Γιάννης Παππάς στη Βουλή: Ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων και σταθεροί κανόνες στην αγορά εργασίας

Στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής τοπο­θε­τή­θηκε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας, Γιάννης Παππάς, κατά τη συζή­τηση του σχεδίου νόμου του Υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης με τίτλο «Εθνική Κοι­νω­νική Συμ­φω­νία για την ενί­σχυση των Συλ­λο­γι­κών Συμ­βά­σεων Εργα­σίας».

Ο κ. Παππάς υπο­γράμ­μισε ότι το συγκε­κρι­μένο νομο­θέ­τημα απο­τε­λεί προϊόν ευρείας συμ­φω­νίας με τους εθνι­κούς κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους, έπειτα από πολύ­μηνο και ουσια­στικό διάλογο, γεγονός που –όπως ανέφερε– του προσ­δί­δει ιδιαί­τερο θεσμικό και πολι­τικό βάρος.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην πορεία της οικο­νο­μίας και της αγοράς εργα­σίας, τόνισε ότι η απο­κλι­μά­κωση της ανερ­γίας, η σημα­ντική αύξηση της απα­σχό­λη­σης και η ενί­σχυση των μισθών δημιουρ­γούν το κατάλ­ληλο περι­βάλ­λον για τη θέσπιση στα­θε­ρών κανόνων που θα ενι­σχύ­σουν την εργα­σιακή ασφά­λεια και την οικο­νο­μική προ­βλε­ψι­μό­τητα.

Κεντρι­κός στόχος του νομο­σχε­δίου, σύμφωνα με τον βου­λευτή, είναι η ουσια­στική ενδυ­νά­μωση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και η ορι­στική επι­στροφή στην εργα­σιακή κανο­νι­κό­τητα, αφή­νο­ντας πίσω περιο­ρι­σμούς της προη­γού­με­νης περιό­δου. Όπως σημεί­ωσε, οι συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις λει­τουρ­γούν ως μηχα­νι­σμός ισορ­ρο­πίας, προ­στα­τεύ­ο­ντας τόσο τους εργα­ζό­με­νους όσο και τον υγιή αντα­γω­νι­σμό μεταξύ των επι­χει­ρή­σεων.

Ο κ. Παππάς στάθηκε ιδιαί­τερα σε τρεις βασικές παρεμ­βά­σεις του σχεδίου νόμου: τη διεύ­ρυνση της κάλυψης των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων, τη δια­σφά­λιση της πλήρους μετε­νέρ­γειας ώστε να συνε­χί­ζουν να ισχύουν οι όροι μέχρι την υπο­γραφή νέας σύμ­βα­σης, καθώς και τον εξορ­θο­λο­γι­σμό των δια­δι­κα­σιών μεσο­λά­βη­σης και διαι­τη­σίας για ταχύ­τε­ρες και πιο αξιό­πι­στες λύσεις στις εργα­σια­κές δια­φο­ρές.

Παράλ­ληλα, έκανε λόγο για μέτρα που ενι­σχύ­ουν τη δια­φά­νεια και την τάξη στην αγορά εργα­σίας, όπως ο σαφής προσ­διο­ρι­σμός του πεδίου εφαρ­μο­γής των κλα­δι­κών συμ­βά­σεων και η ανα­μόρ­φωση των σχε­τι­κών μητρώων, με στόχο την απο­τροπή κατα­χρη­στι­κών πρα­κτι­κών και την ενί­σχυση της αξιο­πι­στίας της συλ­λο­γι­κής εκπρο­σώ­πη­σης.

Ιδιαί­τερη αναφορά έκανε και στη δημο­σιο­νο­μική ουδε­τε­ρό­τητα του νομο­σχε­δίου, τονί­ζο­ντας ότι ενι­σχύει τη κοι­νω­νική στα­θε­ρό­τητα χωρίς να επι­βα­ρύ­νει τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, ενώ ταυ­τό­χρονα στη­ρί­ζει την προ­στα­σία των εισο­δη­μά­των και τη λει­τουρ­γία ενός δίκαιου αντα­γω­νι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος.

Κλεί­νο­ντας την τοπο­θέ­τησή του, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου επε­σή­μανε ότι η εργασία χρειά­ζε­ται σαφείς κανόνες, ισχυρές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις και απο­τε­λε­σμα­τικό έλεγχο, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως οι θεσμι­κές αυτές παρεμ­βά­σεις απο­τε­λούν επιλογή ευθύνης για τη δια­σφά­λιση στα­θε­ρών και καθαρών δια­δι­κα­σιών στην αγορά εργα­σίας.