Απερίγραπτη ταλαιπωρία τουριστών στην Ακρόπολη Λίνδου

Mε επι­στολή του προς το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και την Αρχαιο­λο­γική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου το Σωμα­τείο Διπλω­μα­τού­χων Ξεναγών Δωδε­κα­νή­σου ζητά την λήψη μέτρων για την αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των πρό­σβα­σης επι­σκε­πτών στην Ακρό­πολη της Λίνδου.

Στην επι­στολή ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων τα εξής:

«Μετά την παρέ­λευση εύλογου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από την υποβολή στην Υπη­ρε­σία σας ορι­σμέ­νων προ­τά­σεών μας για την αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των που προ­κα­λεί η μεγάλη επι­σκε­ψι­μό­τητα στην Ακρό­πολη της Λίνδου, με την από 19/07/2022 επι­στολή μας.

Ελλεί­ψει αντα­πό­κρι­σης από την αρμόδια Υπη­ρε­σία, οι επαγ­γελ­μα­τίες ξεναγοί της Ρόδου εκφρά­ζουν τον προ­βλη­μα­τι­σμό τους και καταγ­γέλ­λουν την ανη­συ­χία τους καθώς κατά τη διάρ­κεια όλης της καλο­και­ρι­νής περιό­δου γίνο­νται καθη­με­ρι­νοί μάρ­τυ­ρες της απε­ρί­γρα­πτης ταλαι­πω­ρίας που βιώνουν και των κιν­δύ­νων στους οποίους εκτί­θε­νται πλήθη επι­σκε­πτών που έρχο­νται στη Λίνδο για να θαυ­μά­σουν την Αρχαία Ακρό­πολη.

Με το διόλου ευκα­τα­φρό­νητο αντί­τιμο των 12 ευρώ ανά άτομο για την αγορά εισι­τη­ρίου και το παγκό­σμιας προ­βο­λής μνημείο να δέχεται στους μήνες αιχμής της του­ρι­στι­κής περιό­δου ένα μέσο όρο 4.000 επι­σκε­πτών ημε­ρη­σίως, οι εισπρά­ξεις του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού από τη Λίνδο ανέρ­χο­νται καθη­με­ρινά σε περίπου 40.000 ευρώ.

Η επί­σκεψη στην Ακρό­πολη της Λίνδου μπορεί αλλά κυρίως οφείλει να είναι για τον επι­σκέ­πτη μια μαγευ­τική εμπει­ρία!

Αντι­θέ­τως συχνά, του­λά­χι­στον κατά την περίοδο της υψηλής του­ρι­στι­κής κίνησης, που αισίως στη Ρόδο έχει απο­γειω­θεί για το μεγα­λύ­τερο μέρος του καλο­και­ριού και ανα­μέ­νε­ται να συνε­χι­στεί κραταιά και τους δύο πρώτους μήνες του φθι­νο­πώ­ρου, η επί­σκεψη της Ακρό­πο­λης φαντά­ζει ως ένα ευθαρ­σές και ριψο­κίν­δυνο τόλμημα, ενώ κατα­λή­γει να γίνεται εν τέλει μια βασα­νι­στική για τον επι­σκέ­πτη εμπει­ρία που μόνο αντάξια της σπου­δαιό­τα­τος του μνη­μείου δεν είναι.

Η πρό­σβαση στην είσοδο του μνη­μείου γίνεται μέσω ενός ιδιαί­τερα στενού, κατά τόπους ολι­σθη­ρού και σε επαφή με τον γκρεμό μονο­πα­τιού, χωρίς προ­στα­τευ­τικό κιγκλί­δωμα και με πολύ περιο­ρι­σμένα σημεία σκιάς. Στα μόλις 2-3 μέτρα του πλάτους του συσ­σω­ρεύ­ο­νται εκα­το­ντά­δες άνθρω­ποι δια­φο­ρε­τι­κών εθνι­κο­τή­των, νοο­τρο­πιών, ηθικών και ηλικιών, αλλό­γλωσ­σοι βέβαια μεταξύ τους, παιδιά, νέοι, ηλι­κιω­μέ­νοι, κάποιοι με κινη­τικά προ­βλή­ματα, άλλοι με καρο­τσά­κια με μωρά. Είτε ως μεμο­νω­μέ­νοι επι­σκέ­πτες είτε οργα­νω­μέ­νοι σε πολυ­μελή γκρουπ στοι­βά­ζο­νται σε ουρές, ενίοτε και εκα­το­ντά­δων μέτρων μήκους, σε αφόρητα υψηλές θερ­μο­κρα­σίες κάτω από τον ανε­λέ­ητο λιν­διακό ήλιο.

Σε αυτές τις συν­θή­κες και μέσα στο αδια­χώ­ρητο που επι­κρα­τεί, προ­σπα­θώ­ντας ταυ­τό­χρονα να ανοί­ξουν δρόμο σε όσους εξέρ­χο­νται από το μνημείο, οι εισερ­χό­με­νοι καλού­νται να κατα­νο­ή­σουν γιατί οι κάτοχοι ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου, καθώς και τα γκρουπ της κρουα­ζιέ­ρας που δια­θέ­τουν προ­πλη­ρω­μένο εισι­τή­ριο, τους προ­σπερ­νούν. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να δυσα­να­σχε­τούν, να σπρώ­χνο­νται και να δημιουρ­γού­νται επει­σό­δια έντασης, στα οποία συχνά οι ξεναγοί βρί­σκο­νται στη δυσά­ρε­στη θέση να εμπλα­κούν, προ­κει­μέ­νου να απο­κα­τα­στα­θεί η τάξη και να συνε­χι­στεί π επί­σκεψη όλων.

Η περι­πέ­τεια όμως του επι­σκέ­πτη συνε­χί­ζε­ται και πέραν της εισόδου του στον χώρο. Η διάταξη και η μορ­φο­λο­γία των αρχαίων κατα­σκευών δυσχε­ραί­νει την κίνηση και ευνοεί τον συνω­στι­σμό και στο εσω­τε­ρικό της Ακρό­πο­λης.

Οι μακριές και στενές κλί­μα­κες και τα περά­σματα, πάντα χωρίς προ­στα­τευ­τι­κές μπάρες, κου­πα­στές και κιγκλι­δώ­ματα, οι ανώ­μα­λες λόγω παλαιό­τη­τας επι­φά­νειες και τα ολι­σθηρά βραχώδη εδάφη, ανα­γκά­ζουν τον κόσμο να κινεί­ται αργά και με προσοχή, ενώ ταυ­τό­χρονα οι ξεναγοί τους εφι­στούν συνεχώς την προσοχή. Και πάλι όμως, τα ατυ­χή­ματα απο­τε­λούν σχεδόν καθη­με­ρινό φαι­νό­μενο. Πτώσεις με απλές επι­δερ­μι­κές εκδορές, σπα­σί­ματα οστών και σοβαρά χτυ­πή­ματα στο κεφάλι συμ­βαί­νουν συνεχώς, ενώ λόγω του μεγάλου υψο­μέ­τρου και της δύσκο­λης προ­σβα­σι­μό­τη­τας του χώρου αντι­με­τω­πί­ζο­νται με μεγάλη δυσκο­λία. To ΕΚΑΒ αρνεί­ται τις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις να παρα­λά­βει τον τραυ­μα­τία από τον αρχαιο­λο­γικό χώρο και όταν αυτό είναι η μόνη λύση λόγω της σοβα­ρό­τη­τας του τραυ­μα­τι­σμού, η αναμονή φτάνει ακόμη και τη μιάμιση ώρα.

Απαι­τούμε τα προ­βλή­ματα αυτά να αντι­με­τω­πι­στούν άμεσα πριν φτά­σουμε στο σημείο να θρη­νή­σουμε κάποια ανθρώ­πινη ζωή! Σε μια τέτοια περί­πτωση ανή­κε­στου βλάβης ποιος θα πάρει την ευθύνη, ειδικά μετά από τις επα­νει­λημ­μέ­νες παρα­κλή­σεις μας να εισα­κου­στούμε;»

Το Σωμα­τείο στην μαρ­κο­σκελή επι­στολή του παρα­θέ­τει μια σειρά από προ­τά­σεις για την καλύ­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση, την ανα­βάθ­μιση της εμπει­ρίας και την ασφά­λεια των επι­σκε­πτών της Ρόδου.