Θεοδωράκης: Εντελώς απροετοίμαστη η κυβέρνηση για αυτά που ζητούσε

Ο επι­κε­φα­λής του Ποτα­μιού έκανε λόγο για επι­στροφή της Ελλάδας «στις μαύρες ρίζες του παλαιο­κομ­μα­τι­κού κράτους» και σημεί­ωσε πως «στην Ευρώπη νικάς μόνο αν έχεις σχέδιο και μελε­τη­μέ­νες κινή­σεις». Κατη­γό­ρησε παράλ­ληλα την κυβέρ­νηση ότι επί 100 ημέρες «κάνει βόλτα τις απόψεις του Ποτα­μιού για να κατα­λή­ξει σήμερα σ’ αυτές». Ο κ. Θεο­δω­ρά­κης εκτί­μησε ότι η συμ­φω­νία που θα φέρει η κυβέρ­νηση θα είναι πολύ χει­ρό­τερη από αυτή που θα μπο­ρούσε να έχει επι­τύ­χει, αν ακο­λου­θούσε από την αρχή τις προ­τά­σεις του Ποτα­μιού, τις οποίες έλεγε πριν τις εκλογές πως δε συζη­τάει.

Απα­ντώ­ντας στις ερω­τή­σεις του δημο­σιο­γρά­φου, ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης είπε:

Για τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις

Αυτό που εμείς επίμονα λέγαμε είναι πως αυτή η χώρα έχει ανάγκη από μια έντιμη γρήγορη συμ­φω­νία. Στην Οικο­νο­μία παίζει σημα­ντικό ρόλο ο χρόνος. Κάποια λεφτά που μπορεί να σού είναι χρήσιμα σήμερα μετά από λίγο καιρό -αν έχεις καταρ­ρεύ­σει εντελώς- μπορεί να μη βοη­θή­σουν σε τίποτα. Φοβάμαι ότι είμαστε σε αυτό το σημείο. Έπρεπε για μερικά πράγ­ματα να έχουν παρθεί απο­φά­σεις πολύ πιο νωρίς.

Και κάποια στιγμή πρέπει να κάνουμε τον απο­λο­γι­σμό. ‘Όταν η κυβέρ­νηση φέρει τη συμ­φω­νία, πρέπει μετά να μας εξη­γή­σει γιατί έπρεπε να περι­μέ­νουμε 100 ημέρες για αυτή τη συμ­φω­νία. Γιατί εγώ δε βλέπω τίποτα πρω­τό­τυπο σε αυτό που πάει να κάνει. Δε βλέπω κάτι ρηξι­κέ­λευθο, έξω από αυτά που μπορεί κάποιος να φαντα­στεί. Είναι οι παλιές γνωστές συζη­τή­σεις… 100 μέρες για αυτές τις παλιές γνωστές συζη­τή­σεις;

Μήπως φταίμε εμείς; Μήπως φταίμε γιατί δεν είχαμε μελε­τή­σει και σχε­διά­σει τις παρεμ­βά­σεις μας στο ευρω­παϊκό τοπίο; Όποιος έχεις μια σχέση με τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι μόνο με έναν τρόπο νικάς εκεί: ούτε με ύφος ούτε με παρα­κα­λετά, ούτε με τσα­μπου­κά­δες. Νικάς μόνο αν έχεις σχέδιο και μελε­τη­μέ­νες κινή­σεις…

Για το κομ­μα­τικό κράτος του ΣΥΡΙΖΑ

Επι­στρέ­φουμε στις χει­ρό­τε­ρες ημέρες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Ο λαός που ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε την επα­να­φορά του κομ­μα­τι­κού κράτους. Τώρα βλέ­πουμε ότι επι­στρέ­φει μετά βαΐων και κλάδων η λογική «το καλό κράτος, είναι το κομ­μα­τικό κράτος».

Το έκαναν στην Παιδεία, το ίδιο θέλουν να κάνουν τώρα και με την Υγεία. Είδατε τι στέ­λε­χος προ­ω­θού­σαν για τον ΕΦΕΤ; Προ­ω­θού­σαν μία κυρία η οποία σε άρθρο της έγραψε ότι οι ψεκα­σμοί έχουν μειωθεί λόγω της εθνικής κυβέρ­νη­σης. Την κυρία αυτή πρό­τεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο ανταλ­λα­γής με τους ΑΝΕΛ. Αυτό δείχνει την προ­χει­ρό­τητα με την οποία αντι­με­τω­πί­ζε­ται ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός.

Για τις «κόκ­κι­νες» γραμμές

Είδα σήμερα στις εφη­με­ρί­δες ότι η κυβέρ­νηση σκέ­φτε­ται πως όντως πρέπει να προ­χω­ρή­σουμε με την Cosco στο λιμάνι, ότι όντως πρέπει να προ­χω­ρή­σουμε με τα αερο­δρό­μια, ότι πρέπει μάλλον να συζη­τή­σουμε για την υπόθεση του Ελλη­νι­κού. Συγ­γνώμη, αλλά εμείς αυτά τα πράγ­ματα τα είχαμε ξεκα­θα­ρί­σει προ­ε­κλο­γικά. Είναι δυνατόν να χρειά­ζε­σαι 100 ημέρες για να πεις ότι κάποιες επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα πρέπει να γίνουν; Δηλαδή γιατί μπαί­νεις στην πολι­τική; Για τις παρε­λά­σεις και τις παράτες; Δεν μπαί­νεις αφού έχεις απο­φα­σί­σει πώς θα ξανα­χτί­σεις αυτό τον τόπο;

Πρέπει οι ψηφο­φό­ροι του ΣΥΡΙΖΑ να κοι­τά­ξουν αυστηρά προς τους υπουρ­γούς και τους κυβερ­νη­τι­κούς βου­λευ­τές και να τους δια­βι­βά­σουν το μήνυμα. Και το μήνυμα είναι ένα: ότι αυτή η χώρα δεν μπορεί να ζει γονα­τι­σμένη, δεν μπορεί να ζει με δανεικά, δεν μπορεί να ζει άλλο με λιτό­τητα. Για να τα ξεπε­ρά­σουμε όλα αυτά χρειά­ζο­νται επεν­δύ­σεις. Χρειά­ζε­ται να καθα­ρί­σουμε το τοπίο, να παρα­με­ρί­σουμε τα ταπεινά συμ­φέ­ρο­ντα -είτε είναι από συντε­χνίες, είτε από κάποιους ολιγάρχες- και να μπούμε σε μια πορεία ανά­πτυ­ξης.

Είναι τόσο απλό. Θα μου πεις δεν το βλέπουν; Φοβάμαι ότι δεν το βλέπουν. Γιατί έχουν συνέ­χεια στραμ­μένο το βλέμμα τους προς τις συνι­στώ­σες και προς τους κομ­μα­τι­κούς τους φίλους. Αν αυτό που σε νοιάζει είναι να είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος ο τάδε συν­δι­κα­λι­στής που σε στήριξε ή ο τάδε κομ­μα­τι­κός φίλος στην τάδε δημόσια υπη­ρε­σία, φοβάμαι ότι δεν νοιά­ζε­σαι για το δημόσιο συμ­φέ­ρον, νοιά­ζε­σαι μόνο για το στενό κομ­μα­τικό συμ­φέ­ρον.

Για τη μετα­στροφή της κυβέρ­νη­σης ως προς το δημο­ψή­φι­σμα
Είναι απλό. Πρό­κει­ται για μια παρέα ανθρώ­πων χωρίς απόψεις. Εμείς είπαμε από την αρχή ότι το δημο­ψή­φι­σμα είναι ντροπή. Είναι η επιλογή των δειλών. Και μας είπαν «Όχι», είναι το δικαί­ωμα του λαού και ίσως το προ­ω­θή­σουμε.

Και τώρα λένε ότι δεν χρειά­ζε­ται να κάνουμε δημο­ψή­φι­σμα γιατί έχουμε και­νού­ρια κυβέρ­νηση. Τι ακριβώς ισχύει. Αυτά που λέει ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος τη Δευτέρα ή αυτά που λέει την Τετάρτη; Οι δικές μας θέσεις είναι στέρεες. Αυτή η κυβέρ­νηση έχει νωπή λαϊκή εντολή. Έχει πρό­γραμμα; Ας προ­χω­ρή­σει. Αν δεν έχει πρό­γραμμα, αν νιώθει αδύναμη, αν νιώθει ότι τρέμουν τα πόδια της απέ­να­ντι στα προ­βλή­ματα, αν φοβάται να λύσει τα προ­βλή­ματα του τόπου ας πάει σε εκλογές. Εμείς δεν θέλουμε εκλογές.

Αλλά αν νιώθει ότι δεν μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει στα προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας ας το κάνει. Δηλαδή στο δημο­ψή­φι­σμα τι θα πούμε; Θα βάλουμε σε δημο­ψή­φι­σμα τις απαι­τή­σεις μας από την Ευρώπη; Το δημο­ψή­φι­σμα μπορεί να είναι ταφό­πλακα των διεκ­δι­κή­σεων της Ελλάδας από την Ευρώπη. Διότι μετά μπορεί να πουν οι Βούλ­γα­ροι ή οι Φιλαν­δοί και οι Γερ­μα­νοί: «εμείς θα κάνουμε δημο­ψή­φι­σμα γι’ αυτά που ζητάει η Ελλάδα». Είναι άφρονες και επι­πό­λαιοι αυτοί που προ­τεί­νουν λύσεις, οι οποίες μπορεί να οδη­γή­σουν σε αδιέ­ξοδο την ευρω­παϊκή πολι­τική της χώρας.

Για τη διγλωσ­σία της κυβέρ­νη­σης

Το πρωί διαρ­ρέ­ουμε για ρήξη, το από­γευμα είμαστε ευχα­ρι­στη­μέ­νοι για τη συμ­φω­νία. Το επόμενο πρωί ευχα­ρι­στούμε τη Μέρκελ για τη βοήθεια της -αυτές είναι οι διαρ­ροές της κυβέρνησης- και την επόμενη στιγμή λέμε ότι αντι­δρούν οι συντη­ρη­τι­κοί κύκλοι της Ευρώπης.

Τι από όλα αυτά συμ­βαί­νει; Υπάρχει νομίζω ένα δομικό πρό­βλημα στην κυβέρ­νηση. Ήταν εντελώς απρο­ε­τοί­μα­στη για αυτό που ζητούσε. Γιατί εδώ είναι το ζήτημα. Δεν πήγε ο ελλη­νι­κός λαός και είπε άντε να κάνουμε εκλογές, άντε να ανε­βά­σουμε μια και­νούρ­για κατά­σταση σήμερα. Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που απαι­τούσε εδώ και τώρα αλλαγή. Όταν απαι­τείς εδώ και τώρα αλλαγή χρειά­ζε­ται να είσαι προ­ε­τοι­μα­σμέ­νος, χρειά­ζε­ται να έχεις πει κάποια πράγ­ματα με ένα επι­τε­λείο, να έχεις σχε­διά­σει. Εδώ βλέ­πουμε ότι πάμε σε μια συνεχή «πήγαινε – έλα» στάση, η οποία μαρτύρα ότι δεν υπάρχει δυστυ­χώς κανένα σχέδιο.