Το πρόβλημα είναι αλλού

Η κυ­βέρ­νη­ση, απο­φά­σι­σε να ελέγ­ξει τις ΜΚΟ. Κα­λό­δε­χτο το Μη­τρώο Μελών ΜΚΟ, αλλά αυτό δεν θα λύσει το πρό­βλη­μα. Διότι το πρό­βλη­μα είναι αλλού. Το μέγα θέμα με τις ΜΚΟ εντο­πί­ζε­ται στην απί­στευ­τη αυ­θαι­ρε­σία των αρ­χό­ντων της Ένω­σης, να αφαι­ρέ­σουν δι­καιο­δο­σί­ες από το κρά­τος  και  να τις πα­ρα­χω­ρή­σουν στις ΜΚΟ. Σε αυ­τούς κατά κύριο λόγο και όχι στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος εμπι­στεύ­τη­κε τη δια­χεί­ρι­ση των κον­δυ­λί­ων η Ευ­ρω­παϊ­κή ‘Ενωση, αυτοί συμ­βάλ­λο­νται με τις ΜΚΟ και οι ίδιοι ελέγ­χουν τη δια­χεί­ρι­ση των κον­δυ­λί­ων. Σε μια από τις ελά­χι­στες πε­ρι­πτώ­σεις που ευ­ρω­παϊ­κά κον­δύ­λια δό­θη­καν στο Ελ­λη­νι­κό Κρά­τος απευ­θεί­ας, στο Υπουρ­γείο Εθνι­κής ‘Αμυ­νας επί υπουρ­γί­ας κ. Καμ­μέ­νου, διε­ξά­γει έρευ­να το Ευ­ρω­παϊ­κό Γρα­φείο κατά της Δια­φθο­ράς (OLAF). Το ότι μπο­ρεί να έχουν ξε­φυ­τρώ­σει κά­ποιες, ελά­χι­στες ΜΚΟ, που ου­δείς γνω­ρί­ζει, προ­κει­μέ­νου να κα­λύ­ψουν πα­ρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες, δεν αρκεί βε­βαί­ως για να στιγ­μα­τι­στεί το σύ­νο­λο. Άλ­λω­στε, όπως λένε όσοι ξέ­ρουν από μέσα την δια­χεί­ρι­ση του προ­σφυ­γι­κού, «χωρίς τις ΜΚΟ, θα είχαν κα­ταρ­ρεύ­σει τα πάντα». δεν μπο­ρεί να μην θυ­μού­νται την ανε­κτί­μη­τη βο­ή­θεια που πα­ρεί­χαν αρ­κε­τές ΜΚΟ στα χρό­νια της κρί­σης, όταν στις γει­το­νιές “φύ­τρω­ναν” κοι­νω­νι­κά πα­ντο­πω­λεία, συσ­σί­τια και φαρ­μα­κεία για να κα­λύ­ψουν την απου­σία ενός κοι­νω­νι­κού κρά­τους που κα­τέρ­ρεε με πά­τα­γο. Η με­τά­θε­ση ευ­θυ­νών και η προ­σπά­θεια σπί­λω­σης της φήμης των ορ­γα­νώ­σε­ων της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών άκρι­τα,  είναι άδικη και απο­σκο­πεί μο­νά­χα στον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό της κοι­νής γνώ­μης από την δια­χρο­νι­κή απο­τυ­χη­μέ­νη δια­χεί­ρι­ση του προ­σφυ­γι­κού-με­τα­να­στευ­τι­κού από την Ευ­ρώ­πη και των ελ­λη­νι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων.