Ακόμα «τρέχουν» οι δίκες με την πολύπαθη ΔΑΝΕ

Ακόμη ένα κε­φά­λαιο στην έν­δι­κη δια­φο­ρά της ανώνυµης εται­ρεί­ας «ΜΑΝΤΑ Του­ρι­στι­κή και Ναυ­τι­λια­κή» συµφε­ρό­ντων της οι­κο­γέ­νειας Χα­ρα­λαµπίδη κατά της άλ­λο­τε κρα­ταιάς Δω­δε­κα­νη­σια­κής Ναυ­τι­λια­κής Εται­ρεί­ας (ΔΑΝΕ) γρά­φτη­κε με την υπ’ αρίθμ. 51/2017 από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Με την υπ΄ αριθµ. 172/2012 από­φα­ση του Πολυµελούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου είχε κη­ρυ­χθεί απα­ρά­δε­κτη για δεύ­τε­ρη μά­λι­στα φορά η συ­ζή­τη­ση των εκα­τέ­ρω­θεν αγω­γών, ενώ το δι­κα­στή­ριο είχε κα­τα­λή­ξει στην ίδια κρίση και τον Οκτώ­βριο του 2011 με την υπ’ αρίθμ. 311/2011 από­φα­σή του.

Η ΔΑΝΕ µε αγωγή που υπέ­βα­λε κατά της ΜΑΝΤΑ το 1998 ισχυ­ρί­στη­κε ότι µε το από 29.8.1995 ιδιω­τι­κό συµφω­νη­τι­κό, όπως αυτό τρο­πο­ποι­ή­θη­κε µε τα από 31-10-1995, 2-10-1996, 31-3-1997 ιδιω­τι­κά συµφω­νη­τι­κά, κα­ταρ­τί­στη­κε µεταξύ της ιδίας και της εναγοµένης σύµβαση πρα­κτο­ρί­ας µε την οποία ανα­τέ­θη­κε στην τε­λευ­ταία η γε­νι­κή αντι­προ­σω­πεία και πρα­κτό­ρευ­ση της προ­α­να­φερ­θεί­σης σε όλη την Eλλάδα (πλην Mακε­δο­νί­ας – Θρά­κης) και στο εξω­τε­ρι­κό (εκτός Kύπρου), για τα πλοία της E/Γ – O/Γ «ΠATMOΣ», «POΔOΣ» και «IAΛYΣOΣ», καθώς και για το πλοίο της θυ­γα­τρι­κής της Eται­ρεί­ας «AΓIOΣ ΓEPAΣIMOΣ N.E.», E/Γ-O/Γ «ΛEPOΣ» (πρώην ΔHMHTPA).

Προς εκτέ­λε­ση των µεταξύ τους συµφω­νιών µε το από 27-12-1995 ιδιω­τι­κό συµφω­νη­τι­κό µισθώ­σε­ως, πα­ρα­χώ­ρη­σε σ’ αυτή τη χρήση των γρα­φεί­ων και του πρα­κτο­ρεί­ου ιδιο­κτη­σί­ας της, µε τον µηχα­νι­κό, ηλε­κτρο­νι­κό εξο­πλισµό και την επί­πλω­ση αυτών. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι από την έναρ­ξη ισχύ­ος των προ­α­να­φερ­θει­σών συµβά­σε­ων, η ΜΑΝΤΑ δεν τη­ρού­σε επα­κρι­βώς τις ανα­λη­φθεί­σες υπο­χρε­ώ­σεις της και ότι αν και επα­νει­ληµµένα είχε οχλη­θεί από αυτή, κα­θυ­στε­ρού­σε επί µήνες την εξό­φλη­ση του χρε­ω­στι­κού υπο­λοί­που που προ­έ­κυ­πτε από τις εκ µέρους της πω­λή­σεις ει­σι­τη­ρί­ων µετά τις λο­γι­στι­κές εκ­κα­θα­ρι­στι­κές κα­τα­στά­σεις εκά­στου µηνός, το οποίο πα­ρά­νοµα και αντι­συµβα­τι­κά πα­ρα­κρα­τού­σε σε βάρος της. Η ΔΑΝΕ είχε υπο­στη­ρί­ξει συ­γκε­κριµένα ότι η ΜΑΝΤΑ της όφει­λε από ει­σπρά­ξεις πω­λή­σε­ως ει­σι­τη­ρί­ων, ποσόν 989.109.485 δρχ. και ότι η ΜΑΝΤΑ εξέ­δω­σε τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές πλη­ρω­τέ­ες ως προς το ποσό των 840.000.000 δρχ που ήταν ακά­λυ­πτες.

Η ΔΑΝΕ υπο­στή­ρι­ξε ακόµη ότι στις 17.11.1997 κοι­νο­ποι­ή­θη­κε από την ΜΑΝΤΑ ένα «δήθεν» πρό­σθε­το «τρο­πο­ποι­η­τι­κό ιδιω­τι­κό συµφω­νη­τι­κό» που κα­ταρ­τί­στη­κε την 17.9.1997 µεταξύ του τέως προ­έ­δρου του διοι­κη­τι­κού συµβου­λί­ου της και του κ. Μά­ριου Χα­ρα­λαµπίδη το οποίο συ­νε­τά­γη µη νόµιµα.

Ισχυ­ρί­στη­κε συ­γκε­κριµένα ότι είναι ει­κο­νι­κό ως απο­τέ­λεσµα εκ­βιά­σε­ως που ασκή­θη­κε σε βάρος του τέως προ­έ­δρου του διοι­κη­τι­κού συµβου­λί­ου της ΔΑΝΕ, ώστε επί τη βάσει αυτού, να ει­σπρά­ξει αυξηµένες προµήθειες η ΜΑΝΤΑ, δη­λα­δή να εξα­σφα­λί­σει η τε­λευ­ταία επ’ ωφε­λεία της κα­λύ­τε­ρους όρους της ήδη µεταξύ αυτών κα­ταρ­τι­σθεί­σης συµβά­σε­ως πρα­κτο­ρί­ας, προ­κειµένου ο προ­α­να­φερ­θείς τέως πρό­ε­δρος του Δ.Σ. της ενά­γου­σας να τύχει χρηµατο­δό­τη­σης από τρά­πε­ζα µε τη µεσο­λά­βη­ση του κ. Χα­ρα­λαµπίδη.

Η ΔΑΝΕ διεκ­δι­κού­σε και χρηµατική ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης, ύψους 1.310.000.000 δραχµών.

Η ΜΑΝΤΑ µε αγωγή της κατά της ΔΑΝΕ υπο­στη­ρί­ζει από την άλλη ότι όχι µόνο δεν οφεί­λει στην ΔΑΝΕ 969.801.094 δρχ από ει­σι­τή­ρια αλλά ότι υπάρ­χει πι­στω­τι­κό υπό­λοι­πο µεταξύ τους ύψους 423.697.105 δραχµών.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόµη ότι τα ποσά των επι­τα­γών έκ­δο­σής της ύψους 840.000.000 δρχ, δεν οφεί­λο­ντο στην ενά­γου­σα δεδοµένου ότι δεν αντι­προ­σώ­πευαν καµία οφει­λή τους προς αυτήν, αλλά ήταν απλώς «ευ­κο­λί­ας», εκ­δο­θεί­σες χάριν αυτής και ότι τα ποσά τα οποία η τε­λευ­ταία ει­σέ­πρα­ξε κατά τις προ­ε­ξο­φλή­σεις των επι­τα­γών αυτών, τα χρησιµοποί­η­σε για την αντιµετώ­πι­ση των τρε­χου­σών ανα­γκών της.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες απέρ­ρι­ψε την αγωγή της ΔΑΝΕ κατά της ΜΑΝΤΑ και την κα­τα­δί­κα­σε στην κα­τα­βο­λή των δι­κα­στι­κών εξό­δων της τε­λευ­ταί­ας τα οποία όρισε στο ποσό των 10.000 ευρώ.

Εκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή της ΜΑΝΤΑ κατά της ΔΑΝΕ και έκρι­νε ότι η από 22 Δε­κεμ­βρί­ου 1997 κα­ταγ­γε­λία της από 29 Αυ­γού­στου 1995 σύμ­βα­σης πρα­κτό­ρευ­σης έγινε χωρίς να συ­ντρέ­χει σπου­δαί­ος λόγος.

Το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση του υπο­χρε­ώ­νει την ΔΑΝΕ να κα­τα­βά­λει στην ΜΑΝΤΑ το ποσό των 6.000 ευρώ ενώ κα­τα­δι­κά­ζει τη ΔΑΝΕ σε μέρος των δι­κα­στι­κών εξό­δων της ΜΑΝΤΑ τα οποία ορί­ζει στο ποσό των 500 ευρώ.

Συ­νο­πτι­κά το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν είναι βά­σι­μος ο ισχυ­ρι­σμός της ΔΑΝΕ περί οφει­λής της ΜΑΝΤΑ σ’ αυτήν ύψους 969.801.094 δρχ.

Σε ό,τι αφορά τις επι­τα­γές ύψους 840.000.000 δρχ προ­έ­κυ­ψε ότι επρό­κει­το για επι­τα­γές «ευ­κο­λί­ας» που είχαν προ­ε­ξο­φλη­θεί.

Κρί­θη­κε ότι συ­νο­λι­κά η αξί­ω­ση της ΔΑΝΕ κατά της ΜΑΝΤΑ περί κα­τα­βο­λής ποσού ύψους 1.310.000.000 δρχ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης εκ της εκ­δό­σε­ως ακά­λυ­πτων επι­τα­γών είναι ουσία αβά­σι­μη.

Ως προς την αξί­ω­ση της ΜΑΝΤΑ για την κα­τα­βο­λή του ποσού των 467.949.189 δρχ. το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν αξιό­πι­στα απο­δει­κτι­κά μέσα για τον ισχυ­ρι­σμό της εται­ρεί­ας ότι είχε με την ΔΑΝΕ αλ­λη­λό­χρεο λο­γα­ρια­σμό αφού οι κα­τα­χώ­ρη­ση ποσών σ’ αυτόν είχε την έν­νοια της προ­ε­ξό­φλη­σης και όχι της αυ­το­τε­λούς απαί­τη­σης από πω­λή­σεις ει­σι­τη­ρί­ων.

Ως ουσία αβά­σι­μη απορ­ρί­φθη­κε και η απαί­τη­ση της ΜΑΝΤΑ για την κα­τα­βο­λή ποσών ύψους 188.555.396 δρχ και 182.172.248 ευρώ για ποσά που φέ­ρε­ται να ει­σέ­πρα­ξε η ΔΑΝΕ πα­ρα­νό­μως και αντι­συμ­βα­τι­κώς από πω­λή­σεις ει­σι­τη­ρί­ων.

Ως ουσία αβά­σι­μη απορ­ρί­φθη­κε με την ίδια από­φα­ση και η απαί­τη­ση της ΜΑΝΤΑ για απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 5.402.397.000 δρχ. για δια­φύ­γο­ντα κέρδη.

Σε ότι αφορά απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 114.737.835 δρχ. που διεκ­δι­κεί η ΜΑΝΤΑ ως προ­μή­θεια από τα οχη­μα­τα­γω­γά Parkhaven και Rizhaven, το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την αξί­ω­ση.

Επε­δί­κα­σε μόνο την απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 6.000 ευρώ που αφορά την ηθική βλάβη που υπέ­στη η ΜΑΝΤΑ από την ακύ­ρω­ση της σύμ­βα­σης πρα­κτό­ρευ­σης και διότι επλή­γη η φήμη της από επι­στο­λές που είχε κοι­νο­ποι­ή­σει η ΔΑΝΕ για να ανα­κοι­νώ­σει την δια­κο­πή της συ­νερ­γα­σί­ας τους.

Την ΜΑΝΤΑ εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­τα­βε­νά­κης ενώ η ΔΑΝΕ δεν εκ­προ­σω­πή­θη­κε από πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο.