Ημέρα μνήμης και συγκίνησης για Κω και Κάλυμνο η 13η Αυγούστου

Η 13η Αυ­γού­στου απο­τε­λεί για την Κά­λυ­μνο και την ΚΩ της Δω­δε­κα­νή­σου μια μέρα μνή­μης και συ­γκί­νη­σης.

Την ημε­ρο­μη­νία αυτή έφυ­γαν από τη ζωή δύο ση­μα­ντι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες που άφη­σαν βαθύ απο­τύ­πω­μα στην ιστο­ρία και την κοι­νω­νία των νη­σιών μας:

Ο αγω­νι­στής της απε­λευ­θέ­ρω­σης  της Δω­δε­κα­νή­σου  Σκεύ­ος Ζερ­βός (1966) και ο Μη­τρο­πο­λί­της Κω Να­θα­να­ήλ (1979). Κοι­νός τους  συ­νερ­γά­της  και συ­νο­δοι­πό­ρος σε κρί­σι­μες στιγ­μές υπήρ­ξε ο για­τρός και ευ­πα­τρί­δης πο­λι­τι­κός Στα­μά­της Κ. Μα­νού­σης,

ο οποί­ος συ­νέ­δε­σε τη δράση και τη μνήμη τους μέσα από τη δική του πο­ρεία.

Μη­τρο­πο­λί­της Κω Να­θα­να­ήλ Α΄(1919 -1979) – Ο Ιε­ράρ­χης που αγά­πη­σε την Κω και αγα­πή­θη­κε από τους Κώους

Μετά την εκλο­γή του το 1967, ο νέος Μη­τρο­πο­λί­της Κωου Να­θα­να­ήλ συ­να­ντή­θη­κε στην Αθήνα με τον Στα­μά­τη Μα­νού­ση, στην Κλι­νι­κή του ,ανα­γνω­ρί­ζο­ντας σε εκεί­νον,ως  την πλέον αξιό­πι­στη πηγή για την ενη­μέ­ρω­σή του σχε­τι­κά με τα ζη­τή­μα­τα της Κω.  Ο  Κώος βου­λευ­τής κ υπουρ­γός πριν την Δι­κτα­το­ρία

Η φιλία τους υπήρ­ξε θερμή και ει­λι­κρι­νής, με αμοι­βαία εκτί­μη­ση.

Ο Να­θα­να­ήλ κά­λε­σε τον Μα­νού­ση να τον συ­νο­δεύ­σει στην εν­θρό­νι­σή του, και μαζί έφτα­σαν στην Κω στις 21 Ιου­νί­ου 1967, όπου ο λαός τον υπο­δέ­χτη­κε με εν­θου­σια­σμό. (Βλ φωτό)

Κατά τη δω­δε­κα­ε­τή ποι­μα­ντο­ρία του, στή­ρι­ξε το νησί πνευ­μα­τι­κά και κοι­νω­νι­κά, ιδρύ­ο­ντας ναούς, γη­ρο­κο­μείο, βι­βλιο­θή­κη και πνευ­μα­τι­κή εστία.

Έφυγε από τη ζωή στις 13 Αυ­γού­στου 1979, αφή­νο­ντας πίσω του έργο αγά­πης και προ­σφο­ράς.

Σκεύ­ος Ζερ­βός(1875-1966) – Ο πρω­τα­γω­νι­στής της απε­λευ­θέ­ρω­σης της Δω­δε­κα­νή­σου

Ο Σκεύ­ος Ζερ­βός υπήρ­ξε μία από τις πιο φω­τει­νές μορ­φές του αγώνα για την απέ ελευ­θέ­ρω­ση  της Δω­δε­κα­νή­σου.

Η πο­ρεία του χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε από αφο­σί­ω­ση στα ιδα­νι­κά και ανι­διο­τε­λή δράση για το καλό του τόπου.

Ο Στα­μά­της Μα­νού­σης, που τον γνώ­ρι­ζε κ συ­νερ­γά­στη­κε μαζί του ως Αντι­πρό­ε­δρος της Δω­δε­κα­νη­σια­κής Νε­ο­λαί­ας , μι­λού­σε πάντα με σε­βα­σμό για τον πα­τριω­τι­σμό και το ήθος του φρο­ντί­ζο­ντας και τι­μώ­ντας τον, μέχρι το τέλος της ζωής του

Η απώ­λειά του στις 13 Αυ­γού­στου 1966 σκόρ­πι­σε θλίψη, αλλά και υπε­ρη­φά­νεια για την πα­ρα­κα­τα­θή­κη που άφησε.Η 13η Αυ­γού­στου μας υπεν­θυ­μί­ζει ότι η ιστο­ρία της Δω­δε­κα­νή­σου γρά­φτη­κε και από αν­θρώ­πους που έβα­λαν πάνω απ’ όλα την αγάπη για την πα­τρί­δα και για τον τόπο που υπη­ρέ­τη­σαν τον λαό .

Ο Σκεύ­ος Ζερ­βός ως αγω­νι­στής  και ο Μη­τρο­πο­λί­της Να­θα­να­ήλ ως Ιε­ράρ­χης  , ο κα­θέ­νας με τον δικό του τρόπο, θα πα­ρα­μεί­νουν στην ιστο­ρία ως ση­μα­ντι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες!!

 

 

 

Από την υπο­δο­χή του αεί­μνη­στου Να­θα­να­ήλ στην Κω 21/06/67 . Συ­νο­δεύ­ε­ται από τον εκ­πρό­σω­πο του πα­τριάρ­χη κ τον π. Υπουρ­γό ,οφθαλ­μί­α­τρο Στα­μά­τη Κ. Μα­νού­ση Τον προ­σφω­νεί ο τότε Δή­μαρ­χος Γ. Καί­σερ­λης ( δύο μήνες μετά την επι­βο­λή της Δι­κτα­το­ρί­ας )