Κυρ. Μητσοτάκης: Η προστασία του περιβάλλοντος είναι και γαλάζια

Άρθρο του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη στην «Κ»:

Στη συ­ζή­τη­ση που διε­ξά­γε­ται για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, συχνά ξε­χνά­με πως τα 7/10 της επι­φά­νειας του πλα­νή­τη μας κα­λύ­πτο­νται από θά­λασ­σες και ωκε­α­νούς. Οπως και το ότι η Ελ­λά­δα με τα νησιά της δια­θέ­τει την 11η με­γα­λύ­τε­ρη ακτο­γραμ­μή στον κόσμο.

Είναι πα­ρά­δο­ξο, λοι­πόν, το γε­γο­νός ότι, αν και εί­μα­στε μια χώρα θα­λασ­σι­νή, στην πο­λι­τι­κή μας για τη φύση προ­τάσ­σου­με μο­νο­σή­μα­ντα κυ­ρί­ως την προ­στα­σία του «πρα­σί­νου». Οχι, όμως, εξί­σου και τη δια­φύ­λα­ξη του «απέ­ρα­ντου γα­λά­ζιου» που μας πε­ρι­βάλ­λει.

Γι’ αυτό, ακρι­βώς, την επό­με­νη εβδο­μά­δα η Ελ­λά­δα διορ­γα­νώ­νει το φε­τι­νό «Our Ocean Conference». Τη ση­μα­ντι­κό­τε­ρη ετή­σια διε­θνή διορ­γά­νω­ση για την προ­στα­σία της θα­λάσ­σιας βιο­ποι­κι­λό­τη­τας και τη δια­φύ­λα­ξη του αγα­θού των νερών σε όλα τα πεδία.

Στο πλαί­σιό της, κάθε χρόνο, αντι­προ­σω­πεί­ες από δε­κά­δες κράτη κα­λού­νται να ανα­λά­βουν συ­γκε­κρι­μέ­νες δε­σμεύ­σεις. Ετσι, η Αθήνα θα φι­λο­ξε­νή­σει 120 κυ­βερ­νη­τι­κές απο­στο­λές. Σε μία συ­νά­ντη­ση όπου πα­γκό­σμιοι ηγέ­τες, φο­ρείς της λε­γό­με­νης «μπλε οι­κο­νο­μί­ας», αλλά και εκ­πρό­σω­ποι της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών θα εξε­τά­σουν από κοι­νού τις συ­νέ­πειες της κλι­μα­τι­κής κρί­σης στους ωκε­α­νούς και στις θά­λασ­σες. Ωστε όλοι να ανα­λά­βου­με δράση.

Ηδη η πα­τρί­δα μας προ­ω­θεί 21 πρω­το­βου­λί­ες, συ­νο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 780.000.000 ευρώ, ως μέρος μιας δο­μη­μέ­νης, πλέον, στρα­τη­γι­κής: για την προ­στα­σία της ελ­λη­νι­κής θα­λάσ­σιας βιο­ποι­κι­λό­τη­τας. Για τον κα­θα­ρι­σμό ακτών και θα­λασ­σών στην επι­κρά­τεια. Και για τη δια­μόρ­φω­ση δύο με­γά­λων θα­λάσ­σιων πάρ­κων, στο Ιόνιο και στο Αι­γαίο, τα οποία κα­λύ­πτουν πε­ρί­που το 32% των εθνι­κών μας υδά­των.

Πα­ράλ­λη­λα, δη­μιουρ­γού­με ένα νέο σύ­στη­μα πα­ρα­κο­λού­θη­σης των προ­στα­τευό­με­νων θα­λάσ­σιων πε­ριο­χών, απα­γο­ρεύ­ο­ντας αλιευ­τι­κές πρα­κτι­κές που κα­τα­στρέ­φουν τον βυθό. Ανα­πτύσ­σου­με, επί­σης, ει­δι­κές εκ­στρα­τεί­ες για την απο­μά­κρυν­ση των πλα­στι­κών. Ενώ η πο­λι­τεία χρη­μα­το­δο­τεί την κα­τα­σκευή υπο­δο­μών φόρ­τι­σης σε 12 λι­μά­νια της χώρας, ώστε να ενι­σχυ­θεί η ηλε­κτρο­κί­νη­τη ακτο­πλο­ΐα.

Αθό­ρυ­βα αλλά με­θο­δι­κά, λοι­πόν, η Ελ­λά­δα πρω­τα­γω­νι­στεί στην άμυνα απέ­να­ντι στις δρα­μα­τι­κές κλι­μα­τι­κές με­τα­βο­λές, που απο­δε­δειγ­μέ­να επη­ρε­ά­ζουν κάθε πε­ριο­χή και κάθε δρα­στη­ριό­τη­τά της. Από την αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή και τον του­ρι­σμό μέχρι την ασφά­λεια και την υγεία των πο­λι­τών. Με βάση μία Εθνι­κή Στρα­τη­γι­κή 4 πυ­λώ­νων.

Ο πρώ­τος είναι η επι­τά­χυν­ση της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης. Βρι­σκό­μα­στε ήδη στην τέ­ταρ­τη θέση στην Ευ­ρώ­πη ως προς το πο­σο­στό πα­ρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας από τον ήλιο και τον άνεμο. Και με ευ­ρω­παϊ­κούς πό­ρους προ­ω­θού­με διαρ­κώς επεν­δύ­σεις σε ΑΠΕ, οι οποί­ες στα­δια­κά θα μας επι­τρέ­ψουν να κα­λύ­πτου­με τις ανά­γκες μας σε ηλε­κτρι­σμό από φυ­σι­κές πηγές. Φέτος σε πο­σο­στό 60% και το 2030 κατά 80%. Με στόχο, αμέ­σως μετά, όχι μόνο να εί­μα­στε αυ­τό­νο­μοι με κα­θα­ρή και φθηνή ενέρ­γεια, αλλά και να την εξά­γου­με.

Αθό­ρυ­βα αλλά με­θο­δι­κά η Ελ­λά­δα πρω­τα­γω­νι­στεί στην άμυνα απέ­να­ντι στις δρα­μα­τι­κές κλι­μα­τι­κές με­τα­βο­λές που απο­δε­δειγ­μέ­να επη­ρε­ά­ζουν κάθε πε­ριο­χή και κάθε δρα­στη­ριό­τη­τά της. Από την αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή και τον του­ρι­σμό μέχρι την ασφά­λεια και την υγεία των πο­λι­τών. Με βάση μία Εθνι­κή Στρα­τη­γι­κή 4 πυ­λώ­νων.

Ταυ­τό­χρο­να, συν­δέ­ου­με τα νησιά μας με το ηπει­ρω­τι­κό δί­κτυο, προ­ω­θώ­ντας και­νο­τό­μες λύ­σεις που αλ­λά­ζουν την ει­κό­να τους. Και δί­νου­με κί­νη­τρα για τη με­τά­βα­ση στην πρά­σι­νη οι­κο­νο­μία στη βιο­μη­χα­νία, στη γε­ωρ­γία και στην κτη­νο­τρο­φία μας. Πρό­κει­ται για μέτρα τα οποία εξοι­κο­νο­μούν ενέρ­γεια και πε­ριο­ρί­ζουν το κό­στος πα­ρα­γω­γής χωρίς να στε­ρούν από τους το­μείς αυ­τούς την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά τους. Ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός της οι­κο­νο­μί­ας συ­να­ντά­ει, έτσι, την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και τη βελ­τί­ω­ση της ποιό­τη­τας ζωής.

Τί­πο­τα, ωστό­σο, δεν μπο­ρεί να απο­κλεί­σει επι­θέ­σεις της φύσης και θε­ο­μη­νί­ες όπως ο «Daniel». Πε­ρισ­σό­τε­ρους καύ­σω­νες, πυρ­κα­γιές, ξη­ρα­σία και πλημ­μύ­ρες. Συ­νε­πώς, ο δεύ­τε­ρος πυ­λώ­νας της στρα­τη­γι­κής μας αφορά την αν­θε­κτι­κό­τη­τα του τόπου και του κρά­τους σε κα­τα­στρο­φι­κά φαι­νό­με­να.

Είναι γνω­στή η προ­σπά­θεια που κα­τα­βάλ­λε­ται για την ορ­γά­νω­ση, τη στε­λέ­χω­ση και τον εξο­πλι­σμό της Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας με τα πιο σύγ­χρο­να μέσα. Οπως είναι γνω­στό και το πρό­σφα­το σχέ­διο της πο­λι­τεί­ας για τον κα­θα­ρι­σμό των δασών από καύ­σι­μη ύλη και την πα­ρα­γω­γι­κή της αξιο­ποί­η­ση. Και, τέλος, βρί­σκε­ται πλέον σε εξέ­λι­ξη και η χά­ρα­ξη ενός συ­νο­λι­κού προ­γράμ­μα­τος δια­χεί­ρι­σης των υδά­των της Θεσ­σα­λί­ας.

Μία προ­σπά­θεια την οποία θα πα­ρα­κο­λου­θεί μία νέα Ανε­ξάρ­τη­τη Ρυθ­μι­στι­κή Αρχή στα πολλά που πρέ­πει να γί­νουν σε πολλά επί­πε­δα. Για την πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή ύδρευ­ση και άρ­δευ­ση. Για την προ­σαρ­μο­γή των καλ­λιερ­γειών, της κτη­νο­τρο­φί­ας και της αλιεί­ας στις προ­κλή­σεις της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Και βέ­βαια, για τη στή­ρι­ξη αγρο­τών, κτη­νο­τρό­φων και αλιέ­ων ώστε να κερ­δί­σουν τα στοι­χή­μα­τα της νέας επο­χής.

Ο τρί­τος πυ­λώ­νας είναι η τάξη στον δη­μό­σιο χώρο και στο δο­μη­μέ­νο πε­ρι­βάλ­λον. Γιατί, πράγ­μα­τι, η αυ­θαι­ρε­σία δεν αλ­λοιώ­νει μόνο τοπία και στε­ρεί δι­καιώ­μα­τα από τον πο­λί­τη. Αλλά δη­μιουρ­γεί και πρό­σθε­τα προ­βλή­μα­τα, τα οποία συ­ντεί­νουν στις κα­τα­στρο­φές.

Θυ­μί­ζω ότι πέ­ρυ­σι δώ­σα­με τη μάχη για τις πα­ρα­λί­ες, που φέτος έχει ορ­γα­νω­μέ­νη μορφή. Θε­σπί­σα­με, επί­σης, τα «απά­τη­τα βουνά» και τις «απά­τη­τες ακτές», απο­κλεί­ο­ντας κάθε οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα σε πε­ριο­χές ιδιαί­τε­ρης πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αξίας. Και τώρα προ­ω­θεί­ται στη Βουλή ένα συ­γκρο­τη­μέ­νο πλάνο για την αυ­θαί­ρε­τη δό­μη­ση. Με ρυθ­μί­σεις που θα συ­νο­δεύ­ει ένα σο­βα­ρό σύ­στη­μα πα­ρα­κο­λού­θη­σης και αστυ­νό­μευ­σης, ώστε να μπει τέλος στο πα­ρά­νο­μο και το κα­τα­χρη­στι­κό. Ο δη­μό­σιος χώρος θα μεί­νει δη­μό­σιος. Ενώ η δό­μη­ση θα ακο­λου­θεί, πλέον, τους κα­νό­νες που θα ορί­ζει ο νόμος.

Κλεί­νω με τον πυ­λώ­να με τον οποίο ξε­κί­νη­σα για την προ­στα­σία των θα­λασ­σών και των υδά­των μας. Μία προ­τε­ραιό­τη­τα που παίρ­νει ισό­τι­μα τη θέση της δίπλα στους άλ­λους εθνι­κούς στό­χους. Δεν υπάρ­χει, άλ­λω­στε, οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ευ­η­με­ρία αν δεν βρί­σκε­ται σε αρ­μο­νία με τη φύση και το πε­ρι­βάλ­λον. Και κυ­ρί­αρ­χο φυ­σι­κό στοι­χείο ήταν, είναι και θα είναι το νερό. Στην εποχή της κλι­μα­τι­κής κρί­σης, λοι­πόν, το προ­στα­τεύ­ου­με.

Σε μία Ελ­λά­δα πρά­σι­νη, αλλά και γα­λά­ζια.

Πηγή kathimerini.gr