Επιδικάστηκε αποζημίωση σε 5 θύματα αδικοπραξίας ασφαλιστικού συμβούλου

Με την υπ’ αρίθμ. 163/2020 απόφαση του Moνομελούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που εκδό­θηκε χθες, έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή 5 κατοί­κων του Αρχαγ­γέ­λου, κατά ασφα­λι­στι­κού πρά­κτορα, που είχε στήσει παρα­τρά­πεζα εντός ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας, κατά της εται­ρείας και δύο θυγα­τρι­κών της.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την αγωγή ως προς την δεύτερη ενα­γό­μενη ανώνυμη ασφα­λι­στική εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης αμοι­βαίων κεφα­λαίων, έκανε δεκτή την αγωγή ως προς πρώην ασφα­λι­στικό σύμ­βουλο της εται­ρείας και κήρυξε την αγωγή απα­ρά­δε­κτη ως προς τις δύο θυγα­τρι­κές που βρί­σκο­νται σε καθε­στώς ειδικής εκκα­θά­ρι­σης.

Με την αγωγή τους διεκ­δι­κούν ο πρώτος το ποσό των 97.782,40 ευρώ, η δεύτερη το ποσό των 49.431,52 ευρώ, ο τρίτος το ποσό των 40.513,40 ευρώ, ο τέταρ­τος το ποσό των 50.165,52 ευρώ και ο πέμπτος το ποσό των 10.485,00 ευρώ για βλάβες που υπέ­στη­σαν και από 30.000 ευρώ έκαστος ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης.

Το δικα­στή­ριο επε­δί­κασε στον πρώτο το ποσό των 53.891,2 ευρώ, στην δεύτερη το ποσό των 19715,76 ευρώ, στον τρίτο το ποσό των 25.256,70 ευρώ, στον τέταρτο το ποσό των 36.732,76 ευρώ, και στον πέμπτο το ποσό των 10.242,50 ευρώ.

Η απόφαση έχει κηρυ­χθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή.

Σύμφωνα με την αγωγή ο ασφα­λι­στής, ήταν υπεύ­θυ­νος και διευ­θυ­ντής του γρα­φείου – πρα­κτο­ρείου που δια­τη­ρούσε ασφα­λι­στι­κός όμιλος στη Ρόδο που εθε­ω­ρείτο πλέον από τους πιο σοβα­ρούς και αξιό­πι­στους στον τομέα των ασφα­λειών και επεν­δύ­σεων.

Το 1999 ο πρώτος ενάγων επέν­δυσε περίπου 58.000 ευρώ σε αμοι­βαία κεφά­λαια. Η επέν­δυση αυτή διήρ­κεσε μέχρι το έτος 2001.

Στη συνέ­χεια, και ενόσω συνε­χί­στηκε η σχέση φιλίας και εμπι­στο­σύ­νης που είχε ο ίδιος και η οικο­γέ­νειά του με τον ασφα­λι­στή, το 2004, μετά από έντονες παρο­τρύν­σεις του για μεγάλες επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες που υπήρχαν, πεί­σθη­καν να επεν­δύ­σουν όλες τις οικο­νο­μίες τους σε αμοι­βαία κεφά­λαια ή ομόλογα, κατά την απόλυτη δια­κρι­τική ευχέ­ρεια και χει­ρι­σμό του.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι τους έπεισε για την επέν­δυση, λέγο­ντάς τους ότι θα είχαν υψηλή απόδοση, μεγα­λύ­τερη από αυτή των τότε ισχυό­ντων τρα­πε­ζι­κών επι­το­κίων και ότι τα κεφά­λαιά τους ήταν εξα­σφα­λι­σμένα, αφού ο όμιλος εται­ρειών στον οποίο εργα­ζό­ταν ήταν εγγυ­η­μέ­νος, με μακρο­χρό­νια παρου­σία στην αγορά και «μεγάλο» όνομα.

Αρχισαν, όπως δια­τεί­νο­νται, να του παρα­δί­δουν στα­διακά όλα τους τα χρήματα, έχοντάς του απόλυτη εμπι­στο­σύνη και ανα­κά­λυ­ψαν κατά­πλη­κτοι πολύ αργό­τερα, περί τον Μάιο του έτους 2010, ότι δεν τα είχε επεν­δύ­σει, αλλά τα είχε υπε­ξαι­ρέ­σει.

Στην αγωγή τους ανα­φέ­ρουν και τα εξής:

«Ένα ιδιαί­τερα ευφυές τέχνα­σμα που χρη­σι­μο­ποιούσε συχνά ο ενα­γό­με­νος, προ­κει­μέ­νου να μας αποσπά τα χρήματά μας, ήταν το εξής:

Αφού μας κατέ­θετε χρήματα στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς μας, εμφα­νί­ζο­ντάς τα έτσι ως επι­στροφή των χρη­μά­των μας ή απόδοση των κερδών μας, στη συνέ­χεια μας έπειθε να τα επα­νε­πεν­δύ­σουμε με τον ίδιο δήθεν τρόπο, και αφού μετα­βαί­ναμε μαζί με τον πρώτο ενα­γό­μενο, από το γραφείο του στο εκά­στοτε τρα­πε­ζικό κατά­στημα, πραγ­μα­το­ποιού­σαμε εμείς ανάληψη των «προς επέν­δυση» χρη­μά­των («κερδών» ή και «κεφα­λαίου»), υπο­γρά­φαμε το παρα­στα­τικό ανά­λη­ψης, και στη συνέ­χεια, χωρίς να έχουμε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πάρει στα χέρια μας τα ανει­λημ­μένα χρήματα, σε συνεν­νό­ηση με τον ταμία στο γκισέ της τρά­πε­ζας, ο πρώτος ενα­γό­με­νος τα κατέ­θετε πλέον σε δικό του λογα­ρια­σμό, χωρίς εμείς να λαμ­βά­νουμε οποιο­δή­ποτε παρα­στα­τικό για την κατά­θεση αυτή!

Με τον τρόπο αυτό, και ενώ εμείς νομί­ζαμε ότι κρα­τώ­ντας το παρα­στα­τικό της δικής μας ανά­λη­ψης είχαμε κάποια από­δειξη για την γενο­μένη συναλ­λαγή, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ουδόλως φαι­νό­ταν η γενο­μένη μετα­φορά κεφα­λαίου, αφού δεν είχε γίνει τέτοια ως τρα­πε­ζική συναλ­λαγή, αλλά αντι­θέ­τως είχε λάβει χώρα αυτο­τε­λής ανάληψη των χρη­μά­των από εμάς και αυτο­τε­λής κατά­θεση χρη­μά­των, την αμέσως επόμενη στιγμή, από τον ενα­γό­μενο σε δικό του λογα­ρια­σμό! Έτσι ο ενα­γό­με­νος πετύ­χαινε να φαί­νε­ται ότι μας επέ­στρεφε χρήματα, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τα έπαιρνε πίσω στο αμέσως επόμενο χρονικό διά­στημα».

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο αστι­κο­λό­γος κ. Δημή­τρης Γεωργάς.