Οι τράπεζες δεν δίνουν δάνεια και έχουν υψηλά επιτόκια, λέει η ΕΣΕΕ

Σοβαρές αρρυθ­μίες στη λει­τουρ­γία του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος στη χώρα μας δια­πι­στώ­νει η ΕΣΕΕ (Ελλη­νική Συνο­μο­σπον­δία Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας) καθώς, όπως σημειώ­νει, εκτός του ότι οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες χρε­ώ­νουν υψηλά επι­τό­κια, δεν επι­τε­λούν τον ουσια­στικό τους ρόλο, εκείνο των χορη­γή­σεων δανείων.

Σύμφωνα με τα πιο πρό­σφατα στοι­χεία «The European Small Business Finance Outlook (ESBFO) 2023» του EIF, οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις βρί­σκο­νται στην τελευ­ταία θέση στην πρό­σβαση στη χρη­μα­το­δό­τηση. Επι­πλέον, η όποια πρό­σβαση στη χρη­μα­το­δό­τηση έχει ιδιαί­τερα υψηλό κόστος, επι­βρα­δύ­νο­ντας τον μετα­σχη­μα­τι­σμό των εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σεων, καθώς μετά την παρα­τε­τα­μένη περι­πέ­τεια της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας τα κρι­τή­ρια για την παροχή δανείων έχουν αυστη­ρο­ποι­η­θεί σε μεγάλο βαθμό, εξαι­ρώ­ντας τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα επι­χει­ρή­σεων, οι οποίες χαρα­κτη­ρί­ζο­νται μη αξιό­χρεες (non bankable). Σε δήλωσή του ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ Σταύρος Καφού­νης κάνει λόγο «για ένα new deal τρα­πε­ζών – αγοράς», έτσι ώστε στο πλαίσιο και της δημό­σιας συζή­τη­σης για τη βελ­τί­ωση λει­τουρ­γίας του ελλη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος και την ενί­σχυση της ρευ­στό­τη­τας της αγοράς, «η ευρω­στία των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών να απο­τυ­πω­θεί σε μια νέα σχέση εμπι­στο­σύ­νης με το σύνολο της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας».

Υπό πίεση σε τρία μέτωπα οι τρά­πε­ζες

Η μελέτη του Ινστι­τού­του Εμπο­ρίου και Υπη­ρε­σιών της ΕΣΕΕ ανα­δει­κνύει το θέμα του υψηλού επι­το­κια­κού περι­θω­ρίου που έχουν οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες σε σχέση με τις ευρω­παϊ­κές, που σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία για το β΄ τρίμηνο του 2024 δια­μορ­φώ­θηκε σε διπλά­σιο επίπεδο (3,32%) σε σχέση με τον ευρω­παϊκό μέσο όρο (1,61%). Σύμφωνα με τα ίδια στοι­χεία, το καθαρό περι­θώ­ριο επι­το­κίου των τεσ­σά­ρων συστη­μι­κών τρα­πε­ζών ήταν το πέμπτο υψη­λό­τερο στην Ευρώπη με μεγάλη από­σταση από τις υπό­λοι­πες χώρες, ιδιαί­τερα σε σχέση με όσες δια­θέ­τουν ώριμα τρα­πε­ζικά συστή­ματα. Οπως σημειώ­νει το Ινστι­τούτο Εμπο­ρίου και Υπη­ρε­σιών της ΕΣΕΕ, «εδώ εγεί­ρο­νται και ζητή­ματα αντα­γω­νι­σμού και ορθής λει­τουρ­γίας της αγοράς, αφού στην Ελλάδα τα συστη­μικά ιδρύ­ματα είναι τέσσερα, όταν π.χ. στη Γερ­μα­νία είναι 22, στην Ιταλία 12, στη Γαλλία 11. Αντι­θέ­τως, σε Λετονία, Σλο­βε­νία και Εσθονία είναι μόλις τρία και στη Λιθουα­νία δύο. Από την άλλη, στο Βέλγιο, όπου το περι­θώ­ριο επι­το­κίων είναι το τρίτο χαμη­λό­τερο, τα συστη­μικά ιδρύ­ματα είναι πέντε, ενώ σε Λου­ξεμ­βούργο και Φιν­λαν­δία μόλις τρία».

Την ίδια στιγμή, παρά την ευρω­στία του ελλη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος, ο συνο­λι­κός δείκτης κεφα­λαίου των τεσ­σά­ρων ελλη­νι­κών συστη­μι­κών (18,84%) βρί­σκε­ται πολύ κοντά στον αντί­στοιχο ευρωπαϊκό (19,71%), το ποσοστό δανείων προς κατα­θέ­σεις είναι πολύ χαμη­λό­τερο στην Ελλάδα και μάλιστα βαίνει μειού­μενο. Αυτό το εύρημα υπο­γραμ­μί­ζει ουσια­στικά ότι οι εγχώ­ριες τρά­πε­ζες, εκτός του ότι χρε­ώ­νουν υψηλά επι­τό­κια, δεν επι­τε­λούν τον ουσια­στικό τους ρόλο, εκείνο των χορη­γή­σεων δανείων.

Οι χρε­ώ­σεις

Η ΕΣΕΕ επι­ση­μαί­νει ότι μια σειρά από νέες χρε­ώ­σεις σωρευ­τικά δημιουρ­γούν έναν ασφυ­κτικό κλοιό στις επι­χει­ρή­σεις. Χρε­ώ­σεις σε εισερ­χό­μενα και εξερ­χό­μενα εμβά­σματα, στις ανα­λή­ψεις από ΑΤΜ, αλλά και στη μετα­φορά χρη­μά­των σε άλλη τράπεζα, χρέωση για την επα­νέκ­δοση χρε­ω­στι­κής ή πιστω­τι­κής κάρτας λόγω λήξης, κλοπής, απώ­λειας ή φθοράς, επα­νέκ­δοση κάρτας, προ­μή­θεια για την πληρωμή λογα­ρια­σμών (π.χ. ΔΕΚΟ, κινητής τηλε­φω­νίας) μέσω τρα­πε­ζι­κών κανα­λιών, ετήσια χρέωση για τη δια­τή­ρηση πιστω­τι­κής κάρτας, χρήση POS από μικρές επι­χει­ρή­σεις, προ­μή­θειες σε βασικές συναλ­λα­γές και, τέλος, χρέωση για άνοιγμα λογα­ρια­σμού.

Πηγή: kathimerini.gr