Οι Βabuskes μας μυούν στο bar theatre και στην αυτοεκτίμηση!

Σε μια πόλη, σε ένα νησί στο Αιγαίο, ευλο­γη­μένο με γεν­ναίες δόσεις πολι­τι­σμού, στη Ρόδο. Σε αυτό το νησί, μια ομάδα έμπει­ρων ηθο­ποιών με μεράκι, αγάπη, πάθος, πόθο, λαχτάρα, φαντα­σία, ταλέντο συνε­χί­ζει κι εξε­λίσ­σει την πολι­τι­στική παρά­δοση του τόπου.

Οι BABUSHKAS έχουν μυήσει τους κατοί­κους της Ρόδου στην έννοια του bar the­atre. Έχουν κατα­φέ­ρει κάτι δύσκολο, μόνο και μόνο επειδή πίστε­ψαν με όλη τη ψυχή τους σε αυτό κι έχοντας εφόδιό τους ένα αξιο­ζή­λευτο ταλέντο. Κατά­φε­ραν να κάνουν το κοινό να αγα­πή­σει αυτόν τον εναλ­λα­κτικό τρόπο ψυχα­γω­γίας και μάλιστα, έχουν απο­κτή­σει φανα­τι­κούς θαυ­μα­στές που περι­μέ­νουν ενα­γω­νίως κάθε και­νού­ρια τους παρά­σταση και τις ακο λουθούν ανελ­λι­πώς σε κάθε τους θεα­τρικό βήμα.

Αυτή τη φορά ανε­βά­ζουν μια και­νού­ρια παρά­σταση, στη γνώριμη πια σκηνή του ROCK ‘n’ ROLL και «μπερ­δεύ­ουν» επι­τυ­χη­μένα θέματα για τις σχέσεις, τον ρόλο που παίζει η αγάπη μέσα σε αυτές και την θέση που εμείς τοπο­θε­τούμε τον εαυτό μας μέσα σε όλα αυτά, δια­σχί­ζο­ντας προ­βλή­ματα, χαρές και λύπες.

«ΑΓΑΠΑσε» τιτλο­φο­ρεί­ται η παρά­σταση και η Βάσω Αγγε­λά­κου κι η Άννα Έλενα λύνο­νται πάνω στη σκηνή και μετα­μορ­φώ­νο­νται σε γυναί­κες που αγαπούν, που πονούν, που τους απατούν και μας οδηγούν σε γνώριμα μονο­πά­τια. Τα κορί­τσια έχουν σκη­νο­θε­τή­σει και πρω­τα­γω­νι­στούν σε ιστο­ρίες που σε πολλά σημεία συνα­ντάμε εμάς τους ίδιους, τους εαυτούς μας. Κάποιες στιγμές, όταν το συνει­δη­το­ποιούμε, τρο­μο­κρα­τού­μα­στε κι άλλες πάλι, γελάμε.

Τρο­μο­κρα­τού­μα­στε όταν σε κάποιες σκηνές ή ατάκες βρί­σκουμε τον εαυτό μας και ταυ­τι­ζό­μα­στε με τις ηρωίδες γιατί συνει­δη­το­ποιούμε πόσο δηλη­τη­ρια­ζό­μα­στε από ακραίες συμπε­ρι­φο­ρές κι αντι­δρά­σεις μέσα σε μια σχέση, είτε αυτές προ­έρ­χο­νται από εμάς, είτε από τον σύντροφό μας. Γελάμε σε άλλες σκηνές με τις ατάκες της παρά­στα­σης γιατί… τις έχουμε πει κι εμείς και γιατί… τελικά πολύ εύκολα μπο­ρούμε να γίνουμε όλοι μας αστείοι όταν ερω­τευό­μα­στε παρά­φορα κι αγαπάμε.

Οι δια­φο­ρε­τι­κές ιστο­ρίες που μας παρου­σιά­ζουν τα κορί­τσια, όμως, θέλουν να μας πουν και κάτι άλλο, πιο βαθύ. Πόσο και πως ερω­τευό­μα­στε κι αγαπάμε κάποιον; Αλλά, τελικά, ΕΜΕΙΣ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ; Πόσο; Πως; Κάθε πότε; Μας αγαπάμε ακόμα κι όταν στη ζωή μας μπαίνει ο έρωτας; Μήπως με τον έρωτα παρών όλα τα άλλα καταρ­γού­νται; Ερω­τή­ματα που δημιουρ­γού­νται, βλέ­πο­ντας το «ΑΓΑΠΑσε» κι έτσι… παίρ­νουμε δουλειά για το σπίτι.

Στη διάρ­θρωση του έργου κατα­λυ­τικό ρόλο παίζουν οι άνδρες, πρόσωπα γνώριμα στο κοινό της Ρόδου, που εμφα­νί­ζο­νται σε video κι απα­ντούν σε ερω­τή­σεις κι απορίες γύρω από τις σχέσεις και τη φύση των δύο φύλων. Στο πλευρό των κορι­τσιών κι αυτή την φορά, επί σκηνής και με σθεναρή στήριξη ο Τάσος Δια­κο­γε­ωρ­γίου. Ακόμα ένα εξαι­ρε­τικό κομμάτι της παρά­στα­σης η χορο­γρα­φία που μας τοπο­θε­τεί μετα­φο­ρικά στην ιστορία που τα κορί­τσια με τον δικό τους τρόπο μας διη­γού­νται.

Το «ΑΓΑΠΑσε» πήρε παρά­ταση για άλλες τρεις παρα­στά­σεις στις 23 Μαρτίου και 1–2 Απρι­λίου κι εμείς περι­μέ­νουμε με ανυ­πο­μο­νη­σία το επόμενο βήμα από τις BABUSHKAS.

Δώρα Κων­στα­ντο­πού­λου

grafomixani.gr