Τουρκία: «Γαλάζια Πατρίδα» με στόχο να «σβήσει» τα ελληνικά νησιά

Είναι, όμως, η πρώτη φο­ρά­στα χρο­νι­κά που εκεί­νες δια­τυ­πώ­νο­νται σε επί­ση­μο έγ­γρα­φο της Τουρ­κί­ας προς τον ΟΗΕ, με την τουρ­κι­κή δι­πλω­μα­τία πλέον να πο­ρεύ­ε­ται στον δρόμο που χά­ρα­ξαν όχι Τούρ­κοι δι­πλω­μά­τες, αλλά Τούρ­κοι στρα­τιω­τι­κοί όπως ο σή­με­ρα από­στρα­τος ναύ­αρ­χος Τζεμ Γκιουρ­ντε­νίζ (ήδη από το 2006), ο εν ενερ­γεία ναύ­αρ­χος Τζι­χάτ Γιαϊ­τζί (ήδη από το 2011), ο πρώην αρ­χη­γός του τουρ­κι­κού Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού και σή­με­ρα από­στρα­τος ναύ­αρ­χος Μπου­λέντ Μπο­στα­νό­γλου (από το 2015, μέσα από τις σε­λί­δες της στρα­τη­γι­κής «Türk Deniz Kuvvetleri Stratejisi», πε­ρί­ο­πτη θέση στην οποία κα­τεί­χε η φράση «Ισχυ­ροί στη θά­λασ­σα, ασφα­λείς στην πα­τρί­δα. Πα­ρό­ντες στη θά­λασ­σα, ση­μαί­νο­ντες στον κόσμο»), αλλά και ο ση­με­ρι­νός υπουρ­γός Αμυ­νας της Τουρ­κί­ας, Χου­λου­σί Ακάρ.

Το μνη­μό­νιο κα­τα­νό­η­σης

Ηταν ο Τζι­χάτ Γιαϊ­τζί μά­λι­στα που το 2011, μέσα από τις σε­λί­δες του τεύ­χους υπ’ αριθ­μόν 14 της τουρ­κι­κής «Επι­θε­ώ­ρη­σης Στρα­τη­γι­κών Ασφα­λεί­ας» («Guvenlik Stratejileri Dergisi»), υπο­στή­ρι­ζε ότι «θα ήταν απα­ραί­τη­το για την Τουρ­κία να συ­νά­ψει μια συμ­φω­νία οριο­θέ­τη­σης ζωνών θα­λάσ­σιας δι­καιο­δο­σί­ας με τη Λιβύη». Πε­ρί­που οκτώ χρό­νια μετά, στις 27 Νο­εμ­βρί­ου 2019, ο Ερ­ντο­γάν και ο Λί­βυος πρω­θυ­πουρ­γός Φα­γιέζ αλ Σά­ρατζ (ο οποί­ος ελέγ­χει όμως μόνο ένα μικρό μέρος της εμ­φυ­λιο­πο­λε­μι­κής Λι­βύ­ης ως επι­κε­φα­λής της κα­λού­με­νης Κυ­βέρ­νη­σης Εθνι­κής Συμ­φω­νί­ας), θα υπέ­γρα­φαν από την Κων­στα­ντι­νού­πο­λη ένα μνη­μό­νιο κα­τα­νό­η­σης (MoU) για τον «κα­θο­ρι­σμό» των με­τα­ξύ τους «θα­λασ­σί­ων δι­καιο­δο­σιών».

Στις αρχές Δε­κεμ­βρί­ου, η Τουρ­κία θα κοι­νο­ποιού­σε μά­λι­στα και στα Ηνω­μέ­να Εθνη τις συ­ντε­ταγ­μέ­νες των επι­διω­κό­με­νων θα­λασ­σί­ων οριο­θε­τή­σε­ων, όπως εκεί­νες απο­τυ­πώ­νο­νται στο επί­μα­χο τουρ­κο-λι­βυ­κό MoU. Οι εν λόγω συ­ντε­ταγ­μέ­νες, ωστό­σο, επε­κτεί­νουν τις τουρ­κι­κές εδα­φι­κές διεκ­δι­κή­σεις στη Με­σό­γειο έως και τις ακτές της νο­τιο­α­να­το­λι­κής Κρή­της, αμ­φι­σβη­τώ­ντας κατ’ αυτόν τον τρόπο και «σβή­νο­ντας» τις θα­λάσ­σιες ζώνες ελ­λη­νι­κών νη­σιών, όπως είναι το Κα­στε­λό­ρι­ζο, η Ρόδος, η Κάρ­πα­θος και προ­φα­νώς η Κρήτη. Σύμ­φω­να με την τουρ­κι­κή άποψη, τα εν λόγω νησιά θα πρέ­πει να πε­ριο­ρι­στούν στα χω­ρι­κά τους ύδατα των 6 ναυ­τι­κών μι­λί­ων, και η Κύ­προς (η «εκλι­πού­σα» σύμ­φω­να με τους Τούρ­κους) στα δικά της χω­ρι­κά ύδατα των 12 ναυ­τι­κών μι­λί­ων.

Στις 13 Νο­εμ­βρί­ου, με επι­στο­λή που κα­τέ­θε­σε στον ΟΗΕ μέσω του μό­νι­μου αντι­προ­σώ­που της στον Ορ­γα­νι­σμό, Φε­ρι­ντούν Σι­νιρ­λί­ο­γλου, η Τουρ­κία ήρθε ου­σια­στι­κά να ενη­με­ρώ­σει τα Ηνω­μέ­να Εθνη ότι πλέον διεκ­δι­κεί υφα­λο­κρη­πί­δα/ΑΟΖ ακόμη και δυ­τι­κά του 28ου με­σημ­βρι­νού, έως τη Λιβύη, και «τα εξω­τε­ρι­κά όρια των χω­ρι­κών υδά­των νη­σιών», όπως είναι, για πα­ρά­δειγ­μα, η Κρήτη.Και αυτό στη βάση του τουρ­κι­κού ισχυ­ρι­σμού ότι τα νησιά (η Κύ­προς, η Κρήτη, τα Δω­δε­κά­νη­σα) μπο­ρούν να έχουν από… μειω­μέ­νη έως και μη­δε­νι­κή υφα­λο­κρη­πί­δα-ΑΟΖ-επή­ρεια στη χά­ρα­ξη θα­λασ­σί­ων ζωνών, αλλά και της μα­ξι­μα­λι­στι­κής τουρ­κι­κής αξί­ω­σης σύμ­φω­να με την οποία η Αγκυ­ρα «θα πρέ­πει να έχει ανά­μει­ξη και λόγο σε όλες τις οριο­θε­τή­σεις θα­λασ­σί­ων ζωνών στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, ως η χώρα με τη με­γα­λύ­τε­ρη ηπει­ρω­τι­κή ακτο­γραμ­μή».

«Η εν λόγω επι­στο­λή, ως αντι­βαί­νου­σα στο Διε­θνές Δί­καιο της Θά­λασ­σας, απορ­ρί­πτε­ται στο σύ­νο­λό της και δεν πα­ρά­γει καμία έν­νο­μη συ­νέ­πεια ως προς τα ελ­λη­νι­κά κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα» ση­μεί­ω­νε σε σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­σή του, της 27ης Νο­εμ­βρί­ου, το ελ­λη­νι­κό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών. «Η ανα­φο­ρά στην εν λόγω επι­στο­λή σε δι­καιώ­μα­τα της Τουρ­κί­ας δυ­τι­κά του 28ου με­σημ­βρι­νού μέχρι ση­μεί­ου ‘‘το οποίο θα κα­θο­ρι­σθεί βάσει μελ­λο­ντι­κών συμ­φω­νιών οριο­θέ­τη­σης στο Αι­γαίο καθώς και στη Με­σό­γειο, με όλα τα εμπλε­κό­με­να κράτη’’ συ­νι­στά ανοι­χτή πα­ρέμ­βα­ση στο δι­καί­ω­μα της Ελ­λά­δος να συ­νο­μο­λο­γεί συμ­φω­νί­ες οριο­θέ­τη­σης με τρίτα κράτη» συ­νέ­χι­ζε στην ανα­κοί­νω­σή του το ελ­λη­νι­κό ΥΠΕΞ.

Η πάγια τα­κτι­κή της αμ­φι­σβή­τη­σης

Η αυγή του 2020 βρί­σκει την Τουρ­κία, πε­ρισ­σό­τε­ρο ανα­θε­ω­ρη­τι­κή όσο ποτέ άλ­λο­τε, να δια­τη­ρεί «κατά πάγια πρα­κτι­κή» όλες τις «πα­ρα­δο­σια­κές» προ­κλή­σεις και διεκ­δι­κή­σεις της ένα­ντι της Ελ­λά­δας (δια­φο­ρά για την υφα­λο­κρη­πί­δα, casus belli στο Αι­γαίο σε πε­ρί­πτω­ση επέ­κτα­σης των ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των από τα 6 στα 12 ναυ­τι­κά μίλια, γκρί­ζες ζώνες, απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση νη­σιών του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου, αμ­φι­σβή­τη­ση του FIR Αθη­νών, αμ­φι­σβή­τη­ση των ορίων έρευ­νας και διά­σω­σης στο Αι­γαίο, πα­ρου­σί­α­ση της μου­σουλ­μα­νι­κής μειο­νό­τη­τας στη Θράκη ως «τουρ­κι­κής» κ.ά.). Ει­δι­κά στο θέμα της υφα­λο­κρη­πί­δας, που πλέον απο­κτά ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη «αξία» λόγω και των ενερ­γεια­κών εξε­λί­ξε­ων, η Τουρ­κία εμ­φα­νί­ζε­ται πια να έχει επε­κτεί­νει μέσω Λι­βύ­ης τις διεκ­δι­κή­σεις της από τον 28ο με­σημ­βρι­νό, νο­τί­ως δη­λα­δή της Ρόδου, που απο­τε­λού­σε άλ­λο­τε το όριο για τους Τούρ­κους, έως και την Ιε­ρά­πε­τρα, αμ­φι­σβη­τώ­ντας πλέον όχι μόνο την επή­ρεια του Κα­στε­λό­ρι­ζου (του «πολύ μι­κρού» αλλά και «πολύ κο­ντι­νού» στην αχανή τουρ­κι­κή ακτο­γραμ­μή για να δι­καιού­ται θα­λάσ­σιες ζώνες πέραν των χω­ρι­κών του υδά­των, σύμ­φω­να με την Αγκυ­ρα), αλλά και πολύ με­γα­λύ­τε­ρων νη­σιών, όπως είναι η Ρόδος, η Κάρ­πα­θος και η Κρήτη.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η Ελ­λά­δα δεν έχει οριο­θε­τή­σει ΑΟΖ με κα­νέ­να από τα γει­το­νι­κά της κράτη, ενώ υφα­λο­κρη­πί­δα έχει οριο­θε­τή­σει μόνο με την Ιτα­λία. Τα πα­ρά­νο­μα και αυ­θαί­ρε­τα τουρ­κο-λι­βυ­κά μνη­μό­νια του 2019 έμελ­λε ωστό­σο να λει­τουρ­γή­σουν και ως αιτία άμε­σης κι­νη­το­ποί­η­σης. Ως εκ τού­του, πλέον κι­νού­νται δια­δι­κα­σί­ες από την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά προ­κει­μέ­νου να «επι­και­ρο­ποι­η­θεί» η συμ­φω­νία με την Ιτα­λία, ώστε να πε­ρι­λαμ­βά­νει και την ΑΟΖ (όχι μόνο τον βυθό δη­λα­δή που είναι η υφα­λο­κρη­πί­δα αλλά και τα υπερ­κεί­με­να ύδατα). Στο ίδιο πλαί­σιο ενερ­γο­ποιού­νται εκ νέου και οι δια­δι­κα­σί­ες για την οριο­θέ­τη­ση (τμη­μα­τι­κή σε πρώτη φάση ή όχι, μένει να φανεί) ΑΟΖ με την Αί­γυ­πτο. Οσο για το εν­δε­χό­με­νο μιας τμη­μα­τι­κής επέ­κτα­σης των ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των που θα ξε­κι­νά από το Ιόνιο, το οποίο είχε προ­ω­θή­σει ο πρώην υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Κο­τζιάς, εκεί­νο δεν φαί­νε­ται να έχει κερ­δί­σει έδα­φος ως επι­λο­γή, παρά το γε­γο­νός ότι υπάρ­χουν φωνές εντός του κυ­βερ­νη­τι­κού στρα­το­πέ­δου που έχουν δη­λώ­σει δη­μο­σί­ως ότι θα έβλε­παν θε­τι­κά μια τέ­τοια κί­νη­ση από την πλευ­ρά της Ελ­λά­δας.

πηγή ethnos.gr

Γιώρ­γος Σκα­φι­δάς

Το παρόν άρθρο δη­μο­σιεύ­τη­κε στην ει­δι­κή έκ­δο­ση του «Εθνους της Κυ­ρια­κής» που κυ­κλο­φό­ρη­σε την Κυ­ρια­κή 12 Ια­νουα­ρί­ου