Διεκδικούν αποζημίωση 350.000 € από ξενοδοχειακή μονάδα

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 350.000 ευρώ από αδι­κο­πρα­ξία και για ψυχική οδύνη διεκ­δι­κούν από ξενο­δο­χειακή εται­ρεία της Ρόδου 8 συγ­γε­νείς, ενός Θολο­ε­νού, που απε­βί­ωσε μετά από ατύχημα, που είχε έξω από αίθουσα ξενο­δο­χεια­κής μονάδας στην οποία πραγ­μα­το­ποιείτο γαμήλια τελετή.

Η αγωγή υπο­βλή­θηκε ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και προσ­διο­ρί­στηκε για να εξε­τα­στεί τον Φεβρουά­ριο του 2017.

Σύμφωνα με την αγωγή το βράδυ της 30ης προς την 31η Μαΐου 2009, ο Θολο­ε­νός, είχε μεταβεί με έναν συγγενή του και ενά­γο­ντα σε αίθουσα εκδη­λώ­σεων ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας προ­κει­μέ­νου να παρευ­ρε­θεί σε γαμήλια δεξίωση φιλικού τους ζεύγους.

Περί την ώρα 23.00 απο­χώ­ρη­σαν από την δεξίωση. Αφού εξήλθαν από την αίθουσα, βάδιζαν στον αύλειο χώρο και κατευ­θύ­νο­ντο προς το αυτο­κί­νητό τους το οποίο είχαν αφήσει σε κοντινή από­σταση από την αίθουσα.

Στον αύλειο εξω­τε­ρικό της χώρο, πολύ κοντά στο σημείο, όπου βάδιζαν, υπήρχε κατη­φο­ρι­κός διά­δρο­μος (ράμπα) μήκους περίπου 22 μέτρων, ο οποίος βυθι­ζό­ταν στα­διακά και οδη­γούσε στον υπόγειο χώρο στάθ­μευ­σης αυτο­κι­νή­των. Η ράμπα, όπως περι­γρά­φε­ται, είχε στα­διακά αυξα­νό­μενη κλίση και ένωνε το αρχικό επίπεδο στο οποίο ευρί­σκο­ντο με την είσοδο του υπό­γειου επι­πέ­δου, η οποία βρι­σκό­ταν σε ύψος περίπου 3,50μ. χαμη­λό­τερα από το αρχικό επίπεδο.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ακόμη ότι κατά μήκος τμή­μα­τος της βυθι­ζό­με­νης ράμπας, ήτοι περίπου 7,34 μέτρων, δεν υπήρχε προ­στα­τευ­τικό κιγκλί­δωμα, με απο­τέ­λε­σμα από την βύθιση της ράμπας και μεταξύ των δύο επι­πέ­δων να δημιουρ­γεί­ται ένα υψο­με­τρικό κενό το οποίο αυξα­νό­ταν στα­διακά όσο βυθι­ζό­ταν και η ράμπα και έφθανε σε ύψος μέχρι και το 1,93 μ., χωρίς καμία απο­λύ­τως προ­φύ­λαξη για την ασφά­λεια για πιθανή πτώση μέσα στο εν λόγω κενό.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ακόμη ότι όλος ο περι­βάλ­λων χώρος δεν φωτι­ζό­ταν με τεχνητό φωτισμό, καθώς δεν υπήρχε αντί­στοιχη εγκα­τά­σταση.

Εξαι­τίας της έλλει­ψης τεχνη­τού φωτι­σμού κατά τη διάρ­κεια του βαδί­σμα­τος τους, δεν αντι­λή­φθη­καν ότι υπήρχαν δύο επίπεδα, ένα στο οποίο βάδιζαν και ένα πιο κάτω από αυτό.

Ενώ βάδιζε ο Θολο­ε­νός, μη αντι­λαμ­βα­νό­με­νος ότι βάδιζε πάνω στο όριο του κενού μεταξύ των δύο επι­πέ­δων από τη δεξιά πλευρά της ράμπας, έπεσε μέσα σε αυτό, περίπου από το ύψος του ενάμισι μέτρου, με απο­τέ­λε­σμα τον σοβα­ρό­τατο τραυ­μα­τι­σμό του.

Άμεσα ο συγ­γε­νής του ειδο­ποί­ησε το ΕΚΑΒ, το οποίο έσπευσε στο χώρο του ατυ­χή­μα­τος και μετέ­φερε τον τραυ­μα­τι­σθέ­ντα στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Εκεί δια­πι­στώ­θηκε ότι υπέστη βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση, με στα­διακή πτώση του επι­πέ­δου συνει­δή­σεως.

Δια­σω­λη­νώ­θηκε σε κωμα­τώδη κατά­σταση και ο έλεγχος με αξονική τομο­γρα­φία εγκε­φά­λου έδειξε βαρύ­τατη κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση με πολ­λα­πλές εγκε­φα­λι­κές θλάσεις.

Παρου­σί­ασε στα­διακή επι­δεί­νωση κατά τη νοση­λεία του και τελικά μετά από λίγες μέρες, στις 5 Ιουνίου 2009, απε­βί­ωσε.

Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι κύρια και απο­κλει­στική υπαίτια για τον τραυ­μα­τι­σμό και τον προ­κλη­θέ­ντα αιφ­νί­διο θάνατο του είναι η ενα­γό­μενη εται­ρεία.

Δια­τεί­νο­νται μάλιστα ότι αμέσως μετά την επέ­λευση του επί­δι­κου συμ­βά­ντος, η ενα­γό­μενη έσπευσε να τοπο­θε­τή­σει άμεσα κιγκλι­δώ­ματα.