γιατροί, παρόλο που εργά­ζο­νται υπε­ρω­ρίες και με εντα­τι­κούς ρυθμούς, δεν επαρ­κούν ώστε να καλύ­ψουν τις ανάγκες των ασθενών.
Το ίδιο ισχύει και για το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό. «Βλέπεις νοση­λευ­τές που είναι πιο εξου­θε­νω­μέ­νοι από χει­ρουρ­γη­μέ­νους ασθε­νείς και όχι μόνο. Κάποιες στιγμές που αισθα­νό­μουν καλύ­τερα ήθελα να πάω να τους βοηθήσω» λέει η Αγγε­λική Τσάμη, της οποία η πεθερά νοση­λευό­ταν στο Γενικό Κρατικό Αθηνών (Γεν­νη­μα­τάς).
Γενικά η εξυ­πη­ρέ­τηση των ασθενών και η ποιό­τητα υπη­ρε­σιών Υγείας έχουν φθίνει πάρα πολύ τα τρία τελευ­ταία χρόνια, αφού όπως κατα­γρά­φηκε το 2014 το 45% των νοση­λευο­μέ­νων δήλωνε ότι είναι σχετικά ικα­νο­ποι­η­μένο καθώς είχε αρκετή εξυ­πη­ρέ­τηση κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του, ενώ το 2017 το ποσοστό αυτό έχει πέσει στο 4,9%.
Απο­γοη­τευ­μέ­νοι εμφα­νί­ζο­νται οι ασθε­νείς και σε ό,τι αφορά την καθα­ριό­τητα στα δωμάτια και τις τουα­λέ­τες των νοσο­κο­μείων. Το 2014 το 50% των ασθενών δήλωνε ότι το δωμάτιο ήταν πεντα­κά­θαρο και το 50% τυπικό νοσο­κο­μείου. Τον Μάρτιο του 2017 το 76,1% δήλωνε ότι είναι τυπικό νοσο­κο­μείου και το 4,9% ότι ήταν βρώμικο. Μια επί­σκεψη στις κοι­νό­χρη­στες τουα­λέ­τες του Γενικού Κρα­τι­κού αρκεί για να δια­πι­στώ­σει κανείς την ανε­πάρ­κεια στην καθα­ριό­τητα – όπου το χαρτί απο­τε­λεί τους τελευ­ταί­ους μήνες υλικό πολυ­τε­λείας ακόμη και στους θαλά­μους των ασθενών.

Περι­μέ­νο­ντας το ασθε­νο­φόρο…

Ακόμη ένα πρό­βλημα που ανέ­φε­ραν οι ασθε­νείς, το οποίο μάλιστα βρι­σκό­ταν εκτός ερω­τη­μα­το­λο­γίου, ήταν τα ασθε­νο­φόρα. «Περι­μέ­ναμε εννέα ώρες ασθε­νο­φόρο για να μετα­φέ­ρει τη μητέρα μου από το νοσο­κο­μείο στο σπίτι. Οι νοσο­κό­μες μάς πρό­τει­ναν να πάρουμε ιδιω­τικό. Για μια δωρεάν νοση­λεία τριών ημερών πλη­ρώ­σαμε από την τσέπη μας 550 ευρώ» λέει ο Ηλίας Μανίδης.
Προ­βλή­ματα στις μετα­κι­νή­σεις τον ασθενών δημιουρ­γού­νται και σε μεγάλες νοσο­κο­μεια­κές μονάδες όπως είναι το νοσο­κο­μείο Σωτηρία. Τα αυτο­κί­νητα για τη μετα­φορά των ασθενών προ­έρ­χο­νται από χορη­γίες και είναι ελά­χι­στα. Ετσι, σύμφωνα με μαρ­τυ­ρίες εργα­ζο­μέ­νων, ανα­γκά­ζο­νται να στρι­μώ­χνουν για μετα­φορά στο ίδιο βανάκι ασθε­νείς με φυμα­τί­ωση και ηλι­κιω­μέ­νους ευά­λω­τους σε σοβαρές μετα­δο­τι­κές νόσους, κάτι που είναι επι­κίν­δυνο και απει­λη­τικό για τη ζωή τους.

Στα χαρα­κώ­ματα οι ειδι­κευό­με­νοι για την ετήσια αξιο­λό­γηση

Οι αδυ­να­μίες του συστή­μα­τος εντο­πί­ζο­νται και στη ραχο­κο­κα­λιά του ΕΣΥ, δηλαδή στους εργα­ζο­μέ­νους. Και παρόλο που η ηγεσία του υπουρ­γείου Υγείας σε κάθε ευκαι­ρία τονίζει την αυτα­πάρ­νηση του προ­σω­πι­κού, μεγάλη μερίδα γιατρών και νοση­λευ­τών νιώθουν ότι βρί­σκο­νται στο περι­θώ­ριο καθώς οι απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται ερήμην τους.

Κάπως έτσι έσβησε και η αρχική ελπίδα ότι οι ιθύ­νο­ντες της οδού Αρι­στο­τέ­λους, όντας συνά­δελ­φοί τους (ο Ανδρέας Ξανθός είναι μικρο­βιο­λό­γος και ο Παύλος Πολάκης χει­ρουρ­γός – εντα­τι­κο­λό­γος), θα έφερναν την ανα­τροπή στον χώρο της Υγείας, δεδο­μέ­νου ότι έχουν και οι ίδιοι βιώσει στο πετσί τους τις παθο­γέ­νειες του συστή­μα­τος.

Υπό τις συν­θή­κες αυτές, «προ­δο­μέ­νοι» νιώθουν και οι ειδι­κευό­με­νοι γιατροί εξαι­τίας των δρο­μο­λο­γού­με­νων αλλαγών για την από­κτηση του τίτλου ειδι­κό­τη­τας. Λάδι στη φωτιά έριξαν οι πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του προ­έ­δρου του ΚΕΣΥ (Κεντρικό Συμ­βού­λιο Υγείας) Κώστα Μάρκου, ότι «οι ειδι­κευό­με­νοι είναι εκπαι­δευό­με­νοι και όχι εργα­ζό­με­νοι και σε αυτή την κατεύ­θυνση θα κινη­θούμε».

Και ενώ ο Μάρκου επα­νήλθε με νέα τοπο­θέ­τηση – ανα­κοί­νωση, διευ­κρι­νί­ζο­ντας πως «οι ειδι­κευό­με­νοι δεν θα είναι άμισθοι, αλλά θα πάψουν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται σαν εργα­λείο κάλυψης των εργα­σια­κών κενών», ο απόηχος της αρχικής αντί­δρα­σης των ειδι­κευο­μέ­νων δεν έχει κατα­λα­γιά­σει.

Οι νέοι γιατροί που εργά­ζο­νται στο ΕΣΥ απο­δο­κι­μά­ζουν στη συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα τα μέτρα που έρχο­νται, με τους ίδιους να επι­μέ­νουν ότι στη­ρί­ζουν ένα σύστημα υπό κατάρ­ρευση, εργά­ζο­νται υπό σκληρές συν­θή­κες και άρα στην ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν λει­τουρ­γούν ως εκπαι­δευό­με­νοι αλλά ως ετοι­μο­πό­λε­μοι γιατροί.

Ετσι, απορ­ρί­πτουν το σχέδιο του ΚΕΣΥ που προ­βλέ­πει μεταξύ άλλων πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις για την ιατρική ειδι­κό­τητα τρεις φορές τον χρόνο και ετήσια αξιο­λό­γηση των ειδι­κευο­μέ­νων.

Πολυ­τέ­λειες. «Δεν υπάρχει η πολυ­τέ­λεια χρόνου για μελέτη στη βιβλιο­θήκη. Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει πως οι έλληνες ειδι­κευό­με­νοι είναι ανε­παρ­κείς. Εχουμε περάσει πολλές εξε­τά­σεις στη ζωή μας. Και ανα­φέ­ρο­μαι στην καθη­με­ρινή τριβή με τους ασθε­νείς. Εχω κάνει καρ­διακή ανα­ζω­ο­γό­νηση, εργά­ζο­μαι νυχθη­με­ρόν, εξετάζω ασθε­νείς. Πώς, λοιπόν, μπορούν να αμφι­σβη­τούν κατ’ αυτόν τον τρόπο τις ικα­νό­τη­τές μου;» διε­ρω­τά­ται η Γεωργία Γεωρ­γα­κο­πού­λου, ειδι­κευό­μενη στην Παθο­λο­γία (σύντομα ολο­κλη­ρώ­νει το δεύτερο έτος της εκπαί­δευ­σής της στο νοσο­κο­μείο Γ. Γεν­νη­μα­τάς).

Η ίδια απο­φοί­τησε στη Ρώμη, όπου είχε τη δυνα­τό­τητα να αρχίσει άμεσα ειδι­κό­τητα. Σύμφωνα με τον… κανόνα, θα έπρεπε να είχε μείνει. Είναι ενδει­κτικό, σύμφωνα με υπο­λο­γι­σμούς, ότι από τις περίπου 11.000 θέσεις για ειδι­κευο­μέ­νους που υπάρ­χουν στο ΕΣΥ είναι καλυμ­μέ­νες οι 7.000. Αιτία; Η μετα­νά­στευση των νέων επι­στη­μό­νων στο εξω­τε­ρικό με ζητού­μενο την εργα­σιακή και οικο­νο­μική ασφά­λεια.

Η Γεωρ­γα­κο­πού­λου όμως, κόντρα στο ρεύμα, απο­φά­σισε να επι­στρέ­ψει. «Βιώ­νουμε την καθη­με­ρι­νό­τητα στο ΕΣΥ με μεγάλο άγχος και αγωνία» δηλώνει στα «ΝΕΑ».

Εξου­θε­νω­τικό ωράριο εργα­σίας

Τόσο εκείνη όσο και οι συνά­δελ­φοί της δεν έχουν ωράριο. Φοράνε την ιατρική τους ποδιά στις 7.30 το πρωί και φεύγουν όταν τους το επι­τρέ­ψουν οι συν­θή­κες, συνήθως στις 5 το από­γευμα, κάποιες φορές (όχι λίγες) έπειτα από 12 ώρες εντα­τική εργασία ή ακόμη και περισ­σό­τε­ρες.

Στο ήδη βεβα­ρη­μένο πρό­γραμμά της θα πρέπει να προ­σθέ­σει κανείς και δύο εφη­με­ρίες την εβδο­μάδα. Εκείνες τις ημέρες αρχίζει την εργασία της το πρωί και επι­στρέ­φει στο σπίτι της την επομένη το από­γευμα.

«Στο Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών οι ώρες εργα­σίας είναι εξου­θε­νω­τι­κές. Συνήθως εξε­τά­ζουμε ασθε­νείς επί 12 ώρες, χωρίς διακοπή. Δεν υπάρχει η πολυ­τέ­λεια του δια­λείμ­μα­τος. Λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης, η κίνηση στο νοσο­κο­μείο έχει αυξηθεί κατα­κό­ρυφα. Ετσι, τρεις ειδι­κευό­με­νοι και ένας επι­με­λη­τής εξυ­πη­ρε­τούμε κατά κανόνα 250 ασθε­νείς» περι­γρά­φει η νεαρή γιατρός.

Η λιτό­τητα στο ΕΣΥ έχει αφήσει το απο­τύ­πωμά της παντού – στο ελλιπές και άρα άυπνο ιατρικό προ­σω­πικό, στον εξο­πλι­σμό που δεν συντη­ρεί­ται στις κτι­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις που είναι παρα­τη­μέ­νες στη φθορά τους.

Θύμα της λιτό­τη­τας, και το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, που είναι κου­ρα­σμένο και γηρα­σμένο. Τα στοι­χεία που συγκέ­ντρωσε η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Εργα­ζο­μέ­νων στα Δημόσια Νοσο­κο­μεία (ΠΟΕΔΗΝ) είναι απο­κα­λυ­πτικά.

Μία στις τρεις οργα­νι­κές θέσεις στη νοση­λευ­τική υπη­ρε­σία των νοσο­κο­μείων είναι κενή, ένας νοση­λευ­τής αντι­στοι­χεί κατά κανόνα σε 40 ασθε­νείς, ενώ 1.500 νοση­λευ­τές είναι απο­σπα­σμέ­νοι σε άλλες υπη­ρε­σίες και σε γραφεία βου­λευ­τών.

Επι­πλέον, το 15% του νοση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού αντι­με­τω­πί­ζει δια­πι­στω­μένα προ­βλή­ματα υγείας εξαι­τίας των εξου­θε­νω­τι­κών συν­θη­κών εργα­σίας, ενώ εάν αύριο χορη­γού­νταν στο νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό των νοσο­κο­μείων όλα τα ρεπό που τους οφεί­λο­νται, το ΕΣΥ θα κατέρ­ρεε, καθώς θα έπρεπε να παρέχει υπη­ρε­σίες στους πολίτες με 5.000 νοση­λευ­τές λιγό­τε­ρους για τον επόμενο χρόνο!

Στη «μάχη» δίχως «όπλα»

«Καλού­μα­στε καθη­με­ρινά και παρέ­χουμε υψηλές υπη­ρε­σίες υγείας με πολλές ώρες εργασία, με λίγη ανά­παυση, με ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού, με ανε­πάρ­κεια υλικών ή και με ελατ­τω­μα­τικά υλικά, ενώ αρκετά συχνά χρειά­ζε­ται να ενερ­γο­ποι­ή­σουμε την εφευ­ρε­τι­κό­τητά μας κατα­φεύ­γο­ντας σε πατέ­ντες ώστε να εξυ­πη­ρε­τη­θεί η ανα­γκαιό­τητα του πάσχο­ντος» λέει, περι­γρά­φο­ντας τη σκληρή καθη­με­ρι­νό­τητα του κλάδου, η Γιαν­νούλα Νταβώνη, διευ­θύ­ντρια της νοση­λευ­τι­κής υπη­ρε­σίας στο νοσο­κο­μείο Γ. Γεν­νη­μα­τάς.
Τα γάντια που τρυπάνε, τα ράμματα κακής ποιό­τη­τας, οι φλε­βο­κα­θε­τή­ρες με ελατ­τω­μα­τι­κές βελόνες – υλικά που κυκλο­φο­ρούν στα δημόσια νοσο­κο­μεία της χώρας κατά κόρον – έχουν κάνει τους νοση­λευ­τές να λει­τουρ­γούν ως «survivors», προ­σπα­θώ­ντας όπως όπως να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τους ασθε­νείς.
Η ίδια χαρα­κτη­ρί­ζει με μια νότα αυτο­σαρ­κα­σμού τους νοση­λευ­τές «πολυ­θε­σί­τες» γιατί «καλού­μα­στε να ξεπε­ρά­σουμε την ανυ­πέρ­βλητη γρα­φειο­κρα­τία και δυσλει­τουρ­γία του συστή­μα­τος, να σηκώ­σουμε το απί­στευτα παραλ­λαγ­μένο σωμα­τικό βάρος ενός ασθε­νούς προ­κει­μέ­νου να τον περι­ποι­η­θούμε, να χει­ρι­στούμε έναν σημα­ντικό αριθμό μηχα­νη­μά­των που εξα­σφα­λί­ζουν τη λει­τουρ­γι­κό­τητα και την επι­βί­ωση του ανθρώ­πι­νου οργα­νι­σμού, να φρο­ντί­σουμε για τη συνεχή και επαρκή εκπαί­δευσή μας ώστε να μπο­ρούμε να αντα­πο­κρι­νό­μα­στε στην εξέλιξη της ιατρι­κής επι­στή­μης, να δια­χει­ρι­στούμε τον πόνο και να προ­σπε­ρά­σουμε την οδυνηρή πορεία προς τον θάνατο, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας δικλί­δες άμυνας για να μην καταρ­ρεύ­σουμε εμείς οι ίδιοι».
Και όλα αυτά ενώ το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό του ΕΣΥ είναι γηρα­σμένο και ο μέσος χρόνος υπη­ρε­σίας του είναι τα 25 έτη. Το 15% των υπαλ­λή­λων νοση­λευ­τι­κής υπη­ρε­σίας δια­θέ­τει πιστο­ποι­η­τικά υγειο­νο­μι­κών επι­τρο­πών με προ­βλή­ματα υγείας για απαλ­λαγή από βαριές εργα­σίες. Ομως συχνά δεν λαμ­βά­νο­νται υπόψη λόγω των ελλεί­ψεων.
Στο μεταξύ, στο ΕΣΥ ο μέσος όρος ηλικίας των γιατρών είναι τα 60 χρόνια. Υπάρ­χουν του­λά­χι­στον 6.500 ελλεί­ψεις σε μόνιμο ιατρικό προ­σω­πικό και είναι επι­τα­κτική ανάγκη ανα­νέ­ω­σης με επι­με­λη­τές β’, ώστε να μειωθεί ο μέσος όρος ηλικίας.