Ο πλανήτης με το βλέμμα στην επόμενη κίνηση του Νετανιάχου

Οι ΗΠΑ έκαναν τα πάντα, όπως είχαν δεσμευ­θεί, για να βοη­θή­σουν το Ισραήλ να αντι­με­τω­πί­σει με επι­τυ­χία την επίθεση του Ιράν.

Πλέον, ο Αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος, Τζο Μάιντεν, επι­διώ­κει να πείσει την ισραη­λινή ηγεσία να απο­φύ­γει περαι­τέρω κλι­μά­κωση που θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε ολο­κλη­ρω­τικό πόλεμο στην περιοχή.

Προ­τρέ­πει την ισραη­λινή κυβέρ­νηση να αρκε­στεί σε αυτή τη νίκη που πέτυχε και να μην προβεί σε αντί­ποινα.

Το πολε­μικό υπουρ­γικό συμ­βού­λιο του Ισραήλ από την πλευρά του, χρη­σι­μο­ποί­ησε μία «δοκι­μα­σμένη» φράση για να περι­γρά­ψει τις επό­με­νες κινή­σεις του ενα­ντίον του Ιράν: «Θα απα­ντή­σουμε με τον τρόπο και κατά τη στιγμή που εμείς θα επι­λέ­ξουμε».

Δεν απέ­κλεισε ακόμα μία επίθεση ενα­ντίον ιρα­νι­κού στόχου ή ακόμα και ανοιχτό χτύπημα εντός του Ιράν (το Ισραήλ έχει πλήξει επα­νει­λημ­μένα το ιρανικό πυρη­νικό πρό­γραμμα, με κυβερ­νο­ε­πι­θέ­σεις και δολο­φο­νίες αξιω­μα­τού­χων και επι­στη­μό­νων).

Πλέον, τα βλέμ­ματα όλου του πλανήτη είναι στραμ­μένα στο Ισραήλ και στο αν, στο πότε (και κυρίως) στο πώς ενδέ­χε­ται να εκδη­λω­θεί η προ­α­ναγ­γελ­θείσα «απά­ντηση» στην Τεχε­ράνη.

Κάλεσμα σε αυτο­συ­γκρά­τηση

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν πλέον υπάρχει χρόνος για τη διπλω­μα­τική απά­ντηση που επι­διώ­κει ο Μπάι­ντεν, συγκα­λώ­ντας, μεταξύ άλλων, συνά­ντηση των G7, των πλου­σιό­τε­ρων δυτικών χωρών.

Οι Αμε­ρι­κα­νοί απηύ­θυ­ναν έκκληση προς το Ισραήλ. Ο πρό­ε­δρος Μπάι­ντεν έστειλε στον πρω­θυ­πουργό Μπέν­τζα­μιν Νετα­νιά­χου σαφές μήνυμα: Η επίθεση του Ιράν ματαιώ­θηκε, το Ισραήλ έχει μία νίκη, οπότε ζητά από την ισραη­λινή ηγεσία να μην κλι­μα­κώ­σει περαι­τέρω απα­ντώ­ντας με στρα­τιω­τικά πλήγ­ματα στο ιρανικό έδαφος.

Το να στα­μα­τή­σει περαι­τέρω κλι­μά­κωση είναι κάτι που επι­διώ­κει και το Ιράν, καθώς ολο­κλη­ρώ­θηκε η «απά­ντησή» του για την επίθεση στο ιρανικό προ­ξε­νείο στη Δαμασκό. Δια­μή­νυσε ότι θα προ­χω­ρή­σει σε νέα αντί­ποινα, μόνο εάν δεχθεί νέα επίθεση.

Μείωση εντά­σεων

Οι Ιρανοί επι­διώ­κουν να μειω­θούν οι εντά­σεις έπειτα από δύο εβδο­μά­δες κρίσης και απειλών που ξεκί­νη­σαν με το χτύπημα στο διπλω­μα­τικό τους συγκρό­τημα στη Δαμασκό.

Το Ιράν επι­δί­ωξε να απο­κα­τα­στή­σει το αίσθημα απο­τρο­πής που έχασε. Κάτι που απο­δεί­χθηκε δύσκολο, καθώς το Ισραήλ και οι σύμ­μα­χοί του ανα­χαί­τι­σαν σχεδόν όλα τα βλήματα που εκτο­ξεύ­τη­καν ενα­ντίον τους.

Ωστόσο, δεν ήταν μία πλήρους κλί­μα­κας επίθεση κατά του Ισραήλ και των συμ­μά­χων του. Η Τεχε­ράνη ενι­σχύει τις δυνά­μεις της σε πυραύ­λους εδώ και χρόνια. Θα μπο­ρούσε να έχει εκτο­ξεύ­σει πολύ περισ­σό­τερα όπλα.

Επι­πλέον, η Χεζ­μπο­λάχ στον Λίβανο θα είχε συμ­με­τά­σχει σε ολο­μέ­τωπη επίθεση, αλλά δεν το έκανε. Η πολι­το­φυ­λακή του Λιβάνου είναι ο ισχυ­ρό­τε­ρος σύμ­μα­χος του Ιράν και δια­θέ­τει αξιό­λογο οπλο­στά­σιο με πυραύ­λους και ρου­κέ­τες.

Από τη Ράφα στο Ιράν

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Νετα­νιά­χου θα μπο­ρούσε να νιώθει ικα­νο­ποί­ηση, καθώς η επίθεση του Ιράν «εκτό­πισε» τη Γάζα από τα πρω­το­σέ­λιδα των εφη­με­ρί­δων.

Οι εξε­λί­ξεις προ­σφέ­ρο­νται για μία ανά­παυλα, καθώς τις προη­γού­με­νες ημέρες είχε βρεθεί σε κλοιό πίεσης λόγω της ανθρω­πι­στι­κής κατα­στρο­φής και της απο­τυ­χίας του Ισραήλ να επι­τύ­χει τους πολε­μι­κούς του στόχους για την απε­λευ­θέ­ρωση των ομήρων και τη συντριβή της Χαμάς.

Πριν από λίγες ημέρες, η διεθνής προσοχή ήταν στραμ­μένη στη ρήξη μεταξύ του Μπάι­ντεν και του Νετα­νιά­χου σχετικά με τον κίνδυνο λιμού που δημιούρ­γησε ο απο­κλει­σμός της Γάζας από το Ισραήλ και το ενδε­χό­μενο χερ­σαίας επί­θε­σης στη Ράφα στον Νότο του παλαι­στι­νια­κού θυλάκου. Τώρα γίνεται λόγος για ενότητα.

Ο Νετα­νιά­χου εμφα­νί­ζε­ται ως απο­φα­σι­στι­κός ηγέτης, προ­στά­της του λαού του, παρόλο που πολλοί πολι­τι­κοί του αντί­πα­λοι στο Ισραήλ απαι­τούν την απο­μά­κρυνσή του και ισχυ­ρί­ζο­νται ότι οι πολι­τι­κές του πριν από τις 7 Οκτω­βρίου οδή­γη­σαν τη Χαμάς στο να πιστέ­ψει ότι το Ισραήλ ήταν ευάλωτο.

Το τέλος του επει­σο­δίου;

Ωστόσο, οι Αμε­ρι­κα­νοί εξα­κο­λου­θούν να ανα­ζη­τούν τρόπο να στα­μα­τή­σουν τη διο­λί­σθηση προς ολο­κλη­ρω­τικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Οι κόκ­κι­νες γραμμές έχουν ήδη ξεπε­ρα­στεί με την επίθεση σε διπλω­μα­τικό χώρο και την άμεση επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ. Η δεξιά πτέρυγα του κυβερ­νη­τι­κού συνα­σπι­σμού υπό τον Νετα­νιά­χου απαιτεί άμεση απά­ντηση και οι εκκλή­σεις αυτές δεν θα στα­μα­τή­σουν εύκολα.

Οι διπλω­μά­τες στην G7, της Ε.Ε. και του ΟΗΕ επι­διώ­κουν να απο­τρέ­ψουν ευρύ­τερη σύγκρουση, καθώς η διο­λί­σθηση προς την κατα­στροφή είναι αργή, αλλά και σταθερή στους έξι μήνες του πολέμου Ισραήλ – Χαμάς στη Γάζα.

Αν το Ισραήλ ακο­λου­θή­σει τη συμ­βουλή του Μπάι­ντεν να μην αντα­πο­δώ­σει τα χτυ­πή­ματα, η Μέση Ανατολή ίσως μπο­ρέ­σει να πάρει ανάσα. Προς το παρόν, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτό θα είναι το τέλος του επι­κίν­δυ­νου επει­σο­δίου.

«Στο χείλος του γκρεμού»

Το Ιράν, σε αντί­ποινα για την επίθεση ενα­ντίον της πρε­σβείας του στη Δαμασκό της Συρίας, την 1η Απρι­λίου, κατά την οποία σκο­τώ­θη­καν δύο στρα­τιω­τι­κοί του σύμ­βου­λοι και άλλοι αξιω­μα­τού­χοι, προέβη το βράδυ του Σαβ­βά­του σε αντί­ποινα.

Η επίθεση ήταν μεγα­λύ­τερη από ό,τι περί­με­ναν πολλοί ανα­λυ­τές. Για πρώτη φορά το Ιράν εκτό­ξευσε όπλα –περίπου 300 μη επαν­δρω­μένα αερο­σκάφη, πυραύ­λους κρουζ και βαλ­λι­στι­κούς πυραύ­λους– από το έδαφός του στο έδαφος του Ισραήλ.

Σχεδόν όλοι τους ανα­χαι­τί­στη­καν από την αερά­μυνα του Ισραήλ, την οποία ενί­σχυ­σαν οι ΗΠΑ, η Βρε­τα­νία και η Ιορ­δα­νία.

Ο Τζο Μπάι­ντεν επα­νέ­λαβε την υπό­σχεσή του για «αλύ­γι­στη» βοήθεια προς το Ισραήλ. Σε αντάλ­λαγμα, οι Αμε­ρι­κα­νοί απαι­τούν αυτο­συ­γκρά­τηση.

Εκκληση για αυτο­συ­γκρά­τηση απηύ­θυνε και ο γενικός γραμ­μα­τέας των Ηνω­μέ­νων Εθνών. Ο Γκου­τέ­ρες δήλωσε ότι είναι «καιρός να κάνουμε ένα βήμα πίσω από το χείλος του γκρεμού» μετά την πρώτη άμεση επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ.

Πηγή kathimerini.gr