Κρίθηκε τελεσιδίκως υπόθεση εικονικών τιμολογίων στον Δήμο Σύμης

Το Μονο­με­λές Η’ Τμήμα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά, συνε­δριά­ζο­ντας στη μετα­βα­τική του έδρα στη Ρόδο, εξέτασε την έφεση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά της από­φα­σης του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου που είχε δικαιώ­σει τον Δήμο Σύμης ανα­φο­ρικά με πρό­στιμα που του είχαν επι­βλη­θεί λόγω λήψης εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο, μέσω της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δημο­σίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), προ­σέ­φυγε κατά της από­φα­σης του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ζητώ­ντας την εξα­φά­νισή της.

Η υπόθεση αφο­ρούσε πρό­στιμα που επι­βλή­θη­καν στον Δήμο Σύμης με τις πράξεις 585/2014, 586/2014 και 587/2014 της Δ.Ο.Υ. Ρόδου, λόγω λήψης εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων κατά τις δια­χει­ρι­στι­κές περιό­δους 1999-2002.

Τα πρό­στιμα αυτά, συνο­λι­κού ύψους περίπου 40.000 ευρώ, επι­βλή­θη­καν κατόπιν ελέγχου που δια­πί­στωσε ότι ο Δήμος είχε λάβει τιμο­λό­για για υπη­ρε­σίες που δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν.

Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε δεχθεί ότι το δικαί­ωμα του Δημο­σίου να επι­βά­λει τα πρό­στιμα είχε παρα­γρα­φεί, βασι­ζό­μενο στις δια­τά­ξεις του άρθρου 84 του Κώδικα Φορο­λο­γίας Εισο­δή­μα­τος (ν. 2238/1994) και του άρθρου 9 του ν. 2523/1997. Σύμφωνα με τις απο­φά­σεις του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ 1738/2017, 732/2019, 1057/2020), η επιβολή προ­στί­μων υπό­κει­ται σε πεντα­ετή παρα­γραφή, εκτός αν συντρέ­χουν εξαι­ρε­τι­κές συν­θή­κες, όπως η ύπαρξη «συμπλη­ρω­μα­τι­κών στοι­χείων» που δικαιο­λο­γούν δεκαετή παρά­ταση της παρα­γρα­φής.

Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο έκρινε ότι η Δ.Ο.Υ. Ρόδου είχε ήδη από το 2007 γνώση των παρα­βά­σεων, μέσω των εκθέ­σεων ελέγχου που είχαν συντα­χθεί για τους εκδότες των τιμο­λο­γίων.

Ως εκ τούτου, δεν μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί ότι υπήρχαν νέα συμπλη­ρω­μα­τικά στοι­χεία που να δικαιο­λο­γούν δεκαετή παρα­γραφή.

Συνεπώς, το δικαί­ωμα του Δημο­σίου να επι­βά­λει πρό­στιμα είχε παρα­γρα­φεί έως το 2010-2012, και οι πράξεις επι­βο­λής προ­στί­μων το 2014 ήταν εκπρό­θε­σμες.

Το Διοι­κη­τικό Εφετείο, εξε­τά­ζο­ντας την έφεση του Δημο­σίου, επι­κύ­ρωσε την απόφαση του Πρω­το­δι­κείου. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι:

-Η Δ.Ο.Υ. Ρόδου είχε γνώση των εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων ήδη από το 2007 μέσω των σχε­τι­κών εκθέ­σεων ελέγχου, οι οποίες είχαν ληφθεί υπόψη και στην ποινική δια­δι­κα­σία.

-Η 1838/2013 απόφαση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου δεν απο­τε­λούσε νέο στοι­χείο που να δικαιο­λο­γεί δεκαετή παρα­γραφή.

-Οι δια­τά­ξεις που προ­έ­βλε­παν παρά­ταση της παρα­γρα­φής για φόρους και τέλη δεν κατα­λαμ­βά­νουν τα πρό­στιμα του Κώδικα Βιβλίων και Στοι­χείων (Κ.Β.Σ.), καθώς συνι­στούν κυρώ­σεις και όχι φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις.

-Συνεπώς, το δικαί­ωμα του Δημο­σίου είχε υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή και η επιβολή των προ­στί­μων ήταν άκυρη.

Η απόφαση αυτή ενι­σχύει τη νομο­λο­γία που δέχεται ότι η παρα­γραφή των φορο­λο­γι­κών προ­στί­μων δεν μπορεί να παρα­τεί­νε­ται αυθαί­ρετα από τη διοί­κηση.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Λευ­τέ­ρης Πάσσος.