Δικάζεται 62χρονος για τη δολοφονία του 46χρονου αδελφού της συντρόφου του

Ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει την 4η Οκτω­βρί­ου 2021 υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο έναν 62χρονο κά­τοι­κο της Κω, που κρί­θη­κε πρω­το­δί­κως ομό­φω­να ένο­χος για αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση, με εν­δε­χό­με­νο δόλο, του 46χρο­νου αδελ­φού της συ­ντρό­φου του, Leandro Λάππα, αλλά και για πα­ρά­νο­μη οπλο­χρη­σία, και του επι­βλή­θη­κε ποινή κά­θειρ­ξης 13 ετών.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο του ανα­γνώ­ρι­σε το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και ομό­φω­να απο­φά­σι­σε να μην έχει ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα η από­φα­σή του.

Η πρώην σύ­ντρο­φος του κα­τη­γο­ρού­με­νου και αδελ­φή του θύ­μα­τος είχε αλ­λά­ξει ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ρόδου ρι­ζι­κά τόσο την προ­α­να­κρι­τι­κή όσο και την ανα­κρι­τι­κή της κα­τά­θε­ση και εξε­τα­ζό­με­νη ανω­μο­τί, μετά την δή­λω­ση υπε­ρά­σπι­σης της κα­τη­γο­ρί­ας, ισχυ­ρί­στη­κε ότι τα όσα είχε πε­ρι­γρά­ψει σε προη­γού­με­νες κα­τα­θέ­σεις της ήταν ψευδή και ότι ήταν έτοι­μη να υπο­στεί τις συ­νέ­πειες του νόμου.

Υπο­στή­ρι­ξε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ήταν βί­αιος, ότι αι­σθα­νό­ταν φόβο για την ζωή της και ότι επι­χεί­ρη­σε να «ελα­φρύ­νει» την θέση του ανα­μέ­νο­ντας την δίκη για να πει πλέον την αλή­θεια και να εξι­στο­ρή­σει τα όσα είχαν λάβει χώρα στην οικία της.

Η στρο­φή της αυτή, είχε προ­κα­λέ­σει την αντί­δρα­ση των συ­νη­γό­ρων υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου που ανα­φέρ­θη­καν ανα­λυ­τι­κά, κατά την διάρ­κεια της εξέ­τα­σής της, σε όλες τις αντι­φά­σεις στις οποί­ες υπέ­πε­σε και ζή­τη­σαν την σύλ­λη­ψή της με την αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία, για ψευδή ανω­μο­τί κα­τά­θε­ση.

Το δι­κα­στή­ριο μετά την ανα­κοί­νω­ση της από­φα­σής του, διέ­τα­ξε την δια­βί­βα­ση της δι­κο­γρα­φί­ας στην Ει­σαγ­γε­λία για τη διε­νέρ­γεια σχε­τι­κής έρευ­νας.

Την 25η Ιου­νί­ου 2015 και περί ώραν 05.00 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με­τέ­βη στην οικία όπου διέ­με­ναν η σύ­ντρο­φός του Ι. Λ. και ο αδελ­φός της Leandro Λάππα, στην πε­ριο­χή Λάμπη της Κω, και με την χρήση κυ­νη­γε­τι­κού όπλου, το οποίο κα­τεί­χε νό­μι­μα, πυ­ρο­βό­λη­σε δύο φορές τον ομ­φα­λό της πίσω πόρ­τας, την πα­ρα­βί­α­σε και ει­σήλ­θε εντός, ενώ και τα δύο θύ­μα­τα κοι­μό­ντου­σαν.

Κα­τευ­θύν­θη­κε στο δω­μά­τιο, όπου κοι­μό­ταν ο δεύ­τε­ρος και τον πυ­ρο­βό­λη­σε, προ­κα­λώ­ντας του τραύ­μα­τα στον θώ­ρα­κα, στη λε­κά­νη και στα πόδια.

Το θύμα δια­κο­μί­σθη­κε από το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο της Κω στο «Θριά­σειο» της Ελευ­σί­νας και η αστυ­νο­μία ενη­με­ρώ­θη­κε περί ώραν 15.40 ότι απε­βί­ω­σε.

Οι αστυ­νο­μι­κοί βρή­καν μετά από αυ­το­ψία στο χώρο 9 κά­λυ­κες δια­με­τρή­μα­τος 12 cal, χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νους.

Την ίδια ημέρα και ώρα 12.00 διε­νερ­γή­θη­κε έρευ­να πα­ρου­σία δι­κα­στι­κού λει­τουρ­γού στην οικία του κα­τη­γο­ρού­με­νου, στο Ζη­πά­ρι της Κω, εντός της οποί­ας βρι­σκό­ταν και συ­νε­λή­φθη.

Σε πε­ραι­τέ­ρω έρευ­να που ακο­λού­θη­σε, βρέ­θη­καν και κα­τα­σχέ­θη­καν ένα κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο, ένα φυ­σίγ­γιο κυ­νη­γε­τι­κού όπλου του ως άνω δια­με­τρή­μα­τος, μια λευκή μπλού­ζα, μια θήκη κυ­νη­γε­τι­κού όπλου, ένα τζιν και ένα κυ­νη­γε­τι­κό όπλο δί­κα­νο.

Το πα­ντε­λό­νι και η μπλού­ζα βρέ­θη­καν σε πλα­στι­κή λε­κά­νη στο μπά­νιο και δια­πι­στώ­θη­κε ότι τα είχε πλύ­νει ο δρά­στης, ενώ προ­έ­κυ­ψε ότι ήταν τα ρούχα που φο­ρού­σε όταν τέ­λε­σε το έγκλη­μα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­δέ­χτη­κε αμέ­σως τις κα­τη­γο­ρί­ες και οδή­γη­σε τους αστυ­νο­μι­κούς του Τμή­μα­τος Ασφα­λεί­ας Κω στο καρ­νά­γιο του Ζη­πα­ρί­ου, όπου είχε απορ­ρί­ψει το κυ­νη­γε­τι­κό όπλο, που είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει.

Από το όπλο βρέ­θη­κε μόνο η κάνη, ενώ κατά δή­λω­ση του δρά­στη, η κα­ρα­μπί­να χώ­ρι­σε σε δύο τμή­μα­τα όταν την πέ­τα­ξε στη θά­λασ­σα.

Ο 60χρο­νος, δη­λώ­νει με­τα­νιω­μέ­νος, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τε­λού­σε υπό την επή­ρεια αλ­κο­όλ και φαρ­μά­κων και ότι δεν θυ­μά­ται πλή­ρως τι συ­νέ­βη, ενώ πε­ραι­τέ­ρω υπο­στή­ρι­ξε ότι επι­χεί­ρη­σε μετά το έγκλη­μα να θέσει τέρμα στη ζωή του με την κα­ρα­μπί­να, που είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει, αλλά δεν τα κα­τά­φε­ρε.

Απο­λο­γού­με­νος, πα­ρου­σί­α­σε έγ­γρα­φα από τα οποία προ­κύ­πτει ότι έχει ανα­πη­ρία σε πο­σο­στό 67% και ότι αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­μα­τα υγεί­ας.

Ισχυ­ρί­στη­κε εξάλ­λου ότι είχε καλή σχέση με τον θα­νό­ντα και ότι δεν θυ­μά­ται λε­πτο­μέ­ρειες από το πε­ρι­στα­τι­κό. Κα­τέ­στη­σε σαφές ότι δεν είχε αν­θρω­πο­κτό­νο πρό­θε­ση, αφού όλες οι βολές ήταν «τυ­φλές».

Ισχυ­ρί­στη­κε επί­σης ότι σκο­πός του ήταν να φο­βί­σει το θύμα και όπως τό­νι­σε αυτό προ­κύ­πτει και από τη φορά των βολών και τα τραύ­μα­τα που έφερε το θύμα. Ζή­τη­σε εξάλ­λου εκ νέου συγ­γνώ­μη για το απο­τέ­λε­σμα των πρά­ξε­ών του, που οφεί­λε­το σε «κακιά στιγ­μή».

Απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου κα­τέ­θε­σε ότι είχε καλές σχέ­σεις με το θύμα και ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο τε­λευ­ταί­ος όταν έπινε αλ­κο­όλ γι­νό­ταν εκρη­κτι­κός. Ο ίδιος δή­λω­σε στο δι­κα­στή­ριο την με­τα­μέ­λειά του και ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη από την οι­κο­γέ­νεια του θύ­μα­τος, τα ανή­λι­κα τέκνα του, την δι­καιο­σύ­νη και την κοι­νω­νία. Αρ­νή­θη­κε την κα­τη­γο­ρία της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας από πρό­θε­ση σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση και ισχυ­ρί­στη­κε ότι «θό­λω­σε» επει­δή το θύμα είχε απει­λή­σει την ζωή του και νό­μι­ζε ότι είχε κάνει κακό στην αδελ­φή του γιατί δεν αντα­πο­κρι­νό­ταν στις κλή­σεις του.

Τό­νι­σε ότι επι­χεί­ρη­σε να θέσει τέρμα στη ζωή του ευ­ρι­σκό­με­νος στην πα­ρα­λία κι ότι τον χτύ­πη­σε ένα κύμα και τότε συ­νει­δη­το­ποί­η­σε τι έκανε.

Σε ερώ­τη­ση της Ει­σαγ­γε­λέ­ως της έδρας για το τι είναι αγάπη απά­ντη­σε ότι «η αγάπη σκο­τώ­νει»!

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με τους αυ­το­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς, που υπέ­βα­λαν οι συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του, με την έναρ­ξη της δια­δι­κα­σί­ας, υπο­στή­ρι­ξε ότι τε­λού­σε σε κα­τά­στα­ση μειω­μέ­νου κα­τα­λο­γι­σμού λόγω κα­τα­νά­λω­σης αλ­κο­όλ και λή­ψε­ως φαρ­μα­κευ­τι­κής ου­σί­ας «αλ­πρα­ζο­λά­μης» η οποία προ­κα­λεί επι­θε­τι­κό­τη­τα, διέ­γερ­ση, σύγ­χυ­ση, πα­ρορ­μη­τι­κή βιαιό­τη­τα και αμνη­σια­κά επει­σό­δια.

Πά­σχει επί­σης από στε­φα­νιαία νόσο ενώ υπο­στή­ρι­ξε ότι η σύ­ντρο­φός του δια­τη­ρού­σε σχέ­σεις και με άλλα πρό­σω­πα. Ισχυ­ρί­στη­κε ακόμη ότι την συ­ντη­ρού­σε ενώ συ­νέ­δρα­με οι­κο­νο­μι­κά και συγ­γε­νείς της.

Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι όταν με­τέ­βη στην οικία της γιατί φο­βό­ταν ότι ο αδελ­φός της είχε κάνει κακό, ο τε­λευ­ταί­ος κου­νού­σε απει­λη­τι­κά ένα με­γά­λο μα­χαί­ρι και ότι πυ­ρο­βό­λη­σε αρ­χι­κά σε ένα τρα­πέ­ζι για εκ­φο­βι­σμό ενώ ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο θά­να­τος του θύ­μα­τος επήλ­θε από εξο­στρα­κι­σμό βλη­μά­των από τα 9βολα της κα­ρα­μπί­νας.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κκ Άκης Δη­μη­τριά­δης και Αλέ­ξης Κού­γιας, και ως συ­νή­γο­ροι υπο­στή­ρι­ξης της κα­τη­γο­ρί­ας οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Μι­χά­λης Εκα­το­μά­της και Πα­να­γιώ­της Κα­νελ­λό­που­λος.