Αλέξανδρος Τζουμάκας- Αλέξανδρος Τσιρώνης: «Μεγάλη τιμή και υπερηφάνεια»

Ο Αλέ­ξαν­δρος Τζου­μά­κας και ο Αλέ­ξαν­δρος Τσι­ρώ­νης του ΑΕΣΠ Φοί­νι­κας, κλή­θη­καν στην προ­ε­τοι­μα­σία της Εθνικής Ομάδας των Παίδων, αφή­νο­ντας πολύ καλές εντυ­πώ­σεις.

Οι ταλα­ντού­χοι αθλητές μίλησαν σε γνωστή αθλη­τική ιστο­σε­λίδα του νησιού μας για την εμπει­ρία τους με το εθνό­σημο στο στήθος, αλλά και την προ­ε­τοι­μα­σία που διε­ξή­χθη στη Νεμέα.

Ανα­λυ­τικά τα όσα ανέ­φε­ραν:

Αλέ­ξαν­δρος Τζου­μά­κας:

1) Πως νιώθεις που συμ­με­τεί­χες στην προ­ε­τοι­μα­σία της Εθνικής Παίδων;

«Η συμ­με­τοχή στην προ­ε­τοι­μα­σία ήταν μία πρω­τό­γνωρη εμπει­ρία. Είμαι πολύ τυχερός που είχα την ευκαι­ρία να συνερ­γα­στώ με τόσους κατα­ξιω­μέ­νους προ­πο­νη­τές και ταλα­ντού­χους αθλητές για τους οποίους τρέφω σεβασμό και θαυ­μα­σμό».

2) Τι συναι­σθή­ματα υπάρ­χουν όταν φοράς το εθνό­σημο στο στήθος;

«Τα συναι­σθή­ματα που κυριαρ­χούν είναι αυτά της υπε­ρη­φά­νειας και του ενθου­σια­σμού. Είναι τερά­στια τιμή να φοράς στο στήθος σου την σημαία της πατρί­δας σου και να έχεις τη δυνα­τό­τητα να εκπρο­σω­πείς τον ελλη­νικό λαό».

3) Πως ήταν το επίπεδο της προ­ε­τοι­μα­σίας, κάνο­ντας προ­πό­νηση με τους καλύ­τε­ρους παίδες στην Ελλάδα;

«Το επίπεδο ήταν σαφέ­στατα πολύ υψηλό. Η ομάδα ακόμα και συγκρι­τικά με άλλες χώρες στη συγκε­κρι­μένη ηλι­κιακή κατη­γο­ρία είναι πολύ αντα­γω­νι­στική. Ο κάθε αθλητής είναι ιδιαί­τε­ρος και παρα­τη­ρώ­ντας τον καθένα ξεχω­ρι­στά πήρα μια καλή εικόνα για το πόσο αλλά και το πως μπορώ να βελ­τιώσω το παι­χνίδι μου».

4) Είσαι ευχα­ρι­στη­μέ­νος από την προ­ε­τοι­μα­σία σου στη Νεμέα;

«Η προ­ε­τοι­μα­σία στη Νεμέα είχε και τις δυσκο­λίες της, αφού οι συν­θή­κες δεν ήταν ακριβώς ευνοϊ­κές. Επι­πλέον το ότι χρειά­στηκε να περά­σουμε την περίοδο των εορτών μακριά από τα αγα­πη­μένα μας πρόσωπα ήταν ένα πλήγμα για όλους. Παρ’ όλα αυτά, ήταν μία αξέ­χα­στη εμπει­ρία και είμαι πολύ τυχερός που μπόρεσα να ζήσω κάτι τέτοιο. Οι φιλίες που έκανα καθώς και το δέος που ένιωσα κάνο­ντας προ­πό­νηση με την Εθνική ομάδα θα με συνο­δεύ­ουν για μια ζωή».

5) Ποιο είναι το όνειρο σου ως αθλητές του βόλεϊ;

«Δεν μου είναι εύκολο να μιλήσω για το μέλλον, αφού είναι γνωστό πως ποτέ δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή. Το μόνο σίγουρο όμως είναι πως το βόλεϊ έπαιζε, παίζει και θα παίζει πολύ σημα­ντικό ρόλο στη ζωή μου. Ο αθλη­τι­σμός μου χάρισε μερικές από τις πιο ιδιαί­τε­ρες εμπει­ρίες στη ζωή μου και γι’ αυτό πλέον τον θεωρώ ανα­πό­σπα­στο κομμάτι του εαυτού μου.

Αλέ­ξαν­δρος Τσι­ρώ­νης

1) Πως νιώθεις που συμ­με­τεί­χες στην προ­ε­τοι­μα­σία της Εθνικής Παίδων;

«Η συμ­με­τοχή μου στην προ­ε­τοι­μα­σία της Εθνικής Παίδων ήταν ένας στόχος, ο οποίος επι­τεύ­χθηκε. Αισθά­νο­μαι ευγνω­μο­σύνη στην ομάδα του ΑΕΣΠ Φοίνικα που με μεγά­λωσε και μου άνοιξε τον δρόμο για την Εθνική – μια εμπει­ρία που με γέμισε με χαρά και περη­φά­νια».

2) Τι συναι­σθή­ματα υπάρ­χουν όταν φοράς το εθνό­σημο στο στήθος;

«Φορώ­ντας το εθνό­σημο στο στήθος αισθά­νο­μαι μεγάλη τιμή και ταυ­τό­χρονα ευθύνη, διότι εκπρό­σωπο την Ελλάδα, χώρα- γενέ­τειρα του αθλη­τι­σμού. Με τη συμ­με­τοχή μου στην Εθνική καλού­μαι να σταθώ στο ύψος των καλύ­τε­ρων αθλητών της χώρας μου, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις δυνα­τό­τη­τες μας απέ­να­ντι στις Εθνικές Ομάδες των άλλων χωρών».

3) Πως ήταν το επίπεδο της προ­ε­τοι­μα­σίας, κάνο­ντας προ­πό­νηση με τους καλύ­τε­ρους παίδες στην Ελλάδα;

«Το επίπεδο της προ­ε­τοι­μα­σίας ήταν εξαι­ρε­τικά υψηλό. Οι πολύ­ω­ρες καθη­με­ρι­νές προ­πο­νή­σεις στό­χευαν στην βελ­τί­ωση της τεχνι­κής και στο ‘’δέσιμο’’ των παικτών μεταξύ τους, ώστε η ομάδα να λει­τουρ­γεί σαν ένας οργα­νι­σμός».

4) Είσαι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι από την προ­ε­τοι­μα­σία σου στη Νεμέα;

«Είμαι αρκετά ευχα­ρι­στη­μέ­νος, όμως η προ­σπά­θεια της βελ­τί­ω­σης δεν στα­μα­τάει ποτέ. Πέρασα τις γιορτές μακριά από την οικο­γέ­νεια μου, όμως γνώρισα πολλούς εξαι­ρε­τι­κούς ανθρώ­πους, απο­κτώ­ντας πολλές ευχά­ρι­στες εμπει­ρίες και όμορφες ανα­μνή­σεις».

5) Ποιο είναι το όνειρο σου ως αθλητές του βόλεϊ;

«Το όνειρο μου είναι να συμ­με­τά­σχω στους αγώνες εθνικών και διεθνών πρω­τα­θλη­μά­των και να εμπνέω τα παιδιά να ασχο­λη­θούν και να αγα­πή­σουν την πετο­σφαί­ρι­σης».