Η ΔΕΥΑΡ έκοψε το νερό στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου

• Στις 12 Μαρτίου 2026 κόπηκε το νερό στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου στο Ζέφυρος και σε σειρά κρί­σι­μων εγκα­τα­στά­σεων, ενώ η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου μιλά για κιν­δύ­νους δημό­σιας υγείας και ασφά­λειας, προχωρά σε αίτηση άμεσης επα­να­σύν­δε­σης και προ­α­ναγ­γέλ­λει μηνυ­τή­ρια αναφορά • Απο­κα­τά­σταση με εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία

Η χθεσινή εικόνα στη Ρόδο θα μπο­ρούσε να είναι σκηνή από άσκηση πολι­τι­κής προ­στα­σίας, μόνο που δεν ήταν άσκηση. Ήταν κανο­νική ημέρα συναλ­λα­γών, κανο­νική ημέρα εργα­σίας, κανο­νική ημέρα που πολίτες προ­σέρ­χο­νται για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν. Και όμως, το νερό κόπηκε.

Η ΔΕΥΑ Ρόδου προ­χώ­ρησε στις 12 Μαρτίου 2026 σε διακοπή της υδρο­δό­τη­σης στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου στο Ζέφυρος, σε έναν χώρο όπου εργα­ζό­με­νοι και συναλ­λασ­σό­με­νοι κινού­νται σε ρυθμούς καθη­με­ρι­νό­τη­τας, με τις στοι­χειώ­δεις ανάγκες υγιει­νής να θεω­ρού­νται αυτο­νό­η­τες. Όταν το αυτο­νό­ητο παύει να ισχύει, το πρό­βλημα δεν είναι απλώς πρα­κτικό. Γίνεται θεσμικό, γίνεται ζήτημα ασφά­λειας, γίνεται ζήτημα στοι­χειώ­δους λει­τουρ­γίας.

Και κάπου εδώ μπαίνει η ειρω­νεία. Διότι η ίδια η ΔΕΥΑΡ φέρεται να οφείλει του­λά­χι­στον 20.000.000 ευρώ στη ΔΕΗ από την ηλε­κτρο­δό­τηση της!.

Το μήνυμα που εκπέ­μπε­ται δεν μοιάζει με μήνυμα συνέ­πειας και χρηστής διοί­κη­σης. Μοιάζει με μήνυμα επι­λε­κτι­κής αυστη­ρό­τη­τας, όπου οι στρό­φιγ­γες κλεί­νουν προς τα έξω, ενώ τα μεγάλα βάρη παρα­μέ­νουν αλλού.

Το Ζέφυρος χωρίς νερό και η καθη­με­ρι­νό­τητα σε συν­θή­κες πίεσης

Η διακοπή υδρο­δό­τη­σης στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου στο Ζέφυρος δεν είναι μια απλή ενό­χληση. Πρό­κει­ται για χώρο με συνε­χείς ροές πολιτών, ουρές, γραφεία, υπη­ρε­σια­κές δια­δι­κα­σίες, ανάγκη για καθα­ριό­τητα, τουα­λέ­τες, βασικά υγειο­νο­μικά μέτρα. Το νερό δεν είναι πολυ­τέ­λεια για να κόβεται σαν να πρό­κει­ται για ένα συμ­βο­λικό μάθημα πει­θαρ­χίας. Είναι κρίσιμη υποδομή.

Οι εργα­ζό­με­νοι καλού­νται να συνε­χί­σουν να λει­τουρ­γούν σε συν­θή­κες που υπο­νο­μεύ­ουν τη στοι­χειώδη λει­τουρ­γι­κό­τητα ενός κτηρίου. Οι συναλ­λασ­σό­με­νοι καλού­νται να εξυ­πη­ρε­τη­θούν σε περι­βάλ­λον που δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις βασικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις μιας δημό­σιας υπη­ρε­σίας. Και όλα αυτά, όχι σε κάποιο απο­μο­νω­μένο σημείο, αλλά σε έναν κόμβο που αφορά καθη­με­ρινά μεγάλο αριθμό πολιτών.

Στο επί­κε­ντρο της αντι­πα­ρά­θε­σης μπαίνει και το οικο­νο­μικό σκέλος. Η οφειλή για το κτήριο της ΔΟΥ στο Ζέφυρος, σύμφωνα με τιμο­λό­γιο που φέρεται να εκδό­θηκε τον Μάιο του 2025, δεν υπερ­βαί­νει τις 50.000 ευρώ.

Παράλ­ληλα το κόστος επω­μί­ζε­ται η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, παρότι δεν της ανήκει το ακίνητο, καθώς το ακίνητο δεν έχει μετα­γρα­φεί στην ιδιο­κτη­σία της. Έτσι, η σημε­ρινή διακοπή δεν αφορά μόνο έναν λογα­ρια­σμό. Αφορά στην επιλογή να δια­κο­πεί ένα βασικό αγαθό σε δημό­σιες υπη­ρε­σίες, μέσα σε ένα πλαίσιο όπου το ιδιο­κτη­σιακό και το λει­τουρ­γικό βάρος περι­γρά­φε­ται ως ξένο προς την Περι­φέ­ρεια, αλλά το κόστος έχει μετα­φερ­θεί σε αυτήν.

Όταν η στρό­φιγγα γίνεται εργα­λείο ισχύος και η λίστα μεγα­λώ­νει

Το θέμα δεν περιο­ρί­στηκε στο κτήριο της ΔΟΥ. Η διακοπή νερού επε­κτά­θηκε, όπως ανα­φέ­ρε­ται, και σε άλλους κρί­σι­μους χώρους, στο διοι­κη­τή­ριο της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, στα σφαγεία και στο μετα­φο­ρών. Εδώ η εικόνα μετα­τρέ­πε­ται από διοι­κη­τική δια­χεί­ριση σε άσκηση πίεσης μέσω ενός βασικού αγαθού.

Στα σφαγεία, η υδρο­δό­τηση δεν είναι απλώς χρήσιμη. Συν­δέ­ε­ται άμεσα με κανόνες δημό­σιας υγείας. Η παρου­σία αίματος και υπο­λειμ­μά­των από τη σφαγή ζώων απαιτεί συχνό καθα­ρι­σμό και συνεχή δυνα­τό­τητα πλύσης των χώρων, ώστε να περιο­ρί­ζο­νται κίν­δυ­νοι για την υγιεινή και τη δημόσια υγεία. Χωρίς νερό, η κατά­σταση δεν περι­γρά­φε­ται ως δυσκο­λία. Περι­γρά­φε­ται ως πρό­βλημα που ακουμπά την ασφά­λεια των εγκα­τα­στά­σεων και τη συμ­μόρ­φωση με στοι­χειώ­δεις υγειο­νο­μι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Παράλ­ληλα, η διακοπή στο διοι­κη­τή­ριο της Περι­φέ­ρειας προ­σθέ­τει μια ακόμη θεσμική διά­σταση, καθώς επη­ρε­ά­ζο­νται υπη­ρε­σίες που λει­τουρ­γούν καθη­με­ρινά. Το ίδιο και στο μετα­φο­ρών, όπου η εξυ­πη­ρέ­τηση πολιτών και επαγ­γελ­μα­τιών δεν μπορεί να θεω­ρεί­ται δευ­τε­ρεύ­ουσα υπόθεση.

Στο πολι­τικό και οικο­νο­μικό υπό­βα­θρο, προ­στί­θε­ται και μια ακόμη αιχμή που επι­βα­ρύ­νει την ένταση.

Η ΔΕΥΑΡ κόβει το νερό στην Περι­φέ­ρεια ενώ της οφείλει ποσά που συν­δέ­ο­νται με το φράγμα Γαδουρά, που τρο­φο­δο­τεί το σύστημα. Δηλαδή, ο φορέας που δέχεται πίεση με διακοπή υδρο­δό­τη­σης εμφα­νί­ζε­ται, να είναι και πιστω­τής σε κρίσιμη πλευρά της υδρο­δό­τη­σης. Η ειρω­νεία εδώ δεν χρειά­ζε­ται ενί­σχυση. Προ­κύ­πτει από μόνη της.

Η παρέμ­βαση στην Εισαγ­γε­λία και  η προ­α­ναγ­γε­λία  μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς

Μπροστά στις συνέ­πειες που περι­γρά­φο­νται, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου πέρασε από το πολι­τικό επίπεδο στο θεσμικό και δικα­στικό πεδίο. Στην Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Αλε­ξάν­δρα Γκα­μη­λιάρη, μετέβη ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, συνο­δευό­με­νος από τον προϊ­στά­μενο της Νομικής Υπη­ρε­σίας της Περι­φέ­ρειας κ. Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη, με αφορμή τη διακοπή υδρο­δό­τη­σης σε υπη­ρε­σίες στο Ζέφυρος και στις υπό­λοι­πες κρί­σι­μες εγκα­τα­στά­σεις.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, κατά την επί­σκεψη τέθηκε το ζήτημα των κιν­δύ­νων που δημιουρ­γού­νται για τη δημόσια υγεία από την απουσία νερού σε χώρους καθη­με­ρι­νής εξυ­πη­ρέ­τη­σης πολιτών και εργα­σίας προ­σω­πι­κού. Επι­πλέον επι­ση­μάν­θηκε και η διά­σταση της ασφά­λειας σε περί­πτωση εκδή­λω­σης φωτιάς, καθώς η ύπαρξη υδρο­δό­τη­σης θεω­ρεί­ται κρίσιμη προ­ϋ­πό­θεση για την αντι­με­τώ­πιση έκτα­κτων περι­στα­τι­κών. Από την πλευρά της Περι­φέ­ρειας προ­α­ναγ­γέλ­θηκε ότι θα ακο­λου­θή­σει η υποβολή μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς για το θέμα.

Η αίτηση για άμεση επα­να­σύν­δεση και  το έγγραφο προς  την Εισαγ­γε­λέα

Στο ίδιο πλαίσιο, ο νομικός σύμ­βου­λος κ. Μαυ­ρομ­μά­της, υπέβαλε αίτηση για την άμεση επα­να­σύν­δεση.

Ακο­λου­θεί το κείμενο της αίτησης, όπως κατα­τέ­θηκε:

Αξιό­τιμη κ. Εισαγ­γε­λέα

Σε συνέ­χεια της σημε­ρι­νής επί­σκε­ψής μας στο γραφείο σας και της ενη­μέ­ρω­σής σας, σχετικά με την διακοπή παροχής νερού, σε δημό­σιες υπη­ρε­σίες της Ρόδου, με την παρούσα αίτησή μας, σας γνω­ρί­ζουμε και εγγρά­φως, ότι η δημο­τική επι­χεί­ρηση με την επω­νυ­μία «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΡΟΔΟΥ», σήμερα 12 Μαρτίου 2026, διέκοψε, αιφ­νι­δίως, την παροχή νερού στο κτήριο, ιδιο­κτη­σίας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, το οποίο βρί­σκε­ται στην περιοχή Ζέφυρος του δήμου Ρόδου, όπου στε­γά­ζο­νται διά­φο­ρες δημό­σιες υπη­ρε­σίες μεταξύ των οποίων και η Δ.Ο.Υ. Ρόδου, η οποία κατα­λαμ­βά­νει δύο ορόφους αυτού.

Με δεδο­μένο ότι, λόγω της δια­κο­πής παροχής νερού, είναι αδύνατη, η στοι­χειω­δώς ασφαλής και σύμφωνη με τη δημόσια υγεία λει­τουρ­γία των εν λόγω υπη­ρε­σιών, παρα­κα­λούμε όπως ενερ­γή­σετε τα δέοντα προ­κει­μέ­νου, να απο­κα­τα­στα­θεί το συντο­μό­τερο δυνατό, η παροχή νερού στο εν λόγω κτη­ριακό συγκρό­τημα».

Το έγγραφο της Εισαγ­γε­λέως προς τη ΔΕΥAΡ και η ρητή εντολή για άμεση  απο­κα­τά­σταση

Σε επίσημο έγγραφο που εκδό­θηκε από την Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου και απευ­θύ­νε­ται προς τον πρόεδρο της ΔΕΥAΡ, με κοι­νο­ποί­ηση στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, κατα­γρά­φε­ται ως βάση η από 12 Μαρτίου 2026 αναφορά του περι­φε­ρειάρχη. Η εισαγ­γε­λική εντολή είναι σαφής ως προς τον σκοπό και τον χρο­νι­σμό, ζητεί­ται να υπάρξει άμεση απο­κα­τά­σταση της παροχής υδρο­δό­τη­σης στο κτήριο της περιο­χής Ζέφυρος του Δήμου Ρόδου, όπου στε­γά­ζο­νται διά­φο­ρες δημό­σιες υπη­ρε­σίες με πλήθος εργα­ζο­μέ­νων, μεταξύ των οποίων και η υπη­ρε­σία της ΔΟΥ Ρόδου.

Στο ίδιο έγγραφο επι­ση­μαί­νε­ται ότι η διακοπή της συγκε­κρι­μέ­νης παροχής έχει προ­κα­λέ­σει δια­τά­ραξη της λει­τουρ­γίας των υπη­ρε­σιών του Δημο­σίου, ενώ γίνεται και ειδική αναφορά ότι πιθα­νο­λο­γεί­ται σοβαρός κίν­δυ­νος για την υγεία των εργα­ζο­μέ­νων. Η δια­τύ­πωση αυτή απο­τυ­πώ­νει το σκε­πτικό της παρέμ­βα­σης και τοπο­θε­τεί το βάρος στην ανάγκη να αρθεί άμεσα μια συνθήκη που, πέρα από τη διοι­κη­τική δυσλει­τουρ­γία, αγγίζει και παρα­μέ­τρους υγείας.

 

Το πραγ­μα­τικό δια­κύ­βευμα και το απο­τύ­πωμα στην κοι­νω­νία

Η υπόθεση της υδρο­δό­τη­σης στο Ζέφυρος και στις υπό­λοι­πες εγκα­τα­στά­σεις δεν είναι μόνο ζήτημα δικτύου. Είναι ζήτημα διοι­κη­τι­κής κουλ­τού­ρας και προ­τε­ραιο­τή­των. Όταν δημό­σιες υπη­ρε­σίες, διοι­κη­τι­κές δομές και εγκα­τα­στά­σεις με υγειο­νο­μι­κές απαι­τή­σεις μένουν χωρίς νερό, το ζήτημα ακουμπά την εμπι­στο­σύνη των πολιτών στους θεσμούς και την αίσθηση ότι οι υπο­δο­μές υπη­ρε­τούν την κοι­νω­νία και δεν μετα­τρέ­πο­νται σε μέσο πίεσης.

Με δεδο­μέ­νες τις ανα­φο­ρές για κιν­δύ­νους δημό­σιας υγείας, για ζητή­ματα ασφά­λειας σε περί­πτωση φωτιάς, για την κίνηση προς την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, για την αίτηση άμεσης επα­να­σύν­δε­σης και για την προ­α­ναγ­γε­λία μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς, η διακοπή δεν κατα­γρά­φε­ται ως μια απλή δια­φω­νία φορέων.

Κατα­γρά­φε­ται ως σύγκρουση που μετα­φέρ­θηκε από τα γραφεία στους χώρους εργα­σίας και στους χώρους εξυ­πη­ρέ­τη­σης των πολιτών, με το νερό να γίνεται το πιο απτό και ταυ­τό­χρονα το πιο αδια­πραγ­μά­τευτο μέσο πίεσης.