Προκαταρκτική έρευνα για τη δημοτική αστυνομία

Ενώ­πιον της Πται­σμα­το­δί­κη Ρόδου κλή­θη­κε χθες ως μάρ­τυ­ρας για να κα­τα­θέ­σει στα πλαί­σια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που προ­κά­λε­σε πα­ρέμ­βα­ση του πρώην επι­θε­ω­ρη­τή Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης κ. Λέ­αν­δρου Ρα­κιν­τζή, για τη μη από­λυ­ση 5 δη­μο­τι­κών αστυ­νο­μι­κών, που είχαν κάνει χρήση πλα­στών δι­καιο­λο­γη­τι­κών στα πλαί­σια δια­γω­νι­σμών για την πρό­σλη­ψη τους, ο πρό­ε­δρος του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου κ. Ευάγ­γε­λος Μαν­δρα­κός.

Ο κ. Μαν­δρα­κός εγ­χεί­ρη­σε στην Πται­σμα­το­δί­κη 5 έγ­γρα­φα που υπέ­γρα­ψε τον Μάιο του 2014 ο πρώην δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Στά­θης Κου­σουρ­νάς, απα­ντώ­ντας για τις ενέρ­γειες της δη­μο­τι­κής αρχής για τους 5 δη­μο­τι­κούς αστυ­νο­μι­κούς, που δια­τη­ρή­θη­καν στις θέ­σεις τους.

Των εγ­γρά­φων του πρώην δη­μάρ­χου είχε προη­γη­θεί η από 25 Απρι­λί­ου 2014 γνω­μο­δό­τη­ση της νο­μι­κής υπη­ρε­σί­ας του Δήμου επί των προ­τά­σε­ων έκ­θε­σης επι­θε­ώ­ρη­σης ελέγ­χου του Σώ­μα­τος Επι­θε­ω­ρη­τών Ελεγ­κτών Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης, που αφο­ρούν στην εξέ­τα­ση ανά­κλη­σης   απο­φά­σε­ων διο­ρι­σμού των 5 δη­μο­τι­κών αστυ­νο­μι­κών.

Ο πρώην δή­μαρ­χος τό­νι­σε ότι αμ­φι­σβη­τεί­ται η δυ­να­τό­τη­τα ανά­κλη­σης της από­φα­σης διο­ρι­σμού των 5 δη­μο­τι­κών αστυ­νο­μι­κών διότι έχει πα­ρέλ­θει το χρο­νι­κό διά­στη­μα των δύο (2) ετών (έτος διο­ρι­σμού 2008) από την πράξη διο­ρι­σμού   εντός   των   οποί­ων   μπο­ρεί   να   ανα­κλη­θεί   η   διοι­κη­τι­κή   πράξη σύμ­φω­να με τα  όσα προ­βλέ­πει η διά­τα­ξη του άρ­θρου 27 παρ. 2 του Ν. 3584/2007.

Επι­πλέ­ον δε, δεν είχε προ­κύ­ψει, ότι πλη­ρού­νται και οι λοι­πές προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρ­θρου 27 παρ. 2 του Ν. 3584/2007, ήτοι η δόλια πρό­κλη­ση της πα­ρα­νο­μί­ας από τους διο­ρι­σθέ­ντες, καθώς κάτι τέ­τοιο δεν προ­έ­κυ­ψε από τη στιγ­μή που το κρί­σι­μο δι­καιο­λο­γη­τι­κό ήταν γνή­σιο και όχι πλα­στό, η δε αρ­μό­δια κατά το νόμο Επι­τρο­πή για τον έλεγ­χο των εγ­γρά­φων εκτί­μη­σε αυτό εσφαλ­μέ­να ως το προ­βλε­πό­με­νο εκ του νόμου απα­ραί­τη­το δι­καιο­λο­γη­τι­κό.

Εξάλ­λου ακόμα και να θε­ω­ρη­θεί ότι ο υπάλ­λη­λος υπέ­βα­λε ψευδή υπεύ­θυ­νη δή­λω­ση,  το  ως άνω αδί­κη­μα τε­λε­σθέν το έτος 2008 είχε υπο­πέ­σει στην πε­ντα­ε­τή πα­ρα­γρα­φή.

Επί­σης στις συ­γκε­κρι­μέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις δεν υφί­στα­το από την πλευ­ρά των υπαλ­λή­λων ούτε η πα­ρά­βα­ση των δια­τά­ξε­ων του Κώ­δι­κα περί ιθα­γέ­νειας ούτε ποι­νι­κή κα­τα­δί­κη ούτε και θέση του σε στε­ρη­τι­κή η επι­κου­ρι­κή δι­κα­στι­κή συ­μπα­ρά­στα­ση

Τέλος, όπως είχε επι­ση­μά­νει ο πρώην δή­μαρ­χος, είχε πα­ρέλ­θει  ο   εύ­λο­γος  χρό­νος  ανά­κλη­σης   διοι­κη­τι­κής πρά­ξης από   την   οποία   μά­λι­στα   έχουν   απορ­ρεύ­σει,   δι­καιώ­μα­τα  του  διοι­κού­με­νου, ο δε εύ­λο­γος χρό­νος ανά­κλη­σης, σύμ­φω­να με το άρθρο μόνο του ΑΝ 261/1968 (ΦΕΚ Α’ 12) ορί­ζε­ται στα πέντε (5) χρό­νια.