Η CAIR εξελίσσει τους ροδίτικους αμπελώνες με νέες ποικιλίες και ετικέτες εξαιρετικών κρασιών

Πόσες γεύσεις μπορούν να χωρέ­σουν σ’ ένα μπου­κάλι; Πόσα αρώματα μπορεί να απο­πνέει ένα ποτήρι γεμάτο αφο­σί­ωση; Αν σε αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά προ­στε­θεί ένα μεγάλο κομμάτι ιστο­ρίας και μια παρά­δοση αιώνων τότε τι αίσθηση θα έχει το κρασί που θα κατα­λή­ξει στα δικά σου χείλη; Αν είναι CAIR, τότε σίγουρα θα γευτείς το απο­τέ­λε­σμα της αυτο­πε­ποί­θη­σης μιας εται­ρείας που ταξί­δεψε μεθυ­στικά εκα­τομ­μύ­ρια κόσμου. Αν είναι CAIR θα απο­λαύ­σεις τη σιγου­ριά μιας εται­ρείας που απαλ­λαγ­μένη από τα βάρη του παρελ­θό­ντος οδεύει σταθερά στην κατά­κτηση 100 χρόνων αδιά­λει­πτης δημιουρ­γίας.

Συνο­λικά 35 ετι­κέ­τες κρασιών φέρουν σήμερα το ιστο­ρικό λογό­τυπο της CAIR. Από αυτά αρκετά είναι ολο­καί­νουρ­γιες δημιουρ­γίες από πολυ­ποι­κι­λιακά blend που απο­τε­λούν και τη σύγ­χρονη τάση μεταξύ των οινό­φι­λων. Γήινες γεύσεις, φρου­τώδη αρώματα, βότανα και καρποί έρχο­νται πια να συμπλη­ρώ­σουν την παλέτα των χαρα­κτή­ρων που επι­ζη­τούν οι σομελιέ, αλλά και όλοι οι άλλοι, οι λιγό­τερο μυη­μέ­νοι, που όμως αρέ­σκο­νται να συγκρί­νουν τανίνες και χρώματα.

Μεταξύ των νέων ετι­κε­τών της μεγάλης ροδί­τι­κης οινο­πα­ρα­γω­γού εται­ρείας ξεχω­ρί­ζει ο «Λινό­κα­μπος», ένα σαρ­ντονέ, ξαν­θο­κί­τρινο κρασί, γεμάτο αρώματα εσπε­ρι­δοει­δών και τρο­πι­κών φρούτων.

Ωστόσο, μιλώ­ντας για εξέλιξη του ροδί­τι­κου κρασιού, όλες οι σκέψεις οδηγούν στην νέα ετικέτα, «Selections». Πρό­κει­ται για την πρώτη παρα­γωγή μαλα­γου­ζιάς στο νησί, με κλήματα που ταξί­δε­ψαν από την ορεινή Ναυ­πα­κτία και μετα­φυ­τεύ­θη­καν σε αμπε­λώ­νες του Εμπωνα και της Κρη­τη­νίας. Αυτή η πρώτη παρα­γωγή απέδωσε ένα εξαι­ρε­τικό λευκό που θυμίζει σε πολλά τη μητρική και αγα­πη­μένη παρα­γωγή της Αιτω­λο­α­καρ­να­νίας.

Ως εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρουσα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από τους οινο­λό­γους και η πρώτη παρα­γωγή Tempranillio στη Ρόδο. Τα κλήματα είναι Ισπα­νι­κής προ­έ­λευ­σης που όμως στα τελευ­ταία χρόνια έχουν κατα­φέ­ρει να βρουν πρό­σφορο έδαφος σε συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές της βορείου Ελλάδος και σε ορι­σμένα νησιά του Αιγαίου. Η CAIR ουσια­στικά επέ­βλεψε την παρα­γωγή αυτής της ποι­κι­λίας στο νησί και τώρα προ­σφέ­ρει στην αγορά της Ρόδου το ερυθρό που τρυ­γή­θηκε το 2016.

Το σημα­ντικό είναι πως όλες οι ετι­κέ­τες παρα­γω­γής CAIR προ­έρ­χο­νται από Ροδί­τι­κους αμπε­λώ­νες και αυτό δια­τη­ρεί το νησί και κυρίως του ορει­νούς αμπε­λώ­νες Εμπωνας, Σιαννών, Κρη­τη­νίας και τους πεδι­νούς Φανών, Σορωνής και Καλα­βάρ­δων σε όλους τους μεγά­λους οινι­κούς χάρτες του κόσμου. Στην πράξη πρό­κει­ται για μια πολι­τι­σμική κλη­ρο­νο­μία που οι επό­με­νες γενεές θα λάβουν χωρίς υπο­θή­κες.

Απόλυτα υγιής η CAIR οδη­γεί­ται σε εκλογές

Οι εκλογές για την ανά­δειξη νέας διοί­κη­σης της CAIR θα γίνουν στις 27 Φεβρουα­ρίου. Ο απερ­χό­με­νος πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου κ. Αγα­πη­τός Παπουρ­δά­νος θα είναι εκ νέου υπο­ψή­φιος, και δικαίως, καθώς είναι εκείνος που χάραξε και κυρίως τήρησε στρα­τη­γική εξυ­γί­αν­σης των οικο­νο­μι­κών της εται­ρείας. Είναι σημα­ντικό να σημειω­θεί ότι δεν έχουν περάσει παρά ελά­χι­στα χρόνια από τη στιγμή που γινόταν σαφής λόγος για ολο­κλη­ρω­τική κατάρ­ρευση της ιστο­ρι­κής βιο­μη­χα­νίας υπό το βάρος των χρεών της.

«Η CAIR βρί­σκε­ται στην καλύ­τερη στιγμή της νεώ­τε­ρης ιστο­ρίας της» δήλωσε προς τη ‘δημοκρατική’ το μέλος της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης κ. Μανώλης Δημη­τρα­διού που κληθείς να ανα­φερ­θεί στα όσα έγιναν τα τελευ­ταία χρόνια τόνισε ότι «με την αυστηρή πολι­τική που ακο­λου­θή­σαμε ως διοί­κηση κατα­φέ­ραμε να τακτο­ποι­ή­σουμε όλες τις παλαιές υπο­χρε­ώ­σεις προς τις τρά­πε­ζες και να ρυθ­μί­σουμε τις οφειλές που υπήρχαν προς την Εφορία. Πλέον η CAIR δεν έχει να φοβάται τίποτα, παρά μόνο εκεί­νους που σκέ­φτο­νται μόνο το προ­σω­πικό τους όφελος».

Η αναφορά του κ. Μανώλη Δημη­τρα­διού περί προ­σώ­πων που απο­σκο­πούν σε προ­σω­πικό όφελος δεν είναι τυχαία. Απε­να­ντίας, δια­χρο­νικά η εται­ρεία είχε χρη­σι­μο­ποι­η­θεί από πολι­τι­κούς και μη, για την εξυ­πη­ρέ­τηση προ­σω­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Το γεγονός πως ο μεγα­λύ­τε­ρος μέτοχός της είναι η Ενωση Αγρο­τι­κών Συνε­ται­ρι­σμών Δωδε­κα­νή­σου (ΕΑΣΔ), απο­τε­λεί και την κατάρα της. Τούτο διότι η σχεδόν μονο­με­το­χική της σύνθεση έδινε την ευκαι­ρία σε εκεί­νους που είχαν τη δύναμη, να την εκμε­ταλ­λευ­τούν προς ίδιον όφελος. Ασφαλώς, η όλη εκμε­τάλ­λευση γινόταν στις πλάτες των αγροτών, που επί δεκα­ε­τίες έβαζαν πλάτη για να συντη­ρη­θεί η εται­ρεία.

«Εχουμε ένα πλάνο πλη­ρω­μών μέχρι το 2021. Τότε θα έχουμε ολο­κλη­ρώ­σει και την πλήρη φορο­λο­γική εξυ­γί­ανση της CAIR». Η εξυ­γί­ανση σημαί­νει πως η εται­ρεία θα μπορεί πια να προ­χω­ρή­σει σε αύξηση του εξο­πλι­σμού της, δυνα­τό­τητα που θα οδη­γή­σει σε παρα­γωγή νέων συσκευα­σιών που αυτή τη στιγμή κυριαρ­χούν στην αγορά. Αυτό με τη σειρά του θα προ­κα­λέ­σει περαι­τέρω αύξηση των εσόδων και καλύ­τε­ρες τιμές αγοράς των στα­φυ­λιών από τους παρα­γω­γούς.

Για να γίνουν όλα αυτά απαι­τεί­ται η ανα­νέ­ωση της εμπι­στο­σύ­νης προς την ισχύ­ουσα σύνθεση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της οινο­πα­ρα­γω­γού εται­ρείας.

«Εχω να ανα­γνω­ρίσω προ­σω­πικά προς τον κ. Παπουρ­δάνο ότι έχει κάνει εξαι­ρε­τική δουλειά για τις ανάγκες της CAIR» δήλωσε από τη δική του πλευρά το επίσης μέλος της διοί­κη­σης κ. Αντώνης Χατζη­ιω­άν­νου, εξη­γώ­ντας παράλ­ληλα πως «στην εται­ρεία επι­κρα­τεί εργα­σιακή ειρήνη και όλοι μαζί εργά­ζο­νται και εργα­ζό­μα­στε για την ανά­πτυξή της».

Από τα στοι­χεία που έχουν συγκε­ντρω­θεί φαί­νε­ται πως υπάρχει θέληση από ορι­σμέ­νους κύκλους να ανα­λά­βουν τη διοί­κηση της CAIR. Ετσι, χωρίς επι­χει­ρή­ματα, απλώς επειδή μπορούν να το κάνουν λόγω της μονο­με­το­χι­κής ιδιό­τη­τας της εται­ρείας. Εάν τελικώς κάτι τέτοιο συμβεί, τότε είναι πολύ πιθανό αυτός ο κύκλος της εξυ­γί­αν­σης να μην ολο­κλη­ρω­θεί ποτέ, εξαι­τίας εκείνων που βλέπουν τα πάντα σαν ένα βαρέλι με μέλι που βρί­σκε­ται ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή τους.