Αν ξύσεις λίγο…

Η φράση του κ. Μητσο­τάκη ότι «η Ελλάδα είναι μία χώρα με κατα­πλη­κτική ποιό­τητα ζωής» προ­κά­λεσε ζωηρό σχο­λια­σμό, επειδή ειπώ­θηκε σε μια συγκυ­ρία στην οποία πολύς κόσμος δει­νο­πα­θεί λόγω της έκρηξης των τιμών στην ενέρ­γεια τα καύσιμα και τη συνο­λική αύξηση του κόστους ζωής και με νωπή ακόμη την ταλαι­πω­ρία χιλιά­δων πολιτών από τον χιονιά. Η Ελλάδα είναι πράγ­ματι  μια υπέροχη χώρα για να ζεις,  για όλα αυτά που μας μακα­ρί­ζουν οι επι­σκέ­πτες –κυρίως Βορειοευρωπαίοι- φίλοι μας, τον ήλιο, τη θάλασσα, το ήπιο κλίμα, τις φυσικές ομορ­φιές και τα μνημεία της, τη χαλα­ρό­τητα, την ανοι­χτο­σύνη των ανθρώ­πων. Αν έχεις την υπομονή να ξύσεις κάτω από την επι­φά­νεια όμως, βρί­σκεις την Ελλάδα με τα 774 ευρώ βασικό μισθό πίσω ακόμα κι από τη Ρου­μα­νία, με το δεύτερο μεγα­λύ­τερο ποσοστό ανερ­γίας στην Ευρω­ζώνη, με κάπου μισό εκα­τομ­μύ­ριο συμπο­λί­τες μας που ξενι­τεύ­τη­καν ( brain drain). Τη χώρα, με το ακρι­βό­τερο ρεύμα στην Ε.Ε.  και τη δεύτερη ακρι­βό­τερη βενζίνη. Τη χώρα, που οι νησιώ­τες των ξακου­στών στον κόσμο νησιών της, δεν έχουν για­τρούς και μετα­φέ­ρο­νται με καρό­τσες σε Κέντρα Υγείας. Η χώρα με την «κατα­πλη­κτική ποιό­τητα ζωής», είδε να αυξά­νε­ται κατα­κό­ρυφα μέσα σε μια δεκα­ε­τία η χρήση ναρ­κω­τι­κών και αντι­κα­τα­θλι­πτι­κών ουσιών, έχει επίσης έναν από τους μεγα­λύ­τε­ρους δείκτες θανάτων από Covid συγκρι­τικά με τον πλη­θυ­σμό και τα κρού­σματα. Και το ζητού­μενο σε αυτήν τη χώρα σήμερα, δεν είναι μια «κατα­πλη­κτική» αλλά μια του­λά­χι­στον αξιο­πρε­πής ποιό­τητα ζωής, μια ζωή που να αξίζει τελικά να βιωθεί κι ας μη μοιάζει και τόσο με εκείνη που προ­βάλ­λουν οι δια­φη­μι­στι­κές καμπά­νιες του ΕΟΤ…Υ. Γ. Είπε ο Πρω­θυ­πουρ­γός πως ως κατα­πλη­κτική χώρα η Ελλάδα για να ζεις «Αν μπορεί να προ­σφέ­ρει καλή εργασία και καλές απο­λα­βές, για κάποιον ο οποίος είναι Έλληνας η επι­στροφή είναι περίπου μονό­δρο­μος», ανα­φε­ρό­με­νος στο κάπου μισό εκα­τομ­μύ­ριο συμπο­λί­τες μας ξενι­τεύ­τη­καν ανα­ζη­τώ­ντας αλλού μια καλύ­τερη τύχη. “Αν μπορεί…” καλά το είπε. Προς το παρόν όμως οι χαμηλές αμοιβές ακόμα και σε δου­λειές που έχουν ένα κάποιο πρεστίζ, το δυσα­νά­λογα ακριβό κόστος ζωής, η έλλειψη ευκαι­ριών και υπο­δο­μών και η αυξα­νό­μενη εργα­σιακή ασυ­δο­σία απωθούν.