Δήλωση της υποψήφιας ευρωβουλευτού Ξεπαπαδάκη Παπαδημητρίου Βασιλικής για την επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ

«Με μια πρώτη απο­τί­μηση της ρητά κατα­δι­κα­σθεί­σας επί­θε­σης του Ιράν κατά του Ισραήλ, το δια­κύ­βευμα για τη Δύση, τον πόλο στα­θε­ρό­τη­τας του Διε­θνούς Συστή­μα­τος, εξα­κο­λου­θεί να είναι η πρυ­τά­νευση της λογικής»

Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ δια του Προ­έ­δρου μας Ανδρέα Λοβέρ­δου από την πρώτη στιγμή κατα­δι­κά­σαμε ρητά και απε­ρί­φρα­στα την επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ, χωρίς ναι μεν αλλά.

Παρα­κο­λου­θή­σαμε όλοι, με έκδηλη ανη­συ­χία, την ανά­φλεξη στην Μέση Ανατολή που προ­κά­λεσε η χωρίς προη­γού­μενο επίθεση του Ιράν με εκτό­ξευση περισ­σό­τε­ρων από τρια­κο­σίων drone και πυραύ­λους κατά της επι­κρά­τειας του Ισραήλ. Η ειδο­ποιός διαφορά είναι πως ο μέχρι τώρα «σκιώδης πόλεμος» δια αντι­προ­σώ­πων της Τεχε­ρά­νης, δηλαδή μέσω των σιιτών της Χεσμπο­λάχ, και Χούθι και της σου­νι­τι­κής Χαμάς, ανα­βαθ­μί­στηκε στην (και) από ιρα­νι­κού εδάφους εκδή­λωση επί­θε­σης.

Η Τεχε­ράνη, εξα­πέ­λυσε την επίθεση ως αντα­πό­δοση για το χτύπημα που δέχτηκε η Πρε­σβεία της στη Δαμασκό, την πρω­τεύ­ουσα της Συρίας, παρόλο που δεν υπήρξε ανάληψη της ευθύνης της πράξης αυτής από το Ισραήλ. Στην ανα­κοί­νωσή της έκανε μεν λόγο για χρήση του άρθρου 51 του Κατα­στα­τι­κού Χάρτη του ΟΗΕ περί αυτο­ά­μυ­νας, κατα­φαί­νε­ται δε, ότι δεν υπήρξε στην σχε­δια­ζό­μενη χθεσινή επίθεση η αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας του πλήγ­μα­τος. Ένας από τους λόγους που το ιρανικό καθε­στώς έλαβε και εκτέ­λεσε αυτήν την απόφαση, είναι η δια­φύ­λαξη της φερεγ­γυό­τη­τας και του κύρους του, στους κόλπους του δικτύου των προ­α­να­φε­ρό­με­νων οργα­νώ­σεων που το ίδιο έχει θρέψει. Με απλά λόγια το Ιράν προ­σπά­θησε να μην φανεί ανυ­πό­λη­πτο στο « μακρύ του χέρι» και δια­συρ­θεί στην εσω­τε­ρική του κοινή γνώμη.

Εξάλλου, θεω­ρού­νταν δεδο­μένη η απο­τε­λε­σμα­τική αντι­με­τώ­πιση της επί­θε­σης λόγω της τεχνι­κής υπε­ρο­πλίας της αερά­μυ­νας του Ισραήλ ( Σιδε­ρέ­νιος Θόλος, Βέλος ΙΙ, Βέλος ΙΙΙ) αλλά και της απο­τρε­πτι­κής συν­δρο­μής των Συμ­μά­χων του. Πράγ­ματι στην ανα­χαί­τιση συμ­με­τεί­χαν αερο­σκάφη των ΗΠΑ, της Μ. Βρε­τα­νίας ( που σηκώ­θη­καν

από τη βάση της Κύπρου), της Γαλλίας και της Ιορ­δα­νίας. Σε αντί­θεση, το Ιράν φάνηκε απο­μο­νω­μένο από διε­θνείς δρώντες, γεγονός ύψιστης σημα­σίας για την περι­φε­ρειακή και κατ΄ επέ­κταση παγκό­σμια ασφά­λεια.

Το Ισραήλ επέ­δειξε την ικανή ισχύ απο­τρο­πής που δια­θέ­τει. Όμως για τη Δύση, τον πόλο στα­θε­ρό­τη­τας του Διε­θνούς Συστή­μα­τος, το δια­κύ­βευμα είναι να πείσει το Τελ Αβίβ να μην απα­ντή­σει πολ­λα­πλα­σια­στικά. Όλες οι πρω­το­βου­λίες που ανα­λή­φθη­καν σε διπλω­μα­τικό επίπεδο, έκτακτη συνε­δρί­αση του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ, των G-7, του Συμ­βου­λίου των Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών της ΕΕ στο­χεύ­ουν ακριβώς στο να απο­φευ­χθεί από μέρος του Ισραήλ η εφαρ­μογή του δόγ­μα­τος της δυσα­νά­λο­γης αντα­πό­δο­σης ώστε να μην πυρο­δο­τη­θεί νέα κλι­μά­κωση και εισέλ­θουμε σε αχαρ­το­γρά­φητα – εξόχως επι­κίν­δυνα για την ανθρωπότητα- νερά.

Ξεπα­πα­δάκη Παπα­δη­μη­τρίου Βασι­λική, Πολι­τι­κός Επιστήμων-Διεθνολόγος, υπο­ψή­φια ευρω­βου­λευ­τής ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ με τον Ανδρέα Λοβέρδο :