Κουβέντες καφενείου

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που έγινα, αρχικά παιδί της πόλης, έφυγα από το χωριό και ήρθα οικό­τρο­φος σε διάφορα σπίτια, για να πάω στο Βενε­τό­κλειο Γυμνά­σιο και μετα το Πολυ­τε­χνείο εγκα­τα­στά­θηκα μόνιμα.

Έπαψα να είμαι χωριά­της και έγινα χωραί­της.

Τί και αν πελ­ρα­σαν τόσα χρόνια, ανε­ξη­τηλα στην μνήμη μου παρα­μέ­νουν οι εικόνες των καφε­νείων.

Τα έζησα τότε, τα δεξιά και τα κεντρώα- αρι­στερά καφε­νεία, ώρες-ώρες θύμιζαν δια­φο­ρε­τι­κές επι­κρά­τειες, ήθελε κότσια να πάς σε άλλο καφενέ, εκτός από εκείνο των ομοϊ­δε­α­τών σου.

Σημεία ανα­φο­ράς τα καφε­νεία σε όλα τα χωριά και σε κάποιες συνοι­κίες της πόλης, χώροι κοι­νω­νι­κής συνεύ­ρε­σης και κου­βέ­ντας για όλα τα θέματα και όλα τα προ­βλή­ματα.

Σε κάθε καφε­νείο υπήρχε και ο πολύ­ξε­ρος που πίστευε πως κατείχε το αλάθητο και με ύφος οκτα­κο­σίων καρα­τίων, δια­τύ­πωνε την άποψη και θέση του και κορ­δω­μέ­νος περί­μενε την επι­βε­βαί­ωση.

Δεν έλειπε το δούλεμα, το είσαι μεγάλος, είσαι ο πρώτος ήταν πάντα οι πρώτες αντι­δρά­σεις.

Μετά το δεύτερο ποτήρι ούζο, ήταν αδύ­να­τον να μην ανοι­χτεί η πολι­τική κου­βέ­ντα, ήταν ή δεν ήταν προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος.

Αόρατος αλλά παρών, τις προ­άλ­λες βρέθηκα σε ένα τέτοιο καφε­νείο, θυμή­θηκα τα νιάτα μου και είδα και μια δια­φο­ρε­τική σύνθεση των θαμώνων.

Κανένας δια­χω­ρι­σμός, κρί­νο­ντας τους με την βοήθεια της εμπει­ρίας μου, είδα δεξιούς, πασό­κους, Συρι­ζαί­ους, Κου­κου­έ­δες και καναδυό περι­φε­ρό­με­νους ψηφο­φό­ρους, αυτούς που τη μιά ψηφί­ζουν εδώ και την άλλη εκεί.

Αυτή η κατη­γο­ρία είναι αυτή που οι διά­φο­ροι εκλο­γο­λό­γοι λένε, ότι βγάζουν κυβερ­νή­σεις.

Πάνε την τελευ­ταία στιγμή με τον νικητή ή με αυτούς με τους οποίους πιστεύ­ουν, ότι θα λύσουν κάποιο πρό­βλημα τους.

Τα προ­βλή­ματα της χώρας ή το τί πρέπει να γίνει, έρχεται σε δεύτερη μοίρα, πρώτα το σπίτι μας, τα παιδιά και το βόλεμα τους και μετά όλα τα άλλα.

Το παίζουν και έξυπνοι, εγώ δεν είμαι δέσμιος με κανένα κόμμα σου λένε, ψηφίζω τον καλύ­τερο.

Από πού και ως πού όμως, σε κάθε εκλογή κάποιος άλλος να είναι ο καλύ­τε­ρος, που τις προη­γού­με­νες εκλογές δεν ήταν;

Και οίνος ευφραί­νει καρδίαν ανθρώ­που, εσχάτως εγκα­τα­λεί­ψαμε το κρασί και τη ρετσίνα και το ρίξαμε στη ΣΟΥΜΑ.

Δεν πέρασε και πολλή ώρα, μετά το δεύτερο ποτήρι άναψε η πολι­τική κουβέντα- αντι­πα­ρά­θεση, έκαιγαν τα απο­τε­λέ­σματα των τελευ­ταίων εκλογών.

Κανένας τους δεν πίστευε ότι ήλθε η συντέ­λεια του κόσμου, κου­βέ­ντα κρι­τι­κής και καζού­ρας γινόταν.

Πει­ρα­χτήρι γνωστό ο Δημη­τρός, μόνιμο θύμα του ο Γιάννης, ρέ Γιάννη του λέει, είναι αλήθεια ότι ψήφισες ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ;

-Ναι ρέ και γιατί να μην τον ψηφίσω;

Και το αφε­ντικό μου τον ίδιο ψήφισε, όσες φορές τον έπιανε το καλό του, μου έλεγε και μια καλη­μέρα και μονίμως υπο­στή­ριζε, ότι είναι ο καλύ­τε­ρος Πρω­θυ­πουρ­γός που πέρασε.

Δεν σου κρύβω ότι τον ρώτησα γιατί και μου απά­ντησε, σε όλη αυτή την περίοδο που περά­σαμε, την κρίση του κορο­νοϊού, την κρίση του πολέμου αντι­με­τώ­πισε τα προ­βλή­ματα με επι­τυ­χία.

Εγώ ακούω καμιά φορά ότι σαν χώρα είχαμε ανα­λο­γικά με τον πλη­θυ­σμό μας πιο πολλούς νεκρούς από τον κορο­νοιό και ότι τα Νοσο­κο­μεία μας υπο­λει­τουρ­γούν.

Τα Νοσκο­μεία Γιάννη μου λέει, είναι μια Κατα­βό­θρα που τρώει λεφτά, χωρίς να δίνει τίποτα, δεν βλέπεις ότι οι ιδιω­τι­κές κλι­νι­κές προ­σφέ­ρουν καλυ­τερη περί­θαλψη;

Και εσύ ρε βόδι Γιάννη τί του απά­ντη­σες, του είπες ότι θα ψηφίσω και εγώ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ για να μην ξοδεύει λεφτά το Κράτος για τα Νοσο­κο­μεία;

Σου εύχομαι ρέ νούμερο να μην πάθεις τίποτα, γιατί δεν έχεις ούτε χωράφι να που­λή­σεις για να πας σε ιδιω­τική κλινικη, θα ψηφί­σεις στην ψάθα.

-Και γιατί να ψηφίσω τον ΣΥΡΙΖΑ ή την ΝΔ πετά­γε­ται ο Νικολής, εγώ ΠΑΣΟΚ ψήφισα, ο ΜΠΟΥΛΗΣ όπως λέγανε τον ΚΩΣΤΑ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, χρε­ω­κό­πησε την χώρα, είδε τα δύσκολα, έκανε εκλογές για να τις χάσει και φόρτωσε στον ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ την χρε­ω­κο­πία της χώρας.

Βρήκε την ευκαι­ρία ο ΤΣΙΠΡΑΣ, ακού­μπησε στην αγα­νά­κτηση των πολιτών και κατά­φερε να γίνει ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Το ΠΑΣΟΚ έβαλε πλάτη, τώρα βλέπω ότι ίσως δεν θα έπρεπε να βάλει πλάτη για να σωθεί η χώρα, να συγκυ­βερ­νή­σει με τον ΣΑΜΑΡΑ και να χρεωθεί όλες τις αμαρ­τίες του παρελ­θό­ντος, ένα έχω να πώ, ότι καλό έγινε σε αυτόν τον τόπο, έγινε από το ΠΑΣΟΚ.

-Και τί θα μπο­ρούσε να κάνει ρε Νικολή ο Τσίπρας, εγώ ΣΥΡΙΖΑ ψήφισα, από ότι θυμάμαι όλη η ΒΟΥΛΗ εκτός ΚΚΕ ψήφισε τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ.

Δεν λέω, λάθει κάνανε, αφήσανε όμως μια χώρα που λει­τουρ­γούσε και ένα ΤΑΜΕΙΟ, δώρο στον ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ για να δίνει επι­δό­ματα βλα­κείας στους μερικώς ηλι­θί­ους και να μοι­ρά­ζει χωρίς λόγο και αφορμή, εκα­τομ­μύ­ρια στους δικούς του με μη επι­στρε­πτέες επι­δο­τή­σεις.

Δεν θα πώ τίποτα για τις συμ­βά­σεις εκα­τομ­μυ­ρίων που έχει υπο­γρά­ψει, με τους κολ­λη­τούς του μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες.

-Άκρη δεν έβγαλα, λέει ο Δημη­τρός το πει­ρα­χτήρι και τώρα τι κάνουμε, θα ψηφί­σουμε και πάλι τον ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ για να είναι από­λυ­τος δικτά­το­ρας, να μοι­ρά­ζει τα όποια δανεικά λεφτά στους δικούς του, να χρεώνει την χώρα και κάποια στιγμή σαν τον άλλου τον ΜΠΟΥΛΗ, να την κοπα­νή­σει και να αφήσει άλλους να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά;

-Ένα έχω να πώ λέει ο ΝΙΚΟΛΗΣ, δεν ξέρω τί θα ψηφίσει ο καθένας σας, μια όμως πρέπει να είναι η σκέψη μας,

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΕΩΝ.

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 13/6/2023