«Κλειδί» για τη μάθηση και τη μνήμη των μωρών ο ύπνος

Οι ερευ­νη­τές των πα­νε­πι­στη­μί­ων του Σέ­φιλντ στη Βρε­τα­νία και του Μπό­χουμ στη Γερ­μα­νία, με επι­κε­φα­λής τη Σα­μπίν Σι­χά­γκεν, υπο­στη­ρί­ζουν σε δη­μο­σί­ευ­σή τους στα «Πρα­κτι­κά της Εθνι­κής Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών» (PNAS) των ΗΠΑ, πως ο ύπνος απο­τε­λεί πα­ρά­γο­ντα – κλει­δί για την κα­λύ­τε­ρη μά­θη­ση και μνήμη ενός μωρού, αφού με­λέ­τη­σαν 216 μωρά ηλι­κί­ας έξι μηνών έως ενός έτους.

Η με­λέ­τη έδει­ξε ότι τα μωρά δεν μπο­ρού­σαν να θυ­μη­θούν νέα πράγ­μα­τα, αν δεν είχαν προη­γου­μέ­νως κοι­μη­θεί αρ­κε­τή ώρα. Οι ερευ­νη­τές ανέ­φε­ραν ότι η κα­λύ­τε­ρη ώρα για να μάθει κα­νείς κάτι το παιδί του, είναι λίγο πριν κοι­μη­θεί και, γι’ αυτό, τό­νι­σαν τη ση­μα­σία που έχει το διά­βα­σμα από τους γο­νείς στα παι­διά, όταν αυτά πέ­φτουν για ύπνο.

Σύμ­φω­να με τους ει­δι­κούς, ο ύπνος είναι ακόμη ση­μα­ντι­κό­τε­ρος για την μά­θη­ση και την μνήμη κατά τα πρώτα στά­δια της ζωής ενός αν­θρώ­που, από ό,τι σε με­γα­λύ­τε­ρη ηλι­κία. Αν και οι άν­θρω­ποι, όταν είναι μωρά, κοι­μού­νται πε­ρισ­σό­τε­ρες ώρες από κάθε άλλη πε­ρί­ο­δο της κα­το­πι­νής ζωής τους, οι επι­στή­μο­νες επε­σή­μα­ναν πως μέχρι σή­με­ρα ελά­χι­στα πράγ­μα­τα είναι γνω­στά για τη ση­μα­σία που έχει ο ύπνος κατά το πρώτο έτος της ζωής.

Οι ερευ­νη­τές χώ­ρι­σαν τα παι­διά σε τρεις ομά­δες. Η πρώτη ομάδα κοι­μή­θη­κε μέσα στο επό­με­νο τε­τρά­ω­ρο από τη στιγ­μή της μά­θη­σης νέων πραγ­μά­των και πα­ρέ­μει­νε κοι­μι­σμέ­νη για πολλή ώρα. Η δεύ­τε­ρη ομάδα κοι­μή­θη­κε μόνο για μισή ώρα και η τρίτη δεν κοι­μή­θη­κε κα­θό­λου.

Την επό­με­νη ημέρα, οι ερευ­νη­τές ζή­τη­σαν από τα παι­διά να επα­να­λά­βουν αυτά που είχαν μάθει την προη­γού­με­νη ημέρα. Τα μωρά που είχαν κοι­μη­θεί κα­νο­νι­κά, εμ­φά­νι­σαν κα­λύ­τε­ρη επί­δο­ση μά­θη­σης και μνή­μης. Πολλά παι­διά που δεν είχαν κοι­μη­θεί κα­θό­λου ή ελά­χι­στα, δεν θυ­μού­νταν τί­πο­τε από ό,τι είχαν μάθει μόλις την προη­γού­με­νη ημέρα.

«Τα παι­διά που κοι­μού­νται μετά την μά­θη­ση, μα­θαί­νουν καλά, ενώ όσα δεν κοι­μού­νται, δεν μα­θαί­νουν κα­θό­λου», δή­λω­σε η ψυ­χο­λό­γος Τζέην Χέρ­μπερτ.

Προη­γού­με­νες έρευ­νες έχουν δεί­ξει ότι ο ύπνος διευ­κο­λύ­νει τη δη­μιουρ­γία νέων συν­δέ­σε­ων με­τα­ξύ των εγκε­φα­λι­κών κυτ­τά­ρων (νευ­ρώ­νων) στη διάρ­κεια του ύπνου. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, όσο πιο πολύ κοι­μά­ται κα­νείς σαν μωρό, ακόμη και όταν έχει πια με­γα­λώ­σει, τόσο κα­λύ­τε­ρα θα μα­θαί­νει και θα θυ­μά­ται.

http://www.efsyn.gr