Όλα έτοιμα για την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Δύο πατρίδες» για την εισβολή στην Κύπρο στη Μελβούρνη

Το ντο­κι­μα­ντέρ «Δύο Πατρί­δες» της Kay Pavlou πρό­κει­ται επι­τέ­λους να κάνει την πρε­μιέρα του στη Μελ­βούρνη, ύστερα από επι­τυ­χη­μέ­νες προ­βο­λές σε διά­φο­ρες πόλεις της Αυστρα­λίας και της Κύπρου.

Η Μελ­βούρνη θα είναι η τελευ­ταία πόλη που θα φιλο­ξε­νή­σει τις ιστο­ρίες Κυπρίων της Αυστρα­λίας που έζησαν τα γεγο­νότα της τουρ­κι­κής εισβο­λής στην Κύπρο το 1974.

Το ντο­κι­μα­ντέρ, το οποίο κυκλο­φό­ρησε νωρί­τερα φέτος για την 50ή επέτειο της τουρ­κι­κής εισβο­λής, κατα­γρά­φει τις ιστο­ρίες έξι Ελλη­νο­κύ­πριων της Αυστρα­λίας, ηλικίας από 70 έως 102 ετών, οι οποίοι υπήρξαν αυτό­πτες μάρ­τυ­ρες των γεγο­νό­των.

Advertisement

Η ταινία θα προ­βλη­θεί την Κυριακή, 24 Νοεμ­βρίου στο Sun Theatre στο Yarraville, στις 4:30μμ., και μετά θα ακο­λου­θή­σει συζή­τηση με την κα Pavlou.

Η δημιουρ­γός της ταινίας δήλωσε ότι είναι ενθου­σια­σμένη που θα προ­βά­λει το έργο της στη Μελ­βούρνη, καθώς θεωρεί την πόλη μας σημα­ντικό κέντρο για να παρου­σιά­σει τη δουλειά της.

Η Kay Pavlou απαντά σε ερω­τή­σεις δημο­σιο­γρά­φων στη Λευ­κω­σία. Φωτο­γρα­φία: Jack Tanner/Supplied

«Το ντο­κι­μα­ντέρ “Δύο Πατρί­δες” έχει ήδη προ­βλη­θεί σε όλη την Αυστρα­λία και την Κύπρο. Ήθελα να φέρω την ταινία στην πολυ­πλη­θέ­στερη κυπριακή κοι­νό­τητα της Αυστρα­λίας, στη Μελ­βούρνη, η οποία ανέ­κα­θεν υπε­ρη­φα­νεύ­ε­ται για τον ελλη­νικό της πλη­θυ­σμό και την πολι­τι­στική του επιρροή στην πόλη», δήλωσε η κα Pavlou στον «Νέο Κόσμο».

«Είμαι ενθου­σια­σμένη που θα προ­βάλλω την ταινία σε ένα ανά­μει­κτο κοινό τόσο της Δια­σπο­ράς όσο και πέρα από αυτή, σε όσους επι­θυ­μούν να μάθουν περισ­σό­τερα για την ιστορία της Κύπρου».

Η Kay Pavlou ανέφερε ότι η ταινία απο­τε­λεί τόσο φόρο τιμής στην ελλη­νο­κυ­πριακή κοι­νό­τητα, καθώς παρου­σιά­ζει τις μαρ­τυ­ρίες έξι ηλι­κιω­μέ­νων Ελλη­νο­κυ­πρίων της Αυστρα­λίας σχετικά με τα επα­κό­λουθα του πολέμου, τη μετα­νά­στευσή τους στην Αυστρα­λία και την επι­θυ­μία τους για ειρήνη για όλους τους Κυπρί­ους.

Τόνισε ότι έχει ενθου­σια­στεί ιδιαί­τερα με την μέχρι στιγμής αντα­πό­κριση του κοινού.

«Έχω παρα­τη­ρή­σει πως το κοινό βιώνει ένα έντονο ταξίδι απώ­λειας και θλίψης, αλλά υπάρ­χουν και χιου­μο­ρι­στι­κές ανα­φο­ρές, δημιουρ­γώ­ντας μια ανά­μειξη θλίψης για την Κύπρο και ελπίδας για το μέλλον», είπε η κα Pavlou. «Είμαι ευχα­ρι­στη­μένη που οι Κυπρια­κές Κοι­νό­τη­τες και το ευρύ­τερο κοινό παντού, έχουν δείξει έντονο συναι­σθη­μα­τικό ενδια­φέ­ρον και συμ­με­τοχή. Οι συζη­τή­σεις μετά τις προ­βο­λές έχουν απο­τε­λέ­σει πηγή σκέψης και προ­βλη­μα­τι­σμού. Αυτό είναι ανε­κτί­μητο για μένα, καθώς έχω την ευκαι­ρία να ακούσω τις σκέψεις και τα συναι­σθή­ματα του κοινού».

Η σκη­νο­θέ­τρια, που γεν­νή­θηκε στην Αδε­λα­ΐδα, πρό­σθεσε ότι αισθά­νε­ται ιδιαί­τερα υπε­ρή­φανη που ο Ύπατος Αρμο­στής της Κύπρου στην Αυστρα­λία, Αντώνης Σαμ­μού­της, είπε ότι η ταινία απει­κο­νί­ζει δίκαια το «Κυπριακό Ζήτημα».

Η κα Pavlou πρό­σθεσε ότι η πρε­μιέρα στο Σίδνεϊ, στις 20 Ιουλίου, απο­τέ­λεσε μια εξαι­ρε­τικά ικα­νο­ποι­η­τική εμπει­ρία για την ίδια, καθώς η ταινία απέ­σπασε το θερμό χει­ρο­κρό­τημα του κοινού. «Πέρα από τη κυπριακή Δια­σπορά, το ευρύ­τερο κοινό συν­δέ­θηκε με την ταινία μέσα από την εξε­ρεύ­νηση της μετα­νά­στευ­σης, της ανθε­κτι­κό­τη­τας και των μακρο­χρό­νιων επι­πτώ­σεων του πολέμου. Στις προ­βο­λές στην Κύπρο, υπήρξε ενδια­φέ­ρον να ακού­σουν τις απόψεις των “Αυστρα­λών”», είπε.

Η Kay Pavlou ανέφερε ότι τα 50 χρόνια σύγκρου­σης και η συνεχής διαί­ρεση του νησιού απο­τε­λούν μια δύσκολη πραγ­μα­τι­κό­τητα για πολλούς Κυπρί­ους.

«Η ύπαρξη μιας ταινίας από την αυστρα­λιανή οπτική βοηθά τις κοι­νό­τη­τες να εκφρά­σουν αυτά τα περί­πλοκα συναι­σθή­ματα και να μοι­ρα­στούν την ιστορία τους με εκεί­νους που δεν γνω­ρί­ζουν την ιστορία της πατρί­δας τους», σημεί­ωσε.

«Η ταινία μου δείχνει επίσης Ελλη­νο­κύ­πριους και Τουρ­κο­κύ­πριους που συνερ­γά­ζο­νται, παρά το πολι­τικό αδιέ­ξοδο, για να απο­κα­τα­στή­σουν την κοινή τους πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά. Παρά τις δυσκο­λίες, η επι­θυ­μία για μια μορφή επα­νέ­νω­σης παρα­μέ­νει ισχυρή».

Πηγή: neoskosmos.com