Μέχρι την επόμενη τραγωδία

Δύο γο­νείς έστει­λαν το παι­δά­κι τους στο σχο­λείο και το πήραν νεκρό. Γατί κά­ποιοι δεν έκα­ναν σωστά τη δου­λειά τους. Γιατί κά­ποιοι δεν τή­ρη­σαν τους κα­νό­νες ασφα­λεί­ας. Γιατί κά­ποιοι αμέ­λη­σαν. Γιατί κά­ποιοι προ­φα­νώς κά­νουν ότι γου­στά­ρουν και όπως γου­στά­ρουν χωρίς να ελέγ­χο­νται και χωρίς να δί­νουν λο­γα­ρια­σμό σε κα­νέ­ναν. Και πέντε άν­θρω­ποι μα­λώ­νουν για ποιου ήταν η ευ­θύ­νη για τον θά­να­το του. Προ­σπα­θούν όλοι να με­τα­κυ­λή­σουν την ευ­θύ­νη σε κά­ποιον άλλον. Έχου­με ένα δη­μό­σιο τομέα πο­λυ­πλη­θή που σέρ­νε­ται και που σπα­νί­ως εξυ­πη­ρε­τεί αβί­α­στα τον πο­λί­τη. Το βα­σι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό στην πλειο­ψη­φία των αν­θρώ­πων που τον απαρ­τί­ζουν είναι ότι δεν ανα­λαμ­βά­νουν καμία ευ­θύ­νη. Η ευ­θύ­νη με­τα­βι­βά­ζε­ται από τον έναν στον άλλον γιατί κρύ­βο­νται πίσω από την ομπρέ­λα του δη­μο­σί­ου και ότι και να συμ­βεί στα πλαί­σια των κα­θη­κό­ντων τους, θα μεί­νει ατι­μώ­ρη­το. Ναι, υπήρ­ξε ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ρέμ­βα­ση. Εγι­ναν συλ­λή­ψεις. Πι­θα­νό­τα­τα, θα γίνει και κά­ποια «αθά­να­τη» ελ­λη­νι­κή ΕΔΕ. Και ποιος ξέρει πόσες ακόμα έρευ­νες. Ολα όσα θα έπρε­πε να έχουν γίνει πριν από την τρα­γω­δία θα γί­νουν μετά. Για μία ακόμη φορά. Μέχρι την επό­με­νη τρα­γω­δία. Στο ίδιο έργο θε­α­τές. Και την επό­με­νη φορά πάλι τα ίδια θα λέμε; Ναι δεν υπάρ­χει κά­ποιος μα­γι­κός τρό­πος για να απο­φευ­χθούν τα δυ­στυ­χή­μα­τα. Υπάρ­χουν όμως, τρό­ποι ώστε να ελα­χι­στο­ποιού­νται οι πι­θα­νό­τη­τες για δυ­στυ­χή­μα­τα και τρα­γω­δί­ες. Υ.Γ. Πά­ντως, ανά­με­σα στα «μπα­λά­κια» των αρ­μο­διο­τή­των να πη­γαι­νο­έρ­χο­νται, αί­σθη­ση προ­κά­λε­σε η απο­στρο­φή του Πρω­θυ­πουρ­γού για το συμ­βάν: «Εκ­φρά­ζω τα συλ­λυ­πη­τή­ριά μου. Πα­ρό­τι η συ­ντή­ρη­ση των σχο­λεί­ων δεν εμπί­πτει στις αρ­μο­διό­τη­τες της κυ­βέρ­νη­σης, θα κά­νου­με ότι περ­νά­ει από το χέρι μας να απο­δο­θούν οι ευ­θύ­νες εκεί που πρέ­πει». Του­λά­χι­στον ατυ­χής η σπου­δή απο­ποί­η­σης ευ­θυ­νών μιας κυ­βέρ­νη­σης, που μπο­ρεί μεν να μην στέλ­νει ερ­γο­λά­βους στα σχο­λεία, αλλά έχει αρ­μό­δια υπουρ­γεία που θέ­τουν τους κα­νό­νες και υπο­χρε­ού­νται να πα­ρα­κο­λου­θούν πως ακρι­βώς αξιο­ποιού­νται τα κον­δύ­λια για την συ­ντή­ρη­ση σχο­λι­κών μο­νά­δων από τους δή­μους στους οποί­ους έχει με­τα­βι­βά­σει την ευ­θύ­νη. Και βέ­βαια εάν αυτά τα κον­δύ­λια αρ­κούν προ­κει­μέ­νου τα παι­διά μας να πη­γαί­νουν σε ασφα­λή και αξιο­πρε­πή σχο­λεία.