Εκπλήξεις…

«Στην “άγρια” ομορφιά της Ρόδου. Στις πανέ­μορ­φες και άγνω­στες για πολλούς περιο­χές της Πανα­γιάς Αμάρτου Κρη­τη­νίας και της Γλυ­φά­δας Σιαννών. Μια σωστά σχε­δια­σμένη ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική στην περιοχή της παρα­λίας Αμάρτου, με σεβασμό στο περι­βάλ­λον, σύντομα θα μας εκπλή­ξει ευχά­ρι­στα.», είναι η ανάρ­τηση στον προ­σω­πικό λογα­ρια­σμό του Δημάρ­χου, κάτω από φωτο­γρα­φίες των «αγνώ­στων» περιο­χών.

Τώρα εμένα γιατί μ’ ανη­συ­χεί αυτό το: «παρεμ­βά­σεις που θα μας εκπλή­ξουν ευχά­ρι­στα»  ; Δεν την αφήνετε καλύ­τερα στην ησυχία της την ομορφιά για να συνε­χί­σει να είναι τέτοια; Να μην αξιο­ποι­η­θεί θα πείτε; Ναι, αλλά πως; Η ιστορία έχει δείξει ότι αξιο­ποί­ηση για την πολι­τεία και τους κατά τόπους εκπρο­σώ­πους της, σημαί­νει έλλειψη αισθη­τι­κής και κάθε κανόνα που σέβεται το περι­βάλ­λον αλλά και την ιστορία του τόπου. Ποιος μπορεί να πιστέ­ψει τα περί σεβα­σμού στο περι­βάλ­λον, όταν τα σκου­πί­δια παντού στο νησί έχουν γίνει ένα μ’ αυτό. Δεν αρχί­ζουμε πρώτα απ’ αυτά για να εκπλα­γούμε ευχά­ρι­στα;  Υ.Γ. Παρε­πι­πτό­ντως, η περι­πα­τη­τική δια­δρομή ( σαν αυτές που υπάρ­χουν στον Προφήτη Ηλία)  έως την παραλία στην περιοχή, την οποία έφτιαξε και παρέ­δωσε η Απο­κε­ντρω­μένη Διεύ­θυνση Δασών τι γίνεται; Καθα­ρί­στηκε ποτέ;