Αντί για αλχημίες

1053 άνθρω­ποι έχασαν την ζωή τους από κορω­νοϊό τον περα­σμένο μήνα, 314 την πρώτη εβδο­μαδα του Αυγού­στου, αλλά  δεν είχαμε αύξηση θανάτων σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας «απλώς το ποσοστό των θανάτων από τον Μάιο και μετά συν­δυά­ζο­νται με περι­στα­τικά  με οποια­δή­ποτε αιτία και είχαν και κορω­νοϊό». Σημειώ­νε­ται ότι το μοντέλο που ακο­λου­θεί η χώρα μας για την κατα­γραφή των θανάτων βασί­ζε­ται στο μοντέλο του ΠΟΥ και του ECDC. Στο εξής, όπως ανα­κοί­νωσε ο υπουρ­γός Υγείας στις επι­δη­μιο­λο­γι­κές εκθέ­σεις του ΕΟΔΥ, θα ανα­φέ­ρο­νται πόσοι από αυτούς είναι με αιτία τον κορω­νοϊό και πόσοι με άλλη αιτία, αλλά τα άτομα είχαν COVID. Ασφαλώς και είναι πιθανό ένας ασθενής να ήταν ήδη σε κρίσιμη κατά­σταση από ένα νόσημά του και να προ­σε­βλήθη από κορω­νοϊό κατά σύμ­πτωση. Ο θάνατός του λοιπόν μπορεί πράγ­ματι να μην επήλθε εξαι­τίας του ιού. Όμως το δυσ­διά­κριτο εν προ­κει­μένω είναι πόσο κρίσιμο ρόλο έπαιξε ο ιός στο τελικό απο­τέ­λε­σμα, δηλαδή πόσο επι­δεί­νωσε την κατά­σταση του ασθε­νούς. Το θέμα είναι αν ο συγκε­κρι­μέ­νος ασθενής είχε χρόνια μπροστά του αν δεν του λάχαινε ο COVID-19. Μήπως αντί να χαλάμε φαιά ουσία πως θα κάνουμε αλχη­μείες με αριθ­μούς, μήπως και ξεκολ­λή­σουμε από την πρωτιά σε θανά­τους, πως θα παρου­σιά­σουμε την εικόνα πως όλα πάνε καλά, και να ρίχνουμε νερό στο μύλο των αρνητών της παν­δη­μίας και των συνω­μο­σιο­λό­γων,  που πανη­γύ­ρι­σαν λέγο­ντάς μας «εμείς τα λέγαμε, δεν πεθαί­νουν από κορω­νοϊό, είναι”ψεύ­τι­κοι” θάνατοι», να αρχί­ζαμε καμπά­νια για εμβο­λια­σμούς γιατί κοντά είναι το φθι­νό­πωρο, θα μαζευ­τούμε από τις θάλασ­σες, σε σχολεία και κλει­στούς χώρους και όπως λέει ο ίδιος ο Υπουρ­γός περι­μέ­νουμε το 7ο κύμα; Μια καμπά­νια που θα υπεν­θυ­μί­σει πως «πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον κορω­νοϊό» όπως ο Υπουρ­γός Υγείας επα­να­λαμ­βά­νει, υπεν­θυ­μί­ζο­ντάς μας ταυ­τό­χρονα όλα αυτά τα μέτρα που θα μας προ­φυ­λάσ­σουν από την καθη­με­ρινή μας συμ­βί­ωση με τον ιό; Μήπως επίσης καλύ­τερη επι­δη­μιο­λο­γική επι­τή­ρηση, μέτρα ελέγχου της δια­σπο­ράς και στήριξη του ΕΣΥ;