Αδέλφια καταδικάσθηκαν για έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων

Ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στολή επέβαλε χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε δύο ημε­δα­πούς αδελ­φούς από την Κω, ηλικίας 53 και 49 ετών, που κρί­θη­καν ένοχοι με ελα­φρυ­ντικό έκδοσης εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων άνω των 150.000 ευρώ.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο μείωσε την πρω­τό­δικη ποινή τους κατά ένα έτος.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι ως ομόρ­ρυθ­μοι εταίροι και δια­χει­ρι­στές εται­ρίας, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα της εμπο­ρίας και τοπο­θέ­τη­σης υαλο­πι­νά­κων, καθρε­πτών και αλου­μι­νο­κα­τα­σκευών και εδρεύει στο Μαρ­μα­ρωτό εξέ­δω­σαν 9 τιμο­λό­για πώλησης συνο­λι­κής καθαρής αξίας 384.952 ευρώ, με λήπτρια ανώνυμη εταιρία, τα οποία κρί­θη­καν μερικώς εικο­νικά ως προς την αξία τους, καθώς είναι υπερ­τι­μο­λο­γη­μένα κατά το ποσό των 226.194,82 ευρώ.

Κρίθηκε ειδι­κό­τερα ότι ο ανα­γρα­φό­με­νος στα δελτία απο­στο­λής αριθμός κυκλο­φο­ρίας αυτο­κι­νή­του, επι­βα­τη­γού ιδιω­τι­κής χρήσεως που φέρεται ότι χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για τη μετα­φορά των πωλη­θέ­ντων ειδών στη λήπτρια εταιρία, ουδέ­ποτε ανήκε στην εκδό­τρια εταιρία ούτε στους εταί­ρους της, η περι­γραφή των ανα­γρα­φο­μέ­νων πωλη­θέ­ντων οδών σε 4 τιμο­λό­για πώλησης που αφορούν παρά­θυρα, πόρτες μπαλ­κο­νό­πορ­τες και δια­χω­ρι­στικό δεν είναι ανα­λυ­τική, η εκδό­τρια εταιρία δεν είχε το έτος 2008 τις απα­ραί­τη­τες αγορές και απο­θέ­ματα πρώτων υλών για να κατα­σκευά­σει και να πωλήσει τα ανα­γρα­φό­μενα πωλη­θέ­ντα είδη στα προ­α­να­φε­ρό­μενα τιμο­λό­για πώλησης, η εκδό­τρια εταιρία από το έτος 2003 έως την ημε­ρο­μη­νία ελέγχου (19-4-2013) από υπαλλήλους-ελεγκτές του Σώματος Δίωξης Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος (Σ.Δ.Ο.Ε) – Περι­φε­ρειακή Διεύ­θυνση Νοτίου Αιγαίου δεν είχε υπο­βά­λει καμία δήλωση ΦΠΑ και δεν είχε απο­δώ­σει στο Δημόσιο φόρο που ανα­λο­γούσε, δεν είχε υπο­βά­λει φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις από το οικο­νο­μικό έτος 2005 και μετά, δεν είχε υπο­βά­λει τις συγκε­ντρω­τι­κές κατα­στά­σεις που προ­βλέ­πο­νται από το ΠΔ 186/1992 (ΚΒΣ) για τα έτη από το 2003 και μετά και κατά συνέ­πεια δεν είχε τη συμπε­ρι­φορά μιας υγιούς επι­χεί­ρη­σης που θα μπο­ρούσε να ανα­λά­βει την κατα­σκευή και πώληση κου­φω­μά­των και υαλο­πι­νά­κων τόσο μεγάλης ποσό­τη­τας και αξίας όπως ανα­γρά­φο­νται στα τιμο­λό­για πώλησης.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Δημή­τρης Δρόσος.